Nazil qilingan kitoblarga iymon
Musulmon Alloh tomonidan payg‘ambarlariga nozil qilingan barcha kitoblarga iymon keltiradi: masalan Ibrohim sahifalari va Muso taxtalari, Dawudning Zaburi va Iso alayhissalomning Injili. Bu iymon uning aqidasining ajralmas qismidir — Alloh insoniyatga ketma-ket yuborgan ilohiy manbalar orqali yo‘lni ko‘rsatgan ekan, bu mo‘min qalbida barcha payg‘ambarlar va ularning xabarlari uchun hurmatni singdiradi.
Qur'oni Karim esa avvalgi vahiylar ustidan hukmronlik qiluvchi va hukm beruvchi kitob hisoblanadi; u bizgacha yetib kelgan matnlarni tekshirishda mezon vazifasini o‘taydi. Qur'on bilan mos kelgan maʼlumotlarni biz to‘g‘ri va haqqoniy deb qabul qilamiz, ammo Qur'on bilan ziddiyatga tushgan yoki qarama-qarshi kelgan narsalar esa vaqt o‘tishi bilan buzilgan yoki o‘zgartirilgan deb bilamiz — ular asl Alloh kalomi shaklida qolmagan.
Qur'on avvalgi risolalarni tasdiqlovchi va ulardagi baʼzi buzilishlarni tuzatuvchi sifatida kelgan; hatto Taurat va Injilda Muhammad ﷺ haqida bergan bashoratlar ham mavjuddir. Bu tasdiq ilohiy manbaning birligini ko‘rsatadi va Qur'onni avvalgi xabarlarni rostlagan, insoniyat uchun oxirgi va ishonchli manba sifatida namoyon qiladi.
Bu kitoblarga iymon mohiyatan ularning hidayat va nur ekanligiga taslim bo‘lishdir. Avvalgi kitoblarda tahrif yuz berganini tan olgan holda ham, biz ulardan Qur'on bizga yetkazgan asosi va ahkomlari hamda ularning muhim qadriyatlarini eʼtirof etamiz. Shu tariqa musulmon payg‘ambarlar zanjiri bilan bog‘lanib qoladi, barcha ilohiy risolalarga hurmat bilan qaraydi va hayot qanuni sifatida Qur'oni Karimga tayanadi.
يؤمن المسلم بجميع الكتب التي أنزلها الله على أنبيائه، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليه السلام. هذا الإيمان جزء لا يتجزأ من عقيدته، حيث يقر بأن الله هو مصدر الهداية والحق الذي خاطب به البشرية عبر رسالاته السماوية المتتالية، مما يغرس في نفس المؤمن احترام جميع الأنبياء الذين بلغوا هذه الرسالات للناس.
يعد القرآن الكريم المهيمن والحاكم على ما سبقه من الكتب السماوية؛ فهو الميزان الذي نزن به ما بين أيدينا اليوم من نصوص. فكل ما وافق القرآن من أخبار تلك الكتب نؤمن بصحته وبقائه، أما ما خالفه أو تناقض معه، فنوقن بأنه تعرض للتحريف والتبديل على مر العصور، ولا يمثل كلام الله الأصلي كما نزل.
لقد جاء القرآن الكريم مصدقاً لما قبله من رسالات مع تصحيح ما لحق بها من تحريف، بل وجاء بالبشارة بالنبي محمد ﷺ في التوراة والإنجيل. إن هذا التصديق يبين وحدة المصدر الإلهي، ويجعل من القرآن المرجع النهائي والأمين الذي يحفظ للبشرية حقيقة ما أراده الله في تلك الرسالات المنزلة سابقاً.
إن جوهر الإيمان بهذه الكتب يكمن في التسليم بأنها هدى ونور. ومع إيماننا بوقوع التحريف في الكتب السابقة، لا نتجاهلها، بل نتمسك بما أخبرنا القرآن عن جوهر أحكامها وقيمها التي خلدها الله في كتابه. وبذلك، يظل المسلم موصولاً بسلسلة النبوات المباركة، محترماً لرسالات الله جميعاً، ومتمسكاً بالقرآن كمنهج حياة.