Troen på de åbenbarede bøger

Muslimen tror på alle de bøger, som Allah har åbenbaret for sine profeter, såsom Abrahams og Moses' skrifter, Davids Salmer og Jesu evangelium (fred være med ham). Denne tro er en uadskillelig del af hans tro, da han anerkender, at Allah er kilden til vejledning og sandhed, som Han har talt til menneskeheden gennem sine successive himmelske budskaber, hvilket indgyder den troende respekt for alle de profeter, der overbragte disse budskaber til menneskene.

Den hellige Qur'an er den dominerende og overordnede over de tidligere himmelske bøger; den er vægten, hvormed vi vejer de tekster, vi har i dag. Alt, hvad der stemmer overens med Qur'anen fra disse bøgers beretninger, tror vi på er sandt og bevaret, mens det, der modsiger eller er i strid med den, er vi overbeviste om, at det er blevet forvansket og ændret gennem tiderne og ikke repræsenterer Allahs oprindelige ord, som det blev åbenbaret.

Den hellige Qur'an kom som en bekræftelse af de tidligere budskaber og korrigerede de forvanskninger, der var sket med dem, og den kom endda med budskabet om profeten Muhammad ﷺ i Toraen og Evangeliet. Denne bekræftelse viser den guddommelige kildes enhed, og gør Qur'anen til den endelige og troværdige reference, der bevarer for menneskeheden sandheden om, hvad Allah ønskede i de tidligere åbenbarede budskaber.

Kernen i troen på disse bøger ligger i accepten af, at de er vejledning og lys. Og selvom vi tror på, at der er sket forvanskninger i de tidligere bøger, ignorerer vi dem ikke, men vi holder fast ved det, Qur'anen har fortalt os om kernen i deres love og værdier, som Allah har foreviget i Sin Bog. På denne måde forbliver muslimen forbundet med den velsignede række af profetier, respekterende alle Allahs budskaber og holdende fast ved Qur'anen som en livsvej.

يؤمن المسلم بجميع الكتب التي أنزلها الله على أنبيائه، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليه السلام. هذا الإيمان جزء لا يتجزأ من عقيدته، حيث يقر بأن الله هو مصدر الهداية والحق الذي خاطب به البشرية عبر رسالاته السماوية المتتالية، مما يغرس في نفس المؤمن احترام جميع الأنبياء الذين بلغوا هذه الرسالات للناس.

يعد القرآن الكريم المهيمن والحاكم على ما سبقه من الكتب السماوية؛ فهو الميزان الذي نزن به ما بين أيدينا اليوم من نصوص. فكل ما وافق القرآن من أخبار تلك الكتب نؤمن بصحته وبقائه، أما ما خالفه أو تناقض معه، فنوقن بأنه تعرض للتحريف والتبديل على مر العصور، ولا يمثل كلام الله الأصلي كما نزل.

لقد جاء القرآن الكريم مصدقاً لما قبله من رسالات مع تصحيح ما لحق بها من تحريف، بل وجاء بالبشارة بالنبي محمد ﷺ في التوراة والإنجيل. إن هذا التصديق يبين وحدة المصدر الإلهي، ويجعل من القرآن المرجع النهائي والأمين الذي يحفظ للبشرية حقيقة ما أراده الله في تلك الرسالات المنزلة سابقاً.

إن جوهر الإيمان بهذه الكتب يكمن في التسليم بأنها هدى ونور. ومع إيماننا بوقوع التحريف في الكتب السابقة، لا نتجاهلها، بل نتمسك بما أخبرنا القرآن عن جوهر أحكامها وقيمها التي خلدها الله في كتابه. وبذلك، يظل المسلم موصولاً بسلسلة النبوات المباركة، محترماً لرسالات الله جميعاً، ومتمسكاً بالقرآن كمنهج حياة.