Nuzul qilingan kitoblarga imon

Musulmonlar Allohning payg‘ambarlariga nozil qilgan barcha kitoblarga — Ibrohimning suhuflari, Musoning suhuflari, Dawudning Zaburi va Isa alayhissalom Injili kabi — iymon keltiradilar. Bu iymon ularning aqidasining ajralmas qismidir; chunki ular Allohni insoniyatga navbatma-navbat yuborgan ilohiy hidoyat va haqiqat manbai deb tan oladilar, bu esa mo‘minning ushbu risolalarni odamlar orasiga yetkazgan barcha payg‘ambarlarni hurmat qilishiga sabab bo‘ladi.

Qur'oni Karim oldingi vahiy qilingan kitoblarga hukmron va ustun hisoblanadi; u bizda bugun qolgan matnlarni solishtirish uchun me'yordir. Qur'on bilan mos kelgan xabar va hukmlarning hammasiga haqqoniy va saqlanib qolgan deb iymon qilamiz; biroq unga zid kelgan yoki unga muvofiq bo‘lmagan narsalar esa asrlar davomida o‘zgarish va buzilishlarga uchragan deb qat'iy ishonamiz — ularning Allohning asl kalomi emasligini bildiradi.

Qur'oni Karim oldingi risolalarni tasdiqlovchi sifatida kelgan va ularga tushgan buzilishlarni tuzatgan; hatto Tavrotta va Injilda Muhammad ﷺ ning bashorati ham mavjud edi. Ushbu tasdiq ilohiy manbaning birligini ko‘rsatadi va Qur'onni ilkinchi va eng ishonchli manba qilib qo‘yadi; u avvalgi nozil qilingan risolalarda Alloh nima xohlaganligini insoniyatga saqlab qoladi.

Ushbu kitoblarga iymonning mohiyati ularni hidoyat va nur deb qabul qilishda yotadi. Oldingi kitoblarda buzilishlar sodir bo‘lganini tan olgan holda ham, biz ularni rad etmaymiz; balki Qur'on bizga ularning hukmlarining mohiyati va qadriyatlari haqida aytgan narsalarga yopishamiz, Alloh bu mohiyatni o‘z kitobida abadiylashtirgan. Shunday qilib, musulmon payg‘ambarlik zanjiriga bog‘lanib qoladi, Allohning barcha risolalarini hurmat qiladi va Qur'onni hayot yo‘li sifatida asrab-avaylaydi.

يؤمن المسلم بجميع الكتب التي أنزلها الله على أنبيائه، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليه السلام. هذا الإيمان جزء لا يتجزأ من عقيدته، حيث يقر بأن الله هو مصدر الهداية والحق الذي خاطب به البشرية عبر رسالاته السماوية المتتالية، مما يغرس في نفس المؤمن احترام جميع الأنبياء الذين بلغوا هذه الرسالات للناس.

يعد القرآن الكريم المهيمن والحاكم على ما سبقه من الكتب السماوية؛ فهو الميزان الذي نزن به ما بين أيدينا اليوم من نصوص. فكل ما وافق القرآن من أخبار تلك الكتب نؤمن بصحته وبقائه، أما ما خالفه أو تناقض معه، فنوقن بأنه تعرض للتحريف والتبديل على مر العصور، ولا يمثل كلام الله الأصلي كما نزل.

لقد جاء القرآن الكريم مصدقاً لما قبله من رسالات مع تصحيح ما لحق بها من تحريف، بل وجاء بالبشارة بالنبي محمد ﷺ في التوراة والإنجيل. إن هذا التصديق يبين وحدة المصدر الإلهي، ويجعل من القرآن المرجع النهائي والأمين الذي يحفظ للبشرية حقيقة ما أراده الله في تلك الرسالات المنزلة سابقاً.

إن جوهر الإيمان بهذه الكتب يكمن في التسليم بأنها هدى ونور. ومع إيماننا بوقوع التحريف في الكتب السابقة، لا نتجاهلها، بل نتمسك بما أخبرنا القرآن عن جوهر أحكامها وقيمها التي خلدها الله في كتابه. وبذلك، يظل المسلم موصولاً بسلسلة النبوات المباركة، محترماً لرسالات الله جميعاً، ومتمسكاً بالقرآن كمنهج حياة.