Ang Pagtuo sa mga Anghel

Ang usa ka Muslim nagtuo sa mga anghel isip mga linalang sa Allah, nga Iyang gipili alang sa hingpit nga pagkamasinugtanon ug walay hunong nga pagdayeg (Tasbih). Sila mga binuhat nga gikan sa kahayag, dili makita sa mga tawo sa ilang orihinal nga porma, apan gihatagan sila sa Allah og katakus sa pagpakita sa pisikal nga porma kon gikinahanglan, sama sa nahitabo sa ilang pagduaw sa mga Propeta. Ang ilang mga katungdanan nagkalain-lain tali sa pagpatuman sa mga sugo sa Allah, pagdala sa pagpadayag (Wahyi), pagdumala sa mga kalihokan sa uniberso, pagrekord sa mga buhat sa mga ulipon, ug pagpanalipod ug pagpalig-on sa mga magtutuo.

Mahitungod sa mga Jinn, sila laing linalang nga gibuhat sa Allah gikan sa kalayo, ug sila gipahamtangan og responsibilidad ug paghusay sama sa mga tawo. Sila nabahin ngadto sa mga matuohon nga matarong ug sa mga masupilon nga rebelde. Dili nato sila makita sa ilang orihinal nga porma, apan sila makakita kanato, nga nagpatin-aw sa kalainan sa pagsabot sa ilang paglungtad. Ug sila walay kahibalo sa dili makita (Ghaib), ug ang ilang kinabuhi ubos sa mga balaod sa Allah sa uniberso, ug wala silay gahum sa pagdaot o pagpahatag og kaayohan gawas sa Iyang pagtugot.

Ang mga Shaytan (mga demonyo) mao ang mga dili-matuohon nga Jinn, nga gipangulohan ni Iblis sa pagpakigbatok sa mga tawo ug sa pagsubay sa dalan sa paghaylo. Ang ilang gahum limitado lamang sa paghagit og mga pagduhaduha (Waswasah) ug pagpatahom sa daotan, ug wala silay pinugos nga awtoridad sa mga ulipon. Ang magtutuo nga naghupot sa paghinumdom sa Allah (Dhikr) ug nagtuman sa Iyang sugo, anaa sa usa ka kuta batok sa ilang mga laraw, samtang ang usa nga nagsunod sa iyang kaugalingong tinguha ug nagpasagad sa iyang Ginoo mahulog sa ilang mga lit-ag.

Ang pagtuo sa mga anghel ug mga Jinn, ug ang kasigurohan sa paglungtad niining dili makita nga kalibutan, nagpatungha og paghimaya sa Allah sa kasingkasing sa magtutuo. Kon ang usa ka tawo nahibalo nga adunay mga anghel nga nagbantay sa iyang mga buhat ug nagsulat sa iyang mga pulong, kini nagtukmod kaniya sa pagbantay sa Allah sa iyang tinago ug dayag nga mga buhat, ug sa pagpangayo og panalipod gikan sa mga paghagit sa Shaytan, nga nagpalig-on sa moral nga aspeto ug nagdasig ngadto sa pagkamasinugtanon ug paglikay sa mga sala, sa paglaum sa ganti ug kalooy sa Allah.

يؤمن المسلم بالملائكة كخلق من خلق الله، اصطفاهم للطاعة المطلقة والتسبيح الدائم. هم كائنات نورانية غير مرئية للبشر في هيئتها الأصلية، لكن الله منحهم القدرة على التشكل بأشكال مادية عند الحاجة، كما حدث في زيارتهم للأنبياء. وظيفتهم تتنوع بين تنفيذ أوامر الله، وحمل الوحي، وتدبير شؤون الكون، وتسجيل أعمال العباد، وحماية المؤمنين وتثبيتهم.

أما الجن، فهم خلق آخر أوجده الله من نار، وهم مكلفون ومحاسبون تماماً كالبشر، ينقسمون إلى مؤمنين صالحين وعصاة متمردين. نحن لا نراهم في صورتهم الأصلية، لكنهم يروننا، مما يفسر التفاوت في إدراك وجودهم. وهم لا يعلمون الغيب، وحياتهم تخضع لسنن الله في الكون، ولا يملكون ضراً ولا نفعاً إلا بإذنه تعالى.

الشياطين هم كفار الجن، يقودهم إبليس في معاداة البشر وسلوك طريق الإغواء. إن قدرتهم تقتصر على الوسوسة وتزيين الشر، ولا يملكون سلطاناً قسرياً على العباد. فالمؤمن الذي يتمسك بذكر الله ويستقيم على أمره، يكون في حصن من مكائدهم، بينما يسقط في حبائلهم من يتبع هواه ويغفل عن ربه.

تثمر عقيدة الإيمان بالملائكة والجن واليقين بوجود هذا العالم الغيبي تعظيماً لله في قلب المؤمن. حين يعلم الإنسان أن هناك ملائكة ترقب أفعاله وتكتب أقواله، يدفعه ذلك إلى مراقبة الله في سره وعلنه، والاستعاذة من وساوس الشيطان، مما يقوي الجانب الأخلاقي ويدفع نحو الطاعة وتجنب المعاصي رجاءً في ثواب الله ورحمته.