الهمزية في المدائح النبوية

أم القرى في مدح خير الورى — الإمام شرف الدين البوصيري (ت 696هـ)

من عيون المدائح النبوية، نظمها الإمام البوصيري رحمه الله في سيرة النبي ﷺ وشمائله ومعجزاته، ومطلعها المشهور: «كيف ترقى رقيك الأنبياء». تُدرَّس وتُنشد في مجالس العلم والذكر شرقًا وغربًا.

Αλ-Χαμζίγια — Ιμάμης Σαράφ αντ-Ντιν αλ-Μπουσίρι

Μεταξύ των πιο εξαίσιων προφητικών εγκωμίων είναι αυτό το ποίημα, που συντέθηκε από τον Ιμάμη αλ-Μπουσίρι (είθε ο Αλλάχ να τον ελεήσει), το οποίο αφηγείται τη βιογραφία του Προφήτη ﷺ, τα ευγενή χαρακτηριστικά του και τα θαύματά του. Ο φημισμένος εναρκτήριος στίχος του είναι: «Πώς θα μπορούσαν οι προφήτες να ανέλθουν στην εξοχότητά σου;» Μελετάται και απαγγέλλεται σε συγκεντρώσεις γνώσης και μνήμης, τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση.

كيف ترقَى رُقِيَّك الأَنبياءُ
يا سماءً ما طاوَلَتْها سماءُ

Πώς μπορούν οι προφήτες να φτάσουν στο υπέρτατο αξίωμά σου, ω ουρανέ που κανένας άλλος ουρανός δεν έφτασε ποτέ σε ύψος;

لَمْ يُساوُوك في عُلاكَ وَقَدْ حا
لَ سناً مِنك دونَهم وسَناءُ

Δεν μπόρεσαν να σε φτάσουν στο μεγαλείο σου, διότι ένα λαμπερό φως και μια ακτινοβολία από εσένα στάθηκαν ως φράγμα, ξεχωρίζοντάς σε από αυτούς.

إنّما مَثَّلُوا صِفاتِك للنا
س كما مثَّلَ النجومَ الماءُ

Πράγματι, απλώς αναπαρέστησαν τις ιδιότητές σου στην ανθρωπότητα, όπως το νερό αντανακλά τα αστέρια, δείχνοντας μόνο μια ομοίωση.

أنتَ مِصباحُ كلِّ فضلٍ فما تَص
دُرُ إلا عن ضوئِكَ الأَضواءُ

Είσαι ο φάρος κάθε αρετής, διότι όλα τα άλλα φώτα πηγάζουν και προέρχονται αποκλειστικά από τη λαμπερή σου ακτινοβολία.

لكَ ذاتُ العلومِ من عالِمِ الغَي
بِ ومنها لآدمَ الأَسماءُ

Σε εσένα ανήκει η ίδια η ουσία της γνώσης από τον Γνώστη του Αόρατου, και από αυτή την ίδια πηγή έλαβε ο Αδάμ τη γνώση των ονομάτων.

لم تَزَلْ في ضمائرِ الكونِ تُختَا
رُ لك الأُمهاتُ الأَباءُ

Ήσουν πάντα παρών στα κρυφά βάθη της δημιουργίας, όπου μητέρες και πατέρες επιλέχθηκαν για εσένα μέσω μιας γενεαλογίας αγνότητας.

ما مضتْ فَترةٌ من الرُّسْلِ إِلّا
بَشَّرَتْ قومَها بِكَ الأَنبياءُ

Καμία εποχή μεταξύ των αγγελιοφόρων δεν πέρασε ποτέ χωρίς οι προφήτες να προαναγγέλλουν τον ερχομό σου στους λαούς τους.

تتباهَى بِكَ العصورُ وَتَسْمو
بِكَ علْياءٌ بعدَها علياءُ

Οι αιώνες καυχώνται για την έλευσή σου, και μέσω σου, το ένα ύψος δόξας μετά το άλλο ανυψώνεται συνεχώς.

وَبَدا للوُجُودِ منك كريمٌ
من كريمٍ آبَاؤُه كُرماءُ

Και από εσένα, ένας ευγενής εμφανίστηκε στην ύπαρξη, γεννημένος από μια ευγενή γενεαλογία της οποίας όλοι οι πατέρες ήταν ευγενείς.

نَسَبٌ تَحسِبُ العُلا بِحُلاهُ
قَلَّدَتْهَا نجومهَا الْجَوزاءُ

Μια γενεαλογία τόσο στολισμένη που από την ομορφιά της μετρά κανείς την αληθινή υπεροχή, και ακόμη και τα αστέρια του αστερισμού των Διδύμων έχουν στολιστεί με τη λαμπρότητά της.

حبذا عِقْدُ سُؤْدُدٍ وَفَخَارٍ
أنتَ فيه اليتيمةُ العصماءُ

Πόσο εξαίσιο είναι αυτό το περιδέραιο δόξας και υπερηφάνειας, στο οποίο εσύ ﷺ είσαι το μοναδικό και πολυτιμότερο μαργαριτάρι.

وُمُحَيّاً كالشَّمس منكَ مُضِيءٌ
أسْفَرَت عنه ليلةٌ غَرّاءُ

Και ένα πρόσωπο από εσένα, που έλαμπε σαν τον ήλιο, αποκαλύφθηκε σε μια ένδοξη και λαμπερή νύχτα.

ليلةُ المولدِ الذي كَان للدِّي
نِ سرورٌ بيومِهِ وازْدِهاءُ

Ήταν η νύχτα της γέννησής του ﷺ, της οποίας η ημέρα έφερε απέραντη χαρά και λαμπρότητα στη θρησκεία.

وتوالَتْ بُشْرَى الهواتفِ أن قدْ
وُلِدَ المصطفى وحُقّ الهَناءُ

Και χαρμόσυνα νέα από αόρατες φωνές ακολούθησαν το ένα το άλλο, διακηρύσσοντας ότι ο Εκλεκτός ﷺ είχε γεννηθεί, και έτσι, η ευτυχία ήταν πραγματικά άξια.

وتَدَاعَى إيوانُ كِسْرَى ولَوْلا
آيةٌ مِنكَ ما تَدَاعَى البناءُ

Και το Ιβάν του Κίσρα κατέρρευσε, διότι αν δεν ήταν ένα θαυματουργό σημάδι από εσένα ﷺ, αυτό το μεγαλοπρεπές οικοδόμημα δεν θα είχε ποτέ καταρρεύσει.

وغَدَا كلُّ بيتِ نارٍ وفيهِ
كُرْبَةٌ مِنْ خُمودِها وَبلاءُ

Και κάθε οίκος φωτιάς έσβησε, φέρνοντας αγωνία και συμφορά στους λάτρεις του από τον ξαφνικό του θάνατο.

وعيونٌ لِلْفُرسِ غارَتْ فهل كا
نَ لنِيرانِهِم بها إطفاءُ

Και οι πηγές των Περσών στέρεψαν· δεν ήταν άραγε με αυτή την πράξη που έσβησαν οι ιερές τους φωτιές;

مَوْلِدٌ كان منهُ في طالعِ الكُفْ
رِ وبالٌ عليهِمُ ووباءُ

Μια γέννηση από την οποία, στην μοίρα της απιστίας, ήρθε η καταστροφή και μια μάστιγα στους οπαδούς της.

فَهنيئاً به لآمِنَةَ الفَض
لُ الذي شُرِّفَتْ به حوَّاءُ

Συγχαρητήρια λοιπόν στην Αμινά για αυτόν ﷺ, διότι απέκτησε μια αρετή με την οποία τιμήθηκε ακόμη και η ίδια η Εύα.

مَنْ لِحَوَّاءَ أنها حملَتْ أحْ
مدَ أو أنها به نُفَسَاءُ

Διότι ποια από τις γυναίκες, συμπεριλαμβανομένης της Εύας, θα μπορούσε να διεκδικήσει την τιμή να έχει κυοφορήσει τον Αχμάντ ﷺ ή να έχει βιώσει την ευλογημένη λοχεία μετά τη γέννησή του;

يوْمَ نَالت بِوَضْعِهِ ابنَةُ وَهْبٍ
مِنْ فَخَارٍ ما لم تَنَلْهُ النِّساءُ

Την ημέρα που η κόρη του Ουάχμπ (Αμινά) απέκτησε, μέσω της γέννησής του, τέτοια δόξα που καμία άλλη γυναίκα δεν είχε ποτέ επιτύχει.

وَأَتَتْ قومَها بأفضلَ مما
حَمَلَتْ قبلُ مريمُ العذراءُ

Και ήρθε στον λαό της φέρνοντας κάτι ανώτερο από αυτό που είχε φέρει πριν η Παρθένος Μαρία.

شمَّتته الأَملاكُ إذ وضَعَتْهُ
وشَفَتْنَا بِقَوْلِهَا الشَّفّاءُ

Οι άγγελοι τη συνεχάρησαν για τη γέννησή του, και με τα θεραπευτικά τους λόγια, μας έφεραν παρηγοριά.

رافعاً رأسَه وفي ذلك الرف
ع إلى كل سُؤْدُدٍ إيماءُ

Γεννήθηκε ﷺ σηκώνοντας το κεφάλι του, και σε αυτή την κίνηση υπήρχε μια υπόδειξη όλης της μελλοντικής δόξας και υπεροχής.

رامقاً طَرْفه السَّماءَ ومَرْمَى
عينِ مَنْ شَأْنُهُ العُلُوُّ العَلاءُ

Το βλέμμα του ήταν καρφωμένο στους ουρανούς, ο ίδιος ο σκοπός εκείνου του οποίου η μοίρα είναι υπέρτατη ανύψωση και εξύψωση.

وتَدَلَّتْ زُهْرُ النُّجومِ إليهِ
فأضاءت بِضوئها الأَرجاءُ

Και τα λαμπερά αστέρια κατέβηκαν προς αυτόν, φωτίζοντας όλες τις γύρω περιοχές με το φως τους.

وتراءت قصورُ قَيصَر بالرُّو
مِ يَرَاهَا مَنْ دَارُهُ البطحاءُ

Τα παλάτια του Καίσαρα στη Ρώμη έγιναν ορατά, ορατά από εκείνον του οποίου το σπίτι ήταν η αμμώδης κοιλάδα της Μέκκας.

وبَدَتْ فِي رَضَاعِهِ مُعْجِزَاتٌ
لَيْس فيها عنِ العيون خَفَاءُ

Και κατά τη διάρκεια του θηλασμού του, θαύματα έγιναν φανερά, σαφή και αναμφισβήτητα σε όλα τα μάτια.

إذْ أَبَتْهُ لِيُتْمِهِ مُرْضِعاتٌ
قُلْنَ ما في اليتيمِ عنا غَنَاءُ

Διότι οι τροφές είχαν αρνηθεί να τον θηλάσουν λόγω της ορφάνιας του, δηλώνοντας, «Ένας ορφανός δεν μας προσφέρει κανένα κέρδος.»

فأتتهُ من آلِ سعدٍ فتاةٌ
قد أبَتْهَا لِفَقْرِهَا الرُّضَعاءُ

Τότε μια νεαρή γυναίκα από τη φυλή Σαάντ ήρθε σε αυτόν, την οποία άλλα βρέφη είχαν αρνηθεί λόγω της φτώχειάς της.

أرْضَعتْهُ لِبَانَهَا فَسَقَتْهَا
وَبنِيها أَلْبَانَهُنَّ الشَّاءُ

Τον θήλασε με το γάλα της, και σε αντάλλαγμα, τα πρόβατά της παρείχαν σε αυτήν και στα παιδιά της άφθονο γάλα.

أَصْبَحَتْ شُوَّلاً عِجافا وأمْسَتْ
ما بِها شائلٌ ولا عَجْفاءُ

Τα πρόβατά της, που ήταν στεγνά και αδυνατισμένα το πρωί, έγιναν το βράδυ ούτε στεγνά ούτε αδύνατα.

أخْصَبَ العَيْشُ عِنْدَهَا بعدَ مَحْلٍ
إذ غَدا للنبيِّ منها غِذاءُ

Η ζωή έγινε άφθονη γι' αυτήν μετά από μια περίοδο ξηρασίας, καθώς ο Προφήτης ﷺ έλαβε τη διατροφή του από αυτήν.

يا لَها مِنَّةً لقدْ ضُوعِفَ الأَجْ
رُ عليها من جِنْسِها والجزَاءُ

Ω, τι ευλογία, διότι η ανταμοιβή και η αποζημίωση για την πράξη της πολλαπλασιάστηκαν πολλαπλά, σε είδος και πέρα από αυτό.

وإذا سخَّرَ الإِلهُ أُناساً
لسعيدٍ فإِنهم سُعَداءُ

Και όταν ο Θεός κάνει ανθρώπους υποτακτικούς σε ένα ευλογημένο άτομο, τότε αυτοί οι άνθρωποι οι ίδιοι γίνονται ευλογημένοι.

حَبَّة أَنْبَتَتْ سَنَابِلَ والعَص
فُ لَدَيْهِ يَسْتَشْرِفُ الضُّعَفَاءُ

Αυτός ﷺ ήταν σαν ένας μόνο κόκκος που φύτρωσε πολλά στάχυα, από τα οποία ακόμη και οι αδύναμοι αναζητούσαν τροφή από το άχυρό του.

وَأَتَتْ جَدَّهُ وقد فَصَلَتْهُ
وبِهَا مِنْ فِصَالِهِ البُرَحَاءُ

Και ήρθε στον παππού του αφού τον απογαλάκτισε, κατακλυσμένη από την αγωνία του αποχωρισμού του.

إذ أحاطتْ به ملائكةُ الل
هِ فظنَّتْ بأنهم قُرَنَاءُ

Διότι οι άγγελοι του Θεού τον είχαν περικυκλώσει, κάνοντάς την να πιστέψει ότι ήταν οι σύντροφοί του.

ورأى وَجْدَها به ومِنَ الوَج
دِ لهيبٌ تَصْلَى بهِ الأَحْشاءُ

Και αυτός ﷺ είδε την έντονη αφοσίωσή της σε αυτόν, μια αγάπη τόσο διακαή που έμοιαζε με φλόγα που έκαιγε μέσα στην καρδιά της.

فَارَقَتْهُ كُرْهَاً وكان لَدَيْهَا
ثاوِياً لا يُمَلُّ مِنْهُ الثّواءُ

Αποχωρίστηκε από αυτόν απρόθυμα, διότι η παραμονή του μαζί της ήταν μια κατοικία από την οποία ποτέ δεν κουράστηκε.

شُقَّ عَنْ قَلْبِهِ وأُخْرِجَ مِنْهُ
مُضْغَةٌ عِنْدَ غَسْلِهِ سوداءُ

Κατά τον καθαρισμό του, αφαιρέθηκε από την καρδιά του ﷺ, αφού αυτή είχε ανοιχτεί, ένας μαύρος θρόμβος.

خَتَمَتْهُ يُمْنَى الأَمينِ وقد أُو
دِعَ ما لم تُذَع له أَنْبَاءُ

Το δεξί χέρι του Έμπιστου Αγγέλου σφράγισε την καρδιά του ﷺ, η οποία τότε εμπιστεύτηκε μυστικά των οποίων οι ειδήσεις δεν είχαν ακόμη αποκαλυφθεί.

صانَ أَسْرَارَه الخِتَامُ فلا الفَضْ
ضُ مُلِمٌّ بِهِ وَلا الإِفضاءُ

Η σφραγίδα προστάτευε τα μυστικά της, έτσι ούτε μπορούσε να παραβιαστεί ούτε το περιεχόμενό της να αποκαλυφθεί.

أَلِفَ النُّسْكَ والعبادةَ والخَل
وةَ طِفلاً وهكذا النُّجَبَاءُ

Ως παιδί, συνήθισε ﷺ την αφοσίωση, τη λατρεία και τη μοναξιά, διότι έτσι είναι ο τρόπος των ευγενών.

وإذا حَلَّتِ الْهِدَايَةُ قَلْبَاً
نَشِطَتْ في العبادة الأَعضاءُ

Όταν η καθοδήγηση εγκαθίσταται σε μια καρδιά, τα μέλη γίνονται ενεργά και πρόθυμα στη λατρεία.

بَعَثَ اللَّهُ عندَ مبعثهِ الشُّه
بَ حِراساً وضاقَ عنها الفضاءُ

Κατά την έλευσή του ﷺ, ο Αλλάχ έστειλε μετεωρίτες ως φρουρούς, και η απέραντη έκταση των ουρανών περιορίστηκε από αυτούς.

تَطْرُدُ الجِنَّ عن مقاعدَ للسَّمْ
عِ كما تَطْرُدُ الذِّئابَ الرِّعاءُ

Αυτοί οι μετεωρίτες έδιωξαν τα τζιν από τις θέσεις ακρόασής τους, όπως ακριβώς οι βοσκοί διώχνουν τους λύκους.

فَمَحَتْ آيةُ الكَهَانَةِ آيا
تٌ مِنَ الوحْيِ ما لَهنَّ امِّحاءُ

Έτσι, τα σημάδια της μαντείας σβήστηκαν από τους στίχους της θείας αποκάλυψης, οι οποίοι δεν μπορούν ποτέ να εξαλειφθούν.

ورأَتْهُ خديجةٌ والتُّقَى وال
زُّهْدُ فيه سجيَّةٌ والحياءُ

Η Χαντίτζα τον παρατηρούσε ﷺ, και έβλεπε ότι η ευσέβεια, ο ασκητισμός και η σεμνότητα ήταν η έμφυτη φύση του.

وأتاها أن الغمامةَ والسر
حَ أَظَلَّتْهُ منهما أفياءُ

Έφτασαν σε αυτήν ειδήσεις ότι το σύννεφο και το δέντρο του παρείχαν ﷺ την προστατευτική τους σκιά.

وأحاديث أنَّ وَعْدَ رسولِ ال
له بالبعثِ حانَ منه الوفاءُ

Και κυκλοφορούσαν αναφορές ότι η υπόσχεση του Αγγελιοφόρου του Αλλάχ ﷺ σχετικά με την έλευσή του πλησίαζε στην εκπλήρωσή της.

فدَعَتْهُ إلى الزواجِ وما أَحْ
سَنَ ما يبلغُ المُنَى الأَذكياءُ

Τον προσκάλεσε λοιπόν ﷺ σε γάμο, και πόσο εξαιρετικό είναι που οι έξυπνοι επιτυγχάνουν τις επιθυμίες τους με τέτοια σοφία.

وأتاهُ في بيتها جَبْرَئيلٌ
ولِذي اللُّبِّ في الأُمورِ ارْتياءُ

Και ο Γαβριήλ ήρθε σε αυτόν ﷺ στο σπίτι της, διότι ένα άτομο με διάνοια διαθέτει διακριτικότητα σε τόσο σημαντικά ζητήματα.

فأماطت عنها الخِمَارَ لتَدْري
أهُوَ الوحْيُ أم هو الإِغماءُ

Έτσι, αφαίρεσε την κάλυψη του κεφαλιού της για να διακρίνει αν ήταν πράγματι αποκάλυψη ή απλώς μια λιποθυμία.

فاختفى عند كشفِها الرأْسَ جِبْري
لُ فما عادَ أو أُعيدَ الغِطاءُ

Ο Γαβριήλ εξαφανίστηκε όταν αυτή αποκάλυψε το κεφάλι της, και δεν επέστρεψε μέχρι να ξαναμπεί το κάλυμμα.

فاستبانت خديجةٌ أنه الكنْ
زُ الذي حَاوَلَتْهُ والكِيميَاءُ

Τότε η Χαντίτζα βεβαιώθηκε ότι αυτός ﷺ ήταν ο θησαυρός που είχε αναζητήσει και η ίδια η αλχημεία της μεταμόρφωσης.

ثم قام النبيُّ يدعو إلى الل
هِ وفي الكُفرِ نَجْدَةٌ وإباءُ

Τότε ο Προφήτης ﷺ σηκώθηκε, καλώντας στον Αλλάχ, παρόλο που η απιστία ήταν ισχυρή και προκλητική.

أُمَمَاً أُشرِبَتُ قلوبُهُم الكُف
رَ فَدَاءُ الضَّلالِ فيهم عَيَاءُ

Κάλεσε έθνη των οποίων οι καρδιές ήταν βυθισμένες στην απιστία, καθιστώντας τη θεραπεία για την πλάνη τους ανυπέρβλητη.

ورأينا آياتِه فاهتدَيْنَا
وإذا الحقُّ جاء زالَ المِراءُ

Και είδαμε τα σημάδια του ﷺ, οπότε οδηγηθήκαμε, διότι όταν έρχεται η αλήθεια, κάθε αμφιβολία εξαφανίζεται.

رَبِّ إِنَّ الهُدى هُداك وَآيا
تُكَ نورٌ تَهْدِي بها من تشاءُ

Κύριέ μου, πράγματι η καθοδήγηση είναι η δική Σου καθοδήγηση, και τα σημάδια Σου είναι ένα φως με το οποίο καθοδηγείς όποιον θέλεις.

كم رأَيْنَا ما ليس يَعْقِلُ قد أُلْ
هم ما ليْس يُلْهَمُ العُقلاءُ

Πόσο συχνά έχουμε δει αυτό που στερείται νοημοσύνης να εμπνέεται με γνώσεις που αρνούνται στους πιο λογικούς ανθρώπους.

إذ أبى الفيلُ ما أتى صاحبُ الفي
لِ ولم ينفعِ الحِجا والذكاءُ

Αυτό φάνηκε όταν ο ελέφαντας αρνήθηκε να υπακούσει στον αφέντη του, τον ιδιοκτήτη των ελεφάντων, και ούτε η σοφία ούτε η νοημοσύνη του μπορούσαν να επικρατήσουν.

والجماداتُ أفصحت بالذي أُخ
رِسَ عنه لأَحمدَ الفُصحاءُ

Ακόμη και άψυχα αντικείμενα μίλησαν καθαρά για αλήθειες για τον Αχμάντ ﷺ, για τις οποίες οι πιο εύγλωττοι ομιλητές έμειναν άφωνοι.

ويْحَ قومٍ جَفَوا نَبِيَّاً بأرضٍ
أَلِفَتْهُ ضِبَابُها والظِّبَاءُ

Αλίμονο σε έναν λαό που απέφυγε έναν Προφήτη ﷺ σε μια γη όπου ακόμη και οι ύαινες και οι γαζέλες της είχαν συνηθίσει την παρουσία του.

وَسَلَوْهُ وَحَنَّ جِذعٌ إِليه
وَقَلَوْهُ وَوَدَّهٌ الغُرَباءُ

Τον εγκατέλειψαν, όμως ένας κορμός δέντρου τον ποθούσε· τον μίσησαν, όμως ξένοι τον αγάπησαν.

أخرَجوه منها وآوَاهُ غارٌ
وَحَمَتْهُ حَمامَةٌ وَرقاءُ

Τον έδιωξαν από το σπίτι του, αλλά μια σπηλιά του πρόσφερε καταφύγιο, και ένα γκρίζο περιστέρι του παρείχε προστασία.

وَكَفَتْهُ بِنَسْجِها عنكبوتٌ
ما كَفَتْهُ الحمامةُ الحَصْداءُ

Μια αράχνη, με την ευαίσθητη ύφανσή της, του παρείχε προστασία που ούτε ένα δυνατό περιστέρι δεν θα μπορούσε να προσφέρει.

وَاختفى منهمُ على قُرْبٍ مَرْآ
هُ ومن شِدَّةِ الظهورِ الخَفَاءُ

Έμεινε κρυμμένος από αυτούς ακόμη και όταν ήταν αρκετά κοντά για να τον δουν, μια απόκρυψη που γεννήθηκε παραδόξως από την ίδια την ένταση της παρουσίας του.

وَنَحا المصطفى المدينةَ وَاشتا
قتْ إليه من مكةَ الأَنحاءُ

Ο Εκλεκτός ﷺ τότε ταξίδεψε προς τη Μεδίνα, ενώ οι ίδιες οι περιοχές της Μέκκας ποθούσαν την επιστροφή του.

وَتغنّتْ بِمَدْحِهِ الْجِنُّ حتَّى
أطرَبَ الإِنسَ منه ذاك الغِناءُ

Τα τζιν έψαλλαν ύμνους για αυτόν ﷺ, οι μελωδίες τους τόσο μαγευτικές που έφεραν ευχαρίστηση ακόμη και στην ανθρωπότητα.

وَاقتفى إثْرَهُ سُراقَةُ فاستَهْ
وَتهُ في الأَرْضِ صافنٌ جَرْداءُ

Ο Σουράκα ακολούθησε τα ίχνη του, αλλά το γρήγορο, δυνατό άλογό του βυθίστηκε στη γη, κρατώντας τον αιχμάλωτο.

ثم ناداهُ بعدَما سِيمَتِ الخَس
فَ العُلا وَقَد يُنْجِدُ الغريقَ النِّداءُ

Τότε ο Σουράκα του φώναξε ﷺ αφού το ευγενές του άλογο ταπεινώθηκε, διότι πράγματι, μια κραυγή μπορεί να σώσει αυτόν που πνίγεται.

فطوى الأَرضَ سائرا وَالسموا
تِ العُلا فوقَها له إِسراءُ

Διέσχισε τη γη πεζός, όμως οι υψηλοί ουρανοί πάνω ήταν επίσης ο προορισμός του κατά τη θαυμαστή Νυχτερινή Πορεία.

فصِفِ الليلةَ التي كان للمُخ
تارِ فيها على البُراقِ استواءُ

Περιγράψτε λοιπόν εκείνη την υπέροχη νύχτα όταν ο Εκλεκτός ﷺ ήταν ανεβασμένος πάνω στο Μπουράκ.

وترقى به إلى قابِ قَوْسَيْ
نِ وَتِلكَ السيادةُ القَعْساءُ

Ανέβηκε με αυτόν σε απόσταση δύο τόξων, μια απόδειξη της υπέρτατης και αδιάλλακτης κυριαρχίας του.

رُتَبٌ تَسْقُط الأَمانيُّ حَسْرَى
دونَها ما وراءهن وَرَاءُ

Αυτές είναι τάξεις τόσο υψηλές που όλες οι φιλοδοξίες υπολείπονται με λύπη μπροστά τους, διότι πέρα από αυτές, δεν υπάρχει περαιτέρω άνοδος.

ثم وافَى يحدِّثُ الناسَ شُكْرَاً
إذ أتته من ربِّه النَّعْماءُ

Τότε επέστρεψε, αφηγούμενος στους ανθρώπους με ευγνωμοσύνη τις τεράστιες ευλογίες που του είχαν δοθεί από τον Κύριό του.

وتَحَدَّى فارتابَ كلُّ مُريبٍ
أَوَ يَبْقَى مع السُّيُولِ الغُثاءُ

Εξέδωσε την πρόκλησή του, κάνοντας κάθε αμφισβητία να διστάσει, διότι πώς μπορεί η απλή αφρόκρεμα να επιμείνει εν μέσω των ορμητικών πλημμυρών;

وَهْوَ يدعو إلى الإِلهِ وَإن شق
قَ عليه كفرٌ به وَازدِراءُ

Συνέχισε ﷺ να καλεί την ανθρωπότητα στον Θεό, παρόλο που η απιστία και η περιφρόνησή τους του προκάλεσαν μεγάλη δυσκολία.

وَيَدُلُّ الورَى على اللَّهِ بالتَّوْ
حيدِ وَهْوَ المَحَجَّةُ البَيْضاءُ

Καθοδηγεί ﷺ όλη τη δημιουργία στον Θεό μέσω της αρχής της θείας ενότητας, η οποία είναι πράγματι η σαφής και φωτεινή οδός.

فَبِمَا رحمةٍ مِنَ اللَّهِ لانَتْ
صَخْرةٌ مِنْ إبائِهم صَمَّاءُ

Με έλεος από τον Αλλάχ, ο κωφός βράχος της πείσματός τους μαλάκωσε.

وَاستجابَتْ له بنصرٍ وَفَتْحٍ
بعد ذاكَ الخضراء والغبراءُ

Και μετά από αυτό, η πράσινη και σκονισμένη γη του ανταποκρίθηκε με νίκη και κατάκτηση.

وَأَطاعَتْ لأَمْرِهِ العَرَبُ العَرْ
باء وَالْجَاهِلِيَّةُ الْجَهْلاءُ

Οι γνήσιοι Άραβες και οι εντελώς αδαείς άνθρωποι της Τζαχιλίγια υπάκουσαν στην εντολή του.

وَتَوالَتْ للمصطفى الآيةُ الكبْ
رَى عليهمْ وَالغارةُ الشَّعْواءُ

Για τον Εκλεκτό ﷺ, μεγάλα σημεία και διάσπαρτες επιδρομές ακολούθησαν το ένα μετά το άλλο εναντίον τους.

فإذا ما تلا كتابا من الل
هِ تَلَتْهُ كَتِيبَةٌ خضراءُ

Όταν απήγγειλε ένα βιβλίο από τον Αλλάχ, τον ακολούθησε ένα πράσινο τάγμα.

وَكفاهُ المستهزئينَ وَكم سا
ءَ نبِيَّاً من قومِه استهزاءُ

Ο Αλλάχ τον προστάτευσε από τους χλευαστές, γιατί πόσο συχνά ο χλευασμός από τον ίδιο του τον λαό έχει βλάψει έναν προφήτη.

وَرَماهم بِدَعْوَةٍ من فِناءِ ال
بَيتِ فيهَا للظالمين فَنَاءُ

Και αυτός ﷺ έριξε πάνω τους μια δέηση από την αυλή της Κάαμπα, η οποία περιείχε αφανισμό για τους καταπιεστές.

خمسةٌ كُلُّهم أُصيبوا بداءٍ
والرَّدَى من جنودِهِ الأَدوَاءُ

Πέντε άτομα προσβλήθηκαν όλοι από μια ασθένεια, γιατί οι ασθένειες είναι μεταξύ των στρατιωτών του θανάτου.

فدَهَى الأَسودَ بنَ مُطَّلِبٍ أَي
يُ عمىً مَيِّتٌ به الأَحياءُ

Χτύπησε τον Αλ-Άσουαντ ιμπν Αλ-Μουτταλίμπ με τέτοια τύφλωση που ακόμη και οι ζωντανοί ήταν σαν νεκροί από αυτήν.

وَدَهَى الأَسودَ بنَ عبدِ يغوثٍ
أن سَقَاهُ كأسَ الرَّدَى اسْتِسْقَاءُ

Και χτύπησε τον Αλ-Άσουαντ ιμπν Αμπντ Γιαγούθ κάνοντάς τον να πιει το ποτήρι του θανάτου σαν να έσβηνε τη δίψα του.

وأَصابَ الوليدَ خَدْشَةُ سَهْمٍ
قَصَّرَتْ عنها الْحَيَّةُ الرَّقْطاءُ

Και ο Αλ-Ουαλίντ προσβλήθηκε από μια απλή γρατζουνιά από βέλος, όμως το δηλητήριό της ήταν τόσο ισχυρό που ακόμη και το δάγκωμα ενός στικτού φιδιού θα υστερούσε σε σύγκριση.

وَقَضَتْ شَوْكَةٌ على مَهْجَةِ العا
صِي فللّهِ النَّقْمَة الشَّوْكاءُ

Και ένα αγκάθι τερμάτισε τη ζωή του ανυπάκουου, γιατί στον Αλλάχ ανήκει η διαπεραστική εκδίκηση.

وَعَلا الحارثَ القُيُوحُ وَقد سا
لَ بِها رأسُه وَساء الوِعاءُ

Και πύον κάλυψε τον Αλ-Χάριθ, ρέοντας από το κεφάλι του, και το κεφάλι του έγινε ένα ακάθαρτο δοχείο.

خمسةٌ طُهِّرَتْ بِقَطْعِهِم الأَر
ضُ فَكَفُّ الأَذى بهم شَلَّاءُ

Αυτοί οι πέντε, με τον θάνατό τους, καθάρισαν τη γη, καθιστώντας το χέρι της βλάβης παράλυτο μέσω αυτών.

فُدِيَتْ خمسةُ الصَّحيفةِ بالخَم
سةِ إن كان بالكرام فِدَاءُ

Οι πέντε που υπέγραψαν την περγαμηνή λυτρώθηκαν από αυτούς τους πέντε, αν πράγματι ευγενείς ζωές μπορούν να χρησιμεύσουν ως λύτρο.

فِتْيَةٌ بَيَّتُوا على فِعلِ خَيْرٍ
حَمِد الصبحُ أمرَهم وَالمَساءُ

Ήταν νέοι που αποφάσισαν να κάνουν το καλό, και τόσο το πρωί όσο και το βράδυ επαίνεσαν την πράξη τους.

يَا لأَمر أَتاهُ بعدَ هِشامٍ
زَمْعَةٌ إنه الفتَى الأَتَّاءُ

Ω, τι ζήτημα ήρθε σε αυτόν μετά τον Χισάμ, τον Ζάμ'α, γιατί αυτός ήταν ο νέος που προχώρησε.

وَزُهَيْرٌ وَالْمُطْعِمُ بنُ عَدِيٍّ
وَأبو البَخْتَرِيِّ مِنْ حيث شاؤوا

Και ο Ζουχαΐρ, ο Αλ-Μούτ'ιμ ιμπν Αντίι, και ο Αμπού Αλ-Μπαχταρί τους συνόδευσαν από όπου ήθελαν.

نَقَضُوا مُبْرَمَ الصَّحيفةِ إذ شد
دَت عليهم من العِدا الأَنداءُ

Έσπασαν την ερμητικά σφραγισμένη περγαμηνή όταν η δυσκολία των εχθρών εντάθηκε πάνω τους.

أذْكَرَتْنَا بِأَكْلِهَا أكلَ مِنْسَا
ةِ سُلَيْمانَ الأَرْضَةُ الخَرساءُ

Με την κατανάλωσή της, ο σιωπηλός τερμίτης μας θύμισε το φάγωμα του σκήπτρου του Σολομώντα.

وَبهَا أخبَر النبيُّ وكم أخ
رَجَ خَبْئاً له الغُيُوبُ خِبَاءُ

Και μέσω αυτού, ο Προφήτης ﷺ έδωσε μηνύματα, αποκαλύπτοντας πολλές κρυμμένες αλήθειες για τις οποίες οι αόρατοι κόσμοι ήταν ένα πέπλο.

لا تَخَلْ جانِبَ النبيِّ مُضَاماً
حينَ مَسَّتْهُ منهمُ الأَسْواءُ

Μην φαντάζεστε τον Προφήτη ﷺ να αδικείται όταν τον άγγιξαν κακά από τους αντιπάλους του.

كلُّ أمرٍ نَابَ النبيِّينَ فالشد
دَةُ فيه محمودةٌ وَالرّخاءُ

Κάθε ζήτημα που έπληξε τους Προφήτες, είτε δυσκολία είτε ευκολία, ήταν αξιέπαινο.

لو يَمسُّ النُّضَارَ هُونٌ مِنَ النا
رِ لما اختيرَ للنُّضَارِ الصِّلاءُ

Αν ο χρυσός αγγιζόταν από ντροπή από τη φωτιά, τότε η φωτιά δεν θα είχε επιλεγεί για τον καθαρισμό του.

كم يَدٍ عن نَبِيِّهِ كَفَّهَا الل
هُ وَفي الخَلْقِ كَثْرَةٌ وَاجتراءُ

Πόσα χέρια συγκράτησε ο Αλλάχ από τον Προφήτη Του ﷺ, παρά το πλήθος και την τόλμη της δημιουργίας.

إذ دعا وَحْدَهُ العبادَ وَأَمْسَتْ
مِنه في كلِّ مُقلَةٍ أَقْذاءُ

Όταν αυτός ﷺ μόνος κάλεσε την ανθρωπότητα στον Θεό, και όμως σε κάθε μάτι υπήρχαν στίγματα μίσους προς αυτόν.

هَمَّ قومٌ بِقَتْلِهِ فأَبى السَّيْ
فُ وَفاءً وَفاءتِ الصَّفْواءُ

Ένας λαός σκόπευε να τον σκοτώσει ﷺ, αλλά το σπαθί αρνήθηκε από πίστη, και ο καθαρός βράχος υποχώρησε.

وَأبو جهلٍ إذ رأى عُنُقَ الفح
لِ إليه كأنه العنقَاءُ

Και ο Αμπού Τζαχλ, όταν είδε τον λαιμό του επιβήτορα να προχωρά προς αυτόν, ήταν σαν να ήταν η μυθική Ανκά.

وَاقتضَاهُ النبيُّ دَيْنُ الإِراشي
يِ وَقد سَاء بيعُهُ وَالشِّرَاءُ

Και ο Προφήτης ﷺ τακτοποίησε το χρέος του άνδρα από την Ιράς, αν και οι αγοραπωλησίες του είχαν πάει άσχημα.

وَرأى المصطفى أَتَاهُ بما لَمْ
يُنْجِ منه دونَ الوفاء النَّجَاءُ

Και ο Εκλεκτός ﷺ τον είδε να έρχεται με μια απαίτηση από την οποία δεν υπήρχε διαφυγή χωρίς την εκπλήρωση της υπόσχεσης.

هوَ ما قد رآهُ مِن قبلُ لكنْ
ما عَلَى مِثْلِهِ يُعَدُّ الخَطَاءُ

Είναι αυτό που είχε δει πριν ﷺ, όμως κανένα λάθος δεν καταλογίζεται σε έναν σαν αυτόν.

وَأَعَدَّتْ حَمَّالَةُ الحَطَبِ الفِه
رَ وَجَاءَتْ كأَنها الوَرْقاءُ

Και η μεταφορέας ξύλων ετοίμασε την πέτρα και ήρθε σαν να ήταν ένα εξαγριωμένο περιστέρι.

يومَ جاءَت غَضْبَى تقولُ أفي مِث
لِيَ مِنْ أحمدٍ يُقالُ الهِجَاءُ

Την ημέρα που ήρθε θυμωμένη, λέγοντας, «Λέγεται σάτιρα για κάποια σαν εμένα από τον Αχμάντ ﷺ;»

وَتَولَّتْ وَمَا رأته وَمِنْ أَيْ
نَ تَرَى الشمسَ مُقْلَةٌ عمياءُ

Και γύρισε μακριά, χωρίς να τον έχει δει ﷺ, γιατί πώς μπορεί ένα τυφλό μάτι να αντικρίσει τον ήλιο;

ثم سَمّتْ له اليهوديَّةُ الشَا
ةَ وَكم سَامَ الشِّقْوَةَ الأَشقِيَاءُ

Τότε η Εβραία δηλητηρίασε το πρόβατο για αυτόν ﷺ, και πόση δυστυχία προκαλούν οι άθλιοι στους άλλους;

فأَذاعَ الذِّراعُ مَا فيه مَن شر
رٍ بِنُطْقٍ إخفاؤُهُ إبداءُ

Έτσι, το μπροστινό πόδι αποκάλυψε το κακό που περιείχε με μια ομιλία της οποίας η απόκρυψη ήταν αποκάλυψη.

وَبِخُلقٍ مِنَ النبيِّ كريمٍ
لَمْ تُقَاصَصْ بِجرحهَا العَجْماءُ

Και με έναν ευγενή χαρακτήρα από τον Προφήτη ﷺ, αυτός που προκάλεσε τον τραυματισμό δεν υπέστη αντίποινα.

مَنَّ فَضْلاً عَلَى هَوَازِنَ إذْ كا
نَ له قبلَ ذَاكَ فيهِمِ رِبَاءُ

Αυτός ﷺ χάρισε εύνοια στους Χαουαζίν, παρόλο που είχε προηγούμενο δεσμό συγγένειας μεταξύ τους.

وَأتى السَّبيُ فيه أُختُ رَضَاعٍ
وَضَعَ الكُفْرُ قَدْرَهَا وَالسِّبَاءُ

Και μεταξύ των αιχμαλώτων ήρθε μια θετή αδελφή, της οποίας η θέση είχε υποβιβαστεί από την απιστία και την αιχμαλωσία.

فَحَبَاهَا بِرّاً تَوَهَّمَتِ النَّا
سُ به أنَّما السِّبَاء هِداءُ

Έτσι αυτός ﷺ της χάρισε τέτοια καλοσύνη που οι άνθρωποι φαντάστηκαν την ίδια την αιχμαλωσία ως δώρο.

بَسَطَ المصطفى لها مِن رِداءٍ
أيُّ فضل حَوَاهُ ذاكَ الرِّداءُ

Ο Εκλεκτός ﷺ άπλωσε τον μανδύα του γι' αυτήν, και τι απέραντη αρετή περιείχε αυτός ο μανδύας!

فَغَدَتْ فيه وَهْيَ سيِّدةُ النِّسْ
وَةِ وَالسيِّدَاتُ فيه إمَاءُ

Έτσι έγινε, μέσα σε αυτόν, η κυρίαρχος όλων των γυναικών, ενώ όλες οι άλλες ευγενείς κυρίες ήταν απλώς υπηρέτριες σε σύγκριση.

فتَنَزَّهْ في ذاتِه وَمَعَانيهِ
استماعاً إنْ عَزَّ مِنهَا اجتِلاءُ

Απολαύστε λοιπόν την ουσία του και τα νοήματά του ακούγοντας, αν η άμεση θέαση αυτών είναι δύσκολη.

وَاملأ السّمْعَ مِن محَاسِنَ يُمْلِي
هَا عليك الإنشَادُ وَالإِنْشَاءُ

Και γεμίστε τα αυτιά σας με τις αρετές που η απαγγελία και η σύνθεση σας υπαγορεύουν.

كلُّ وَصْفٍ له ابْتَدَأتَ به استَوْ
عَبَ أخبَارَ الفضلِ مِنه ابتداءُ

Κάθε περιγραφή του με την οποία αρχίζετε περιλαμβάνει τις αφηγήσεις κάθε αρετής από την αρχή της.

سَيِّدٌ ضِحْكُهُ التَّبَسُّمُ وَالْمَش
يُ الهَوَيْنَا وَنَومُهُ الإِغفاءُ

Είναι ένας κύριος του οποίου το γέλιο είναι απλώς ένα χαμόγελο, του οποίου το περπάτημα είναι ήπιο, και του οποίου ο ύπνος είναι ένας ελαφρύς ύπνος.

مَا سِوَى خُلْقِهِ النسيمُ وَلا غَيْ
رَ مُحَيَّاهُ الرَّوْضَةُ الغَنَّاءُ

Τίποτα άλλο εκτός από τον χαρακτήρα του δεν είναι η απαλή αύρα, και τίποτα άλλο εκτός από την όψη του δεν είναι ο καταπράσινος κήπος.

رحمةٌ كلُّهُ وَحَزْمٌ وَعَزْمٌ
وَوَقَارٌ وَعِصْمَةٌ وَحَيَاءُ

Είναι εξ ολοκλήρου έλεος, σταθερότητα, αποφασιστικότητα, αξιοπρέπεια, αλάθητο, και σεμνότητα.

لا تَحُلُّ البأْسَاء مِنه عُرَا الصَّبْ
رِ وَلا تَسْتَخِفُّهُ السَّرَّاءُ

Η αντιξοότητα δεν χαλαρώνει τους δεσμούς της υπομονής μέσα του, ούτε η ευημερία τον κάνει επιπόλαιο.

كَرُمَتْ نَفْسُهُ فما يخْطُرُ السُّو
ء عَلَى قَلْبِهِ وَلا الفحشَاءُ

Η ψυχή του είναι τόσο ευγενής που το κακό δεν διασχίζει ποτέ την καρδιά του, ούτε η απρέπεια.

عَظُمَتْ نِعْمَةُ الإِله عليه
فاستَقَلَّتْ لِذِكْرِهِ العُظَمَاءُ

Η χάρη του Θεού επάνω του ήταν τεράστια, έτσι στη μνήμη του, όλοι οι μεγάλοι φάνηκαν ασήμαντοι.

جَهِلَتْ قومُهُ عليه فأَغْضَى
وَأخو الحِلْم دَأبُهُ الإِغْضَاءُ

Ο λαός του ενήργησε με άγνοια απέναντί του, όμως αυτός το παρέβλεψε, γιατί είναι συνήθεια του επιεικούς να παραβλέπει.

وَسِعَ العَالَمِين عِلْمَاً وَحِلْمَاً
فهْوَ بحرٌ لم تُعْيِهِ الأَعبَاءُ

Περιέλαβε όλους τους κόσμους με γνώση και επιείκεια, γιατί είναι ένας ωκεανός που τα βάρη δεν τον κουράζουν.

مُسْتَقِلٌّ دُنْيَاكَ أن يُنْسَبَ الإِم
ساكُ منها إليه والإِعطاءُ

Τα εγκόσμια αγαθά σας είναι πολύ ασήμαντα για να συσχετιστεί με το να κρατάει ή να δίνει από αυτά.

شمسُ فضلٍ تَحَقَّقَ الظنُّ فيه
أنه الشمسُ رِفْعَةً والضِّياءُ

Είναι ένας ήλιος αρετής, στον οποίο η εικασία επιβεβαιώθηκε ότι είναι ο ήλιος σε ύψος και λάμψη.

فإذا ما ضحا محا نورُه الظِّل
لَ وقد أثْبَتَ الظِّلالَ الضَّحَاءُ

Έτσι όταν έλαμψε, το φως του έσβησε τη σκιά, παρόλο που το πρωινό φως συνήθως δημιουργεί σκιές.

فكأنَّ الغمامةَ استَوْدَعَتْهُ
مَنْ أظَلَّتْ مَنْ ظِلِّهِ الدُّفَفَاءُ

Είναι σαν το σύννεφο να του εμπιστεύτηκε τη δροσιά της σκιάς που έριχνε, μια σκιά που η ίδια προερχόταν από τη δική του.

خَفِيَتْ عِنْدَهُ الفضائلُ وانجا
بَتْ به عن عقولِنَا الأهواءُ

Στην παρουσία του, όλες οι άλλες αρετές κρύφτηκαν, και μέσω αυτού, οι ιδιοτροπίες και οι επιθυμίες διαλύθηκαν από το μυαλό μας.

أمَعَ الصُّبحِ للنجومِ تَجَلٍّ
أمْ مع الشمسِ للظلامِ بَقاءُ

Μπορούν τα αστέρια να λάμψουν με την αυγή, ή μπορεί το σκοτάδι να παραμείνει με τον ήλιο;

مُعجزُ القَوْلِ والفِعَالِ كريمُ ال
خلقِ وَالخُلْقِ مُقْسِطٌ مِعْطاءُ

Είναι θαυματουργός σε λόγια και πράξεις, ευγενής σε φυσική μορφή και χαρακτήρα, δίκαιος και γενναιόδωρος.

لا تَقِسْ بالنبيِّ في الفضل خَلْقَاً
فهو البحر والأنامُ إضاءُ

Μην συγκρίνετε καμία δημιουργία με τον Προφήτη ﷺ σε υπεροχή, γιατί αυτός είναι ο ωκεανός ενώ όλα τα άλλα όντα είναι απλώς οι αντανακλάσεις του.

كلُّ فضل في العالَمين فمن فَض
لِ النبيِّ استعارَهُ الفُضَلاءُ

Κάθε αριστεία που βρίσκεται σε όλους τους κόσμους δανείστηκε από τους άριστους από την ίδια την αριστεία του Προφήτη ﷺ.

شُقَّ عَنْ صَدْرِهِ وشُقَّ لَهُ البَدْ
رُ وَمِنْ شَرْطِ كلِّ شَرْطٍ جَزاءُ

Το στήθος του σχίστηκε, και η πανσέληνος σχίστηκε γι' αυτόν, γιατί κάθε τέτοιο σημάδι είναι ένα θεϊκό διάταγμα.

ورَمَى بالحَصَى فأَقْصَدَ جَيشاً
ما العَصَا عِنْدَه وَمَا الإِلقاءُ

Έριξε βότσαλα, κατατροπώνοντας έναν στρατό, κάνοντας το ραβδί του Μωυσή και το ρίξιμό του να φαίνονται ασήμαντα σε σύγκριση.

ودعا للأنامِ إذ دَهَمَتْهُم
سَنَةٌ مِنْ مُحولِها شَهْباءُ

Και προσευχήθηκε για τους ανθρώπους όταν τους έπληξε ένα έτος σοβαρής, άγονης ξηρασίας.

فاسْتَهَلّتْ بالغَيْثِ سَبْعَةَ أَيَّا
مٍ عليهم سحابةٌ وَطْفاءُ

Έτσι ένα βαρύ, σκοτεινό σύννεφο έβρεξε πάνω τους για επτά ημέρες.

تَتَحَرّى مَواضِعَ الرَّعْيِ وَالسَّقْ
يِ وحيث العِطاشُ تُوهَى السِّقاءُ

Αναζητούσε μέρη βοσκής και ποτίσματος, και όπου υπήρχαν διψασμένοι, έριχνε άφθονο νερό.

وأتى الناسُ يَشْتَكُونَ أذاها
وَرَخَاءٌ يُؤْذِي الأنام غلاءُ

Και οι άνθρωποι ήρθαν παραπονούμενοι για τη βλάβη του, γιατί ακόμα και η αφθονία μπορεί να βλάψει την ανθρωπότητα μέσω της υπερβολής της.

فدعا فانجلى الغمام فقلت في
وصف غيث إِقْلاعَه استسقاءُ

Έτσι προσευχήθηκε, και τα σύννεφα διαλύθηκαν, κάνοντάς με να πω ότι η παύση μιας τέτοιας βροχής ήταν από μόνη της μια προσευχή για βροχή.

ثم أَثْرى الثَّرَى فقرَّتْ عُيونٌ
بقُراهَا وَأُحْيِيَتْ أَحْيَاءُ

Τότε η γη έγινε εύφορη, ευχαριστώντας τα μάτια με τους ακμάζοντες οικισμούς της, και τα ζωντανά όντα αναζωογονήθηκαν.

فترى الأرضَ غِبَّهُ كسماءٍ
أشْرَقَتْ مِنْ نُجومِهَا الظَّلْمَاءُ

Έτσι θα έβλεπες τη γη μετά από αυτό σαν έναν ουρανό του οποίου το σκοτάδι φωτίζεται από τα αστέρια του.

تُخْجِلُ الدُّرَّ واليواقيتَ من نَوْ
رِ رُباها البَيْضَاءُ والحَمراءُ

Τα λευκά και κόκκινα άνθη των λόφων της ντρόπιαζαν τα μαργαριτάρια και τα ρουμπίνια.

لَيْتَهُ خَصَّنِي بِرُؤْيَةِ وَجْهٍ
زَالَ عن كلِّ من رآه الشّقاءُ

Μακάρι να με είχε ευνοήσει ﷺ με μια ματιά σε ένα πρόσωπο από το οποίο κάθε δυστυχία έφευγε από όποιον το έβλεπε.

مُسْفِرٌ يَلْتَقِي الكَتِيبَةَ بَسَّا
ماً إذا أسْهَمَ الوُجُوهَ اللِّقاءُ

Λαμπερός, αυτός ﷺ θα συναντούσε το τάγμα με ένα χαμόγελο, ακόμα και όταν η συνάντηση έκανε άλλα πρόσωπα σκυθρωπά.

جُعِلَتْ مَسْجِدَاً له الأرضُ فاهْتز
زَ به للصلاةِ فيها حِرَاءُ

Η γη έγινε τζαμί γι' αυτόν ﷺ, έτσι η Χίρα (Hira) η ίδια έτρεμε από χαρά για την προσευχή πάνω της.

مُظْهِرٍ شَجّةَ الْجَبِينِ عَلَى البُرْ
ءِ كما أَظهرَ الهلالَ البَرَاءُ

Αυτός ﷺ έδειξε την ουλή στο μέτωπό του ακόμα και μετά την επούλωση, όπως ακριβώς η νέα σελήνη αποκαλύπτει την λεπτή της μορφή.

سُتِرَ الحُسْنُ منه بالحسنِ فاعجَبْ
لِجَمِالٍ له الْجَمالُ وِقاءُ

Η ομορφιά του ﷺ ήταν σκεπασμένη από ομορφιά, θαυμάστε λοιπόν μια ομορφιά για την οποία η ίδια η ομορφιά χρησιμεύει ως ασπίδα.

فهْوَ كالزّهْرِ لاحَ من سَجَفِ الأك
مام والعودِ شُقَّ عنه اللّحاءُ

Αυτός ﷺ είναι σαν ένα άνθος που εμφανίζεται από το περίβλημα των μπουμπουκιών του, και σαν ένα κλαδί από το οποίο έχει αφαιρεθεί ο φλοιός.

كَادَ أَنْ يُغشِيَ العُيونَ سناً مِنْ
هُ لِسِرٍّ فيه حَكَتْهُ ذُكاءُ

Η λάμψη του ﷺ σχεδόν τύφλωσε τα μάτια, λόγω ενός μυστικού μέσα του που ο ίδιος ο ήλιος αφηγήθηκε.

صانَهُ الحُسْنُ وَالسّكِينَةُ أَنْ تُظ
هِرَ فيه آثارها البأساءُ

Η ομορφιά και η ηρεμία τον διατήρησαν ﷺ από το να δείξει τα αποτελέσματα της δυσκολίας πάνω του.

وتَخَالُ الوجوهَ إنْ قابَلَتْه
أَلْبَسَتْهَا ألوانَهَا الحِرْبَاءُ

Θα φανταζόσουν ότι τα πρόσωπα, συναντώντας τον ﷺ, θα άλλαζαν τα χρώματά τους σαν ο χαμαιλέοντας να τους είχε δανείσει τις αποχρώσεις του.

فإذا شِمْتَ بِشْرَهُ وَنَدَاهُ
أذْهَلَتْكَ الأنوارُ والأنواءُ

Αν παρατηρούσες την ευθυμία και τη γενναιοδωρία του ﷺ, τα φώτα και οι ευλογίες θα σε κατέπλητταν εντελώς.

أَوْ بتقبيلِ راحةٍ كانَ لل
هِ وباللَّه أخذها والعطاءُ

Ή με το φίλημα μιας παλάμης ﷺ, της οποίας κάθε λήψη και δόση ήταν για τον Αλλάχ και με τη θεία Του θέληση.

تَتَّقِي بأْسَها الملوكُ وَتحْظَى
بالغِنَى من نَوَالِهَا الفُقَراءُ

Οι βασιλιάδες θα φοβούνταν τη δύναμη αυτού του χεριού ﷺ, ενώ οι φτωχοί θα αποκτούσαν πλούτο από την αφθονία του.

لا تَسَلْ سَيْلَ جُودِها إنما يَك
فِيك مِنْ وكْفِ سُحْبها الأنداءُ

Μη ρωτάς για τον κατακλυσμό της γενναιοδωρίας του ﷺ, γιατί οι απλές δροσοσταλίδες από τα σύννεφά του αρκούν για σένα.

دَرَّتِ الشاةُ حينَ مرَّتْ عَلَيها
فلها ثَرْوَةٌ بها وَنَماءُ

Η προβατίνα έδωσε γάλα όταν πέρασε από κοντά της ο ﷺ, και μέσω αυτού, απέκτησε ευημερία και ανάπτυξη.

نَبَعَ الماءُ أَثْمَرَ النخلُ في عا
مٍ بها سَبَّحَتْ بها الحصباءُ

Νερό ανάβλυσε, χουρμαδιές καρποφόρησαν μέσα σε ένα μόνο έτος μέσω αυτού ﷺ, και ακόμη και χαλίκια δόξασαν τον Αλλάχ μέσω της παρουσίας του.

أحْيَتِ المُرْمِلِينَ مِنْ مِوْتِ جَهْدٍ
أَعْوَزَ القَوْمَ فيه زادٌ وماءُ

Ανέστησε ﷺ τους άπορους από τον θάνατο της δυσκολίας, μια κατάσταση στην οποία οι άνθρωποι στερούνταν τόσο τροφή όσο και νερό.

فتغَدَّى بالصَّاعِ أَلْفٌ جِياعٌ
وتَرَوَّى بالصَّاعِ ألفٌ ظِمَاءُ

Έτσι, χίλιοι πεινασμένοι τράφηκαν με ένα μόνο Σα' τροφής, και χίλιοι διψασμένοι ξεδίψασαν με ένα μόνο Σα' νερού.

وَوَفَى قدرُ بَيْضَةٍ مِنْ نُضَارٍ
دَيْنَ سَلْمَانَ حِينَ حانَ الوفاءُ

Και το ισοδύναμο του βάρους ενός αυγού σε καθαρό χρυσό εξόφλησε το χρέος του Σαλμάν όταν ήρθε η ώρα της αποπληρωμής.

كانَ يُدْعَى قِنّاً فأُعْتِقَ لَمَّا
أيْنَعَتْ مِنْ نَخيلِه الأَقْنَاءُ

Αυτός (ο Σαλμάν) ονομαζόταν σκλάβος, αλλά απελευθερώθηκε όταν ωρίμασαν οι συστάδες χουρμάδων από τις φοινικιές του.

أفلا تَعْذُرُونَ سَلْمَانَ لَمَّا
أَنْ عَرَتْهُ مِنْ ذِكْرِهِ العُروَاءُ

Δεν θα συγχωρούσατε λοιπόν τον Σαλμάν όταν τον κατέλαβαν ρίγη δέους με την απλή αναφορά του ﷺ;

وَأَزالَت بِلَمْسِهَا كلَّ دَاءٍ
أكْبَرَتْهُ أطِبَّةٌ وَإِسَاءُ

Και με το άγγιγμά του, αφαίρεσε κάθε ασθένεια που οι γιατροί και οι θεραπευτές είχαν θεωρήσει ανίατη.

وعُيُونٌ مَرَّتْ بها وَهْي رُمْدٌ
فأَرَتْهَا مَا لَمْ تَرَ الزَّرْقَاءُ

Και μάτια πέρασαν από κοντά του ﷺ ενώ ήταν πονεμένα, όμως αυτό τα έκανε να δουν όσα ούτε οι οξυδερκείς δεν μπορούσαν να αντιληφθούν.

وأَعادَتْ عَلَى قَتَادَةَ عَيْنَاً
فَهْيَ حتى مماتِه النَّجْلاءُ

Και αποκατέστησε ένα μάτι στον Κατάντα, το οποίο παρέμεινε μεγάλο και όμορφο μέχρι τον θάνατό του.

أَوْ بِلَثْمِ التُّرَابِ مِنْ قَدَمٍ لا
نَتْ حَياءً من مَشْيِهَا الصَّفْواءُ

Ή με το φίλημα της σκόνης από ένα πόδι ﷺ, του οποίου το περπάτημα έκανε τον σκληρό βράχο να μαλακώσει από σεμνότητα.

مَوْطِئُ الأخمَصِ الَّذِي منه للقل
لبِ إذا مَضْجَعي أَقَضَّ وِطاءُ

Το σημείο όπου πάτησε η καμάρα του ποδιού του ﷺ προσφέρει ένα μαλακό ανάπαυμα για την καρδιά όταν το δικό μου κρεβάτι γίνεται άβολο.

حَظيَ المسجدُ الحرامُ بمَمْشا
ها ولم يَنْس حَظه إِيلِيَاءُ

Το Ιερό Τζαμί ευλογήθηκε από τα βήματά του ﷺ, και η Ιερουσαλήμ δεν ξέχασε το μερίδιό της από την ευλογία του.

وَرَمَتْ إذْ رَمَى بها ظُلَمَ اللي
لِ إلى اللَّه خوفُه والرَّجاءُ

Και το πόδι του ﷺ διέλυσε το σκοτάδι της νύχτας καθώς αυτός, με αυτό, κατεύθυνε τον φόβο και την ελπίδα του προς τον Αλλάχ.

دَمِيَتْ في الوَغَى لِتَكْسِبَ طِيباً
ما أراقتْ من الدَّمِ الشُّهداءُ

Το πόδι του ﷺ αιμορράγησε στη μάχη για να αποκτήσει ένα άρωμα που το αίμα των μαρτύρων δεν μπορούσε να επιτύχει.

فَهْيَ قُطْبُ المحرابِ وَالْحَرْبِ كم دا
رت عليها في طاعة أَرحاءُ

Είναι ο άξονας τόσο της κόγχης προσευχής όσο και του πολέμου, γύρω από τον οποίο πολλές μυλόπετρες έχουν περιστραφεί με υπακοή.

وَأُرَاهُ لو لم يُسَكِّنْ بها قب
لُ حِراءً ماجَتْ بِهِ الدَّأْمَاءُ

Και πιστεύω ότι αν δεν είχε εγκατασταθεί σε αυτό (τον κόσμο) πριν από το Χίρα, η απεραντοσύνη της ύπαρξης θα είχε αναταραχθεί σε αναταραχή.

عَجَباً للكُفّارِ زادوا ضلالاً
بالذي فيه للعقول اهتداءُ

Πόσο εκπληκτικοί είναι οι άπιστοι, οι οποίοι μόνο αυξήθηκαν στην πλάνη μέσω αυτού που περιέχει σαφή καθοδήγηση για όλες τις διάνοιες.

والذي يسألون منه كتابٌ
مُنْزَلٌ قد أتاهم وارتقاءُ

Και αυτό που ζητούν είναι ένα αποκαλυφθέν Βιβλίο που έχει ήδη έρθει σε αυτούς, προσφέροντας ανύψωση και ανάβαση.

أَوَ لم يَكْفِهِمْ من اللَّهِ ذِكْرٌ
فيه للناس رحمةٌ وشفاءُ

Δεν ήταν αρκετή γι' αυτούς μια υπενθύμιση από τον Αλλάχ, στην οποία υπάρχει έλεος και θεραπεία για όλη την ανθρωπότητα;

أَعجزَ الإِنسَ آية منه والجن
نَ فَهَلَّا يأتي بها البُلَغاءُ

Ένας μόνο στίχος από αυτό έχει καταστήσει ανίσχυρους τόσο τους ανθρώπους όσο και τα τζιν, οπότε γιατί οι πιο εύγλωττοι μεταξύ τους δεν παράγουν κάτι παρόμοιο;

كلّ يومٍ تُهدَى إلى سامِعِيه
مُعجِزاتٍ من لفظِه القُرَّاءُ

Κάθε μέρα, οι απαγγέλλοντες παρουσιάζουν θαύματα από τα ίδια του τα λόγια σε όσους ακούν.

تَتَحَلَّى به المسامِعُ والأف
واه فَهْو الحُلِيُّ وَالحَلْوَاءُ

Τα αυτιά και τα στόματα στολίζονται από αυτό, γιατί είναι τόσο το στολίδι όσο και η γλυκιά απόλαυση.

رَقَّ لَفْظاً وراق معنىً فجاءَتْ
في حُلاها وحَلْيِها الخَنْسَاءُ

Λεπτό στη διατύπωση και υπέροχο στο νόημα, εμφανίστηκε στην ομορφιά και τον στολισμό του σαν την ποίηση της Αλ-Χανσά'.

وأرَتْنَا فيه غوامضَ فضلٍ
رِقَّةٌ مِنْ زُلالِهَا وَصَفاءُ

Και μας αποκάλυψε μέσα του βαθιές αρετές, μια λεπτότητα που πηγάζει από την αγνή, καθαρή του ουσία και αγνότητα.

إنما تُجْتَلَى الوُجُوهُ إذَا ما
جُلِيَتْ عِنْ مِرْآتِهَا الأصْداءُ

Τα πρόσωπα αποκαλύπτονται αληθινά μόνο όταν η αμαύρωση γυαλιστεί μακριά από τους καθρέφτες τους.

سُوَرٌ منه أشْبَهَتْ صُوَراً مِن
نَا ومِثْلُ النَّظَائِر النُّظَراءُ

Κεφάλαια από αυτό έμοιαζαν με μορφές από εμάς, και πράγματι, τα ίσα συγκρίνονται με ίσα.

والأقاويل عندَهمْ كالتماثي
لِ فلا يُوهِمَنَّكَ الخطباءُ

Και τα λόγια τους είναι σαν άψυχα αγάλματα, οπότε ας μην σας εξαπατήσουν οι ρήτορες.

كم أبانَتْ آياتُهُ من علومٍ
عن حُروفٍ أبانَ عنها الهجاءُ

Πόσες επιστήμες έχουν αποκαλύψει οι στίχοι του από απλά γράμματα, τα οποία η άρθρωση έχει φανερώσει.

فهْي كالحَبِّ والنَّوَى أعجبَ الزُّر
راعَ منهُ سنابلٌ وَزَكاءُ

Είναι λοιπόν σαν τον σπόρο και τον πυρήνα του χουρμά, από τα οποία στάχυα και άφθονη ανάπτυξη έχουν καταπλήξει τους αγρότες.

فأطالوا فيه التردُّدَ وَالرَّي
بَ فقالوا سِحْرٌ وقالوا افتراءُ

Έτσι, παρέτειναν τον δισταγμό και την αμφιβολία τους σχετικά με αυτό, λέγοντας, «Είναι μαγεία», και «Είναι μια επινόηση».

وإذا البيِّنَاتُ لَمْ تُغْنِ شيئاً
فَالتماسُ الهُدَى بِهِنَّ عَناءُ

Και αν οι σαφείς αποδείξεις δεν ωφελούν σε τίποτα, τότε η αναζήτηση καθοδήγησης μέσω αυτών είναι μια μάταιη προσπάθεια.

وإذا ضلَّتِ العُقول على عِلْ
مٍ فماذا تقوله الفُّصَحاءُ

Και αν οι διάνοιες παραστρατούν παρά τη γνώση, τότε τι περισσότερο μπορούν να πουν οι εύγλωττοι;

قومَ عيسى عاملْتم قومَ موسى
بالذي عامَلَتْكُم الحُنفاءُ

Ω λαέ του Ιησού, φερθήκατε στον λαό του Μωυσή με τον ίδιο τρόπο που σας φέρθηκαν οι αληθινοί μονοθεϊστές.

صَدَّقوا كُتْبَكُمُ وكذَبْتُمْ
كُتبَهُمُ إنّ ذا لَبِئْسَ البَواءُ

Αυτοί (οι αληθινοί μονοθεϊστές) πίστεψαν στα βιβλία σας, όμως εσείς απιστεύσατε στα δικά τους· πράγματι, αυτή είναι μια άθλια ανταμοιβή.

لو جحدنا جُحُودَكم لاستويْنَا
أوَ للحقِّ بالضَّلالِ استواءُ

Εάν αρνούμασταν όπως αρνείστε εσείς, θα γινόμασταν ίσοι, αλλά μπορεί άραγε να υπάρξει ισότητα μεταξύ αλήθειας και πλάνης;

مَا لَكُم إِخْوَةَ الكِتابِ أُناساً
ليس يُرْعَى للحقِّ منكم إخاءُ

Τι σας συμβαίνει, ω Λαοί της Βίβλου, που είστε ένας λαός για τον οποίο κανένας δεσμός αδελφοσύνης δεν τηρείται χάριν της αλήθειας;

يَحْسُدُ الأولُ الأخيرَ وما زا
لَ كذا المُحْدَثُونَ وَالقُدَمَاءُ

Ο πρώτος φθονεί τον τελευταίο, και έτσι συνέβαινε ανέκαθεν τόσο με τις νέες όσο και με τις παλιές γενιές.

قد عَلِمْتُم بِظلمِ قابيل هابي
لَ ومظلومُ الإِخْوَةِ الأَتْقِيَاءُ

Έχετε ασφαλώς μάθει για την αδικία του Κάιν προς τον Άβελ, και για τους καταπιεσμένους μεταξύ των ευσεβών αδελφών.

وسمِعْتم بكَيْدِ أَبناءِ يعقو
بَ أَخَاهم وكلُّهم صُلَحَاءُ

Και έχετε ακούσει για τη συνωμοσία των γιων του Ιακώβ εναντίον του αδελφού τους, παρόλο που όλοι τους ήταν ενάρετοι.

حِينَ أَلْقَوْهُ في غَيابَةِ جُبٍّ
وَرَمَوْهُ بالإفْكِ وَهْوَ بَراءُ

Όταν τον έριξαν στα κρυφά βάθη ενός πηγαδιού και τον κατηγόρησαν ψευδώς, παρόλο που ήταν αθώος.

فتأَسَّوْا بِمَن مَضَى إذْ ظَلَمتمْ
فالتَّأَسِّي لِلنَّفْسِ فيه عَزَاءُ

Παρηγορηθείτε λοιπόν από όσους προηγήθηκαν, αφού έχετε διαπράξει αδικία, διότι σε τέτοια παρηγοριά, η ψυχή βρίσκει ανακούφιση.

أتُرَاكُم وَفَّيْتُم حينَ خَانُوا
أم تُرَاكُمْ أَحْسَنْتُمُ إذْ أساؤُوا

Φαντάζεστε ότι ήσασταν πιστοί όταν εκείνοι πρόδωσαν, ή ότι ενεργήσατε ενάρετα όταν εκείνοι διέπραξαν το κακό;

بَلْ تَمَادَتْ عَلَى التَّجَاهُلِ آبَا
ءٌ تَقَفَّتْ آثَارِهَا الأَبناءُ

Αντιθέτως, οι πατέρες επέμειναν στην άγνοια, και τα παιδιά τους ακολούθησαν τα βήματά τους.

بَيَّنَتْهُ تَوْراتُهُمْ وَالأَناجِي
لُ وَهم في جُحُودِهِ شُرَكاءُ

Οι Τορά και τα Ευαγγέλιά τους τον ﷺ κατέστησαν σαφή, όμως αυτοί είναι συνεργοί στην άρνησή του.

إنْ تقولوا ما بَيَّنَتْهُ فما زَا
لَتْ بها عن عيونهم غشوَاءُ

Εάν ισχυρίζεστε ότι δεν τον ﷺ κατέστησαν σαφή, τότε ένα πέπλο τον έκρυβε πάντα από τα μάτια τους.

أو تقولوا قد بَيَّنَتْهُ فما لِلْ
أُذْنِ عما تقوله صَمَّاءُ

Ή εάν ισχυρίζεστε ότι τον ﷺ κατέστησαν σαφή, τότε γιατί το αυτί είναι κουφό σε όσα διακηρύσσει;

عَرَفُوهُ وَأنْكَرَوهُ وَظُلمَاً
كَتَمَتْهُ الشَّهَادَةَ الشُّهَدَاءُ

Τον ﷺ αναγνώρισαν και μετά τον αρνήθηκαν, και αδίκως οι μάρτυρες απέκρυψαν τη μαρτυρία.

أوَ نُورُ الإِلهِ تُطْفِئُهُ الأَفْ
واهُ وَهْوَ الذي به يُسْتَضاءُ

Μπορεί το φως του Θεού να σβήσει από απλά στόματα, όταν είναι από αυτό το ίδιο φως που όλοι φωτίζονται;

أوَلا يُنْكِرُونَ مَن طَحَنَتْهُم
بِرَحاها عِنْ أمْرِهِ الْهَيجاءُ

Δεν τον ﷺ αρνούνται αυτόν που τους συνέτριψε με τον μυλόπετρα του πολέμου κατ' εντολήν του;

وَكَساهم ثَوْبَ الصَّغارِ وقد
طُلَّت دِماً منهم وصِينَتْ دِمَاءُ

Και τους έντυσε με το ένδυμα της ταπείνωσης, ενώ χύθηκε αίμα από αυτούς και άλλο αίμα γλίτωσε.

كيف يَهدِي الإِله منهم قلوباً
حَشْوُها من حَبِيبِهِ الْبَغْضاءُ

Πώς μπορεί ο Θεός να οδηγήσει καρδιές μεταξύ τους, των οποίων ο πυρήνας είναι γεμάτος μίσος για τον αγαπημένο Του ﷺ;

خَبِّرونَا أهلَ الكِتَابَيْنِ من أَيْ
نَ أَتَاكُم تَثْليثكم والبَداءُ

Πείτε μας, ω Λαοί των Δύο Βιβλίων, από πού σας ήρθε η Τριάδα σας και η έννοια του «Μπαντά» (αλλαγή στη θεία βούληση);

مَا أتى بالعقِيدَتَيْنِ كتابٌ
واعتقادٌ لا نَصَّ فيه ادِّعاءُ

Κανένα θείο βιβλίο δεν έφερε ποτέ αυτές τις δύο δοξασίες, και κάθε πίστη χωρίς γραφικό κείμενο είναι απλώς ένας ισχυρισμός.

والدَّعاوَى ما لم تُقيموا عليها
بَيِّنَاتٍ أبناؤُها أَدْعِياءُ

Και οι ισχυρισμοί, εκτός αν τους θεμελιώσετε με σαφείς αποδείξεις, τα τέκνα τους είναι παράνομα.

ليت شعري ذِكرُ الثلاثةِ وَالوا
حِدِ نَقْصٌ في عَدِّكم أمْ نَماءُ

Αναρωτιέμαι αν η αναφορά των τριών και του ενός αποτελεί έλλειψη στον υπολογισμό σας ή αύξηση.

كيف وَحَّدْتُم إِلهاً نَفَى التَّو
حِيدَ عنه الآباءُ والأَبناءُ

Πώς ενοποιήσατε έναν Θεό από τον οποίο τόσο οι πατέρες όσο και οι γιοι αρνήθηκαν την ίδια την έννοια της ενότητας;

أإِلهٌ مُرَكَّبٌ ما سَمِعْنَا
بإِلهٍ لذاتِهِ أَجْزَاءُ

Είναι Αυτός ένας σύνθετος θεός, διότι ποτέ δεν ακούσαμε για μια θεότητα της οποίας η ουσία να περιλαμβάνει διακριτά μέρη;

أَلِكُلٍّ منهم نَصِيبٌ مِنَ المُل
كِ فَهَلَّا تَمَيَّزُ الأَنْصِبَاءُ

Έχει ο καθένας από αυτούς ένα μερίδιο στην κυριαρχία, και αν ναι, γιατί αυτά τα μερίδια δεν διακρίνονται σαφώς;

أم هُمُ حَلّلوُا بها شِرْكَةَ الأب
دَانِ أمْ هُمْ لبعضِهم كُفَلاءُ

Ή έχουν επιτρέψει μέσω αυτής μια εταιρική σχέση σωμάτων, ή στέκονται ως εγγυητές ο ένας για τον άλλον;

أتراهم لحاجةٍ واضطرارٍ
خَلَطُوهَا ومَا بَغَى الخُلَطَاءُ

Φαντάζεστε ότι το ανάμειξαν από ανάγκη και καταναγκασμό, και ότι οι αναμείκτες δεν διέπραξαν καμία παράβαση;

أهُوَ الرَّاكِبُ الحمارَ فيا عَجْ
زَ إِلهٍ يَمَسُّهُ الإِعْيَاءُ

Είναι Αυτός που ίππευσε τον γάιδαρο, διότι τι αδυναμία πλήττει έναν θεό που μπορεί να αγγίξει η κόπωση;

أمْ جميعٌ عَلَى الحمار لقد جَل
لَ حِمَارٌ بِجَمْعِهِم مَشَّاءُ

Ή είναι όλοι τους πάνω στον γάιδαρο; Αλήθεια, ένας γάιδαρος που περπατά φέροντας όλους αυτούς είναι πράγματι ισχυρός!

أم سِواهم هُو الإِلهُ فما نِسْ
بَةُ عيسى إليه والإِنْتِمَاءُ

Ή είναι κάποιος άλλος εκτός από αυτούς ο αληθινός Θεός, και αν ναι, ποια είναι τότε η σχέση και η υπαγωγή του Ιησού σε Αυτόν;

أم أردتُم بها الصفاتِ فلمْ خُص
صَتْ ثُلاثٌ بِوصفِه وَثُناءُ

Ή εννοούσατε με αυτό τα θεία χαρακτηριστικά, και αν ναι, γιατί μόνο τρία ξεχωρίστηκαν για την περιγραφή και τον έπαινό Του;

أم هُو ابنٌ للَّه ما شاركته
في معاني النُّبُوَّةِ الأَنبياءُ

Ή είναι Αυτός ένας γιος του Θεού, τον οποίο οι προφήτες δεν μοιράστηκαν στις βαθιές έννοιες της προφητείας;

قتلَتْهُ اليهودُ فيما زَعَمْتُم
وَلأَمْواتِكم به إحياءُ

Οι Εβραίοι τον σκότωσαν, όπως ισχυρίζεστε, όμως μέσω Αυτού, υπάρχει ανάσταση για τους νεκρούς σας.

إنَّ قَوْلاً أَطْلَقْتُمُوهُ عَلَى الل
هِ تعالى ذِكْرا لقَوْلٌ هُراءُ

Πράγματι, μια δήλωση που έχετε εκστομίσει σχετικά με τον Θεό, δοξασμένη ας είναι η μνήμη Του, δεν είναι παρά απόλυτη ανοησία.

مِثْلَ مَا قَالَت اليهودُ وكلٌّ
لَزِمَتْهُ مقالَةٌ شَنعاءُ

Είναι σαν αυτό που είπαν οι Εβραίοι, και ο καθένας τους δεσμεύεται από μια αποτρόπαια ρήση.

إذْ همُ اسْتَقْرَؤُوا البَداءَ وكم سا
قَ وَبَالاً إِليهم اسْتِقْرَاءُ

Διότι συνήγαγαν αλλαγή στη βούληση του Θεού, και πόση συμφορά έφερε σε αυτούς μια τέτοια συναγωγή!

وَأَرَاهم لم يجعلُوا الواحِدَ القَه
هارَ في الخَلْقِ فاعلاً ما يشاءُ

Και βλέπω ότι δεν θεώρησαν τον Ένα, τον Κυρίαρχο, ως τον εκτελεστή όσων Αυτός θέλει στη δημιουργία.

جَوَّزُوا النَّسْخَ مِثْلَما جوَّزُوا المس
خَ عَلَيْهِم لو أنهم فُقهاءُ

Επέτρεψαν την κατάργηση, όπως επέτρεψαν τη μεταμόρφωση στον εαυτό τους, αν μόνο ήταν αληθινοί νομομαθείς.

هُوَ إِلَّا أَن يُرْفَعَ الحكمُ بالحك
مِ وخَلْقٌ فيه وأمرٌ سَواءُ

Δεν είναι παρά ότι μια απόφαση αίρεται από μια άλλη απόφαση, και σε αυτό, η δημιουργία και η εντολή είναι εξίσου υποκείμενες στη βούλησή Του.

ولحُكمٍ من الزمانِ انتهاءٌ
ولحُكم من الزمانِ ابتداءُ

Για μια απόφαση από τον χρόνο, υπάρχει ένα τέλος, και για μια απόφαση από τον χρόνο, υπάρχει μια αρχή.

فَسَلُوهم أكان في مسخِهِم نَسْ
خٌ لآيات اللَّه أم إنشاءُ

Ρωτήστε τους λοιπόν: ήταν η μεταμόρφωσή τους κατάργηση των στίχων του Θεού ή μια νέα δημιουργία;

وَبَدَاءٌ في قَوْلِهمْ نَدِمَ الل
هُ عَلَى خَلْقِ آدمٍ أمْ خَطاءُ

Είναι αλλαγή γνώμης στον ισχυρισμό τους ότι ο Θεός μετάνιωσε για τη δημιουργία του Αδάμ, ή μήπως είναι απλώς ένα λάθος;

أم مَحَا اللَّهُ آية الليل ذكراً
بعدَ سَهْوٍ ليوجَدَ الإِمْساءُ

Ή μήπως ο Θεός διέγραψε το σημείο της νύχτας από τη μνήμη μετά από μια παράλειψη, ώστε να υπάρξει το σούρουπο;

أم بدا للإِلهِ في ذَبْحِ إِسْحَا
قَ وقد كان الأمر فيه مَضاءُ

Ή μήπως φανερώθηκε στον Θεό κάτι σχετικά με τη θυσία του Ισαάκ, ενώ η εντολή γι' αυτήν είχε ήδη δοθεί οριστικά;

أوَ ما حَرَّمَ الإِلهُ نِكَاحَ ال
أُختِ بعدَ التحليلِ فَهْوَ الزِّناءُ

Ή μήπως ο Θεός απαγόρευσε τον γάμο με αδελφή αφού είχε επιτραπεί, καθιστώντας τον έτσι μοιχεία;

لا تُكَذِّبْ إنَّ اليَهُودَ وقد زا
غُوا عن الحقِّ مَعْشَرٌ لُؤَماءُ

Μην αμφιβάλλεις, διότι οι Εβραίοι, έχοντας παρεκκλίνει από την αλήθεια, είναι πράγματι ένας αξιοκαταφρόνητος λαός.

جَحَدُوا المصطفى وآمن بالطا
غُوتِ قومٌ همْ عندهمْ شُرَفاءُ

Αρνήθηκαν τον Εκλεκτό ﷺ, ενώ πίστεψαν σε είδωλα, έναν λαό που οι ίδιοι θεωρούν έντιμο.

قتَلوا الأَنبياءَ وَاتَّخَذُوا العِج
لَ أَلا إنهم هم السُّفَهاءُ

Δολοφόνησαν τους προφήτες και υιοθέτησαν τον μόσχο (για λατρεία)· αλήθεια, αυτοί είναι οι πραγματικά ανόητοι.

وسَفيهٌ من ساءَه المنُّ والسَّلْ
وَى وأَرضاهُ الفُومُ وَالقِثَّاءُ

Και ανόητος είναι αυτός που δυσαρεστήθηκε με το μάννα και τα ορτύκια, αλλά ικανοποιήθηκε με το σκόρδο και τα αγγούρια.

مُلِئَتْ بالخبيثِ منهم بُطُونٌ
فَهْيَ نَارٌ طِباقُها الأمعاءُ

Οι κοιλιές τους γέμισαν με κακία, έτσι είναι μια φωτιά της οποίας τα στρώματα είναι τα ίδια τους τα έντερα.

لو أُرِيدُوا في حال سَبْتٍ بخيرٍ
كان سَبْتَاً لديهمُ الأَربِعاءُ

Αν προορίζονταν για καλό σε ένα Σάββατο, τότε η Τετάρτη θα ήταν το καθορισμένο τους Σάββατο.

هُوَ يومٌ مُبارَكٌ قيلَ للتص
ريفِ فيه من اليهود اعتداءُ

Είναι μια ευλογημένη ημέρα, όμως ειπώθηκε ότι οι Εβραίοι διέπραξαν παράβαση στην τήρησή της.

فَبِظُلْمٍ منهمُ وكفْرٍ عَدَتْهُم
طَيِّبَاتٌ في تَرْكِهنَّ ابْتِلاءُ

Έτσι, λόγω της αδικίας και της απιστίας τους, τους στερήθηκαν αγαθά, και στην εγκατάλειψή τους βρισκόταν μια σκληρή δοκιμασία.

خُدِعوا بالمنافقين وهل يَنْ
فُقُ إلَّا على السفيهِ الشَّقاءُ

Εξαπατήθηκαν από τους υποκριτές, διότι μήπως η δυστυχία πλήττει ποτέ άλλον εκτός από τον ανόητο;

واطمأنوا بقَوْلِ الَاحزاب إِخوا
نِهِمُ إِننا لكم أولياءُ

Και βρήκαν καθησύχαση στα λόγια των αδελφών τους, των συμμάχων, οι οποίοι δήλωσαν: «Πράγματι, είμαστε οι σύμμαχοί σας».

حالَفوهم وخالفوهم ولمْ أَدْ
رِ لماذا تخالَفَ الحُلفاءُ

Συμμάχησαν μαζί τους και μετά τους εναντιώθηκαν, και δεν γνωρίζω γιατί οι ίδιοι οι σύμμαχοι διαφώνησαν.

أسلَمُوهم لأَوَّلِ الحَشْرِ لا مِي
عادُهم صادقٌ ولا الإِيلاءُ

Τους εγκατέλειψαν στην πρώτη συγκέντρωση, διότι ούτε η υπόσχεσή τους ήταν αληθινή ούτε ο όρκος τους δεσμευτικός.

سكَنَ الرُّعْبُ والخَرابُ قلوباً
وبُيُوتاً منهمُ نعاها الجَلاءُ

Ο τρόμος και η καταστροφή εγκαταστάθηκαν στις καρδιές και τα σπίτια τους, τα οποία θρήνησε η ίδια τους η εκδίωξη.

وَبِيَوْمِ الأحزابِ إِذْ زاغتِ الأَب
صَارُ فيهم وضلتِ الآراءُ

Και την Ημέρα των Συμμάχων, όταν τα βλέμματα αποπροσανατολίστηκαν μεταξύ τους και όλες οι γνώμες πλανήθηκαν.

وتَعَدَّوْا إلى النبيّ حدوداً
كان فيها عليهم العُدَوَاءُ

Και παραβίασαν τα όρια εναντίον του Προφήτη ﷺ, διαβαίνοντας όρια που τους έφεραν εχθρότητα.

وَنَهَتْهُم وما انتهت عنه قوم
فأُبيدَ الأَمَّارُ والنَّهاءُ

Και Αυτός τους απαγόρευσε, όμως ένας λαός δεν σταμάτησε από αυτό, οπότε τόσο ο εντολέας όσο και ο εντελλόμενος αφανίστηκαν εντελώς.

وتعاطَوْا في أحمدٍ مُنْكَرَ القَوْ
لِ وَنُطقُ الأَراذِلِ العَوْراءُ

Επιδόθηκαν σε κακόβουλη ομιλία εναντίον του Αχμάντ ﷺ, διότι η έκφραση των αχρείων είναι εγγενώς διεφθαρμένη και τυφλή.

كلُّ رِجْسٍ يَزِيدُه الخُلُقُ السُّو
ءُ سِفاهاً والمِلَّةُ العَوْجاءُ

Κάθε αχρείος άνθρωπος αυξάνεται μόνο σε ανοησία από τον κακό του χαρακτήρα και την διεστραμμένη του θρησκεία.

فانظروا كيف كان عاقبة القوْ
مِ وَما ساق لِلْبَذِيِّ البَذَاءُ

Παρατηρήστε λοιπόν τι απέγινε αυτός ο λαός και πού οδήγησε η αισχρότητά τους τους βωμολόχους.

وجَد السَّبَّ فيه سُمَّاً وَلم يَدْ
رِ إِذْ المِيمُ في مواضِعَ بَاءُ

Βρήκε την προσβολή εναντίον του ﷺ δηλητήριο, χωρίς να αντιληφθεί ότι η ίδια η ύβρις έγινε δηλητήριο για τον υβριστή.

كانَ مِن فيه قتلُه بِيَدَيْهِ
فهو في سوء فِعله الزَّبَّاءُ

Το ίδιο του το στόμα ήταν το όργανο του θανάτου του από τα ίδια του τα χέρια, καθιστώντας τον, στην κακία της πράξης του, σαν την Αζ-Ζάμπα'.

أوْ هُوَ النحلُ قَرْصُهَا يَجْلُبُ الحَت
فَ إليها وما له إنْكَاءُ

Ή είναι σαν τη μέλισσα της οποίας το κεντρί φέρνει τον θάνατο στην ίδια, όμως δεν προκαλεί μόνιμη βλάβη στον στόχο της.

صَرَعَتْ قومَهُ حبائِلُ بَغْيٍ
مَدَّها المكرُ منهم والدَّهاءُ

Οι παγίδες της αδικίας, τις οποίες η ίδια τους η πανουργία και δολιότητα είχαν στήσει, κατέρριψαν τον λαό του.

فأتتهم خيلٌ إلى الحرب تختا
لُ وللخيْلِ في الوغَى خُيَلاءُ

Τότε ήρθαν άλογα σε αυτούς για πόλεμο, καλπάζοντας περήφανα, διότι τα άλογα έχουν μια φυσική αλαζονεία στη μάχη.

قَصَدَتْ فيهم القنا فقَوافِي ال
طعْنِ منها ما شأنها الإيطاءُ

Οι λόγχες τους στόχευσαν, και τα χτυπήματα των λογχών τους δεν είχαν ως μέλημα την επανάληψη, αλλά ήταν αποφασιστικά.

وأثَارَتْ بأرضِ مكةَ نَقْعَاً
ظُنَّ أن الغُدُوَّ منها عِشاءُ

Και σήκωσαν ένα τέτοιο σύννεφο σκόνης στη γη της Μέκκας, που το πρωί θεωρήθηκε βράδυ.

أحْجَمَتْ عندهُ الحجُون وأكْدى
عِنْد إعطائه القليلَ كَدَاءُ

Ενώπιόν του ﷺ, ακόμη και τα τραχιά βουνά φάνηκαν να υποχωρούν, και η ίδια η στειρότητα απέδωσε καρπούς όταν αυτός ﷺ χάρισε έστω και το ελάχιστο.

وَدَهَتْ أَوْجُهاً بها وبيوتاً
مُلّ منها الإكفاءُ والإقواءُ

Και έπληξε πρόσωπα και σπίτια εκεί, τόσο ανελέητα που ακόμη και τα ποιητικά ελαττώματα του «ίκφα» και «ίκουα» θα κουράζονταν από την περιγραφή του.

فَدَعَوْا أحْلَمَ البريَّةِ والعفْ
وُ جوابُ الحليمِ والإغْضاءُ

Έτσι κάλεσαν τον πιο επιεική από όλη τη δημιουργία ﷺ, διότι η συγχώρεση και η παράβλεψη είναι οι φυσικές απαντήσεις του πραγματικά επιεικούς.

ناشدوه القُرْبَى التي من قُرَيْش
قطعَتْهَا التِّراتُ والشَّحْناءُ

Τον ικέτευσαν ﷺ επικαλούμενοι τη συγγένεια των Κουραϊσιτών, έναν δεσμό που οι έχθρες και η εχθρότητα είχαν προ πολλού διακόψει.

فعَفا عَفْوَ قَادرٍ لم يُنَغِّصْ
هُ عليهم بما مضى إغراءُ

Έτσι αυτός ﷺ συγχώρεσε με τη συγχώρεση ενός που κατέχει δύναμη, μια συγχώρεση που δεν μολύνθηκε από καμία υποκίνηση από παλαιές προσβολές εναντίον τους.

وإذا كان القطْع وَالوصلُ لل
هِ تَسَاوَى التَّقْرِيبُ وَالإِقْصاءُ

Και όταν τόσο η διακοπή όσο και η σύναψη σχέσεων γίνονται αποκλειστικά για χάρη του Θεού, τότε η προσέγγιση και η απομάκρυνση αποκτούν ίση σημασία.

وسواءٌ عليه فيما أتاهُ
مِنْ سِواهُ المَلامُ وَالإطْراءُ

Και ήταν το ίδιο γι' αυτόν ﷺ, όσον αφορά ό,τι του ερχόταν από άλλους, είτε ήταν μομφή είτε έπαινος.

وَلَو انَّ انتقامَهُ لِهَوَى النَّف
سِ لَدَامَتْ قطيعةٌ وَجَفَاءُ

Και αν η εκδίκησή του ﷺ είχε οδηγηθεί από προσωπική επιθυμία, τότε η αποξένωση και η σκληρότητα θα είχαν διαρκέσει επ' αόριστον.

قام للَّه في الأُمورِ فأَرْضَى ال
لهَ منه تَبايُنٌ وَوَفاءُ

Αυτός ﷺ στάθηκε για τον Θεό σε όλα τα ζητήματα, και έτσι ο Θεός ευχαριστήθηκε με τη μοναδική του διάκριση και την ακλόνητη πίστη του.

فِعْلُهُ كلُّهُ جَمِيلٌ وَهل يَنْ
صَحُ إلّا بمَا حَوَاهُ الإناءُ

Όλες οι πράξεις του ﷺ είναι όμορφες, διότι μήπως ένα δοχείο χύνει κάτι άλλο από αυτό που περιέχει;

أطْربَ السامعينَ ذِكْرُ عُلاهُ
يا لَرَاحٍ مَالَتْ بهَا النُّدَماءُ

Η μνήμη της ﷺ εξύψωσής του συνεπαίρνει τους ακροατές, σαν την μεθυστική χαρά που κάνει τους συντρόφους να λικνίζονται.

النبيُّ الأميُّ أعلمُ مَنْ أس
نَدَ عنه الرُّوَاةُ وَالحكَماءُ

Ο αγράμματος Προφήτης ﷺ είναι ο πιο γνώστης από όλους, από τον οποίο αφηγητές και σοφοί έχουν μεταδώσει γνώση.

وَعَدَتْنِي ازْدِيَارَهُ العامَ وَجْنا
ءٌ وَمَنَّتْ بِوَعْدِها الوجْناءُ

Μια γρήγορη θηλυκή καμήλα μου υποσχέθηκε μια επίσκεψη σε αυτόν ﷺ φέτος, και αυτό το δυνατό υποζύγιο εκπλήρωσε την υπόσχεσή του.

أفلا أنْطَوِي لها في اقْتضائِي
ه لِتُطْوَى ما بَيْنَنا الأَفْلاءُ

Δεν πρέπει λοιπόν να σπεύσω για χάρη της στην εκπλήρωση αυτού του ταξιδιού, ώστε οι απέραντες έρημοι μεταξύ μας να διασχιστούν γρήγορα;

بألُوفِ البَطْحاءِ يُجْفِلُهَا النِّي
لُ وقد شَفَّ جَوْفَهَا الإِظْماءُ

Χιλιάδες καμήλες της κοιλάδας, οδηγούμενες από τον Νείλο, έχουν τις κοιλιές τους αποστεωμένες από τη δίψα.

أنْكَرَتْ مِصْرَ فَهيَ تَنْفِرُ ما لا
حَ بِنَاءٌ لِعَيْنِهَا أوْ خَلاءُ

Αυτή (η θηλυκή καμήλα) αποκήρυξε την Αίγυπτο, αποφεύγοντας κάθε κτίσμα ή ανοιχτό χώρο που εμφανιζόταν μπροστά στα μάτια της.

فأَقَضّتْ عَلَى مبَارِكها بِرْ
كَتهَا فالبُّوَيْبُ فالخَضْراءُ

Έτσι, πέρασε τους τόπους ανάπαυσής της στο Μπίρκετ, μετά στο Μπουβάιμπ, και μετά στην Αλ-Χάντρα.

فالقِبَابُ التي تَلِيها فبِئْرُ ال
نخْلِ وَالرَّكْبُ قائِلُونَ رِوَاءُ

Έπειτα οι θόλοι που ακολουθούν, μετά το Μπιρ αλ-Ναχλ, όπου οι αναβάτες αναπαύονται, με τη δίψα τους σβησμένη.

وَغَدَتْ أَيْلَةُ وَحِقْلٌ وَقُرٌّ
خَلْفَها فَالمَغَارَةُ الفَيْحَاءُ

Και η Άιλα, η Χικλ, και η Κουρ έμειναν πίσω της, ακολουθούμενες από την ευρύχωρη σπηλιά.

فعيونُ الأَقْصَابِ يَتبعُها النَّب
كُ وَيتْلو كُفَافَةَ العَوْجاءُ

Έπειτα οι πηγές της Αλ-Ακσάμπ, ακολουθούμενες από την Αλ-Ναμπκ, και μετά την Καφαφάτ αλ-Αουτζά.

حاوَرَتْهَا الحوراءُ شَوْقاً فينبو
عٌ فَرَقَّ اليَنْبُوعُ وَالْحَوْراءُ

Η ωραιομάτα συνομίλησε μαζί της (της καμήλας) από λαχτάρα, μετά το Γιανμπού, όπου τόσο η πηγή όσο και η ωραιομάτα έγιναν τρυφερές.

لاحَ بالدَّهْنَوَيْنِ بَدْرٌ لها بَع
دَ حُنَيْنٍ وَحَنَّتِ الصَّفْرَاءُ

Ένα ολόγιομο φεγγάρι εμφανίστηκε σε αυτήν στην Αλ-Νταχνάιν μετά το Χουναΐν, και η Αλ-Σάφρα λαχταρούσε.

ونَضَتْ بَزْوَةٌ فرابغُ فالجُحْ
فَةُ عنها ما حاكه الإِنضاءُ

Και η Μπαζβά, μετά η Ράμπιγ, μετά η Αλ-Τζούχφα έμειναν πίσω της, μαζί με την κούραση που την είχε ταλαιπωρήσει.

وأرَتْهَا الخَلاصَ بئْرُ عَليٍّ
فَعِقَابُ السَّوِيقِ فالخَلصاءُ

Και το Μπιρ Αλί της έδειξε το τέλος του ταξιδιού, μετά το Ικάμπ αλ-Σαουίκ, μετά την Αλ-Χάλσα.

فهْيَ من ماء بئْرِ عُسفَانَ أو مِنْ
بَطْنِ مَرٍّ ظمآنةٌ خَمْصَاءُ

Έτσι, είναι από το νερό του Μπιρ Ουσφάν, ή από την κοιλάδα του Μαρρ, ακόμα διψασμένη και αποστεωμένη.

قَرَّبَ الزَّاهِرَ المساجِدُ منها
بخُطاها فالبُطءُ منها وَحاءُ

Τα τζαμιά έφεραν την Αλ-Ζαχίρ πιο κοντά της με τα βήματά της, καθιστώντας κάθε βραδύτητα από μέρους της βάρος.

هذه عِدَّةُ المنازلِ لا ما
عدَّ فيه السّماكُ وَالعَوَّاءُ

Αυτός είναι ο πραγματικός αριθμός των σταθμών του ταξιδιού, όχι αυτοί που απαριθμούνται από τον Αλ-Σιμάκ και τον Αλ-Αουά (ουράνια σώματα).

فكأَني بها أُرَحِّلُ منْ مَك
كَةَ شمساً سماؤُها البَيْداءُ

Είναι σαν να αναχωρώ από τη Μέκκα μαζί της, έναν ήλιο του οποίου ο ουρανός είναι η απέραντη έρημος.

مَوْضِعُ البَيْتِ مَهْبِطُ الوَحْي مأْوى ال
رسلِ حيثُ الأنوارُ حيثُ البَهاءُ

Είναι ο τόπος του Οίκου, η κάθοδος της αποκάλυψης, το καταφύγιο των Αγγελιοφόρων, όπου αφθονούν τα φώτα και η λαμπρότητα.

حيثُ فرضُ الطَّوَافِ والسَّعْيُ وَالحل
قُ وَرَمْيُ الجِمار وَالإِهداءُ

Όπου η περιφορά (ταουάφ), το τελετουργικό τρέξιμο (σάι), το ξύρισμα (χαλκ), ο λιθοβολισμός των στύλων (ραμί αλ-τζιμάρ) και η προσφορά θυσιών (ιχντά) είναι όλα υποχρεωτικά.

حَبَّذا حَبَّذَا معاهِدُ منها
لم يُغَيِّرْ آياتِهِنَّ البِلاءُ

Πόσο εξαίρετοι, πόσο εξαίρετοι είναι αυτοί οι ιεροί τόποι των οποίων τα σημάδια δεν αλλοίωσε η αντιξοότητα.

حَرَمٌ آمِن وَبَيْتٌ حَرامٌ
وَمَقَامٌ فيه المُقامُ تَلاءُ

Είναι ένα ασφαλές ιερό και ένας ιερός οίκος, και ένας τόπος όπου η ίδια η διαμονή είναι δόξα.

فَقَضَيْنَا بها مَناسِكَ لا يُح
مَدُ إلّا في فِعْلِهِنَّ القضاءُ

Έτσι εκτελέσαμε εκεί τελετουργίες των οποίων το θείο διάταγμα επαινείται μόνο μέσω της πραγματικής τους εκτέλεσης.

وَرَمَيْنَا بها الفِجَاجَ إلَى طَيْ
بَةَ والسَّيْرُ بالمطايا رِماءُ

Και με αυτές διασχίσαμε τα πλατιά μονοπάτια προς την Ταϊμπά, το ταξίδι μας με τα υποζύγια γρήγορο σαν βέλη που εκτοξεύονται.

فأصَبْنا عَنْ قَوْسِها غَرضَ القُر
بِ وَنِعْمَ الخَبِيئَةُ الكَوْمَاءُ

Έτσι από το τόξο της πετύχαμε τον στόχο της εγγύτητας, και πόσο εξαίρετη ήταν η παχουλή καμήλα, ο κρυμμένος μας θησαυρός για το ταξίδι.

فرأينا أرضَ الحَبيبِ يَغُضُّ ال
طرفَ منها الضياءُ وَالْلأْلاءُ

Τότε είδαμε τη γη του Αγαπημένου ﷺ, από την οποία το φως και η λαμπρότητα χαμηλώνουν το βλέμμα τους με σεβασμό.

فكأنَّ البَيْدَاءَ مِنْ حيثُما قا
بَلَتِ العَينَ رَوْضَة غَنَّاءُ

Ήταν σαν η έρημος, όπου κι αν την συναντούσε το μάτι, να μεταμορφωνόταν σε έναν καταπράσινο, ζωντανό κήπο.

وكأَنَّ البِقاعَ زَرَّتْ عليها
طَرَفَيْها مُلاءَةٌ حَمْرَاءُ

Και ήταν σαν οι περιοχές να ήταν στολισμένες, με τα δύο τους άκρα δεμένα από έναν πορφυρό μανδύα.

وكأَنَّ الأَرجاء تَنشُر نَشْر ال
مِسْكِ فيها الجَنُوبُ وَالجِرْبِياءُ

Και ήταν σαν το περιβάλλον, με τους νότιους και βορειοδυτικούς ανέμους, να διέχεε το άρωμα του μόσχου σε όλη την έκτασή του.

فإذا شِمتَ أو شَمِمْتَ رُبَاها
لاحَ منها برقٌ وفاحَ كِباءُ

Έτσι, αν κοιτούσες ή μύριζες τα υψώματά της, αστραπή αναλάμπανε από αυτήν και ένα γλυκό άρωμα αναδυόταν.

أيَّ نُورٍ وَأيَّ نَوْرٍ شَهِدْنا
يَوْمَ أَبْدَت لَنا القِبَابَ قُباءُ

Τι φως και τι άνθος αντικρίσαμε την ημέρα που η Κουμπά μας αποκάλυψε τους θόλους της!

قَرَّ منها دَمْعِي وفَرَّ اصْطبَارِي
فدُمُوعي سَيْلٌ وصَبْرِي جُفاءُ

Τα δάκρυά μου έρευσαν ελεύθερα από αυτήν και η υπομονή μου έφυγε, έτσι τα δάκρυά μου έγιναν χείμαρρος και η υπομονή μου εξαφανίστηκε σαν αφρός.

فترى الرَّكْبَ طائرِينَ من الشَّوْ
قِ إِلى طَيْبَةٍ لَهُمْ ضَوْضاءُ

Έτσι βλέπεις το καραβάνι να πετάει από λαχτάρα προς την Ταϊμπά, υψώνοντας έναν θόρυβο.

وكأَنَّ الزُّوَّارَ مَا مَسَّتِ البَأْ
ساءُ منهم خَلْقاً ولا الضَّرَّاءُ

Και ήταν σαν καμία δυσκολία ή αντιξοότητα να μην είχε αγγίξει ποτέ την ύπαρξη των επισκεπτών.

كلُّ نفسٍ منها ابتهال وسؤْلٌ
ودُعاءٌ وَرَغْبَة وَابْتِغَاءُ

Κάθε ψυχή ανάμεσά τους ήταν γεμάτη με ικεσία και αίτημα, προσευχή, επιθυμία και ένθερμη αναζήτηση.

وَزَفيرٌ تَظُنُّ منه صُدوراً
صادحاتٍ يَعْتادُهُنَّ زُقاءُ

Και ένας αναστεναγμός από τον οποίο θα φανταζόσουν στήθη να είναι κελαηδιστά πουλιά των οποίων οι κραυγές ήταν συνηθισμένες.

وَبُكَاءٌ يُغْرِيِهِ بالعين مَدّ
وَنجيبٌ يَحُثُّه اسْتِعلاءُ

Και κλάμα που παρασύρει το μάτι να ρεύσει, και ένας ευγενής θρήνος που ωθείται από πνευματική εξύψωση.

وجُسومٌ كَأَنَّمَا رَحَضَتْهَا
منْ عظيم المَهَابَةِ الرُّحَضاءُ

Και σώματα σαν να είχαν πλυθεί από τον ιδρώτα του απέραντου δέους.

وَوجُوهٌ كأَنَّما ألْبَسَتْها
منْ حياءٍ ألوانَها الحرْباءُ

Και πρόσωπα σαν να τα είχε ντύσει ο χαμαιλέοντας με τα χρώματά του, από σεμνότητα.

ودموعٌ كأنّما أرسلتها
من جفونٍ سحابةٌ وطفاءُ

Και δάκρυα σαν να είχαν σταλεί από βλέφαρα από ένα βαρύ φορτωμένο σύννεφο.

فَحَطَطْنا الرِّحالَ حيثُ يحَطُّ ال
وِزْرُ عنّا وترفع الحوجاءُ

Καταθέσαμε λοιπόν τα βάρη μας εκεί όπου οι αμαρτίες μας αίρονται και οι ανάγκες μας εκπληρώνονται.

وَقَرَأْنا السلامَ أكْرَمَ خلق ال
لَه مِنْ حيثُ يُسمَعُ الإقْراءُ

Και αναπέμψαμε χαιρετισμούς στον ευγενέστερο των πλασμάτων του Αλλάχ, από τόπο όπου τέτοιες αναγνώσεις ακούγονται και γίνονται δεκτές.

وذهلنا عند اللقاء وكم أَذْ
هَلَ صَبَّاً من الحَبيبِ لِقاءُ

Και μείναμε εκστασιασμένοι κατά τη συνάντηση, διότι πόσο συχνά η συνάντηση ενός εραστή με τον αγαπημένο τον αφήνει εντελώς μαγεμένο;

وَوَجمنَا مِنَ المَهَابَةِ حتَّى
لا كلامٌ منا ولا إيماءُ

Και μείναμε άφωνοι από τέτοιο σεβασμό, ώστε ούτε λόγος ούτε χειρονομία μπορούσε να βγει από εμάς.

وَرَجَعْنا وَللقلُوبِ التفاتا
تٌ إليه وللجُسوم انْثِناءُ

Και επιστρέψαμε, αν και οι καρδιές μας συνέχιζαν να στρέφονται προς αυτόν με λαχταριστά βλέμματα, και τα σώματά μας έκλιναν προς την κατεύθυνσή του.

وَسَمحْنا بما نُحِبُّ وقد يَس
مَحُ عند الضرورةِ البُخلاءُ

Και δώσαμε γενναιόδωρα από όσα αγαπούσαμε, διότι ακόμη και οι πιο φιλάργυροι μπορεί να παραχωρήσουν τους θησαυρούς τους όταν η ανάγκη επιβάλλει.

يا أبا القاسمِ الذي ضِمنَ إِقسا
مِي عليه مَدْحٌ لهُ وَثَنَاءُ

Ω Αμπούλ Κασίμ ﷺ, οι επίσημοι όρκοι μου είναι αφιερωμένοι στον έπαινο και τον εγκωμιασμό σου.

بالعلومِ التي عَليكَ مِن الل
هِ بلا كاتِبٍ لها إِمْلاءُ

Μα τη θεία γνώση που σου δόθηκε από τον Αλλάχ, η οποία σου υπαγορεύτηκε χωρίς την ανάγκη γραφέα.

ومسير الصَّبا بنصْرِك شَهْرا
فكأَنَّ الصَّبا لَدَيكَ رُخاءُ

Και μα τον ανατολικό άνεμο που ταξίδεψε για ένα μήνα για να σε βοηθήσει, ήταν σαν η ίδια η αύρα να έγινε ήπια και υπάκουη στην εντολή σου.

وَعَلِيٍّ لمَّا تَفَلْتَ بِعَيْنَيْ
هِ وكلتاهما مَعاً رمْداءُ

Και μα τον Αλί, όταν εσύ ﷺ φύσηξες στα μάτια του, τα οποία και τα δύο ήταν ταυτόχρονα προσβεβλημένα από οφθαλμία.

فَغَدا ناظراً بِعَيْنَيْ عُقَابٍ
في غَزاةٍ لها العُقَابُ لِواءُ

Έτσι απέκτησε την ικανότητα να βλέπει με την οξύτητα των ματιών ενός αετού, σε μια μάχη όπου ο ίδιος ο αετός χρησίμευε ως νικηφόρο λάβαρο.

وَبِرَيْحانَتَيْنِ طيبُهُما مِن
كَ الذي أودعتهُما الزَّهْراءُ

Και μα τα δύο γλυκά βασιλικά, των οποίων το άρωμα αναδυόταν από εσένα, και τους οποίους η Αζ-Ζάχρα εμπιστεύτηκε στην αγάπη σου.

كُنْتَ تُؤْوِيهِمَا إليك كما آ
وَتْ من الخَطِّ نُقْطَتَيْهَا اليَاءُ

Τους αγκάλιαζες κοντά σου, όπως ακριβώς το γράμμα "για" προστατεύει τις δύο του τελείες κάτω από τη γραμμή του.

مِنْ شهيدَيْنِ ليس يُنْسِيَني الطَّف
فُ مُصابَيْهِما وَلا كَرْبَلاءُ

Από δύο μάρτυρες, των οποίων τις συμφορές ούτε η γη του Ατ-Ταφ ούτε η Καρμπάλα μπορούν ποτέ να με κάνουν να ξεχάσω.

مَا رَعَى فيهما ذِمامَك مرؤو
سٌ وَقد خانَ عَهْدَكَ الرُّؤساءُ

Κανένας ηγέτης δεν τίμησε την ιερή σου εμπιστοσύνη σχετικά με αυτούς, και πράγματι, οι άρχοντες πρόδωσαν τη διαθήκη που είχαν κάνει μαζί σου.

أبْدَلوا الودَّ وَالحَفيظَةَ في القُرْ
بَى وَأَبدَتْ ضِبَابها النَّافِقاءُ

Αντάλλαξαν την αγάπη και την προστασία για συγγένεια με εχθρότητα, και η κρυφή κακία της υποκρισίας αποκάλυψε την αληθινή της φύση.

وَقَسَتْ منهم قلوبٌ عَلَى مَنْ
بَكَتِ الأرضُ فقدَهم والسماءُ

Και οι καρδιές τους σκλήρυναν ενάντια σε εκείνους για την απώλεια των οποίων η ίδια η γη και ο ουρανός έχυσαν δάκρυα.

فابْكِهِمْ ما اسْتَطَعْتَ إنَّ قليلاً
في عَظيمٍ مِن المُصابِ البُكاءُ

Κλάψε λοιπόν γι' αυτούς όσο μπορείς, διότι οποιοδήποτε ποσό δακρύων είναι ελάχιστο μπροστά σε μια τόσο τεράστια συμφορά.

كلَّ يوْمٍ وَكلُّ أَرْضٍ لِكَرْبي
منهمُ كَرْبَلا وَعاشورَاءُ

Για τη θλίψη μου γι' αυτούς, κάθε μέρα μοιάζει με Ασούρα και κάθε τόπος γίνεται Καρμπάλα.

آلَ بَيْتِ النبيِّ إِنَّ فُؤادِي
ليسَ يُسْلِيهِ عَنْكم التَّأْسَاءُ

Ω Οίκος του Προφήτη ﷺ, αληθινά η καρδιά μου δεν βρίσκει παρηγοριά ή ανακούφιση για τη δεινή σας θέση.

غيرَ أَنِّي فَوَّضْتُ أَمْرِي إِلَى الل
هِ وَتَفْوِيضِيَ الأُمورَ بَراءُ

Εκτός του ότι έχω εμπιστευτεί την υπόθεσή μου στον Θεό, και η εμπιστοσύνη μου σε όλα τα ζητήματα είναι απαλλαγή από κάθε κατηγορία.

رُبَّ يومٍ بِكَربَلاءَ مُسيئٍ
خَفَّفَتْ بعض وِزْرِهِ الزَّوْراءُ

Πόσες φορές, σε μια μέρα στην Καρμπάλα, για έναν αδικοπραγούντα, η Ζαουρά (Zaurā') έχει ελαφρύνει μέρος του βάρους της αμαρτίας του.

وَالأَعادِي كَأَنَّ كلَّ طَرِيحٍ
منهمُ الزَّقُّ حُلَّ عَنْه الوِكاءُ

Και οι εχθροί, σαν κάθε πεσμένος ανάμεσά τους να ήταν ένας ασκός κρασιού από τον οποίο είχε αφαιρεθεί ο φελλός, εντελώς αποστραγγισμένος από ζωή.

آلَ بيتِ النبيِّ طبتُم فطابَ الْ
مَدْحُ لِي فيكُمُ وَطابَ الرّثاءُ

Ω Οίκος του Προφήτη ﷺ, είστε αγνοί και εξαίρετοι, οπότε τόσο ο έπαινός μου για εσάς όσο και ο θρήνος μου είναι καλοί και ταιριαστοί.

أنا حَسَّانُ مَدْحِكم فإذَا نُحْ
تُ عليكمْ فإنَّنِي الخنساءُ

Είμαι ο Χασάν του εγκωμιασμού σας, και αν θρηνώ για εσάς, τότε είμαι η Αλ-Χανσά.

سُدْتُمُ النّاسَ بالتُّقَى وَسِواكم
سَوَّدَتْهُ البَيْضاءُ والصَّفْراءُ

Εσείς οδηγήσατε τους ανθρώπους μέσω της ευσέβειας, ενώ άλλοι έγιναν ηγέτες από το ασήμι και το χρυσάφι.

وَبِأصحابك الذين همُ بَعْ
دَكَ فينا الهُداةُ وَالأوْصِياءُ

Και μα τους Συντρόφους σου, οι οποίοι μετά από εσένα είναι οι οδηγοί και οι διάδοχοι ανάμεσά μας.

أَحْسَنُوا بعدكَ الخِلافَةَ فِي الدي
نِ وَكلٌّ لِما تَوَلَّى إزَاءُ

Διαχειρίστηκαν άριστα το Χαλιφάτο στη θρησκεία μετά από εσένα, και ο καθένας ήταν τέλεια ταιριαστός για το έργο που ανέλαβε.

أَغْنياءٌ نزاهَةً فُقَرَاء
عُلَمَاءٌ أَئمَّةٌ أُمَرَاءُ

Ήταν πλούσιοι σε ακεραιότητα αλλά φτωχοί σε κοσμικά αγαθά, λόγιοι, ηγέτες και διοικητές.

زَهِدُوا في الدُّنَا فما عُرِفَ المَي
لُ إلَيْهَا منهم وَلا الرَّغْبَاءُ

Αποκήρυξαν την κοσμική ζωή, οπότε καμία κλίση ή έντονη επιθυμία γι' αυτήν δεν ήταν ποτέ γνωστή από αυτούς.

أَرْخَصُوا في الوغَى نُفُوسَ مُلُوكٍ
حارَبُوها أسلابُها إغْلاءُ

Στη μάχη, υποτίμησαν τις ζωές των βασιλιάδων που πολέμησαν, αν και τα λάφυρά τους ήταν πολύτιμα.

كلُّهُمْ في أحكامه ذو اجتهادٍ
وَصَوابٍ وَكُلُّهمْ أَكفاءُ

Όλοι τους, στις κρίσεις τους, επέδειξαν επιμέλεια και ορθότητα, και όλοι ήταν εξίσου ικανοί.

رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمُ وَرَضُوا عَنْ
هُ فأنَّى يَخطو إليهم خَطَاءُ

Ο Θεός ευαρεστήθηκε μαζί τους, και αυτοί ευαρεστήθηκαν μαζί Του, οπότε πώς θα μπορούσε ποτέ το λάθος να τους πλησιάσει;

جاء قَوْمٌ مِنْ بَعْدِ قَوْمٍ بحَقٍّ
وَعَلَى المَنْهَجِ الحَنِيفِيِّ جاؤوا

Γενιές ήρθαν, η μία μετά την άλλη, υποστηρίζοντας την αλήθεια, και ακολούθησαν την ορθή Αβρααμική οδό.

ما لموسى وَلا لعِيسى حَوارِي
يُونَ في فَضْلِهم وَلا نُقَبَاءُ

Ούτε ο Μωυσής ούτε ο Ιησούς είχαν μαθητές ή αρχηγούς των οποίων η αρετή να ταίριαζε με αυτή των Συντρόφων.

بأَبي بَكْرٍ اِلذي صَحَّ لِلنَّا
سِ به في حياتك الإِقتِداءُ

Μα τον Αμπού Μπακρ, τον οποίο οι άνθρωποι ορθά ακολούθησαν κατά τη διάρκεια της ζωής σου ﷺ.

والمُهَدِّي يَوْمَ السَّقِيفَةِ لَما
أرْجَفَ الناسُ أنه الدَّأْدَاءُ

Και αυτόν που καθοδήγησε την ημέρα της Σακίφα, όταν οι άνθρωποι διέδιδαν φήμες ότι ήταν μια μεγάλη συμφορά.

أَنقذَ الدينَ بعدَ ما كان للد
دينِ عَلَى كلِّ كُرْبَةٍ إشْفَاءُ

Έσωσε τη θρησκεία αφού αυτή βρισκόταν στο χείλος κάθε δυσχέρειας.

أَنْفَقَ المالَ في رِضَاكَ وَلا مَن
نٌ وَأَعْطَى جَمَّاً وَلا إكْداءُ

Ξόδεψε πλούτο για την ευχαρίστησή σου, χωρίς να καυχιέται για τη γενναιοδωρία του, και έδωσε άφθονα, χωρίς ποτέ να κρατηθεί.

وأبي حَفْصٍ الذي أظهر الل
هُ به الدينَ فارعَوى الرُّقباءُ

Και μα τον Αμπού Χαφς (Ουμάρ), μέσω του οποίου ο Θεός φανέρωσε τη θρησκεία, αποτρέποντας έτσι τους άγρυπνους εχθρούς.

والذي تَقْرُبُ الأباعِدُ في الل
هِ إليه وَتَبْعُدُ القُرَباءُ

Και αυτός μέσω του οποίου οι μακρινοί πλησιάζουν τον Θεό, και οι κοντινοί απομακρύνονται.

عُمَر بن الخطابِ مَنْ قَوْلُهُ الفَص
لُ ومَنْ حُكْمُهُ السَّوِيُّ السّواءُ

Ο Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ, του οποίου ο λόγος είναι αποφασιστικός και η κρίση του απολύτως δίκαιη.

فَرَّ منه الشيطانُ إذْ كانَ فارو
قاً فلِلنَّارِ مِنْ سَنَاهُ انْبِراءُ

Ο Σατανάς έφυγε από αυτόν, διότι ήταν ο Αλ-Φαρούκ, και από το λαμπρό του φως, η κόλαση υποχωρεί.

وَابْن عفَّانَ ذِي الأيادي التي طا
لَ إلى المصطفى بها الإِسْدَاءُ

Και ο Ιμπν Αφφάν, ο κάτοχος πράξεων των οποίων η ευεργεσία προς τον Εκλεκτό ﷺ ήταν μακροχρόνια.

حَفَر البِئْرَ جَهَّزَ الجَيْشَ أهْدَى الْ
هَدْيَ لما أنْ صَدَّهُ الأعْداءُ

Έσκαψε το πηγάδι, εξόπλισε τον στρατό, και πρόσφερε τα θυσιαστικά ζώα όταν οι εχθροί τον εμπόδισαν.

وَأبَى أنْ يَطُوفَ بالبيتِ إذْ لمْ
يَدْنُ منه إلى النبيِّ فِناءُ

Και αρνήθηκε να περιέλθει την Κάαμπα όταν κανείς από την ακολουθία του Προφήτη ﷺ δεν ήταν κοντά της.

فَجَزَتْهُ عنها بِبِيعَةِ رِضْوا
نٍ يَدٌ مِنْ نَبِيِّهِ بَيْضَاءُ

Έτσι, ένα ευλογημένο χέρι από τον Προφήτη του ﷺ τον αντάμειψε γι' αυτό με τον Όρκο της Ριντουάν.

أدَبٌ عنده تَضَاعَفَتِ الأع
مالُ بالترْكِ حَبَّذَا الأُدَباءُ

Τέτοια ήταν η ευγένειά του, με την οποία οι πράξεις πολλαπλασιάστηκαν μέσω της αποχής· πόσο εξαίρετοι είναι οι άνθρωποι με εκλεπτυσμένους τρόπους!

وَعَلِيٍّ صِنْوِ النبيّ وَمَنْ دِي
نُ فُؤادِي وِدادُهُ وَالوَلاءُ

Και ο Αλί, ο συγγενής του Προφήτη ﷺ, του οποίου η αγάπη και η αφοσίωση είναι η ίδια η θρησκεία της καρδιάς μου.

وَوَزيرِ ابن عَمِّه في المعالي
ومِنَ الأهلِ تُسْعَدُ الوُزَراءُ

Και ο βεζίρης του εξαδέλφου του σε ευγενείς πράξεις, διότι οι βεζίρηδες από την οικογένεια είναι ευλογημένοι.

لم يَزِدْهُ كَشْفُ الغِطاءِ يَقِيناً
بَل هُوَ الشمْسُ ما عليه غِطاءُ

Η άρση του πέπλου δεν αύξησε τη βεβαιότητά του, διότι είναι σαν τον ήλιο πάνω στον οποίο δεν υπάρχει πέπλο.

وبباقِي أصحابِكَ المُظْهِرِ التَّرْ
تيبِ فينا تَفْضِيلُهم والولاءُ

Και από τους υπόλοιπους συντρόφους σου, των οποίων η ανωτερότητα και η αφοσίωση είναι φανερές μεταξύ μας στην κατάταξή τους.

طَلْحَةِ الخَيْرِ المُرْتَضِيهِ رَفيقاً
وَاحداً يومَ فَرَّت الرُّفَقَاءُ

Ο Τάλχα ο Καλός, τον οποίο αυτός ﷺ επέλεξε ως μοναδικό σύντροφο την ημέρα που οι άλλοι σύντροφοι έφυγαν.

وَحَوارِيِّكَ الزُّبَيْرِ أبي القَرْ
مِ الذي أَنْجَبَتْ بِهِ أسماءُ

Και ο μαθητής σου Αλ-Ζουμπαΐρ, πατέρας του ευγενούς, τον οποίο γέννησε η Ασμά.

وَالصَّفِيَّيْنِ تَوْأَمِ الفضل سَعْدٍ
وسَعِيدٍ إنْ عُدَّتِ الأصْفياءُ

Και οι δύο εκλεκτοί, δίδυμοι της αρετής, ο Σαάντ και ο Σαΐντ, αν μετρηθούν οι αγνοί.

وابْنِ عَوْفٍ مَنْ هَوَّنَتْ نفسُه الدُّن
يَا بِبَذْلٍ يُمِدُّهُ إثْراءُ

Και ο Ιμπν Αουφ, του οποίου η ψυχή υποτίμησε τον κόσμο μέσω της γενναιοδωρίας, την οποία υποστήριζε ο πλούτος του.

والمُكَنَّى أبا عُبيْدَةَ إذْ يَعْ
زِي إليه الأمانةَ الأُمَناءُ

Και αυτός που είναι γνωστός ως Αμπού Ουμπάιντα, στον οποίο οι έμπιστοι αποδίδουν την αξιοπιστία.

وَبِعَمَّيْكَ نَيِّرَي فَلَكِ المَج
دِ وكلٌّ أتَاهُ منك إتاءُ

Και από τους δύο θείους σου, τους δύο φωτεινούς αστέρες του γαλαξία της δόξας, και από εσένα ήρθε η ευλογία στον καθένα.

وبأمِّ السِّبْطَيْنِ زَوْجِ عَلِيٍّ
وَبَنِيها وَمَنْ حَوَتْهُ العَبَاءُ

Και από τη μητέρα των δύο εγγονών, τη σύζυγο του Αλί, και τους γιους της, και όλους όσους περιέλαβε ο μανδύας.

وَبِأَزواجكَ اللَّواتي تَشَرَّفْ
ن بأنْ صانَهُنَّ منك بِناءُ

Και από τις συζύγους σου, οι οποίες τιμήθηκαν από την προστασία μιας δομής από εσένα.

الأمانَ الأمانَ إنَّ فُؤادِي
من ذُنوبٍ أَتَيْتُهُنَّ هَواءُ

Άσυλο, άσυλο! Διότι η καρδιά μου είναι εντελώς εκτεθειμένη και τρέμει από τις αμαρτίες που διέπραξα.

قد تَمَسَّكْتُ مِنْ وِدَادِكَ بالحَب
لِ الذي اسْتَمْسَكَتْ به الشفَعاءُ

Έχω προσκολληθεί στο σχοινί της αγάπης σου, το ίδιο σχοινί στο οποίο έχουν προσκολληθεί όλοι οι μεσολαβητές.

وَأبى اللَّهُ أنْ يَمَسَّنِيَ السُّو
ءُ بحالٍ وَلِي إليك الْتِجاءُ

Ο Θεός αρνήθηκε να με αγγίξει οποιοδήποτε κακό, διότι έχω αναζητήσει καταφύγιο σε εσένα.

قد رَجَوْناكَ للأُمورِ الّتي أب
رَدُها فِي فُؤَادِنا رَمْضاءُ

Έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας σε εσένα για όλα τα ζητήματα, ακόμα και αυτά που θα έπρεπε να είναι τα πιο δροσερά, μοιάζουν με καυτή άμμο στις καρδιές μας.

وَأَتَيْنا إليكَ أَنْضاءَ فَقْرٍ
حَمَلَتْنا إلى الغِنَى أَنْضاءُ

Έχουμε έρθει σε εσένα, εξαντλημένοι από τη φτώχεια, διότι αυτή η ίδια η κατάσταση της εξάντλησης μας οδήγησε προς τον αληθινό πλούτο.

وانْطَوَتْ في الصُّدُورِ حاجاتُ نفسٍ
ما لها عَنْ نَدَى يَدَيْكَ انْطِوَاءُ

Και μέσα στις καρδιές μας είναι κρυμμένες ανάγκες της ψυχής, οι οποίες δεν μπορούν να επιλυθούν ή να ικανοποιηθούν παρά μόνο από τη γενναιοδωρία των χεριών σου.

فأَغِثْنَا يَا مَنْ هُوَ الغَوثُ والغَيْ
ثُ إذا أَجْهَدَ الورَى اللّأْوَاءُ

Λοιπόν, βοήθησέ μας, ω εσύ που είσαι η βοήθεια και η βροχή της ανακούφισης, όταν η ανθρωπότητα εξαντλείται από τις κακουχίες ﷺ.

وَالجَوَادُ الذِي به تُفْرَجُ الغُم
مَةُ عَنا وتُكْشَفُ الحَوْباءُ

Και ο γενναιόδωρος μέσω του οποίου η θλίψη απαλλάσσεται από εμάς, και η συμφορά αποκαλύπτεται.

يا رحيماً بالمؤمنين إذا ما
ذَهِلَت عن أبنائها الرُّحَماءُ

Ω εσύ που είσαι ελεήμων προς τους πιστούς, ακόμα και όταν οι πιο ελεήμονες μεταξύ των ανθρώπων ξεχνούν τα ίδια τους τα παιδιά.

يا شفيعاً في المُذنبين إذا أش
فقَ مِنْ خَوفِ ذَنْبِهِ البُرَآءُ

Ω μεσολαβητή για τους αμαρτωλούς, ακόμα και όταν οι αθώοι τρέμουν από φόβο για τις δικές τους αμαρτίες.

جُدْ لعاصٍ ومَا سِوايَ هُوَ العا
صِي وَلكنْ تَنَكُّرِي اسْتِحْياءُ

Να είσαι γενναιόδωρος προς έναν αμαρτωλό, και παρόλο που εγώ είμαι πράγματι ο αμαρτωλός, η άρνησή μου είναι απλώς ένα πέπλο σεμνότητας.

وتَدَارَكْهُ بالعناية ما دا
مَ له بالذِّمامِ منك ذماءُ

Και φτάσε σε αυτόν με τη φροντίδα σου, όσο διατηρεί οποιοδήποτε υπόλειμμα της προστασίας και της συμφωνίας σου.

أخَّرَتْهُ الأعمالُ والمالُ عَمَّا
قدَّمَ الصَّالحُونَ والأغنياءُ

Οι πράξεις και ο πλούτος του τον έχουν κρατήσει πίσω από το καλό που έχουν προσφέρει οι ενάρετοι και οι πλούσιοι.

كل يومٍ ذُنُوبُهُ صاعداتٌ
وعليها أنفاسُهُ صُعَدَاءُ

Κάθε μέρα οι αμαρτίες του ανεβαίνουν, και οι ανάσες του είναι βαριές αναστεναγμοί κάτω από το βάρος τους.

أَلِفَ البِطْنَةَ المُبَطِّئَة السَّيْ
رِ بدار بها البِطانُ بِطَاءُ

Συνήθισε την απληστία, η οποία επιβραδύνει το ταξίδι, σε μια κατοικία όπου οι άπληστοι είναι εκ φύσεως νωθροί.

فَبَكَى ذَنْبَهُ بِقَسْوَةِ قَلْبٍ
نَهَتِ الدَّمْعَ فالبُكاءُ مُكاءُ

Έτσι έκλαψε για την αμαρτία του με σκληρή καρδιά που απαγόρευε τα δάκρυα, καθιστώντας το κλάμα του έναν απλό κούφιο ήχο.

وغَدَا يَعْتِبُ القَضَاءُ ولا عذ
ر لعاص فيما يسوق القضاءُ

Και άρχισε να κατηγορεί το θείο διάταγμα, όμως δεν υπάρχει δικαιολογία για έναν αμαρτωλό σε ό,τι φέρνει η μοίρα.

أوثقته من الذنوب دُيُونٌ
شَدَّدَتْ فِي اقْتِضائِها الغُرَماءُ

Χρέη αμαρτιών τον έχουν δεσμεύσει, και οι πιστωτές απαιτούν αμείλικτα την πληρωμή τους.

ما لَهُ حِيلَةٌ سِوَى حِيلَةِ المُو
ثَقِ إِمَّا تَوَسُّلٌ أَوْ دُعَاءُ

Δεν έχει άλλη διέξοδο παρά αυτή του δεσμώτη: είτε ικεσία είτε προσευχή.

رَاجِياً أَنْ تعودَ أعمالُه السُّو
ءُ بِغُفْرَانِ اللَّهِ وَهْيَ هَباءُ

Ελπίζοντας ότι οι κακές του πράξεις θα μετατραπούν σε τίποτα με τη συγχώρεση του Θεού.

أَوْ تُرَى سَيِّئاتُهُ حَسَناتٍ
فيقَالُ اسْتحالتِ الصَّهْباءُ

Ή μήπως οι αμαρτίες του θεωρούνται καλές πράξεις, ώστε να λέγεται πως το ίδιο το κόκκινο κρασί έχει μεταμορφωθεί;

كلُّ أمْرٍ تُعنَى به تُقْلَبُ الأعْ
يانُ فيه وتَعْجَبُ البُصَراءُ

Κάθε ζήτημα στο οποίο αφιερώνεσαι, βλέπει τις ίδιες του τις ουσίες να μεταμορφώνονται, εκπλήσσοντας όσους έχουν οξεία αντίληψη.

رُبَّ عَيْنٍ تَفَلْتَ في مائها المِلْ
حِ فأضْحَى وَهْوَ الفُراتُ الرَّوَاءُ

Πόσες πηγές, στα αλμυρά νερά των οποίων έφτυσες ﷺ, έγιναν κατόπιν ο γλυκός, ρέων Ευφράτης.

آهِ مِما جَنَيْتُ إنْ كانَ يُغْنِي
ألِفٌ مِنْ عَظيمِ ذنْبٍ وهاءُ

Ω, από όσα έχω διαπράξει, αν ένα απλό κλάσμα μιας μεγάλης αμαρτίας θα μπορούσε ποτέ να είναι αρκετό!

أرْتَجِي التَّوْبَةَ النَّصُوحَ وفِي القَلْ
بِ نفَاقٌ وفي اللسانِ رِياءُ

Ποθώ την ειλικρινή μετάνοια, όμως υποκρισία κατοικεί στην καρδιά μου και επίδειξη στη γλώσσα μου.

ومتى يَسْتَقيمُ قَلْبِي ولِلْجِسْ
مِ اعْوِجَاجٌ مِنْ كَبْرتي وانْحِناءُ

Και πότε θα είναι όρθια η καρδιά μου, ενώ το σώμα μου είναι λυγισμένο και στραβό από τα γηρατειά και την αδυναμία μου;

كُنْتُ في نَوْمَةِ الشَّبابِ فما اسْتَيْ
قَظْتُ إِلَّا ولِمَّتي شَمْطاءُ

Ήμουν χαμένος στον ύπνο της νιότης, και δεν ξύπνησα παρά μόνο όταν η τούφα των μαλλιών μου είχε ασπρίσει.

وتمادَيْتُ أَقْتَفي أَثَرَ القَوْ
مِ فطالَتْ مَسَافَةٌ واقْتِفَاءُ

Και επέμεινα να ακολουθώ τα βήματα των άλλων, έτσι το ταξίδι και η αναζήτηση έγιναν υπερβολικά μακρά.

فوَرا السائرينَ وهْوَ أمامِي
سُبُلٌ وَعْرَةٌ وأرضٌ عَراءُ

Πίσω από τους ενάρετους οδοιπόρους, αλλά ακόμα μπροστά μου, βρίσκονται δύσβατα μονοπάτια και άγονες, έρημες εκτάσεις.

حَمِدَ المُدلِجونَ غِبَّ سُرَاهُم
وكَفَى مَنْ تَخَلَّف الإِبْطاءُ

Όσοι ταξίδεψαν επιμελώς τη νύχτα βρήκαν έπαινο μετά τα ταξίδια τους, ενώ για όσους έμειναν πίσω, η ίδια η καθυστέρηση ήταν η επαρκής συνέπειά τους.

رِحلةٌ لَمْ يَزَلْ يُفنِّدني الصَّي
فُ إِذَا مَا نَوَيْتُها والشِّتاءُ

Είναι ένα ταξίδι από το οποίο το καλοκαίρι πάντα με αποτρέπει, όποτε το σκοπεύω, όπως και ο χειμώνας.

يَتَّقِي حُرُّ وجْهِي الحَرَّ والبَرْ
دَ وَقَدْ عَزَّ مِنْ لَظى الاتِّقاءُ

Το ευγενές μου πρόσωπο επιδιώκει να αποφύγει τόσο τη ζέστη όσο και το κρύο, όμως έχει γίνει εξαιρετικά δύσκολο να προφυλαχθώ από τις μαινόμενες φλόγες.

ضِقْتُ ذَرْعاً مِمَّا جَنَيْتُ فَيوْمِي
قَمْطَرِيرٌ وليلَتي دَرْعاءُ

Είμαι εντελώς στενοχωρημένος από όσα έχω διαπράξει, έτσι η μέρα μου είναι σκοτεινή και η νύχτα μου είναι ζοφερή.

وَتَذَكَّرْتُ رَحْمَةَ اللَّهِ فالبِش
رُ لِوَجْهِي أنّى انْتَحَى تِلْقاءُ

Τότε θυμήθηκα το έλεος του Αλλάχ, και χαρά φώτισε το πρόσωπό μου όπου κι αν στράφηκε.

فألحَّ الرَّجاء والخوفُ بالقَلْ
بِ ولِلْخَوفِ والرَّجا إِخْفاءُ

Έτσι η ελπίδα και ο φόβος επέμειναν στην καρδιά μου, διότι τόσο ο φόβος όσο και η ελπίδα έχουν μια λεπτή απόκρυψη.

صَاحِ لا تأسَ إنْ ضَعُفْتَ عَنِ الطَّا
عةِ واسْتَأْثَرَتْ بها الأقوياءُ

Φίλε, μην απελπίζεσαι αν είσαι αδύναμος στην υπακοή, και οι ισχυροί την έχουν μονοπωλήσει.

إنَّ للَّهِ رَحمةً وأحَقُّ ال
ناسِ منه بالرَّحمةِ الضُّعَفَاءُ

Πράγματι, ο Αλλάχ έχει έλεος, και οι πιο άξιοι του ελέους Του είναι οι αδύναμοι.

فابقَ في العُرْجِ عندَ مُنْقَلَبِ الذَّوْ
دِ ففِي العَوْدِ تَسْبِقُ العَرْجاءُ

Μείνε λοιπόν ανάμεσα στους κουτσούς στο σημείο στροφής του κοπαδιού, γιατί στην επιστροφή, ο κουτσός μπορεί κάλλιστα να προσπεράσει.

لا تَقُلْ حاسداً لِغَيْرِك هذَا
أثْمَرَتْ نَخْلَهُ ونَخْلِي عَفاءُ

Μην πεις, από φθόνο για κάποιον άλλον, «Η φοινικιά του καρποφόρησε, ενώ η δική μου φοινικιά είναι άγονη.»

وائْتِ بالمَسْتَطاع مِنْ عَمَل البر
ر فقدْ يُسْقِطُ الثِّمارَ الإِتاءُ

Και εκτέλεσε όσες καλές πράξεις μπορείς, γιατί ακόμα και μια αφθονία καρπών μπορεί να προκαλέσει την πτώση κάποιων.

وبِحُبِّ النبيِّ فابْغِ رِضَى الل
هِ فَفِي حُبِّهِ الرِّضا والحِبَاءُ

Επομένως, αγαπώντας τον Προφήτη ﷺ, αναζήτησε την ευαρέσκεια του Θεού, διότι στην αγάπη του βρίσκονται τόσο η θεϊκή ικανοποίηση όσο και η άφθονη ανταμοιβή.

يا نبيَّ الهُدَى اسْتِغَاثَةَ مَلْهو
فٍ أَضَرَّتْ بحالِه الحوْبَاءُ

Ω Προφήτη της Καθοδήγησης ﷺ, αυτή είναι η θερμή ικεσία ενός βαθιά στενοχωρημένου, του οποίου η κατάσταση έχει πληγεί σοβαρά από την αμαρτία.

يَدَّعِي الحُبَّ وهْوَ يأْمُرُ بالسُّو
ءِ ومَنْ لِي أنْ تَصْدُقَ الرَّغْبَاءُ

Ισχυρίζεται ότι αγαπά, όμως διατάζει το κακό, και πώς μπορώ να περιμένω η δική μου επιθυμία για ειλικρίνεια να είναι αληθινή;

أَيُّ حُبٍّ يَصِحُّ منه وطَرْفِي
لِلْكَرَى واصِلٌ وطَيْفُكَ رَاءُ

Ποια αληθινή αγάπη μπορεί να πηγάζει από αυτόν του οποίου το μάτι έλκεται συνεχώς στον ύπνο, ενώ η ευλογημένη σου εικόνα ﷺ είναι πάντα παρούσα για να τη δει κανείς;

ليت شِعرِي أَذَاكَ مِنْ عُظمِ ذَنْبٍ
أمْ حُظُوظُ المُتَيَّمِينَ حُظَاءُ

Μακάρι να ήξερα αν αυτή η κατάσταση οφείλεται στο μέγεθος της αμαρτίας μου, ή αν αυτά είναι απλώς τα πεπρωμένα μερίδια των παθιασμένα αφοσιωμένων.

إنْ يكُنْ عُظْمُ زَلَّتي حَجْبَ رُؤْيَا
كَ فقدْ عَزَّ داءَ قلبي الدَّواءُ

Αν το μέγεθος της παράβασής μου έχει πράγματι συγκαλύψει το θέαμά σου ﷺ από εμένα, τότε η θεραπεία για την πάθηση της καρδιάς μου έχει γίνει εντελώς ανέφικτη.

كيف يَصدا بالذَّنْبِ قلبُ مُحِبٍّ
وله ذِكْرُكَ الجميلُ جِلاءُ

Πώς μπορεί η καρδιά ενός εραστή να αμαυρωθεί από την αμαρτία, όταν η όμορφη ανάμνησή σου ﷺ χρησιμεύει ως η λαμπερή της γυαλάδα;

هذه عِلَّتي وأنت طبيبي
ليسَ يَخفَى عليك في القلبِ داءُ

Αυτή είναι η ασθένειά μου, και εσύ ﷺ είσαι ο γιατρός μου, γιατί καμία ασθένεια της καρδιάς δεν παραμένει κρυφή από τη γνώση σου.

ومِنَ الفَوْزِ أنْ أبُثَّكَ شكوَى
هِيَ شكوَى إليكَ وهْيَ اقْتضاءُ

Είναι πράγματι ένας θρίαμβος που μπορώ να σου εκφράσω το παράπονό μου ﷺ, ένα παράπονο που απευθύνεται σε εσένα και είναι επίσης ένα νόμιμο αίτημα.

ضُمِّنتها مَدَائح مُستطابٌ
فيك منها المَديحُ والإصغاءُ

Έχω ενσωματώσει σε αυτό επαίνους, από τους οποίους τόσο ο έπαινος όσο και η προσεκτική ακρόαση είναι απολαυστικά όταν απευθύνονται σε εσένα ﷺ.

قلما حاوَلتْ مَدِيحكَ إِلّا
سَاعَدَتْهَا مِيمٌ ودالٌ وحَاءُ

Σπάνια προσπάθησα να συνθέσω τον έπαινό σου ﷺ χωρίς τα γράμματα Μιμ, Νταλ και Χα να βοηθούν πρόθυμα την προσπάθειά μου.

حقَّ لِي فيكَ أنْ أُسَاحِلَ قوْماً
سَلَّمَتْ منهم لَدَلْوِي الدِّلاءُ

Είναι το νόμιμο δικαίωμά μου σχετικά με εσένα ﷺ να αναμετρηθώ με εκείνους τους ποιητές των οποίων οι κουβάδες έχουν υποχωρήσει στους δικούς μου στην ποιητική δεξιοτεχνία.

إنَّ لِي غيرةً وقد زَاحَمَتْني
في معاني مَديحِكَ الشُّعراءُ

Πράγματι, κατέχω έναν ένθερμο ζήλο, γιατί άλλοι ποιητές έχουν συναγωνιστεί μαζί μου στην αποτύπωση των βαθιών νοημάτων του επαίνου σου ﷺ.

ولقلبي فيك الغُلوُّ وأنَّى
لِلِساني في مَدْحِكَ الغُلواءُ

Η καρδιά μου τρέφει υπερβολική αγάπη για εσένα ﷺ, όμως πώς μπορεί η γλώσσα μου να φτάσει ποτέ σε τέτοια ακρότητα στην έκφραση του επαίνου σου;

فأَثِبْ خاطِراً يَلَذُّ له مَدْ
حُك عِلْماً بأَنه اللَّأْلاءُ

Επομένως, αντάμειψε ένα νου που βρίσκει ευχαρίστηση στον έπαινό σου ﷺ, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι τέτοιος έπαινος είναι καθαρή λαμπρότητα.

حاكَ مِنْ صَنْعَةِ القَرِيض بُرُوداً
لَكَ لم تحْكِ وشْيَها صَنْعَاءُ

Έχει υφάνει από την τέχνη της ποίησης υπέροχα ενδύματα για εσένα ﷺ, των οποίων το περίτεχνο κέντημα ούτε καν οι επιδέξιοι τεχνίτες της Σαναά δεν μπορούσαν να αναπαράγουν.

أعجزَ الدُّرَّ نَظمُهُ فاستوتْ في
هِ اليَدَانِ الصَّناعُ والخَرْقَاءُ

Η σύνθεσή του έχει καταστήσει ακόμα και τα μαργαριτάρια ανεπαρκή, καθιστώντας τόσο τα επιδέξια όσο και τα αδέξια χέρια ίσα στη δημιουργία του.

فَارْضَهُ أفْصَحَ امرئٍ نطقَ الضَّا
دَ فقامتْ تَغَارُ منها الظاءُ

Δέξου το λοιπόν, ω πιο εύγλωττε των ανθρώπων ﷺ, που πρόφερες το γράμμα Νταλ με τέτοια τελειότητα ώστε το γράμμα Ζα να σηκωθεί από φθόνο γι' αυτό.

أبِذِكْرِ الآياتِ أُوفِيكَ مَدْحَاً
أيْنَ مِنى وأَيْنَ منها الوفَاءُ

Μπορώ πραγματικά να εκπληρώσω τον έπαινό σου ﷺ απλώς αναφέροντας τα θεία εδάφια, όταν η δική μου ικανότητα είναι τόσο περιορισμένη και πού είναι η αληθινή εκπλήρωση από αυτά;

أمْ أُمَارِي بهِنَّ قَوْمَ نَبِيٍّ
ساءَ ما ظَنَّهُ بِيَ الأغبياءُ

Ή μήπως πρέπει να αντιπαρατεθώ με αυτά τα εδάφια εναντίον του λαού ενός Προφήτη ﷺ, πόσο άσχημα με έχουν κρίνει πράγματι οι αδαείς!

ولَكَ الأُمَّةُ التي غَبَطَتْهَا
بكَ لَمَّا أتيْتَها الأنبياءُ

Και σε σένα ανήκει το έθνος, το οποίο οι ίδιοι οι Προφήτες ζήλεψαν όταν ήρθες σε αυτό.

لَمْ نَخَفْ بَعْدَكَ الضَّلالَ وفينا
وَارِثُوا نُورِ هَدْيِكَ العُلَماءُ

Δεν φοβηθήκαμε την πλάνη μετά από σένα, διότι ανάμεσά μας είναι οι σοφοί που κληρονομούν το φως της καθοδήγησής σου.

فانْقَضَتْ آيُ الَانبياءُ وَآيا
تُكَ في الناس ما لَهُنَّ انْقضاءُ

Διότι τα σημεία των Προφητών έχουν παρέλθει, όμως τα δικά σου σημεία μεταξύ των ανθρώπων είναι ατελείωτα.

والكراماتَ منهمُ مُعجزاتٌ
حازَهَا مِنْ نَوَالِكَ الأولياءُ

Και τα χαρίσματα που εκδηλώθηκαν από αυτούς είναι θαυμαστά έργα που οι άγιοι απέκτησαν μέσω της γενναιοδωρίας σου.

إنَّ مِنْ مُعجزاتِكَ العَجزَ عَنْ وص
فِكَ إذْ لا يَحُدُّهُ الإحصاءُ

Πράγματι, ανάμεσα στα θαύματά σου είναι η ίδια η αδυναμία να σε περιγράψουμε, διότι καμία απαρίθμηση δεν μπορεί να περιλάβει την ουσία σου.

كيفَ يَسْتَوعِبُ الكلامُ سَجَايا
كَ وَهَلْ تَنْزِحُ البحار الرِّكَاءُ

Πώς μπορούν απλά λόγια να περιλάβουν τις ευγενείς σου ιδιότητες, και μπορούν ποτέ ρηχές θάλασσες να στερέψουν;

ليسَ مِنْ غايَةٍ لِوَصْفِكَ أَبغي
ها وللْقَوْلِ غايَةٌ وانتهاءُ

Δεν επιδιώκω κανένα όριο για την περιγραφή σου, αν και ο λόγος ο ίδιος έχει όριο και τέλος.

إنما فضلُكَ الزَّمَانُ وآيا
تُكَ فيما نَعُدُّهُ الآناءُ

Πράγματι, η υπεροχή σου είναι ο ίδιος ο χρόνος, και τα σημεία σου είναι οι ίδιες οι στιγμές που μετρούμε.

لَمْ أُطِلْ في تَعْدادِ مَدْحِكَ نُطْقي
ومُرادِي بذلك استقصاءُ

Δεν έχω παρατείνει την ομιλία μου απαριθμώντας τον έπαινό σου, αν και η πρόθεσή μου είναι να είμαι εξαντλητικός.

غير إنيَ ظمآنُ وَجْدٍ ومَا لي
بِقَليلٍ مِنَ الورودِ ارْتِواءُ

Ωστόσο είμαι διψασμένος από φλογερό πάθος, και κανένα μικρό ποτό δεν μπορεί να σβήσει τη δίψα μου.

فسلامٌ عليك تَتْرَى مِنَ الل
هِ وَتَبْقَى به لَكَ البَأواءُ

Είθε λοιπόν ειρήνη να είναι σε σένα ﷺ, συνεχώς από τον Αλλάχ, και μέσω αυτής να διαρκέσει η δόξα σου.

وسلامٌ عليك منكَ فما غَي
رُك منه لكَ السلام كِفاءُ

Και ειρήνη σε σένα ﷺ από τον εαυτό σου, διότι κανείς άλλος εκτός από σένα δεν είναι άξιος αυτής της ειρήνης.

وَسَلامٌ مِنْ كلِّ ما خَلَقَ الل
هُ لِتحْيا بِذِكْرِكَ الأملاءُ

Και ειρήνη από όλα όσα δημιούργησε ο Αλλάχ, ώστε οι γενιές να ζουν με την ανάμνησή σου.

وَصلاةٌ كالمِسْكِ تَحْمِله مِن
ني شمَالٌ إليكَ أَو نكْباءُ

Και μια προσευχή σαν μόσχο, που μεταφέρεται από εμένα σε σένα ﷺ από έναν βόρειο άνεμο ή έναν αντίθετο άνεμο.

وَسَلامٌ عَلَى ضَرِيحِكَ تخْضَل
لُ به منه تُرْبَةٌ وَعْساءُ

Και ειρήνη στον τάφο σου ﷺ, με την οποία η μαλακή, αμμώδης γη του γίνεται υγρή.

وَثَنَاءٌ قَدَّمْتَ بينَ يَدَيْ نَجْ
وَايَ إذْ لم يكن لَديَّ ثَراءُ

Και έπαινος που προσέφερα πριν από την ικεσία μου, καθώς δεν είχα πλούτο.

ما أَقَامَ الصلاةَ مَنْ عَبَدَ الل
هِ وقامتْ بِربِّهَا الأشياءُ

Πόσο τέλεια καθιέρωσε την προσευχή αυτός που λάτρευε τον Αλλάχ, ενώ όλα τα πράγματα στέκονταν από τον Κύριό τους!