Bliskost s Poslanikom ﷺ na Sudnjem danu

«أَوْلَى النَّاسِ بِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَكْثَرُهُمْ عَلَيَّ صَلَاةً»

Najbliži ljudi meni ﷺ na Dan uskrsnuća bit će oni koji su najviše slali blagoslove na mene.

Osim neposredne duhovne nagrade, ovaj hadis povezuje salavat s čovjekovom bliskošću Poslaniku ﷺ u Ahiretu. Učestalost i postojanost ove prakse postaju mjera vjernikove veze s njim — ne bogatstvo, ne društveni položaj niti epoha, nego jednostavan, ponavljani čin slanja salavata.

Šejh Abdullah Siraj al-Din također bilježi da će onaj koji obilno šalje blagoslove Poslaniku ﷺ biti među onima sklonjenim u hladu Božijeg Arša na Dan kada nema hlada osim Njegovog — hadis prenesen od Anasa رضي الله عنه.

• Bliskost (awla al-nas bi) određuje se prema odanosti izraženoj kroz salavat, a ne prema porijeklu ili geografiji
• Ovaj hadis potiče muslimane da čine salavat stalnom, uobičajenom praksom, a ne povremenom.
• Mjerilo je obilje (aktharuhum) — što više neko šalje, tim se bliže približava.