দুআ কবুল হোৱাৰ চাবি
«الدُّعَاءُ مَوْقُوفٌ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ لَا يَصْعَدُ مِنْهُ شَيْءٌ حَتَّى تُصَلِّيَ عَلَى نَبِيِّكَ»
«দুআ আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ মাজত স্থগিত হৈ থাকে, তাৰ কোনো অংশই ওপৰলৈ নাযায় যেতিয়ালৈকে তুমি তোমাৰ নবীৰ ওপৰত দৰূদ নপঢ়া।»
শ্বেখ আব্দুল্লাহ ছিৰাজুদ্দিনে পূৰ্বসূৰীসকলৰ পৰা বৰ্ণিত এটা মহান নীতিৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে: নবী ﷺ-ৰ ওপৰত পঠিওৱা দৰূদ আল্লাহৰ ওচৰত সদায় কবুল হয়, কেতিয়াও প্ৰত্যাখ্যান কৰা নহয়। আনহাতে, দুআ কেতিয়াবা কবুল হ'বও পাৰে বা নহ'বও পাৰে। সেয়েহে, যেতিয়া কোনো বান্দাই নবী ﷺ-ৰ ওপৰত দৰূদ পঢ়ি নিজৰ দুআ আৰম্ভ কৰে আৰু তাৰেই সমাপ্ত কৰে, তেন্তে আল্লাহ ইমানেই দয়ালু যে তেওঁ দুয়োটা প্ৰান্ত (দৰূদ) গ্ৰহণ কৰি মাজৰ অংশটো (দুআ) প্ৰত্যাখ্যান নকৰে। এইদৰে নবী ﷺ-ৰ ওপৰত পঠিওৱা দৰূদ এনে এক বাহন হৈ পৰে যি বাকী দুআখিনিকো কবুলিয়তৰ দিশে লৈ যায়।
- নবীৰ ওপৰত পঠিওৱা দৰূদ সদায়েই গ্ৰহণযোগ্য — আল্লাহৰ ওচৰত ই কেতিয়াও প্ৰত্যাখ্যান নহয়।
- যি দুআৰ আৰম্ভণি আৰু শেষত নবীৰ ওপৰত দৰূদ পঢ়া হয়, সেই দুআ ইয়াৰ দুয়োটা প্ৰান্ত কবুল হোৱাৰ বাবে গ্ৰহণযোগ্য হৈ পৰে।
- এই কাৰণেই প্ৰতিটো দুআৰ আৰম্ভণি আৰু শেষত নবী ﷺ-ৰ ওপৰত দৰূদ পঢ়াটো মুস্তাহাব (প্ৰশংসনীয়)।