Pagtuo sa mga Gipadayag nga Basahon

Ang usa ka Muslim nagtuo sa tanang mga Basahon nga gipaubos sa Allah ngadto sa Iyang mga Propeta, sama sa mga Linukot nga Basahon ni Ibrahim ug Musa, ang Zabur ni Daud, ug ang Injil ni Isa, ang kalinaw maanaa kaniya. Kining pagtuo usa ka dili mabulag nga bahin sa iyang pagtuo, diin iyang giila nga ang Allah mao ang tinubdan sa giya ug kamatuoran nga Iyang gipakigsultihan ang katawhan pinaagi sa Iyang sunod-sunod nga langitnong mga mensahe, nga nagtanom sa kasingkasing sa magtutuo og pagtahod sa tanang mga Propeta nga naghatud niining mga mensahe ngadto sa katawhan.

Ang Balaang Qur'an mao ang nagpatigbabaw ug nagdumala sa mga naunang langitnong mga Basahon; kini ang timbangan diin atong gitimbang ang mga teksto nga anaa kanato karon. Busa, ang tanan nga nahiuyon sa Qur'an gikan sa mga balita sa maong mga Basahon, atong gituohan ang katinuoran ug pagkapermanente niini. Apan ang bisan unsa nga supak o nagkasumpaki niini, kita nagtuo nga kini gimaniobra ug giusab sa paglabay sa mga katuigan, ug wala kini nagrepresentar sa orihinal nga pulong sa Allah ingon nga kini gipaubos.

Ang Balaang Qur'an miabot nga nagpamatuod sa mga mensahe nga nauna niini, uban ang pagtul-id sa mga pagmaniobra nga nahitabo niini. Gani, kini miabot uban ang maayong balita mahitungod sa Propeta Muhammad ﷺ diha sa Tawrat ug Injil. Kining pagpamatuod nagpakita sa panaghiusa sa balaang tinubdan, ug naghimo sa Qur'an nga katapusang ug kasaligan nga reperensiya nga nagpreserbar alang sa katawhan sa kamatuoran sa unsay gitinguha sa Allah niadtong mga naunang gipadayag nga mga mensahe.

Ang kinauyokan sa pagtuo niining mga Basahon anaa sa pagdawat nga kini mga giya ug kahayag. Bisan pa sa atong pagtuo sa pagmaniobra nga nahitabo sa mga naunang Basahon, dili nato kini ibalewala. Apan atong gikuptan pag-ayo ang gisulti sa Qur'an kanato mahitungod sa kinauyokan sa ilang mga balaod ug mga mithi nga gipadayon sa Allah diha sa Iyang Basahon. Sa ingon, ang usa ka Muslim nagpabilin nga konektado sa bulahan nga kadena sa pagkapropeta, nagtahod sa tanang mga mensahe sa Allah, ug nagkupot sa Qur'an isip usa ka paagi sa kinabuhi.

يؤمن المسلم بجميع الكتب التي أنزلها الله على أنبيائه، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليه السلام. هذا الإيمان جزء لا يتجزأ من عقيدته، حيث يقر بأن الله هو مصدر الهداية والحق الذي خاطب به البشرية عبر رسالاته السماوية المتتالية، مما يغرس في نفس المؤمن احترام جميع الأنبياء الذين بلغوا هذه الرسالات للناس.

يعد القرآن الكريم المهيمن والحاكم على ما سبقه من الكتب السماوية؛ فهو الميزان الذي نزن به ما بين أيدينا اليوم من نصوص. فكل ما وافق القرآن من أخبار تلك الكتب نؤمن بصحته وبقائه، أما ما خالفه أو تناقض معه، فنوقن بأنه تعرض للتحريف والتبديل على مر العصور، ولا يمثل كلام الله الأصلي كما نزل.

لقد جاء القرآن الكريم مصدقاً لما قبله من رسالات مع تصحيح ما لحق بها من تحريف، بل وجاء بالبشارة بالنبي محمد ﷺ في التوراة والإنجيل. إن هذا التصديق يبين وحدة المصدر الإلهي، ويجعل من القرآن المرجع النهائي والأمين الذي يحفظ للبشرية حقيقة ما أراده الله في تلك الرسالات المنزلة سابقاً.

إن جوهر الإيمان بهذه الكتب يكمن في التسليم بأنها هدى ونور. ومع إيماننا بوقوع التحريف في الكتب السابقة، لا نتجاهلها، بل نتمسك بما أخبرنا القرآن عن جوهر أحكامها وقيمها التي خلدها الله في كتابه. وبذلك، يظل المسلم موصولاً بسلسلة النبوات المباركة، محترماً لرسالات الله جميعاً، ومتمسكاً بالقرآن كمنهج حياة.