Víra ve zjevené knihy

Muslim věří ve všechny knihy, které Alláh seslal svým prorokům, jako jsou svitky Ibrahima a Musy, Žalmy Daúda a Evangelium Ísy (Ježíše), mír s ním. Tato víra je nedílnou součástí jeho vyznání, neboť uznává, že Alláh je zdrojem vedení a pravdy, kterou oslovil lidstvo prostřednictvím svých po sobě jdoucích nebeských poselství, což v duši věřícího zasévá úctu ke všem prorokům, kteří tato poselství lidem předali.

Svatý Korán je dominantní a rozhodující nad všemi předchozími nebeskými knihami; je to měřítko, jímž dnes vážíme texty, které máme k dispozici. Vše, co zpráv z těchto knih souhlasí s Koránem, považujeme za pravdivé a zachované, zatímco to, co je s ním v rozporu nebo mu odporuje, jsme přesvědčeni, že bylo v průběhu věků pozměněno a změněno, a nepředstavuje původní slovo Alláha, jak bylo sesláno.

Svatý Korán přišel jako potvrzení předchozích poselství a zároveň opravil to, co bylo v nich pozměněno, a dokonce přinesl dobrou zprávu o proroku Muhammadovi ﷺ v Tóře a Evangeliu. Toto potvrzení ukazuje jednotu božského zdroje a činí z Koránu konečnou a spolehlivou referenci, která lidstvu uchovává pravdu o tom, co Alláh zamýšlel v dříve seslaných poselstvích.

Podstata víry v tyto knihy spočívá v přijetí, že jsou vedením a světlem. Ačkoli věříme, že v předchozích knihách došlo ke zkreslení, neignorujeme je, nýbrž se držíme toho, co nám Korán sdělil o podstatě jejich zákonů a hodnot, které Alláh zvěčnil ve Své knize. Tímto způsobem zůstává muslim spojen s řetězcem požehnaných proroctví, uctívaje všechna Alláhova poselství, a drží se Koránu jako životního způsobu.

يؤمن المسلم بجميع الكتب التي أنزلها الله على أنبيائه، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليه السلام. هذا الإيمان جزء لا يتجزأ من عقيدته، حيث يقر بأن الله هو مصدر الهداية والحق الذي خاطب به البشرية عبر رسالاته السماوية المتتالية، مما يغرس في نفس المؤمن احترام جميع الأنبياء الذين بلغوا هذه الرسالات للناس.

يعد القرآن الكريم المهيمن والحاكم على ما سبقه من الكتب السماوية؛ فهو الميزان الذي نزن به ما بين أيدينا اليوم من نصوص. فكل ما وافق القرآن من أخبار تلك الكتب نؤمن بصحته وبقائه، أما ما خالفه أو تناقض معه، فنوقن بأنه تعرض للتحريف والتبديل على مر العصور، ولا يمثل كلام الله الأصلي كما نزل.

لقد جاء القرآن الكريم مصدقاً لما قبله من رسالات مع تصحيح ما لحق بها من تحريف، بل وجاء بالبشارة بالنبي محمد ﷺ في التوراة والإنجيل. إن هذا التصديق يبين وحدة المصدر الإلهي، ويجعل من القرآن المرجع النهائي والأمين الذي يحفظ للبشرية حقيقة ما أراده الله في تلك الرسالات المنزلة سابقاً.

إن جوهر الإيمان بهذه الكتب يكمن في التسليم بأنها هدى ونور. ومع إيماننا بوقوع التحريف في الكتب السابقة، لا نتجاهلها، بل نتمسك بما أخبرنا القرآن عن جوهر أحكامها وقيمها التي خلدها الله في كتابه. وبذلك، يظل المسلم موصولاً بسلسلة النبوات المباركة، محترماً لرسالات الله جميعاً، ومتمسكاً بالقرآن كمنهج حياة.