قصيدة البُردة

الكواكب الدرية في مدح خير البرية — الإمام شرف الدين البوصيري (ت 696هـ)

أشهر قصائد المديح النبوي على الإطلاق، نظمها الإمام البوصيري رحمه الله بعد أن أصابه الفالج، فرأى النبي ﷺ في المنام يمسح على وجهه ويلقي عليه بردته، فقام وقد شُفي. سارت بها الركبان وشُرحت مئات الشروح وتُرجمت إلى لغات العالم.

Κασίντα αλ-Μπούρντα — Ιμάμης Σαράφ αντ-Ντιν αλ-Μπουσίρι

Το πιο φημισμένο ποίημα προφητικού εγκωμίου που γράφτηκε ποτέ, συντέθηκε από τον Ιμάμη αλ-Μπουσίρι, είθε ο Αλλάχ να τον ελεήσει. Το έγραψε αφού προσβλήθηκε από παράλυση, μετά από ένα όνειρο στο οποίο είδε τον Προφήτη ﷺ να χαϊδεύει το πρόσωπό του και να του ρίχνει τον μανδύα του, οπότε ξύπνησε εντελώς θεραπευμένος. Αυτό το ποίημα έχει έκτοτε ταξιδέψει παντού, εμπνέοντας εκατοντάδες σχολιασμούς και μεταφραζόμενο σε πολλές γλώσσες σε όλο τον κόσμο.

أمِنْ تذَكُّرِ جيرانٍ بذي سلمِ
مزجتَ دمعاً جرى من مقلةٍ بدمِ

Μήπως από τη μνήμη γειτόνων στο Ντι Σαλάμ ανάμειξες δάκρυα, που χύνονται απ' το βλέμμα σου, με αίμα;

أمْ هبَّتِ الريحُ من تلقاءِ كاظمةٍ
وأوْمَضَ البَرْقُ في الظلْماءِ مِنْ إضَمِ

Ή μήπως φύσηξε ο άνεμος από την κατεύθυνση της Καντίμα, και άστραψε η αστραπή στο βαθύ σκοτάδι από το Ιντάμ;

فما لعينيكَ إن قلتَ اكففا هَمَتا
ومَا لِقَلْبِك إنْ قُلْتَ اسْتَفِقْ يَهِمِ

Τι συμβαίνει στα μάτια σου που χύνουν δάκρυα όταν τους λες να σταματήσουν, και τι συμβαίνει στην καρδιά σου που λαχταρά όταν της προστάζεις να ξυπνήσει;

أَيَحْسَبُ الصَّبُّ أنَّ الحُبَّ مُنْكتِمٌ
ما بَيْنَ مُنْسَجِم منهُ ومضطَرِمِ

Πιστεύει στ' αλήθεια ο ερωτευμένος ότι η αγάπη μπορεί να κρυφτεί, δεδομένων των δακρύων που κυλούν από αυτόν και της φωτιάς που καίει μέσα του;

لولاَ الهَوَى لَمْ تُرِقْ دَمْعاً عَلَى طَلَلٍ
ولا أرقتَ لذكرِ البانِ والعَلمِ

Αν δεν υπήρχε ο έρωτας, δεν θα είχες χύσει δάκρυα πάνω σε ερειπωμένα χαλάσματα, ούτε θα είχες μείνει άυπνος στην αναφορά του δέντρου Μπαν ή της κορυφής του βουνού.

فكيفَ تُنْكِرُ حُبَّا بعدَ ما شَهِدَتْ
بهِ عليكَ عدولُ الدَّمْعِ والسَّقَم

Πώς λοιπόν μπορείς να αρνηθείς έναν έρωτα, όταν οι δίκαιοι μάρτυρες των δακρύων σου και της αρρώστιας σου έχουν καταθέσει εναντίον σου;

وَأثْبَتَ الوجْدُ خَطَّيْ عَبْرَةٍ وضَنًى
مِثْلَ البَهارِ عَلَى خَدَّيْكَ والعَنَمِ

Και το πάθος έχει χαράξει δύο γραμμές δακρύων και αδυναμίας στα μάγουλά σου, που μοιάζουν με το κίτρινο άνθος Μπαχάρ και τα κόκκινα μούρα Ανάμ.

نعمْ سرى طيفُ من أهوى فأرقني
والحُبُّ يَعْتَرِضُ اللَّذاتِ بالأَلَمِ

Πράγματι, το φάντασμα της αγαπημένης μου με επισκέφθηκε τη νύχτα, κρατώντας με άυπνο, γιατί ο έρωτας παρεμβάλλει πάντοτε πόνο ανάμεσα σε όλες τις απολαύσεις.

يا لائِمِي في الهَوَى العُذْرِيِّ مَعْذِرَةً
منِّي إليكَ ولو أنصفتَ لم تلُمِ

Ω εσύ που με κατηγορείς για την αγνή μου αγάπη, σου προσφέρω τη συγγνώμη μου, αν και αν ήσουν πραγματικά δίκαιος, δεν θα έβρισκες ψεγάδι.

عَدَتْكَ حالِيَ لا سِرِّي بمُسْتَتِرٍ
عن الوُشاةِ ولادائي بمنحسمِ

Η κατάστασή μου έχει γίνει φανερή σε σένα· το μυστικό μου δεν είναι κρυμμένο από τους κουτσομπόληδες, ούτε η αρρώστια μου είναι ιάσιμη.

مَحَّضَتْنِي النُّصْحَ لكِنْ لَسْتُ أَسْمَعُهُ
إنَّ المُحِبَّ عَن العُذَّالِ في صَمَمِ

Μου πρόσφερες ειλικρινή συμβουλή, όμως δεν την ακούω, γιατί πράγματι, ο ερωτευμένος είναι κουφός στα λόγια των επικριτών του.

إني اتهمتُ نصيحَ الشيبِ في عذلٍ
والشَّيْبُ أَبْعَدُ في نُصْحٍ عَنِ التُّهَم

Ακόμη και τη συμβουλή των γηρατειών υποψιάστηκα όταν με επέπληξε, όμως τα γηρατειά είναι τα πιο απομακρυσμένα από την υποψία στις συμβουλές τους.

فإنَّ أمَّارَتي بالسوءِ مااتعظتْ
من جهلها بنذيرِ الشيبِ والهرمِ

Διότι η ψυχή μου, που υποκινεί στο κακό, δεν νουθετήθηκε, λόγω της άγνοιάς της για την προειδοποίηση που έφεραν τα γηρατειά και η φθορά.

ولا أَعَدَّتْ مِنَ الفِعْلِ الجَمِيلِ قِرَى
ضيفٍ المَّ برأسي غير محتشمِ

Ούτε ετοίμασε καμία φιλοξενία καλών πράξεων για τον επισκέπτη των γηρατειών που επισκέφθηκε το κεφάλι μου χωρίς ντροπή.

لو كنت أعلم أني ما أوقره
كتمت سرا بدا لي منه بالكتم

Αν γνώριζα ότι δεν θα τιμούσα αυτόν τον επισκέπτη, θα είχα κρύψει το μυστικό της άφιξής του που μου φανερώθηκε.

من لي بِرَدِّ جماحٍ من غوايتها
كما يُرَدُّ جماحُ الخيلِ باللجمِ

Ποιος μπορεί να με βοηθήσει να τιθασεύσω την αγριότητα και την αυταπάτη της, όπως τιθασεύεται η αγριότητα των αλόγων με τα χαλινάρια;

فلا تَرُمْ بالمعاصِي كَسْرَ شَهْوَتِها
إنَّ الطعامَ يُقَوِّي شهوةَ النهمِ

Επομένως, μην επιδιώκεις να σπάσεις τις επιθυμίες της μέσω αμαρτιών, γιατί πράγματι, η τροφή μόνο ενισχύει την όρεξη του λαίμαργου.

والنفسُ كالطفلِ إن تهملهُ شَبَّ على
حُبِّ الرَّضاعِ وإنْ تَفْطِمْهُ يَنْفَطِم

Και η ψυχή είναι σαν παιδί: αν την παραμελήσεις, θα μεγαλώσει αγαπώντας να θηλάζει, αλλά αν την απογαλακτίσεις, θα απογαλακτιστεί.

فاصرفْ هواها وحاذرْ أنْ تُوَلِّيَهُ
إنَّ الهوى ما تولَّى يُصمِ أوْ يَصمِ

Επομένως, απέτρεψε τις επιθυμίες της και πρόσεχε να μην της δώσεις εξουσία, γιατί πράγματι, η επιθυμία, μόλις της δοθεί εξουσία, είτε θα κουφάνει είτε θα καταστρέψει.

وَراعِها وهيَ في الأعمالِ سائِمةٌ
وإنْ هِيَ اسْتَحْلَتِ المَرْعَى فلا تُسِم

Και φρόντισέ την ενώ βόσκει ελεύθερα σε πράξεις, αλλά αν βρει τη βοσκή γλυκιά, μην της επιτρέψεις να βόσκει περαιτέρω.

كَمْ حَسَّنَتْ لَذَّةٍ لِلْمَرءِ قاتِلَةً
من حيثُ لم يدرِ أنَّ السُّمَّ في الدَّسَمِ

Πόσες φορές μια θανάσιμη απόλαυση έχει στολιστεί για έναν άνθρωπο, ο οποίος δεν γνώριζε ότι το δηλητήριο κρυβόταν μέσα στην γοητεία της.

وَاخْشَ الدَّسائِسَ مِن جُوعٍ وَمِنْ شِبَع
فَرُبَّ مَخْمَصَةٍ شَرٌّ مِنَ التُّخَمِ

Φοβού τους ύπουλους κινδύνους που ελλοχεύουν τόσο στην πείνα όσο και στον κορεσμό, γιατί συχνά οι κίνδυνοι της στέρησης είναι πιο σοβαροί από αυτούς της υπερβολικής απόλαυσης.

واسْتَفْرِغ الدَّمْعَ مِنْ عَيْنٍ قد امْتَلأتْ
مِنَ المَحارِمِ وَالْزَمْ حِمْيَةَ النَّدَمِ

Αφήστε τα δάκρυα να κυλήσουν άφθονα από ένα μάτι που έχει ατενίσει απαγορευμένα πράγματα, και τηρήστε σταθερά την αποχή που γεννιέται από την ειλικρινή μετάνοια.

وخالفِ النفسَّ والشيطانَ واعصهما
وإنْ هُما مَحَّضاكَ النُّصحَ فاتهم

Αντισταθείτε στον κατώτερο εαυτό σας και στον Σατανά, παρακούοντάς τους και τους δύο, και ακόμη κι αν σας προσφέρουν αυτό που φαίνεται να είναι ειλικρινής συμβουλή, αντιμετωπίστε το με καχυποψία.

وَلا تُطِعْ منهما خَصْماً وَلا حَكمَاً
فأنْتَ تَعْرِفُ كيْدَ الخَصْمِ والحَكمِ

Μην υπακούτε σε κανέναν από τους δύο, ούτε ως αντίπαλο ούτε ως κριτή, γιατί γνωρίζετε καλά την πανουργία τόσο του αντιπάλου όσο και του διαιτητή.

أسْتَغْفِرُ الله مِنْ قَوْلٍ بِلاَ عَمَلٍ
لقد نسبتُ به نسلاً لذي عقمِ

Ζητώ τη συγχώρεση του Αλλάχ για λόγια που δεν συνοδεύονται από πράξεις, γιατί με αυτά απέδωσα απογόνους σε κάποιον που είναι στείρος.

أمرتكَ الخيرَ لكنْ ماائتمرتُ بهِ
وما استقمتُ فماقولي لك استقمِ

Σας πρόσταξα να κάνετε το καλό, όμως εγώ ο ίδιος δεν ακολούθησα τη συμβουλή μου, ούτε έμεινα σταθερός, πώς λοιπόν μπορώ να σας ζητήσω να είστε ενάρετοι;

ولا تَزَوَّدْتُ قبلَ المَوْتِ نافِلةً
ولَمْ أُصَلِّ سِوَى فَرْضٍ ولَمْ أَصُمِ

Δεν συγκέντρωσα καμία υπερεργατική πρόβλεψη πριν τον θάνατο, ούτε εκτέλεσα προσευχές πέραν των υποχρεωτικών, ούτε νήστεψα.

ظلمتُ سُنَّةَ منْ أحيا الظلامَ إلى
أنِ اشْتَكَتْ قَدَماهُ الضُّرَّ مِنْ وَرَم

Έχω αδικήσει την πρακτική εκείνου ﷺ που κρατούσε τις νύχτες ζωντανές στην λατρεία μέχρι που τα πόδια του παραπονέθηκαν για πόνο από το πρήξιμο.

وشدَّ مِنْ سَغَبٍ أحشاءهُ وَطَوَى
تحتَ الحجارةِ كشحاً مترفَ الأدمِ

Και αυτός ﷺ έσφιξε τα σπλάχνα του από την πείνα, και κάτω από πέτρες, αυτός ﷺ έδεσε μια πλευρά μαλακού δέρματος, συνηθισμένου στην άνεση.

وراودتهُ الجبالُ الُشُّمُّ من ذهبٍ
عن نفسهِ فأراها أيما شممِ

Τα πανύψηλα βουνά από χρυσό τον ﷺ πείραξαν σχετικά με την ψυχή του, όμως αυτός ﷺ τους έδειξε την υπέρτατη ευγένεια και την περιφρόνηση για τα κοσμικά πλούτη.

وأكَّدَتْ زُهْدَهُ فيها ضرورتهُ
إنَّ الضرورةَ لاتعدو على العصمِ

Η ίδια του η ανάγκη επιβεβαίωσε τον ασκητισμό του απέναντί τους, γιατί η αληθινή ανάγκη δεν υπερνικά εκείνους που προστατεύονται θεϊκά.

وَكَيفَ تَدْعُو إلَى الدُّنيا ضَرُورَةُ مَنْ
لولاهُ لم تخرجِ الدنيا من العدمِ

Και πώς θα μπορούσε η ανάγκη του ﷺ να τον ωθήσει ποτέ προς αυτόν τον κόσμο, χωρίς τον οποίο ο ίδιος ο κόσμος δεν θα είχε αναδυθεί από την ανυπαρξία;

محمدٌ سيدُّ الكونينِ والثَّقَلَيْنِ
والفريقينِ من عُربٍ ومن عجمِ

Ο Μωάμεθ ﷺ είναι ο κύριος των δύο κόσμων, των τζιν και της ανθρωπότητας, και των δύο λαών, των Αράβων και των μη-Αράβων.

نبينَّا الآمرُ الناهي فلا أحدٌ
أبَرَّ في قَوْلِ «لا» مِنْهُ وَلا «نَعَمِ»

Ο Προφήτης μας ﷺ είναι αυτός που διατάζει και απαγορεύει, και κανείς δεν είναι πιο αληθινός στις δηλώσεις του «όχι» ή «ναι» από αυτόν ﷺ.

هُوَ الحَبيبُ الذي تُرْجَى شَفَاعَتُهُ
لِكلِّ هَوْلٍ مِنَ الأهوالِ مُقْتَحَمِ

Αυτός ﷺ είναι ο αγαπημένος του οποίου η μεσιτεία ζητείται για κάθε τρόμο ανάμεσα στις φοβερές συμφορές που πρέπει να αντιμετωπιστούν.

دعا إلى اللهِ فالمستمسكونَ بهِ
مستمسكونَ بحبلٍ غيرِ منفصمِ

Αυτός ﷺ κάλεσε στον Αλλάχ, και όσοι προσκολλώνται σε αυτόν ﷺ πράγματι προσκολλώνται σε ένα άθραυστο σχοινί.

فاقَ النبيينَ في خلْقٍ وفي خُلُقٍ
ولمْ يدانوهُ في علمٍ ولا كَرَمِ

Αυτός ﷺ ξεπέρασε όλους τους προφήτες τόσο στη φυσική δημιουργία όσο και στον ευγενή χαρακτήρα, και κανείς δεν μπορούσε να προσεγγίσει την ﷺ υπεροχή του στη γνώση ή τη γενναιοδωρία.

وكلهمْ من رسول اللهِ ملتمسٌ
غَرْفاً مِنَ البَحْرِ أوْ رَشْفاً مِنَ الدِّيَمِ

Και όλοι τους, οι προφήτες, ζήτησαν από τον Αγγελιοφόρο του Αλλάχ ﷺ μια απλή κουταλιά από τον ωκεανό του ή μια γουλιά από τις άφθονες βροχές του.

وواقفونَ لديهِ عندَ حَدِّهمِ
من نقطةِ العلمِ أومنْ شكلةِ الحكمِ

Και στέκονται ενώπιόν του ﷺ στο καθορισμένο τους όριο, αντλώντας από αυτόν ﷺ μόνο μια κουκκίδα γνώσης ή ένα μόνο διακριτικό σημάδι σοφίας.

فهْوَ الذي تَمَّ معناهُ وصُورَتُه
ثمَّ اصطفاهُ حبيباً بارىءُ النَّسمِ

Αυτός ﷺ είναι εκείνος του οποίου η ουσία και η μορφή τελειοποιήθηκαν, και τον οποίο ο Δημιουργός των ψυχών επέλεξε κατόπιν ως αγαπημένο Του.

مُنَّزَّهٌ عن شريكٍ في محاسنهِ
فَجَوْهَرُ الحُسْنِ فيهِ غيرُ مُنْقَسِمَ

Είναι ﷺ εξαγνισμένος από κάθε συνέταιρο στις αρετές του, διότι η ίδια η ουσία της ομορφιάς μέσα του είναι αδιαίρετη.

دَعْ ما ادَّعَتْهُ النَّصارَى في نَبيِّهِمِ
وَاحكُمْ بما شِئْتَ مَدْحاً فيهِ واحْتَكِمِ

Άφησε κατά μέρος όσα ισχυρίστηκαν οι Χριστιανοί για τον προφήτη τους, και κρίνε όπως θέλεις στον έπαινό του, και να είσαι αποφασιστικός στην κρίση σου.

وانْسُبْ إلى ذاتِهِ ما شِئْتَ مِنْ شَرَفٍ
وَانْسُبْ إلى قَدْرِهِ ما شِئْتَ منْ عِظَمِ

Απόδωσε στην ύπαρξή του ﷺ όποια τιμή επιθυμείς, και απέδωσε στην αξία του όποιο μεγαλείο ποθείς.

فإن فضلَ رسولِ اللهِ ليسَ لهُ
حَدٌّ فيُعْرِبَ عنه ناطِقٌ بفَمِ

Διότι η υπεροχή του Αγγελιοφόρου του Αλλάχ ﷺ δεν έχει όριο που να μπορεί να εκφράσει ένας ομιλητής με το στόμα του.

لو ناسبتْ قدرهُ آياتهُ عظماً
أحيا اسمهُ حينَ يُدعى دارسَ الرِّممِ

Αν τα θαύματά του ταίριαζαν με το τεράστιο κύρος του, το ίδιο του το όνομα, όταν επικαλούνταν, θα ανέζωνε σάπια οστά.

لَمْ يَمْتَحِنَّا بما تعْمل العُقولُ بِهِ
حِرْصاً علينا فلمْ ولَمْ نَهَمِ

Από φροντίδα για εμάς, αυτός ﷺ δεν μας δοκίμασε με ζητήματα που οι διάνοιες δυσκολεύονται να κατανοήσουν, έτσι ούτε μπερδευτήκαμε ούτε αποπροσανατολιστήκαμε.

أعيا الورى فهمُ معانهُ فليس يُرى
في القُرْبِ والبعدِ فيهِ غير منفحِمِ

Η κατανόηση των νοημάτων του εξάντλησε όλη τη δημιουργία, έτσι κανείς δεν φαίνεται, είτε κοντά είτε μακριά, παρά μόνο κατακλύζεται από την ουσία του.

كالشمسِ تظهرُ للعينينِ من بُعُدٍ
صَغِيرَةٍ وَتُكِلُّ الطَّرْفَ مِنْ أممٍ

Είναι ﷺ σαν τον ήλιο, που φαίνεται μικρός στα μάτια από μακριά, αλλά κουράζει το βλέμμα όταν τον κοιτάζεις από κοντά.

وكيفَ يُدْرِكُ في الدُّنْيَا حَقِيقَتَهُ
قومٌ نيامٌ تسلَّوا عنهُ بالحُلُمِ

Και πώς μπορούν άνθρωποι που κοιμούνται, αποσπασμένοι από αυτόν ﷺ με όνειρα, να συλλάβουν ποτέ την αληθινή του πραγματικότητα σε αυτόν τον κόσμο;

فمبلغُ العلمِ فيهِ أنهُ بشرٌ
وأنهُ خيرُ خلقِ اللهِ كلهمِ

Το έσχατο όριο της γνώσης σχετικά με αυτόν ﷺ είναι ότι είναι άνθρωπος, και ότι είναι το καλύτερο από όλα τα πλάσματα του Αλλάχ.

وَكلُّ آيِ أَتَى الرُّسْلُ الكِرامُ بها
فإنما اتَّصلتْ من نورهِ بهمِ

Και κάθε σημείο που έφεραν οι ευγενείς αγγελιοφόροι, συνδέθηκε στην πραγματικότητα με αυτούς μέσω του φωτός του ﷺ.

فإنهُ شمسٌ فضلٍ همْ كواكبها
يُظْهِرْنَ أَنْوارَها للناسِ في الظُلَم

Διότι αυτός ﷺ είναι ο ήλιος της αριστείας, και αυτοί είναι τα αστέρια του, τα οποία αποκαλύπτουν τα φώτα τους στους ανθρώπους μέσα στο σκοτάδι.

أكرمْ بخلقِ نبيٍّ زانهُ خُلُقٌ
بالحُسْنِ مُشْتَمِلٍ بالبِشْرِ مُتَّسِمِ

Πόσο ευγενής είναι η δημιουργία ενός Προφήτη ﷺ στολισμένου με τέτοιο χαρακτήρα, που περιλαμβάνει όλη την ομορφιά και διακρίνεται από ευθυμία!

كالزَّهرِ في تَرَفٍ والبَدْرِ في شَرَفٍ
والبَحْر في كَرَمٍ والدهْرِ في هِمَمِ

Είναι ﷺ σαν το άνθος στην τρυφερότητα, την πανσέληνο στην τιμή, τη θάλασσα στη γενναιοδωρία, και τον ίδρο τον χρόνο στην υψηλή αποφασιστικότητα.

كأنهُ وهو فردٌ من جلالتهِ
في عَسْكَرٍ حينَ تَلْقاهُ وفي حَشَمِ

Σαν να είναι αυτός ﷺ, αν και μόνος, λόγω της μεγαλοπρέπειάς του, εν μέσω στρατού και ακολουθίας όταν τον συναντά κανείς.

كَأَنَّما اللُّؤْلُؤُ المَكْنونُ في صَدَفِ
من معدني منطقٍ منهُ ومبتسمِ

Είναι σαν το κρυμμένο μαργαριτάρι μέσα στο όστρακο να αναβλύζει από τα δύο ορυχεία του λόγου του ﷺ και του χαμόγελού του.

لا طِيبَ يَعْدِلُ تُرْباً ضَمَّ أَعْظُمَهُ
طُوبَى لِمُنْتَشِقٍ منهُ ومُلْتَئِم

Κανένα άρωμα δεν μπορεί να συγκριθεί με τη σκόνη που αγκάλιασε τα οστά του ﷺ· μακάριος αυτός που εισπνέει από αυτήν και προσκολλάται σε αυτήν.

أبان مولدهُ عن طيبِ عُنصرهِ
يا طِيبَ مُبْتَدَإٍ منه ومُخْتَتَمِ

Η γέννησή του ﷺ αποκάλυψε την αγνότητα της ουσίας του· Ω, πόσο αγνή είναι η αρχή του και το τέλος του!

يومٌ تفرَّسَ فيهِ الفرسُ أنهمُ
قد أنذروا بحلولِ البؤسِ والنقمِ

Ήταν μια ημέρα που οι Πέρσες προέβλεψαν ότι είχαν προειδοποιηθεί για την έλευση της δυστυχίας και της εκδίκησης.

وباتَ إيوانُ كسرى وهو منصدعٌ
كشملِ أصحابِ كسرى غيرَ ملتئمِ

Και το Ιβάν του Χοσρόη πέρασε εκείνη τη νύχτα ραγισμένο και θρυμματισμένο, όπως ακριβώς η διασκορπισμένη συντροφιά των συντρόφων του, που ποτέ δεν επρόκειτο να ενωθεί ξανά.

والنَّارُ خامِدَةُ الأنفاس مِنْ أَسَفٍ
عليه والنَّهرُ ساهي العين من سدمِ

Και η ιερή φωτιά, σαν να αναστέναζε από λύπη, έσβησε πάνω του, ενώ ο ποταμός, με θολά μάτια από θλίψη, φάνηκε να στερεύει.

وساء ساوة أن غاضتْ بحيرتها
ورُدَّ واردها بالغيظِ حين ظمىَ

Η Σάβα θλίφτηκε όταν η λίμνη της στέρεψε, και όσοι ήρθαν να πιουν απομακρύνθηκαν με οργή, η δίψα τους άσβεστη.

كأنَّ بالنارِ مابالماء من بللٍ
حُزْناً وبالماءِ ما بالنَّارِ من ضرمِ

Ήταν σαν η φωτιά, στη θλίψη της, να κατείχε την υγρασία του νερού, και το νερό, στη λύπη του, να κρατούσε την καταναλωτική φλόγα της φωτιάς.

والجنُّ تهتفُ والأنوار ساطعةٌ
والحَقُّ يَظْهَرُ مِنْ مَعْنىً ومِنْ كَلِم

Και τα τζίνι ακούγονταν να φωνάζουν, και λαμπρά φώτα έλαμπαν, καθώς η Αλήθεια άρχισε να εκδηλώνεται τόσο μέσω του βαθύ νοήματός της όσο και των προφορικών της λέξεων.

عَموُا وصمُّوا فإعلانُ البشائرِ لمْ
تُسْمَعْ وَبارِقَةُ الإِنْذارِ لَمْ تُشَم

Κι όμως ήταν τυφλοί και κουφοί, έτσι η αναγγελία των καλών ειδήσεων δεν ακούστηκε, και η αστραφτερή προειδοποίηση παρέμεινε απαρατήρητη.

مِنْ بَعْدِ ما أَخْبَرَ الأقْوامَ كاهِنُهُمْ
بأَنَّ دينَهُمُ المُعْوَجَّ لَمْ يَقُمِ

Αυτό συνέβη αφού οι δικοί τους μάντεις είχαν ενημερώσει τους λαούς ότι η διεστραμμένη θρησκεία τους δεν θα στεκόταν πλέον.

وبعدَ ما عاينوا في الأفقِ من شُهُبٍ
منقضةٍ وفقَ مافي الأرضِ من صنمِ

Και αφού είχαν δει στον ορίζοντα πεφταστέρια, να πέφτουν σύμφωνα με τα είδωλα που γκρεμίζονταν στη Γη.

حتى غدا عن طريقِ الوحيِ مُنهزمٌ
من الشياطينِ يقفو إثرَ منهزمِ

Μέχρι που, από τον δρόμο της θείας αποκάλυψης, οι διάβολοι ηττήθηκαν ολοκληρωτικά, ο ένας φεύγοντας πίσω από τον άλλο.

كأَنُهُمْ هَرَباً أبطالُ أَبْرَهَةٍ
أوْ عَسْكَرٌ بالحَصَى مِنْ رَاحَتَيْهِ رُمِي

Στην φυγή τους, ήταν σαν τους ήρωες του Αμπραχά, ή σαν στρατό που λιθοβολήθηκε με βότσαλα από τις παλάμες του ﷺ.

نَبْذاً بهِ بَعْدَ تَسْبِيحِ بِبَطْنِهما
نَبْذَ المُسَبِّحِ مِنْ أحشاءِ مُلْتَقِمِ

Εκδιώχθηκαν, αφού είχαν δοξάσει τον Θεό μέσα στις παλάμες του ﷺ, όπως ακριβώς ο δοξαστής εκδιώχθηκε από τα σπλάχνα του καταπιωτή.

جاءتْ لدَعْوَتِهِ الأشجارُ ساجِدَةً
تَمْشِي إليهِ عَلَى ساقٍ بِلا قَدَمِ

Τα δέντρα ήρθαν στο κάλεσμά του ﷺ, προσκυνώντας, περπατώντας προς αυτόν πάνω στους κορμούς τους χωρίς πόδια.

كأنَّما سَطَرَتْ سَطْراً لِمَا كَتَبَتْ
فروعها من بديعِ الخطِّ في اللقمِ

Ήταν σαν τα κλαδιά τους να είχαν χαράξει μια γραμμή εξαιρετικής καλλιγραφίας στο έδαφος, σηματοδοτώντας την πορεία τους.

مثلَ الغمامةِ أنىَسارَ سائرةٌ
تقيهِ حرَّ وطيسٍ للهجيرِ حمي

Σαν ένα σύννεφο, κινούνταν όπου κι αν περπατούσε αυτός ﷺ, προστατεύοντάς τον από την έντονη ζέστη του καυτού μεσημεριανού ήλιου.

أقسمتُ بالقمرِ المنشقِّ إنَّ لهُ
مِنْ قَلْبِهِ نِسْبَةً مَبْرُورَةَ القَسَمِ

Ορκίζομαι στο σχισμένο φεγγάρι, διότι φέρει μια σχέση με την καρδιά του ﷺ, έναν όρκο αληθινά εκπληρωμένο.

ومَا حَوَى الغارُ مِنْ خَيْرٍ ومَنْ كَرَم
وكلُّ طرفٍ من الكفارِ عنه عمي

Και τι καλοσύνη και γενναιοδωρία περιείχε η σπηλιά, κι όμως κάθε μάτι των απίστων ήταν τυφλό σε αυτήν.

فالصدقُ في الغارِ والصديقُ لم يرِما
وَهُمْ يقولونَ ما بالغارِ مِنْ أَرمِ

Η Αλήθεια ﷺ και ο Ειλικρινής (Αμπού Μπακρ) παρέμειναν ακλόνητοι στη σπηλιά, ενώ οι άπιστοι δήλωναν ότι κανείς δεν βρισκόταν εντός των ορίων της.

ظَنُّوا الحَمامَ وظَنُّو العَنْكَبُوتَ على
خيْرِ البَرِيَّةِ لَمْ تَنْسُجْ ولمْ تَحُم

Νόμισαν ότι τα περιστέρια και η αράχνη, πάνω από το καλύτερο της δημιουργίας, ούτε είχαν υφάνει ούτε είχαν αιωρηθεί για να τον προστατεύσουν.

وقايةُ اللهِ أغنتْ عن مضاعفةٍ
من الدروعِ وعن عالٍ من الأطمِ

Η προστασία του Θεού αρκούσε, καθιστώντας περιττές οποιεσδήποτε διπλές ασπίδες ή ψηλά φρούρια.

ما سامني الدهرُ ضيماً واستجرتُ بهِ
إلاَّ استلمتُ الندى من خيرِ مُستلمِ

Ποτέ ο χρόνος δεν μου προκάλεσε δυσκολία και ζήτησα καταφύγιο σε αυτόν ﷺ, παρά μόνο έλαβα γενναιοδωρία από τον καλύτερο από εκείνους στους οποίους αναζητά κανείς καταφύγιο.

لاتنكرُ الوحيَ من رؤياهُ إنَّ لهُ
قَلْباً إذا نامَتِ العَيْنانِ لَمْ يَنمِ

Μην αρνείστε την αποκάλυψη που ήρθε μέσω των οραμάτων του ﷺ, διότι είχε μια καρδιά που παρέμενε άγρυπνη ακόμα κι όταν τα μάτια του ήταν κλειστά στον ύπνο.

وذاكَ حينَ بُلوغٍ مِنْ نُبُوَّتِهِ
فليسَ يُنْكَرُ فيهِ حالُ مُحْتَلِمِ

Αυτό συνέβη στην αυγή της προφητείας του ﷺ, οπότε η κατάσταση ενός κοσμικού ονείρου δεν μπορεί να αποδοθεί στα οράματά του.

تَبَارَكَ الله ما وحْيٌ بمُكْتَسَبٍ
وَلا نَبِيٌّ عَلَى غَيْبٍ بِمُتَّهَمِ

Ευλογημένος να είναι ο Αλλάχ, διότι η αποκάλυψη δεν αποκτάται με προσπάθεια, ούτε ένας προφήτης πρέπει ποτέ να υποπτεύεται για ψεύδος σχετικά με το αόρατο.

كَمْ أبْرَأَتْ وَصِبا باللَّمْسِ راحَتهُ
وأَطْلَقَتْ أرِباً مِنْ رِبْقَةِ اللَّمَمِ

Πόσους ασθενείς θεράπευσε η ευλογημένη παλάμη του ﷺ με ένα απλό άγγιγμα, και πόσους πάσχοντες από μανία απελευθέρωσε από τα δεσμά τους.

وأحْيَتِ السنَةَ الشَّهْبَاءَ دَعْوَتُهُ
حتى حَكَتْ غُرَّةً في الأَعْصُرِ الدُّهُمِ

Η δέησή του ﷺ αναζωογόνησε το άγονο, πληγωμένο από την ξηρασία έτος, μέχρι που έλαμψε σαν μια ακτινοβόλα λευκή φλόγα μέσα στις πιο σκοτεινές εποχές.

بعارضٍ جادَ أو خلتَ البطاحَ بها
سيبٌ من اليَمِّ أو سيلٌ من العرمِ

Με ένα γενναιόδωρο σύννεφο, οι κοιλάδες πλημμύρισαν τόσο πολύ που θα νόμιζε κανείς πως γέμισαν από ένα κύμα της θάλασσας ή έναν χείμαρρο από το φράγμα του Αλ-Αρέμ.

دعني ووصفي آياتٍ له ظهرتْ
ظهورَ نارِ القرى ليلاً على علمِ

Αφήστε με να περιγράψω τα φανερά σημεία που εμφανίστηκαν για αυτόν ﷺ, λάμποντας σαν τις φωτιές των χωριών που φαίνονται τη νύχτα πάνω σε μια κορυφή βουνού.

فالدرُّ يزدادُ حُسناً وهو منتظمٌ
وليسَ ينقصُ قدراً غير منتظمِ

Διότι τα μαργαριτάρια αυξάνουν σε ομορφιά όταν είναι δεμένα μαζί, όμως η εγγενής τους αξία δεν μειώνεται όταν είναι άδετα.

فما تَطاوَلُ آمالُ المَدِيحِ إلى
ما فيهِ مِنْ كَرَمِ الأَخْلاَقِ والشِّيَمِ

Έτσι, οι φιλοδοξίες του επαίνου υπολείπονται να περιλάβουν το πλήρες εύρος του ευγενούς χαρακτήρα και των υπέροχων διαθέσεών του ﷺ.

آياتُ حقٍّ من الرحمنِ محدثةٌ
قَدِيمَةٌ صِفَةُ المَوْصوفِ بالقِدَم

Αυτά είναι σημεία αλήθειας από τον Πολυεύσπλαχνο, νεοαποκαλυφθέντα, κι όμως ενσαρκώνουν το πανάρχαιο χαρακτηριστικό Εκείνου που περιγράφεται ως Αιώνιος.

لم تقترنْ بزمانٍ وهي تخبرنا
عَن المعادِ وعَنْ عادٍ وعَنْ إرَمِ

Δεν δεσμεύονται από κανέναν συγκεκριμένο χρόνο, κι όμως μας πληροφορούν για τη Μετά Θάνατον Ζωή, και για τους αρχαίους λαούς των Ααντ και των Ιράμ.

دامَتْ لَدَيْنا فَفاقَتْ كلَّ مُعْجِزَةٍ
مِنَ النَّبِيِّينَ إذْ جاءتْ ولَمْ تَدُمِ

Αυτά παρέμειναν μαζί μας, ξεπερνώντας έτσι κάθε θαύμα προηγούμενων προφητών, τα οποία εμφανίστηκαν αλλά δεν διήρκεσαν.

مُحَكَّماتٌ فما تبقينَ من شبهٍ
لذي شقاقٍ وما تبغينَ من حكمِ

Είναι αδιαμφισβήτητα και σαφή, μη αφήνοντας κανένα περιθώριο αμφιβολίας για κανέναν διαφωνούντα, ούτε ζητούν περαιτέρω κρίση.

ما حُورِبَتْ قَطُّ إلاَّ عادَ مِنْ حَرَبٍ
أَعْدَى الأعادي إليها مُلقِيَ السَّلَمِ

Ποτέ δεν πολεμήθηκαν ﷺ (ή το μήνυμά του/Κοράνι), παρά μόνο οι πιο εχθρικοί των εχθρών επέστρεψαν από τη μάχη, υποτασσόμενοι εν ειρήνη.

رَدَّتْ بلاغَتُها دَعْوى مُعارِضِها
ردَّ الغيور يدَ الجاني عن الحُرمِ

Η ευγλωττία του ﷺ απέκρουσε τους ισχυρισμούς των αντιπάλων του, όπως ακριβώς ένας ζηλωτής προστάτης απωθεί το χέρι ενός επιτιθέμενου από το ιερό.

لها مَعانٍ كَمَوْجِ البَحْر في مَدَدٍ
وفَوْقَ جَوْهَرِهِ فِي الحُسْنِ والقِيَمِ

Τα νοήματά του ﷺ είναι τόσο εκτεταμένα όσο τα κύματα της θάλασσας, κι όμως υπερβαίνουν την ομορφιά και την αξία της ίδιας του της ουσίας.

فما تُعَدُّ وَلا تُحْصَى عَجَائبُها
ولا تُسامُ عَلَى الإكثارِ بالسَّأَمِ

Τα θαύματά του ﷺ δεν μπορούν να μετρηθούν ή να απαριθμηθούν, ούτε γίνεται ποτέ κουραστικό παρά τη συχνή απαγγελία.

قرَّتْ بها عينُ قاريها فقلت له
لقد ظفِرتَ بِحَبْلِ الله فاعْتَصِمِ

Το μάτι του αναγνώστη του βρίσκει παρηγοριά σε αυτό, οπότε του είπα: «Πράγματι έπιασες το σχοινί του Αλλάχ, οπότε κρατήσου γερά σε αυτό».

إنْ تَتْلُها خِيفَةً مِنْ حَرِّ نارِ لَظَى
أطْفَأْتَ نارَ لَظَى مِنْ وِرْدِها الشَّبمِ

Αν το απαγγείλεις από φόβο για την καυτή φωτιά της Κόλασης, θα σβήσεις τις φλόγες της Κόλασης με την δροσερή απαγγελία του.

كأنها الحوضُ تبيضُّ الوجوه به
مِنَ العُصاةِ وقد جاءُوهُ كَالحُمَمِ

Είναι σαν να ήταν η Δεξαμενή (του Προφήτη ﷺ) του Καουθάρ, με την οποία τα πρόσωπα των αμαρτωλών, που την πλησίασαν σαν μαυρισμένα κάρβουνα, γίνονται λαμπερά.

وَكالصِّراطِ وكالمِيزانِ مَعدِلَةً
فالقِسْطُ مِنْ غَيرها في الناس لَمْ يَقُمِ

Η δικαιοσύνη του είναι σαν την Ευθεία Οδό και τη Ζυγαριά στην ισότητά της, διότι χωρίς αυτήν, η ορθότητα μεταξύ των ανθρώπων δεν θα εδραιωνόταν.

لا تعْجَبَنْ لِحَسُودٍ راحَ يُنكِرُها
تَجاهُلاً وهْوَ عَينُ الحاذِقِ الفَهِمِ

Μην εκπλήσσεσαι με έναν φθονερό που αρνείται αυτές τις αρετές από προσποιητή άγνοια, παρόλο που είναι η ίδια η ουσία του οξυδερκούς και συνετού.

قد تنكرُ العينُ ضوء الشمسِ من رمدٍ
ويُنْكِرُ الفَمُّ طَعْمَ الماء منْ سَقَم

Πράγματι, το μάτι μπορεί να αρνηθεί τη λάμψη του ήλιου λόγω ασθένειας, και το στόμα μπορεί να απορρίψει τη γεύση του νερού λόγω αρρώστιας.

ياخيرَ من يَمَّمَ لعافونَ ساحتَهُ
سَعْياً وفَوْقَ مُتُونِ الأَيْنُقِ الرُّسُمِ

Ω καλύτερε από εκείνους των οποίων τον ιερό χώρο έχουν ταξιδέψει οι ζητούντες χάρη, είτε πεζή είτε πάνω στις ράχες γρήγορων, σημαδεμένων θηλυκών καμηλών.

وَمَنْ هُو الآيَةُ الكُبْرَى لِمُعْتَبِرٍ
وَمَنْ هُوَ النِّعْمَةُ العُظْمَى لِمُغْتَنِمِ

Και ποιος είναι το μεγαλύτερο σημείο για αυτόν που συλλογίζεται, και ποιος είναι η πιο μεγαλειώδης ευλογία για αυτόν που επιδιώκει να κερδίσει.

سريتَ من حرمٍ ليلاً إلى حرمِ
كما سرى البدرُ في داجٍ من الظلمِ

Ταξίδεψες νύχτα από ένα ιερό άσυλο σε άλλο, όπως ακριβώς η πανσέληνος διασχίζει το βαθύτερο σκοτάδι.

وَبِتَّ تَرْقَى إلَى أنْ نِلْتَ مَنْزِلَةً
من قابِ قوسينِ لم تدركْ ولم ترمِ

Και συνέχισες να ανεβαίνεις όλη τη νύχτα μέχρι που έφτασες σε μια θέση «δύο τόξων απόσταση» ή και πιο κοντά, ένα ύψος που ούτε έφτασε ούτε καν επιδίωξε κανένας άλλος.

وقدَّمتكَ جميعُ الأنبياءِ بها
والرُّسْلِ تَقْدِيمَ مَخْدُومٍ عَلَى خَدَم

Και όλοι οι Προφήτες και οι Αγγελιοφόροι σε προέταξαν σε αυτή την ανάβαση, μια προτεραιότητα που δίνεται σε έναν κύριο έναντι των υπηρετών του.

وأنتَ تخترق السبعَ الطِّباقَ بهمْ
في مَوْكِبٍ كنْتَ فيهِ صاحِبَ العَلَمِ

Και διέσχισες τους επτά ουρανούς μαζί τους, σε μια μεγαλοπρεπή πομπή όπου ήσουν ο φέρων το λάβαρο.

حتى إذا لَمْ تَدَعْ شَأْواً لمُسْتَبِقٍ
من الدنوِّ ولا مرقيً لمستنمِ

Μέχρι που δεν άφησες καμία φιλοδοξία για κανέναν ανταγωνιστή σε εγγύτητα, ούτε καμία ανάβαση για αυτόν που επιδιώκει να ανέβει ψηλότερα.

خفضتَ كلَّ مقامٍ بالإضافة إذ
نُودِيتَ بالرَّفْعِ مِثْلَ المُفْرَدِ العَلَم

Ελάττωσες κάθε άλλη θέση συγκριτικά, όταν κλήθηκες σε ένα τόσο εξυψωμένο αξίωμα, σαν ένα μοναδικό, διακεκριμένο λάβαρο.

كيما تفوزَ بوصلٍ أيِّ مستترٍ
عن العيونِ وسرٍّ أيِ مُكتتمِ

Για να επιτύχεις μια ένωση, όσο κι αν ήταν κρυμμένη από όλα τα μάτια, και ένα μυστικό, όσο βαθιά κι αν ήταν αποκρυμμένο.

فَحُزْتَ كلَّ فَخَارٍ غيرَ مُشْتَرَكٍ
وجُزْتَ كلَّ مَقامٍ غيرَ مُزْدَحَمِ

Έτσι, απέκτησες κάθε δόξα που ήταν μοναδικά δική σου, και υπερέβης κάθε θέση που παρέμενε αδιαμφισβήτητη.

وَجَلَّ مِقْدارُ ما وُلِّيتَ مِنْ رُتَبٍ
وعزَّ إدْراكُ ما أُولِيتَ مِنْ نِعَمِ

Και μεγαλειώδες ήταν το μέτρο των βαθμών με τους οποίους σου ανατέθηκε, και πέρα από την κατανόηση ήταν οι ευλογίες που σου δόθηκαν.

بُشْرَى لَنا مَعْشَرَ الإسلامِ إنَّ لنا
من العنايةِ رُكناً غيرَمنهدمِ

Ευχάριστα νέα για εμάς, την κοινότητα του Ισλάμ, διότι πράγματι διαθέτουμε, μέσω της θείας πρόνοιας, έναν ακατάλυτο πυλώνα.

لمَّا دعا الله داعينا لطاعتهِ
بأكرمِ الرُّسلِ كنَّا أكرمَ الأممِ

Όταν ο Αλλάχ κάλεσε τον καλούντα μας (τον Προφήτη ﷺ) στην υπακοή Του, μέσω του ευγενέστερου των Αγγελιοφόρων, γίναμε το πιο τιμημένο των εθνών.

راعتْ قلوبَ العدا أنباءُ بعثتهِ
كَنَبْأَةٍ أَجْفَلَتْ غَفْلاً مِنَ الغَنَمِ

Τα νέα της αποστολής του προκάλεσαν τρόμο στις καρδιές των εχθρών, σαν ένας ξαφνικός συναγερμός που τρομάζει τα απρόσεκτα πρόβατα.

ما زالَ يلقاهمُ في كلِّ معتركٍ
حتى حَكَوْا بالقَنا لَحْماً على وضَم

Συνέχισε να τους αντιμετωπίζει σε κάθε πεδίο μάχης, μέχρι που έμοιαζαν, από τις λόγχες, με κρέας τοποθετημένο σε τελάρο κρεοπωλείου.

ودوا الفرار فكادوا يغبطونَ بهِ
أشلاءَ شالتْ مع العقبانِ والرَّخمِ

Επιθύμησαν τη φυγή και σχεδόν ζήλεψαν τα διασκορπισμένα λείψανα που μεταφέρθηκαν ψηλά από αετούς και γύπες.

تمضي الليالي ولا يدرونَ عدتها
ما لَمْ تَكُنْ مِنْ ليالِي الأَشْهُرِ الحُرُمِ

Οι νύχτες περνούσαν, και δεν γνώριζαν τον αριθμό τους, εκτός αν ήταν μεταξύ των νυχτών των ιερών μηνών.

كأنَّما الدِّينُ ضَيْفٌ حَلَّ سَاحَتَهُمْ
بِكلِّ قَرْمٍ إلَى لحْمِ العِدا قَرِم

Ήταν σαν η ίδια η Θρησκεία, ως φιλοξενούμενη, να είχε βρει την κατοικία της ανάμεσά τους, συνοδευόμενη από κάθε ισχυρό πολεμιστή, άγρια πρόθυμο για τη σάρκα των αντιπάλων τους.

يَجُرُّ بَحْرَ خَمِيسٍ فوقَ سابِحَةٍ
يرمي بموجٍ من الأبطالِ ملتطمِ

Αυτός ﷺ οδηγεί έναν στρατό σαν θάλασσα, ιππεύοντας γρήγορα άλογα, εκτοξεύοντας κύματα συγκρουόμενων ηρώων.

من كلِّ منتدبٍ لله محتسبٍ
يَسْطو بِمُسْتَأْصِلٍ لِلْكُفْرِ مُصطَلِم

Ο καθένας τους είναι ένας πρωταθλητής αφοσιωμένος στον Θεό, αναζητώντας την ανταμοιβή Του, ο οποίος χτυπά με ένα όπλο που ξεριζώνει και καταστρέφει ολοσχερώς την απιστία.

حتَّى غَدَتْ مِلَّةُ الإسلام وهْيَ بِهِمْ
مِنْ بَعْدِ غُرْبَتِها مَوْصُولَةَ الرَّحِم

Μέχρι που, χάρη στις προσπάθειές τους, η πίστη του Ισλάμ, μετά την περίοδο της αποξένωσής της, εδραιώθηκε σταθερά και συνδέθηκε με δεσμούς συγγένειας.

مكفولةً أبداً منهم بخيرٍ أبٍ
وخير بعلٍ فلم تيتم ولم تئمِ

Για πάντα προστατευμένη από αυτούς, σαν από τον καλύτερο πατέρα και τον καλύτερο σύζυγο, δεν έμεινε ορφανή ούτε χωρίς προστάτη.

هُم الجِبالُ فَسَلْ عنهمْ مُصادِمَهُمْ
ماذا رأى مِنْهُمُ في كلِّ مُصطَدَم

Είναι σαν βουνά, ρωτήστε λοιπόν τους αντιπάλους τους τι συνάντησαν από αυτούς σε κάθε σύγκρουση μάχης.

وسل حُنيناً وسل بدراً وسلْ أُحُداً
فُصُولَ حَتْفٍ لهُمْ أدْهَى مِنَ الوَخَم

Και ρωτήστε τη Χουναΐν, και ρωτήστε την Μπαντρ, και ρωτήστε την Ουχούντ, γιατί μαρτυρούν κεφάλαια καταστροφής που έπληξαν τους εχθρούς τους, πιο τρομερά από κάθε πανούκλα.

المصدري البيضَ حُمراً بعدَ ما وردت
من العدا كلَّ مُسْوَّدٍ من اللممِ

Είναι αυτοί που έβαψαν τα λευκά τους σπαθιά κόκκινα, αφού είχαν αντιμετωπίσει κάθε μελαχρινό εχθρό από τους αντιπάλους.

وَالكاتِبِينَ بِسُمْرِ الخَطِّ مَا تَرَكَتْ
أقلامهمْ حرفَ جسمٍ غبرَ منعجمِ

Και είναι οι γραφείς που, με τα καφέ τους δόρατα, έγραψαν μια τέτοια γραφή που οι πένες τους δεν άφησαν κανένα μέρος σώματος αδιάτρητο.

شاكي السِّلاحِ لهم سيمى تميزهمْ
والوردُ يمتازُ بالسيمى عن السلمِ

Βαριά οπλισμένοι, φέρουν ένα διακριτικό σημάδι, όπως ακριβώς το τριαντάφυλλο διακρίνεται από τα μοναδικά του χαρακτηριστικά από την ακακία.

تُهدى إليكَ رياحُ النصرِ نشرهمُ
فتحسبُ الزَّهرَ في الأكمامِ كلَّ كمي

Οι άνεμοι της νίκης φέρνουν το άρωμά τους σε εσάς, κάνοντάς σας να αντιλαμβάνεστε κάθε πολεμιστή ως ένα ανθισμένο λουλούδι μέσα στο περίβλημά του.

كأنهمْ في ظهورِ الخيلِ نبتُ رُباً
مِنْ شِدَّةِ الحَزْمِ لاَ مِنْ شِدَّةِ الحُزُم

Πάνω στις ράχες των αλόγων τους, εμφανίζονται τόσο σταθερά ριζωμένοι όσο τα φυτά στους λόφους, χάρη στην ακλόνητη αποφασιστικότητά τους, όχι απλώς στη δύναμη των σελών τους.

طارت قلوبُ العدا من بأسهمِ فرقاً
فما تُفَرِّقُ بين البهم والبُهمِ

Οι καρδιές των εχθρών τους τράπηκαν σε φυγή από τον τρόμο της δύναμής τους, τόσο συγχυσμένες που δεν μπορούσαν να διακρίνουν μεταξύ των αδύναμων και των ισχυρών.

ومن تكنْ برسول الله نصرتُه
إن تلقهُ الأُسدُ في آجامها تجمِ

Και όποιος λάβει τη νίκη από τον Αγγελιοφόρο του Θεού ﷺ, αν τον συναντήσουν λιοντάρια στα λημέρια τους, θα σιωπούσαν με δέος.

ولن ترى من وليٍّ غير منتصرِ
بهِ ولا مِنْ عَدُوّ غَيْرَ مُنْقصمِ

Και ποτέ δεν θα δείτε σύμμαχό του ﷺ που να μην είναι νικηφόρος μέσω αυτού, ούτε εχθρό που να μην είναι ολοσχερώς νικημένος.

أحلَّ أمَّتَهُ في حرزِ ملَّتهِ
كاللَّيْثِ حَلَّ مَعَ الأشبال في أجَم

Αυτός ﷺ εγκατέστησε την κοινότητά του με ασφάλεια μέσα στο καταφύγιο της πίστης του, όπως ακριβώς ένα λιοντάρι εγκαθίσταται με τα μικρά του σε μια πυκνή συστάδα.

كمْ جدَّلَتْ كلماتُ اللهِ من جدلٍ
فيهِ وكم خَصَمَ البُرْهانُ مِنْ خَصِمِ

Πόσες διαφωνίες διευθετήθηκαν από τα λόγια του Θεού σχετικά με αυτόν ﷺ, και πόσοι αντίπαλοι νικήθηκαν από σαφή απόδειξη!

كفاكَ بالعِلْمِ في الأُمِيِّ مُعْجِزَةً
في الجاهليةِ والتأديبِ في اليتمِ

Αρκετό για εσάς ως θαύμα είναι η γνώση που βρέθηκε στον αγράμματο Προφήτη ﷺ, εν μέσω μιας εποχής άγνοιας, και η τέλεια πειθαρχία του παρά την ορφάνια του.

خَدَمْتُهُ بِمَديحٍ أسْتَقِيلُ بِهِ
ذُنُوبَ عُمْرٍ مَضَى في الشِّعْرِ والخِدَم

Τον υπηρέτησα ﷺ με αυτόν τον έπαινο, μέσω του οποίου ζητώ συγχώρεση για τις αμαρτίες μιας ζωής που πέρασε στην ποίηση και στην υπηρεσία άλλων.

إذ قلداني ما تُخشى عواقبهُ
كَأنَّني بهما هَدْيٌ مِنَ النَّعَم

Γιατί αυτά (η ποίηση και η υπηρεσία) με επιφόρτισαν με συνέπειες των οποίων το αποτέλεσμα φοβάμαι, σαν να είμαι, εξαιτίας τους, ένα θυσιαστικό ζώο.

أطَعْتُ غَيَّ الصِّبَا في الحَالَتَيْنِ ومَا
حصلتُ إلاَّ على الآثامِ والندمِ

Υπέκυψα στην ανοησία της νιότης και στις δύο φάσεις της, και από αυτήν, δεν απέκτησα τίποτα άλλο παρά αμαρτίες και τύψεις.

فياخسارةَ نفسٍ في تجارتها
لم تشترِ الدِّينَ بالدنيا ولم تَسُمِ

Ω, τι βαθιά απώλεια για μια ψυχή στο εγκόσμιο εμπόριό της, γιατί ούτε αγόρασε την πίστη με τον παροδικό κόσμο ούτε καν έκανε προσφορά γι' αυτήν.

وَمَنْ يَبِعْ آجِلاً منهُ بِعاجِلِهِ
يَبِنْ لهُ الغَبْنُ في بَيْعِ وَفي سَلَمِ

Και όποιος ανταλλάξει την αιώνια μετά θάνατον ζωή του με το φευγαλέο εγκόσμιο κέρδος του, η βαθιά απώλεια θα του γίνει φανερή σε κάθε συναλλαγή, είτε άμεση είτε αναβαλλόμενη.

إنْ آتِ ذَنْباً فما عَهْدِي بِمُنْتَقِضٍ
مِنَ النبيِّ وَلا حَبْلِي بِمُنْصَرِمِ

Αν διαπράξω μια αμαρτία, η διαθήκη μου με τον Προφήτη ﷺ παραμένει άθικτη, ούτε ο δεσμός μου μαζί του διακόπτεται ποτέ.

فإنَّ لي ذمةً منهُ بتسميتي
مُحمداً وَهُوَ الخَلْيقِ بالذِّمَمِ

Πράγματι, έχω μια υπόσχεση προστασίας από αυτόν ﷺ λόγω του ονόματός μου Μωάμεθ, και αυτός ﷺ είναι πραγματικά ο πιο άξιος να τηρεί τέτοιες διαθήκες.

إنْ لَمْ يَكُن في مَعادِي آخِذاً بِيَدِي
فضلاً وإلا فقلْ يازَلَّةَ القدمِ

Αν αυτός ﷺ δεν μου κρατήσει ευγενικά το χέρι την Ημέρα της Επιστροφής, τότε πράγματι, κάποιος θα μπορούσε να θρηνήσει, «Ω, τι οδυνηρό παραπάτημα!»

حاشاهُ أنْ يحرمَ الرَّاجي مكارمهُ
أو يرجعَ الجارُ منهُ غيرَ محترمِ

Μακριά από αυτόν ﷺ να αρνηθεί τις ευγενείς του χάρες σε αυτόν που ελπίζει, ή για έναν αναζητητή της προστασίας του να επιστρέψει χωρίς τιμή.

ومنذُ ألزمتُ أفكاري مدائحهُ
وَجَدْتُهُ لِخَلاصِي خيرَ مُلْتَزِم

Και από τότε που αφιέρωσα τις σκέψεις μου στους επαίνους του ﷺ, τον βρήκα τον καλύτερο εγγυητή για τη σωτηρία μου.

وَلَنْ يَفُوتَ الغِنى مِنْهُ يداً تَرِبَتْ
إنَّ الحَيا يُنْبِتُ الأزهارَ في الأكَمِ

Και η ﷺ άφθονη γενναιοδωρία του δεν θα παραλείψει ποτέ να φτάσει σε ένα χέρι που είναι φτωχό, γιατί πράγματι, η ζωογόνος βροχή κάνει τα λουλούδια να ανθίζουν ακόμα και στους λόφους.

وَلَمْ أُرِدْ زَهْرَةَ الدُّنْيا التي اقتطَفَتْ
يدا زُهيرٍ بما أثنى على هرمِ

Δεν επεδίωξα το φευγαλέο άνθος αυτού του κόσμου, όπως αυτό που έκοψε ο Ζουχαΐρ χάρη στους επαίνους του για τον Χαράμ.

يا أكرَمَ الخلق مالي مَنْ أَلُوذُ به
سِوَاكَ عندَ حلولِ الحادِثِ العَمِمِ

Ω, ενδοξότερε των πλασμάτων, δεν έχω άλλον πλην Εσένα ﷺ, να ζητήσω την μεσιτεία Σου προς τον Αλλάχ, όταν οι οικουμενικές συμφορές επέλθουν.

وَلَنْ يَضِيقَ رَسولَ الله جاهُكَ بي
إذا الكريمُ تَحَلَّى باسْمِ مُنْتَقِمِ

Και η εξυψωμένη σου θέση, ω Αγγελιοφόρε του Αλλάχ ﷺ, δεν θα περιοριστεί από την παρουσία μου, ακόμα και όταν ο Παντογενναιόδωρος Κύριος στολίζεται με το χαρακτηριστικό του Εκδικητή.

فإنَّ من جُودِكَ الدنيا وَ ضَرَّتها
ومن علومكَ علمَ اللوحِ والقلمِ

Γιατί από την ﷺ απεριόριστη γενναιοδωρία σου πηγάζει τόσο αυτός ο κόσμος όσο και ο μέλλων, και από την ﷺ βαθιά σου γνώση αναβλύζει η γνώση της Φυλαγμένης Πλάκας και του Καλάμι.

يا نَفْسُ لا تَقْنَطِي مِنْ زَلَّةٍ عَظُمَتْ
إنَّ الكَبائرَ في الغُفرانِ كاللَّمَمِ

Ω ψυχή μου, μην απελπίζεσαι για μια αμαρτία, όσο μεγάλη κι αν είναι, γιατί πράγματι, στην απεραντοσύνη της θείας συγχώρεσης, ακόμη και οι μεγάλες παραβάσεις είναι σαν μικρά σφάλματα.

لعلَّ رحمةَ ربي حين يقسمها
تأتي على حسب العصيانِ في القسمِ

Ίσως το έλεος του Κυρίου μου, όταν το μοιράζει, να κατανεμηθεί ανάλογα με το μέτρο της ανυπακοής στην κατανομή του.

ياربِّ واجعل رجائي غير منعكسٍ
لَدَيْكَ وَاجعَلْ حِسابِي غَيرَ مُنْخَزِمِ

Ω Κύριε, ας παραμείνει η ελπίδα μου σε Εσένα ανεμπόδιστη, και ας είναι ο λογαριασμός μου άθικτος.

والطفْ بعبدكَ في الدارينَِّ إن لهُ
صبراً متى تدعهُ الأهوالُ ينهزمِ

Και να είσαι ευγενικός με τον δούλο Σου και στους δύο κόσμους, γιατί η υπομονή του, όταν αντιμετωπίζει τρόμους, γρήγορα καταρρέει.

وائذنْ لِسُحْبِ صلاةٍ منكَ دائمةٍ
على النبيِّ بمنهلٍّ ومنسجمِ

Και δώσε άδεια σε σύννεφα αιώνιων ευλογιών από Εσένα να κατέβουν στον Προφήτη ﷺ, ρέοντας άφθονα και συνεχώς.

ما رَنَّحَتْ عَذَباتِ البانِ ريحُ صَباً
وأطْرَبَ العِيسَ حادي العِيسِ بِالنَّغَمِ

Όσο ο ανατολικός άνεμος λικνίζει τα λεπτά κλαδιά του δέντρου Μπαν, και ο καμηλιέρης μαγεύει τις καμήλες με το μελωδικό του τραγούδι.