Ang Pagtuo sa Dili Makita (Al-Ghaib)

Ang kalibutan dili limitado sa unsay masabtan sa atong limitado nga mga igbalati. Ang kamatuoran mas lapad pa kay sa kalibutan sa materyal nga makita. Ang kalag, nga mao ang sekreto sa atong kinabuhi, usa ka naglungtad nga kamatuoran nga atong gituohan bisan pa sa pagkawala sa iyang kinaiya gikan sa atong igbalati nga pagsabot. Busa, ang pagtuo sa dili makita (Al-Ghaib) usa ka timaan sa usa ka magtutuo, diin siya nagtuo sa unahan sa materyal nga butang pinasikad sa tinuod nga balita gikan sa Allah, ug kini mao ang labing taas nga ang-ang sa kasigurohan.

Tungod sa kaalam ug kalooy sa Allah kanato, gisultihan Niya kita bahin sa mga butang nga dili masabtan sa atong mga hunahuna nga nag-inusara, pinaagi sa Iyang mga mensahe nga gikan sa gawas sa atong kaugalingon. Kining balaan nga mga balita miagi sa lig-on nga mga paagi, ang labing dako niini mao ang pagpadala sa mga anghel ngadto sa pinili nga mga propeta aron ipahibalo ang Sharia (balaod sa Islam); aron kini mahimong katin-awan alang kanato nga magpagawas kanato gikan sa kagamay sa materyal nga kalibutan ngadto sa kalapad sa kahibalo mahitungod sa Allah ug sa pagbuhat alang sa Katapusang Adlaw.

Ang maayong pamatasan dili mahimong matul-id gawas kon kini gitukod sa pundasyon sa pagtuo. Ang magtutuo nga nagtuo nga nakita siya sa Allah sa iyang tinago ug dayag nga mga buhat mao ra ang usa nga nagbuhat sa kaayo ug naglikay sa daotan, bisan pa kung makadawat siya og pagdayeg o dili. Apan kadtong nagsumpay sa ilang mga buhat sa materyal nga mga hinungdan lamang, nagpabilin nga binilanggo sa ilang personal nga interes, naglikay sa espirituhanong pag-uswag ug sa halangdon nga tawhanong mga mithi.

Sa katapusan, ang pagtuo sa dili makita (Al-Ghaib) dili supak sa unibersal nga mga balaod, kay ang Allah mao ang Magbubuhat sa mga hinungdan ug sa mga resulta. Ug ang gihunahuna sa uban nga panagsumpaki tali sa siyensya ug sa pipila ka mga butang nga dili makita, sa tinuod usa ka kakulangan sa pagsabot. Pananglitan, ang forecast sa panahon dili usa ka pagsabot sa dili makita, apan usa ka pagtuon sa mga balaod sa Allah sa makita nga materyal nga mga panghitabo, sama ra sa usa ka tawo nga nakakita sa pag-abot sa koreo ug nagpahibalo niini sa dili pa kini moabot.

إن العالم لا يقتصر على ما تدركه حواسنا المحدودة، فالحقيقة أوسع من عالم الشهادة المادي. فالروح، التي هي سر حياتنا، حقيقة قائمة نؤمن بها رغم غياب ماهيتها عن إدراكنا الحسي. وهكذا، يُعد الإيمان بالغيب تمييزاً للمؤمن، حيث يصدق بما وراء المادة اعتماداً على خبر الله الصادق، وهو أسمى مراتب اليقين.

من حكمة الله ورحمته بنا أن أخبرنا عما تعجز عقولنا عن إدراكه وحده، وذلك عبر رسالاته التي جاءت من خارج ذواتنا. وقد اتخذت هذه الأخبار الإلهية طرقاً ثابتة، أعظمها إرسال الملائكة إلى الرسل المصطفين لتبليغ الشريعة؛ ليكون ذلك بياناً لنا يخرجنا من ضيق المادة إلى رحابة المعرفة بالله والعمل لليوم الآخر.

إن الأخلاق الفاضلة لا تستقيم إلا إذا بُنيت على أساس العقيدة الإيمانية، فالمؤمن الذي يوقن بأن الله يراه في سره وعلانيته هو وحده الذي يلتزم الخير ويجتنب الشر، سواء وجد ثناءً أو لم يجد. أما من يربط أفعاله بالأسباب المادية وحدها، فإنه يظل أسيراً لمصالحه الشخصية، معرضاً عن الرقي الروحي والقيم الإنسانية السامية.

ختاماً، إن الإيمان بالغيب لا يتناقض مع السنن الكونية، فالله هو خالق الأسباب والمسببات. وما يظنه البعض تعارضاً بين العلم وبعض الغيبيات، هو في الحقيقة قصور في الفهم. فالنشرة الجوية مثلاً ليست إدراكاً للغيب، بل استقراءً لسنن الله في الظواهر المادية المشهودة، تماماً كمن يرى قدوم البريد ويخبر به قبل وصوله.