القسم الثامن: نظام العقوبات في الإسلام (الحدود والديات والعقوبات)

অষ্টম অধ্যায়: ইছলামত শাস্তি ব্যৱস্থা (হুদুদ, দিয়াত আৰু শাস্তি)

قال رسول الله ﷺ «ادْرَؤُوا الْحُدُودَ عَنِ الْمُسْلِمِينَ مَا اسْتَطَعْتُمْ، فَإِنْ وَجَدْتُمْ لِلْمُسْلِم مَخْرَجًا فَخَلُّوا سَبِيلَهُ، فَإِنَّ الإِمَامَ لأَنْ يُخْطِئَ فِي الْعَفْوِ خَيْرٌ مِنْ أَنْ يُخْطِئَ فِي الْعُقُوبَةِ».

ৰাছুলুল্লাহ ﷺ-এ কৈছে, “তোমালোকে যিমান পাৰা মুছলমানসকলৰ পৰা হুদুদ (নিৰ্ধাৰিত শাস্তি) আঁতৰাই ৰাখা। যদি তোমালোকে কোনো মুছলমানৰ বাবে ওলাই যোৱাৰ পথ পোৱা, তেন্তে তেওঁক যাবলৈ দিয়া। কাৰণ এজন ইমামে (শাসকে) শাস্তি দিয়াত ভুল কৰাতকৈ ক্ষমা কৰাত ভুল কৰাটোৱেই উত্তম।”

قال رسول الله ﷺ «إِذَا ظَهَرَ الزِّنَا وَالرِّبَا فِي قَرْيَةٍ فَقَدْ أَحَلُّوا بِأَنْفُسِهِمْ عَذَابَ اللَّهِ».

ৰাছুলুল্লাহ ﷺ-এ কৈছে, “যেতিয়া কোনো এখন গাঁৱত ব্যভিচাৰ আৰু সুদৰ প্ৰচলন হয়, তেতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ ওপৰত আল্লাহৰ শাস্তি মাতি আনে।”

قال رسول الله ﷺ «أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِينَ مَنْ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ، وَأَيْمُ اللهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا».

ৰাছুলুল্লাহ ﷺ-এ কৈছে, “হে মানুহসকল, তোমালোকৰ পূৰ্বৰ জাতিসমূহক এই কাৰণেই ধ্বংস কৰা হৈছিল যেতিয়া তেওঁলোকৰ মাজৰ কোনো সম্ভ্ৰান্ত ব্যক্তিয়ে চুৰি কৰিছিল, তেওঁলোকে তেওঁক এৰি দিছিল, কিন্তু যেতিয়া কোনো দুৰ্বল ব্যক্তিয়ে চুৰি কৰিছিল, তেওঁলোকে তাৰ ওপৰত হদ (শাস্তি) জাৰি কৰিছিল। আল্লাহৰ শপত, যদি মুহাম্মাদৰ কন্যা ফাতিমায়ো চুৰি কৰিলেহেঁতেন, মই তাইৰ হাত কাটি দিলোহেঁতেন।”

قال رسول الله ﷺ «تَعَافَوا الْحُدُودَ فِيمَا بَيْنَكُمْ، فَمَا بَلَغَنِي مِنْ حَدٍّ فَقَدْ وَجَبَ».

ৰাছুলুল্লাহ ﷺ-এ কৈছে, “তোমালোকে নিজৰ মাজত হুদুদ (নিৰ্ধাৰিত শাস্তি) ক্ষমা কৰি দিয়া, কাৰণ মোৰ ওচৰলৈ অহা যিকোনো হুদুদৰ গোচৰৰ শাস্তি প্ৰদান কৰাটো বাধ্যতামূলক হৈ পৰে।”

قال رسول الله ﷺ «كُلُّ ذَنْبٍ عَسَى اللهُ أَنْ يَغْفِرَهُ، إِلاَّ مَنْ مَاتَ مُشْرِكًا، أَوْ مُؤْمِنٌ قَتَلَ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا».

ৰাছুলুল্লাহ ﷺ-এ কৈছে, “আল্লাহই সকলো পাপ ক্ষমা কৰিব পাৰে, কিন্তু যিজনে মুশ্বৰিক অৱস্থাত মৃত্যুবৰণ কৰে, বা যিজন মু’মিনে ইচ্ছাকৃতভাৱে আন এজন মু’মিনক হত্যা কৰে, তেওঁক ক্ষমা নকৰে।”

قال رسول الله ﷺ «لا تُعذِّبُوا بِعَذَابِ اللهِ».

ৰাছুলুল্লাহ ﷺ-এ কৈছে, “আল্লাহৰ শাস্তি (অৰ্থাৎ জুই)ৰে শাস্তি নিদিবা।”

قال رسول الله ﷺ «لا تُقَامُ الْحُدُودُ فِي الْمَسَاجِدِ».

ৰাছুলুল্লাহ ﷺ-এ কৈছে, “মছজিদত হুদুদ (নিৰ্ধাৰিত শাস্তি) কাৰ্যকৰী কৰা নহ'ব।”

قال رسول الله ﷺ «لا تُقْتَلُ نَفْسٌ ظُلْمًا إِلَّا كَانَ عَلَى ابْنِ آدَمَ الْأَوَّلِ كِفْلٌ مِنْ دَمِهَا لِأَنَّهُ أَوَّلُ مَنْ سَنَّ الْقَتْلَ».

ৰাছুলুল্লাহ ﷺ-এ কৈছে, “অন্যায়ভাৱে কোনো প্ৰাণ হত্যা কৰা নহয়, যাৰ পাপৰ এটা অংশ আদমৰ প্ৰথম পুত্ৰৰ ওপৰত নপৰে, কাৰণ তেৱেঁই প্ৰথমে হত্যাৰ প্ৰথা আৰম্ভ কৰিছিল।”

قال رسول الله ﷺ «لا تَقْتُلْهُ، فَإِنْ قَتَلْتَهُ فَإِنَّهُ بِمَنْزِلَتِكَ قَبْلَ أَنْ تَقْتُلَهُ، وَأَنْتَ بِمَنْزِلَتِهِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ كَلِمَتَهُ الَّتِي قَالَ».

ৰাছুলুল্লাহ ﷺ-এ কৈছে, “তাক হত্যা নকৰিবা, কাৰণ যদি তুমি তাক হত্যা কৰা, তেন্তে তুমি তাক হত্যা কৰাৰ আগতে যি অৱস্থাত আছিলা, সি সেই অৱস্থাত থাকিব, আৰু সি যি বাক্য কৈছিল সেয়া কোৱাৰ আগতে যি অৱস্থাত আছিল, তুমি সেই অৱস্থাত থাকিবা।”

قال رسول الله ﷺ «لا يَزَالُ العَبْدُ فِي فُسْحَةٍ مِنْ دِينِهِ مَا لَمْ يُصِبْ دَمًا حَرَامًا».

ৰাছুলুল্লাহ ﷺ-এ কৈছে, “এজন বান্দা তেতিয়ালৈকে নিজৰ দ্বীনৰ ভিতৰত সুৰক্ষিত থাকে, যেতিয়ালৈকে তেওঁ কোনো অবৈধ ৰক্তপাতত লিপ্ত নহয়।”

قال رسول الله ﷺ «يَا أَنَسُ، كِتَابُ الله الْقِصَاصُ».

ৰাছুলুল্লাহ ﷺ-এ কৈছে, “হে আনাছ, আল্লাহৰ কিতাবত কিছাছ (প্ৰতিশোধ)ৰ বিধান আছে।”

قال رسول الله ﷺ «مَنْ أَحْسَنَ فِي الْإِسْلَامِ لَمْ يُؤَاخَذْ بِمَا عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ، وَمَنْ أَسَاءَ فِي الْإِسْلَامِ أُخِذَ بِالْأَوَّلِ وَالْآخِرِ».

ৰাছুলুল্লাহ ﷺ-এ কৈছে, “যিজনে ইছলামত ভাল কাম কৰে, তেওঁক জাহিলিয়্যাতৰ (অজ্ঞতাৰ যুগ) সময়ত কৰা কামৰ বাবে জবাবদিহি কৰা নহ’ব। কিন্তু যিজনে ইছলামত বেয়া কাম কৰে, তেওঁক আগৰ আৰু পিছৰ সকলো কামৰ বাবে জবাবদিহি কৰা হ’ব।”

قال رسول الله ﷺ «مَنْ أَصَابَ حَدًا فَعُجِّلَ عُقُوبَتُهُ فِي الدُّنْيَا فَاللَّهُ أَعْدَلُ مِنْ أَنْ يُثَنِيَ عَلَى عَبْدِهِ الْعُقُوبَةَ فِي الْآخِرَةِ، وَمَنْ أَصَابَ حَدًا فَسَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ وَعَفَا عَنْهُ فَاللَّهُ أَكْرَمُ مِنْ أَنْ يَعُودَ إِلَى شَيْءٍ قَدْ عَفَا عَنْهُ».

ৰাছুলুল্লাহ ﷺ-এ কৈছে, “যিজনে কোনো হদযোগ্য অপৰাধ কৰে আৰু পৃথিৱীতে তাৰ শাস্তি লাভ কৰে, আল্লাহ ইমানেই ন্যায়পৰায়ণ যে তেওঁ আখিৰাতত নিজৰ বান্দাৰ ওপৰত পুনৰ শাস্তি নাযিল নকৰে। আৰু যিজনে কোনো হদযোগ্য অপৰাধ কৰে আৰু আল্লাহই তাক গোপন কৰি ৰাখে আৰু ক্ষমা কৰি দিয়ে, আল্লাহ ইমানেই দয়ালু যে তেওঁ ক্ষমা কৰি দিয়া কোনো বিষয়লৈ পুনৰ ঘূৰি নাহে।”

قال رسول الله ﷺ «مَنْ ضَرَبَ غُلَامًا لَهُ حَدًا لَمْ يَأْتِهِ، أَوْ لَطَمَهُ فَإِنَّ كَفَّارَتَهُ أَنْ يُعْتِقَهُ».

ৰাছুলুল্লাহ ﷺ-এ কৈছে, “যিজনে নিজৰ দাসক এনে কোনো দোষৰ বাবে শাস্তি দিয়ে যিটো সি কৰা নাই, বা তাক চৰ মাৰে, তেন্তে তাৰ কাফফাৰা হ’ল তাক মুক্ত কৰি দিয়া।”

قال رسول الله ﷺ «مَنْ قَتَلَ عَبْدَهُ قَتَلْنَاهُ، وَمَنْ جَدَعَ عَبْدَهُ جَدَعْنَاهُ».

ৰাছুলুল্লাহ ﷺ-এ কৈছে, “যিজনে নিজৰ দাসক হত্যা কৰে, আমি তাক হত্যা কৰিম, আৰু যিজনে নিজৰ দাসৰ অংগচ্ছেদ কৰে, আমি তাৰ অংগচ্ছেদ কৰিম।”

«نَهَى النَّبِيُّ ﷺ عَنِ الضَّرْبِ فِي الوَجْهِ وَعَنِ الوَسْمِ فِي الوَجْهِ».

“নবী ﷺ-এ মুখত আঘাত কৰা আৰু মুখত দাগ দিয়াৰ পৰা নিষেধ কৰিছিল।”

قال رسول الله ﷺ «يَا أُسَامَةُ، أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللهِ».

ৰাছুলুল্লাহ ﷺ-এ কৈছিল, «হে উছামা, তুমি আল্লাহৰ দণ্ডবিধিসমূহৰ মাজৰ কোনো এক দণ্ডৰ ক্ষেত্ৰত চুপাৰিছ কৰিছা নেকি?»