بانَتْ سُعاد

قصيدة البُردة الأولى — الصحابي كعب بن زهير رضي الله عنه (ت 26هـ)

أنشدها كعب بن زهير رضي الله عنه بين يدي النبي ﷺ في مسجده معتذرًا، فعفا عنه النبي ﷺ وخلع عليه بردته الشريفة، فسُميت «البردة». وهي أول قصائد المديح النبوي وأصلها.

Μπάνατ Σουάντ — Καμπ ιμπν Ζουχάιρ (είθε ο Αλλάχ να είναι ευχαριστημένος μαζί του)

Ο Καμπ ιμπν Ζουχάιρ, είθε ο Αλλάχ να είναι ευχαριστημένος μαζί του, απήγγειλε αυτό το ποίημα ενώπιον του Προφήτη ﷺ στο τζαμί του, προσφέροντας την απολογία του. Ο Προφήτης ﷺ τον συγχώρεσε και τον τίμησε δωρίζοντάς του τον ευγενή μανδύα του. Κατά συνέπεια, το ποίημα έγινε γνωστό ως «Αλ-Μπούρντα». Θεωρείται το πρώτο και θεμελιώδες έργο μεταξύ όλων των προφητικών εγκωμίων.

بانَتْ سُعادُ فَقَلْبي اليَوْمَ مَتْبولُ
مُتَيَّمٌ إثْرَها لم يُفَدْ مَكْبولُ

Η Σουάντ ανεχώρησε, και η καρδιά μου σήμερα είναι καταβροχθισμένη από αυτήν, αιχμάλωτη στο πέρασμά της, χωρίς λύτρωση και δεμένη.

وَمَا سُعَادُ غَداةَ البَيْن إِذْ رَحَلوا
إِلاّ أَغَنُّ غضيضُ الطَّرْفِ مَكْحُولُ

Την αυγή του αποχωρισμού τους, η Σουάντ ήταν σαν μια χαριτωμένη γαζέλα, με σεμνά, κοχλ-γραμμωμένα μάτια.

هَيْفاءُ مُقْبِلَةً عَجْزاءُ مُدْبِرَةً
لا يُشْتَكى قِصَرٌ مِنها ولا طُولُ

Λεπτή όταν πλησιάζει και με γεμάτους γοφούς όταν απομακρύνεται, το ανάστημά της είναι τέλεια αναλογικό, ούτε πολύ κοντό ούτε πολύ ψηλό.

تَجْلُو عَوارِضَ ذي ظَلْمٍ إذا ابْتَسَمَتْ
كأنَّهُ مُنْهَلٌ بالرَّاحِ مَعْلُولُ

Όταν χαμογελά, αποκαλύπτει μπροστινά δόντια τόσο αγνής ομορφιάς, που μοιάζουν με πηγή καθαρού νερού αναμεμειγμένου με κρασί.

شُجَّتْ بِذي شَبَمٍ مِنْ ماءِ مَعْنِيةٍ
صافٍ بأَبْطَحَ أضْحَى وهْوَ مَشْمولُ

Αυτό το καθαρό νερό, αναμεμειγμένο με δροσιά από την πηγή της Μαανίγια, βρίσκεται σε μια ευρεία κοιλάδα, εκτεθειμένο στον βόρειο άνεμο.

تَنْفِي الرِّياحُ القَذَى عَنْهُ وأفْرَطُهُ
مِنْ صَوْبِ سارِيَةٍ بِيضٌ يَعالِيلُ

Οι άνεμοι απομακρύνουν όλες τις ακαθαρσίες από αυτό, και η υπερχείλισή του, από μια νυχτερινή νεροποντή, σχηματίζει λευκά, ρέοντα ρεύματα.

أكْرِمْ بِها خُلَّةً لوْ أنَّها صَدَقَتْ
مَوْعودَها أَو ْلَوَ أَنَِّ النُّصْحَ مَقْبولُ

Πόσο ευγενική συντρόφισσα θα ήταν, αν μόνο είχε τηρήσει τις υποσχέσεις της, ή αν η συμβουλή γινόταν ποτέ δεκτή από αυτήν.

لكِنَّها خُلَّةٌ قَدْ سِيطَ مِنْ دَمِها
فَجْعٌ ووَلَعٌ وإِخْلافٌ وتَبْديلُ

Ωστόσο, είναι μια συντρόφισσα της οποίας το ίδιο το αίμα είναι αναμεμειγμένο με θλίψη, έντονο πάθος, αθετημένες υποσχέσεις και συνεχή αλλαγή.

فما تَدومُ عَلَى حالٍ تكونُ بِها
كَما تَلَوَّنُ في أثْوابِها الغُولُ

Δεν παραμένει ποτέ σταθερή σε καμία κατάσταση, αλλάζοντας τη διάθεσή της τόσο γρήγορα όσο ένα γκουλ αλλάζει τα χρώματά του στα ενδύματά του.

ولا تَمَسَّكُ بالعَهْدِ الذي زَعَمْتْ
إلاَّ كَما يُمْسِكُ الماءَ الغَرابِيلُ

Κρατάει τις υποσχέσεις που ισχυρίζεται ότι κάνει με όχι περισσότερη σταθερότητα από ό,τι κρατούν το νερό τα κόσκινα.

فلا يَغُرَّنْكَ ما مَنَّتْ وما وَعَدَتْ
إنَّ الأمانِيَّ والأحْلامَ تَضْليلُ

Μην σε ξεγελάσει λοιπόν αυτό που χάρισε ή υποσχέθηκε, γιατί οι ευχές και τα όνειρα είναι απλώς αυταπάτη.

كانَتْ مَواعيدُ عُرْقوبٍ لَها مَثَلا
وما مَواعِيدُها إلاَّ الأباطيلُ

Οι υποσχέσεις της είναι παροιμία σαν αυτές του Ούρκουμπ, γιατί οι δεσμεύσεις της είναι τίποτα άλλο παρά ψεύδη.

أرْجو وآمُلُ أنْ تَدْنو مَوَدَّتُها
وما إِخالُ لَدَيْنا مِنْكِ تَنْويلُ

Ελπίζω και εύχομαι η στοργή της να πλησιάσει, ωστόσο δεν πιστεύω ότι θα λάβουμε καμία χάρη από εσένα.

أمْسَتْ سُعادُ بِأرْضٍ لا يُبَلِّغُها
إلاَّ العِتاقُ النَّجيباتُ المَراسِيلُ

Η Σουάντ έχει εγκατασταθεί σε μια χώρα που μπορεί να φτάσει κανείς μόνο με ευγενείς, γρήγορες και εξαιρετικές καμήλες.

ولَنْ يُبَلِّغَها إلاَّ غُذافِرَةٌ
لها عَلَى الأيْنِ إرْقالٌ وتَبْغيلُ

Και τίποτα δεν θα την φτάσει παρά μόνο μια δυνατή, γρήγορη καμήλα που, παρά την κούραση, διατηρεί ένα γρήγορο τροχασμό και ένα ισχυρό βάδισμα.

مِنْ كُلِّ نَضَّاخَةِ الذِّفْرَى إذا عَرِقَتْ
عُرْضَتُها طامِسُ الأعْلامِ مَجْهولُ

Πρέπει να είναι μια καμήλα της οποίας οι κρόταφοι ιδρώνουν άφθονα όταν ιδρώνει, της οποίας ο προορισμός είναι μια χώρα με σβησμένα και άγνωστα ορόσημα.

تَرْمِي الغُيوبَ بِعَيْنَيْ مُفْرَدٍ لَهِقٍ
إذا تَوَقَّدَتِ الحَزَّازُ والمِيلُ

Διαπερνά τους μακρινούς ορίζοντες με τα οξυδερκή μάτια μιας μοναχικής λευκής γαζέλας, ακόμα και όταν ο αντικατοπτρισμός τρεμοπαίζει και η ζέστη εντείνεται.

ضَخْمٌ مُقَلَّدُها فَعْمٌ مُقَيَّدُها
في خَلْقِها عَنْ بَناتِ الفَحْلِ تَفْضيلُ

Ο λαιμός της είναι χοντρός και ο αστράγαλός της γεμάτος, μια δημιουργία που δείχνει ανωτερότητα έναντι άλλων θηλυκών καμήλων.

غَلْباءُ وَجْناءُ عَلْكومٌ مُذَكَّرْةٌ
في دَفْها سَعَةٌ قُدَّامَها مِيلُ

Είναι δυνατή, με πλατύ πρόσωπο, ώριμη και στιβαρή σαν αρσενικό, με άφθονο πλάτος στα πλευρά της, και μίλια απλώνονται μπροστά της.

وجِلْدُها مِنْ أُطومٍ لا يُؤَيِّسُهُ
طَلْحٌ بضاحِيَةِ المَتْنَيْنِ مَهْزولُ

Το δέρμα της είναι από σκληρό δέρμα, δεν φθείρεται από τις ακακίες στην εκτεθειμένη περιοχή της πλάτης της, ακόμα κι αν φαίνεται αδυνατισμένη.

حَرْفٌ أخوها أبوها مِن مُهَجَّنَةٍ
وعَمُّها خالُها قَوْداءُ شْمِليلُ

Είναι μια λιγνή, γρήγορη θηλυκή καμήλα της οποίας ο πατέρας είναι σαν τον αδελφό της και ο πατρικός της θείος είναι ο μητρικός της θείος, καθιστώντας την μακρόστενη και εξαιρετικά ευκίνητη.

يَمْشي القُرادُ عَليْها ثُمَّ يُزْلِقُهُ
مِنْها لِبانٌ وأقْرابٌ زَهالِيلُ

Τόσο λεία και στιλπνά είναι το στήθος και τα πλευρά της, που ακόμα και ένα τσιμπούρι που θα επιχειρούσε να περπατήσει πάνω της θα γλιστρούσε και θα έπεφτε.

عَيْرانَةٌ قُذِفَتْ بالنَّحْضِ عَنْ عُرُضٍ
مِرْفَقُها عَنْ بَناتِ الزُّورِ مَفْتولُ

Είναι μια ισχυρή, γρήγορη θηλυκή καμήλα, ευρέως προικισμένη με δυνατούς μύες, της οποίας ο αγκώνας είναι ισχυρά τοποθετημένος μακριά από τα πλευρά της, υποδεικνύοντας ένα ευρύ και δυνατό βήμα.

كأنَّما فاتَ عَيْنَيْها ومَذْبَحَها
مِنْ خَطْمِها ومِن الَّلحْيَيْنِ بِرْطيلُ

Είναι σαν ένα μακρύ, κρεμαστό χείλος να εκτείνεται από το ρύγχος και τα σαγόνια της, περνώντας πέρα από τα μάτια και το λαιμό της, ένα σημάδι της διακεκριμένης φυλής της.

تَمُرُّ مِثْلَ عَسيبِ النَّخْلِ ذا خُصَلٍ
في غارِزٍ لَمْ تُخَوِّنْهُ الأحاليلُ

Κινείται με την ρέουσα χάρη ενός φοινικόφυλλου με τις ίνες του, διασχίζοντας μαλακή, βαθιά άμμο που οι βροχές δεν έχουν σκληρύνει ή καταστήσει επικίνδυνη.

قَنْواءُ في حَرَّتَيْها لِلْبَصيرِ بِها
عَتَقٌ مُبينٌ وفي الخَدَّيْنِ تَسْهيلُ

Διαθέτει μια προεξέχουσα ράχη μύτης, και για το διακριτικό μάτι, οι κρόταφοί της αποκαλύπτουν μια σαφή ευγένεια, ενώ τα μάγουλά της είναι λεία και ομοιόμορφα.

تُخْدِي عَلَى يَسَراتٍ وهي لاحِقَةٌ
ذَوابِلٌ مَسُّهُنَّ الأرضَ تَحْليلُ

Τροχάζει γρήγορα στα μπροστινά της πόδια, τα λιγνά της πόδια μόλις αγγίζουν το έδαφος καθώς καλύπτει γρήγορα την απόσταση.

سُمْرُ العَجاياتِ يَتْرُكْنَ الحَصَى زِيماً
لم يَقِهِنَّ رُؤوسَ الأُكْمِ تَنْعيلُ

Οι σκούρες οπλές της σκορπίζουν βότσαλα καθώς κινείται, και κανένα πέταλο δεν τις προστατεύει καθώς διασχίζουν τις βραχώδεις κορυφές των λόφων, μαρτυρώντας την αντοχή της.

كأنَّ أَوْبَ ذِراعَيْها إذا عَرِقَتْ
وقد تَلَفَّعَ بالكورِ العَساقيلُ

Η κίνηση των μπροστινών της ποδιών, όταν ιδρώνει και οι αντικατοπτρισμοί τρεμοπαίζουν γύρω από τη σέλα, είναι μια απόδειξη της διαρκούς δύναμής της.

يَوْماً يَظَلُّ به الحِرْباءُ مُصْطَخِداً
كأنَّ ضاحِيَهُ بالشَّمْسِ مَمْلولُ

Αυτό συμβαίνει μια μέρα τόσο έντονα ζεστή που ο χαμαιλέοντας παραμένει ακίνητος και σιωπηλός, η εκτεθειμένη πλάτη του φαινομενικά ψημένη από τον ήλιο.

وقالَ لِلْقوْمِ حادِيهِمْ وقدْ جَعَلَتْ
وُرْقَ الجَنادِبِ يَرْكُضْنَ الحَصَى قِيلُوا

Ο καμηλιέρης τους, βλέποντας τις γκρίζες ακρίδες να σκορπίζουν βότσαλα στην έντονη ζέστη, είπε στους ανθρώπους να κάνουν τη μεσημεριανή τους ανάπαυση.

شَدَّ النَّهارِ ذِراعا عَيْطَلٍ نَصِفٍ
قامَتْ فَجاوَبَها نُكْدٌ مَثاكِيلُ

Τα μπροστινά πόδια μιας ψηλής, δυνατής, μεσήλικης θηλυκής καμήλας, υπομένοντας τη δυσκολία της ημέρας, κινούνται με έναν ήχο που απαντάται από το θρήνο άγονων, πενθούντων γυναικών.

نَوَّاحَةٌ رِخْوَةُ الضَّبْعَيْنِ لَيْسَ لَها
لَمَّا نَعَى بِكْرَها النَّاعونَ مَعْقولُ

Είναι σαν μια θρηνούσα γυναίκα, με τα μπράτσα της χαλαρά από τη θλίψη, που χάνει κάθε λογική όταν οι αγγελιοφόροι του θανάτου θρηνούν το πρωτότοκό της.

تَفْرِي الُّلبانَ بِكَفَّيْها ومَدْرَعُها
مُشَقَّقٌ عَنْ تَراقيها رَعابيلُ

Σκίζει το στήθος της με τα χέρια της, το ένδυμά της σκισμένο από τις κλείδες της και να κρέμεται σε κουρέλια, στην βαθιά της θλίψη.

تَسْعَى الوُشاةُ جَنابَيْها وقَوْلُهُمُ
إنَّك يا ابْنَ أبي سُلْمَى لَمَقْتولُ

Οι συκοφάντες περπατούν δίπλα του, ψιθυρίζοντας τα λόγια τους, "Πράγματι, ω γιε του Αμπού Σούλμα, είσαι σίγουρα προορισμένος να σκοτωθείς!"

وقالَ كُلُّ خَليلٍ كُنْتُ آمُلُهُ
لا أُلْهِيَنَّكَ إنِّي عَنْكَ مَشْغولُ

Κάθε φίλος στον οποίο είχα εναποθέσει την ελπίδα μου είπε, "Δεν μπορώ να σε αποσπάσω, γιατί είμαι απασχολημένος και αδυνατώ να σε βοηθήσω."

فَقُلْتُ خَلُّوا سَبيلِي لاَ أبالَكُمُ
فَكُلُّ ما قَدَّرَ الرَّحْمنُ مَفْعولُ

Έτσι δήλωσα, "Αφήστε το δρόμο μου, να είστε χωρίς συγγενείς, γιατί όλα όσα έχει ορίσει ο Παντελεήμων σίγουρα θα συμβούν!"

كُلُّ ابْنِ أُنْثَى وإنْ طالَتْ سَلامَتُهُ
يَوْماً على آلَةٍ حَدْباءَ مَحْمولُ

Κάθε ανθρώπινο ον, ανεξάρτητα από το πόσο μακρά μπορεί να είναι η ζωή του, μια μέρα θα μεταφερθεί πάνω σε ένα καμπύλο φέρετρο.

أُنْبِئْتُ أنَّ رَسُولَ اللهِ أَوْعَدَني
والعَفْوُ عَنْدَ رَسُولِ اللهِ مَأْمُولُ

Έχω πληροφορηθεί ότι ο Αγγελιοφόρος του Αλλάχ ﷺ με έχει απειλήσει, ωστόσο η συγχώρεση από τον Αγγελιοφόρο του Αλλάχ ﷺ ελπίζεται ειλικρινά.

وقَدْ أَتَيْتُ رَسُولَ اللهِ مُعْتَذِراً
والعُذْرُ عِنْدَ رَسُولِ اللهِ مَقْبولُ

Πράγματι έχω έρθει στον Αγγελιοφόρο του Αλλάχ ﷺ ζητώντας συγχώρεση, γιατί μια συγγνώμη γίνεται πάντα δεκτή από τον Αγγελιοφόρο του Αλλάχ ﷺ.

مَهْلاً هَداكَ الذي أَعْطاكَ نافِلَةَ
الْقُرْآنِ فيها مَواعيظٌ وتَفُصيلُ

Ήρεμα, ας σε καθοδηγήσει Εκείνος που σου χάρισε το υπερβατικό δώρο του Κορανίου, μέσα στο οποίο βρίσκονται βαθιές νουθεσίες και λεπτομερείς επεξηγήσεις.

لا تَأْخُذَنِّي بِأَقْوالِ الوُشاةِ ولَمْ
أُذْنِبْ وقَدْ كَثُرَتْ فِيَّ الأقاويلُ

Μη με κρίνεις από τα λόγια των συκοφαντών, διότι δεν έχω αμαρτήσει, αν και πολλές φήμες έχουν διαδοθεί για μένα.

لَقَدْ أقْومُ مَقاماً لو يَقومُ بِه
أرَى وأَسْمَعُ ما لم يَسْمَعِ الفيلُ

Πράγματι, στέκομαι σε μια τόσο επιβλητική παρουσία, που αν στεκόταν εκεί ένας ελέφαντας, θα αντιλαμβανόταν και θα άκουγε όσα ποτέ πριν δεν είχε συναντήσει.

لَظَلَّ يِرْعُدُ إلاَّ أنْ يكونَ لَهُ
مِنَ الَّرسُولِ بِإِذْنِ اللهِ تَنْويلُ

Θα έμενε σίγουρα να τρέμει, εκτός αν λάμβανε από τον Αγγελιοφόρο ﷺ, με την άδεια του Θεού, μια καθησυχαστική διαβεβαίωση.

حَتَّى وَضَعْتُ يَميني لا أُنازِعُهُ
في كَفِّ ذِي نَغَماتٍ قِيلُهُ القِيلُ

Μέχρι που έθεσα το δεξί μου χέρι, χωρίς αντίρρηση, στην παλάμη εκείνου του οποίου οι εκφράσεις είναι μελωδικές και ο λόγος του είναι το υπέρτατο διάταγμα.

لَذاكَ أَهْيَبُ عِنْدي إذْ أُكَلِّمُهُ
وقيلَ إنَّكَ مَنْسوبٌ ومَسْئُولُ

Γι' αυτό, είναι πιο επιβλητικός για μένα όταν του μιλώ, και έχει ειπωθεί ότι εσύ είσαι υπόλογος και θα ανακριθείς.

مِنْ خادِرٍ مِنْ لُيوثِ الأُسْدِ مَسْكَنُهُ
مِنْ بَطْنِ عَثَّرَ غِيلٌ دونَهُ غيلُ

Αναδύεται από ένα ενεδρεύον λιοντάρι, ένα από τα τρομερά θηρία της ζούγκλας, του οποίου η κατοικία βρίσκεται βαθιά μέσα στο Άθθαρ, ένα πυκνό δάσος πέρα από το οποίο υπάρχει άλλο.

يَغْدو فَيُلْحِمُ ضِرْغامَيْنِ عَيْشُهُما
لَحْمٌ مَنَ القَوْمِ مَعْفورٌ خَراديلُ

Προχωρά για να θρέψει δύο ισχυρά λιοντάρια, των οποίων η τροφή αποτελείται από τη σκονισμένη, τεμαχισμένη σάρκα των αντιπάλων τους.

إِذا يُساوِرُ قِرْناً لا يَحِلُّ لَهُ
أنْ يَتْرُكَ القِرْنَ إلاَّ وهَوَ مَغْلُولُ

Όταν παλεύει με έναν αντίπαλο, δεν είναι συνήθειά του να αφήνει αυτόν τον εχθρό παρά μόνο αν είναι εντελώς νικημένος και δεμένος.

مِنْهُ تَظَلُّ سَباعُ الجَوِّ ضامِزَةً
ولا تَمَشَّى بَوادِيهِ الأراجِيلُ

Εξαιτίας του, τα θηρία του αέρα παραμένουν σιωπηλά, και κανένας δειλός ή άτολμος άνθρωπος δεν τολμά να διασχίσει τις κοιλάδες του.

ولا يَزالُ بِواديهِ أخُو ثِقَةٍ
مُطَرَّحَ البَزِّ والدَّرْسانِ مَأْكولُ

Και στην κοιλάδα του, ένας έμπιστος σύντροφος (λιοντάρι) αφήνει πάντα πίσω του τα πεταμένα ενδύματα και τα φθαρμένα ρούχα του καταβροχθισμένου θηράματός του.

إنَّ الرَّسُولَ لَسَيْفٌ يُسْتَضاءُ بِهِ
مُهَنَّدٌ مِنْ سُيوفِ اللهِ مَسْلُولُ

Πράγματι, ο Αγγελιοφόρος ﷺ είναι ένα ακτινοβόλο ξίφος από το οποίο αναζητείται φως, μια λεπτοδουλεμένη ινδική λεπίδα τραβηγμένη από τα ίδια τα ξίφη του Θεού.

في فِتْيَةٍ مِنْ قُريْشٍ قالَ قائِلُهُمْ
بِبَطْنِ مَكَّةَ لَمَّا أسْلَمُوا زُولُوا

Βρίσκεται ανάμεσα σε νέους από τους Κουραϊσίτες, των οποίων ο αρχηγός στην καρδιά της Μέκκας τους διέταξε, όταν ασπάστηκαν το Ισλάμ, «Φύγετε!»

زالُوا فمَا زالَ أَنْكاسٌ ولا كُشُفٌ
عِنْدَ الِّلقاءِ ولا مِيلٌ مَعازيلُ

Έφυγαν, ωστόσο δεν ήταν ούτε αδύναμοι ούτε απροστάτευτοι, ούτε δίστασαν ποτέ ή έφυγαν όταν αντιμετώπιζαν τον εχθρό.

شُمُّ العَرانِينِ أبْطالٌ لُبوسُهُمْ
مِنْ نَسْجِ دَاوُدَ في الهَيْجَا سَرابيلُ

Είναι ήρωες με ευγενή χαρακτηριστικά, των οποίων η πολεμική ενδυμασία αποτελείται από θώρακες, υφασμένους όπως εκείνοι του Δαβίδ.

بِيضٌ سَوَابِغُ قد شُكَّتْ لَهَا حَلَقٌ
كأنَّها حَلَقُ القَفْعاءِ مَجْدولُ

Αυτοί είναι λευκοί και άφθονοι, με κρίκους τόσο σφιχτά συνδεδεμένους που μοιάζουν με τους στριφτούς κρίκους του φυτού Καφά.

يَمْشونَ مَشْيَ الجِمالِ الزُّهْرِ يَعْصِمُهُمْ
ضَرْبٌ إذا عَرَّدَ السُّودُ التَّنابِيلُ

Προχωρούν με το μεγαλοπρεπές βάδισμα των ευγενών καμηλών, προστατευμένοι από την εντυπωσιακή τους ανδρεία όταν οι σκοτεινοί, αξιοκαταφρόνητοι εχθροί στρέφονται και φεύγουν.

لا يَفْرَحونَ إذا نَالتْ رِماحُهُمُ
قَوْماً ولَيْسوا مَجازِيعاً إذا نِيلُوا

Δεν αγάλλονται όταν τα δόρατά τους χτυπούν έναν λαό, ούτε απελπίζονται όταν οι ίδιοι πλήττονται.

لا يَقَعُ الطَّعْنُ إلاَّ في نُحورِهِمُ
وما لَهُمْ عَنْ حِياضِ الموتِ تَهْليلُ

Τα πλήγματα της μάχης πέφτουν μόνο στα στήθη τους, και δεν δείχνουν κανένα δισταγμό μπροστά στις λίμνες του θανάτου.