نَهْجُ البُرْدَة

ريمٌ على القاعِ بين البانِ والعَلَمِ — أمير الشعراء أحمد شوقي (ت 1351هـ / 1932م)

عارض بها أمير الشعراء أحمد شوقي بردةَ البوصيري على وزنها ورويّها، فجاءت من أبدع ما قيل في المديح النبوي في العصر الحديث، وقد أُنشدت وتُغنّيت في المشارق والمغارب.

Ναχτζ αλ-Μπούρντα — Αχμάντ Σαουκί, Πρίγκιπας των Ποιητών

Ο Πρίγκιπας των Ποιητών, Αχμάντ Σαουκί, συνέθεσε αυτό το ποίημα μιμούμενος την Μπούρντα του Αλ-Μπουσίρι, τηρώντας σχολαστικά το μέτρο και το σχήμα ομοιοκαταληξίας της. Αποτελεί ένα από τα πιο υπέροχα έργα προφητικού εγκωμίου στη σύγχρονη εποχή, έχοντας απαγγελθεί και τραγουδηθεί ευρέως σε Ανατολή και Δύση.

ريمٌ عَلى القاعِ بَينَ البانِوَالعَلَمِ
أَحَلَّ سَفكَ دَمي في الأَشهُرِ الحُرُمِ

Μια γαζέλα στην πεδιάδα, ανάμεσα στα δέντρα μπαν και το βουνό, έχει επιτρέψει την αιματοχυσία μου ακόμα και μέσα στους ιερούς μήνες.

رَمى القَضاءُ بِعَينَي جُؤذَرٍ أَسَداً
يا ساكِنَ القاعِ أَدرِك ساكِنَ الأَجَمِ

Η μοίρα, μέσα από τα μάτια ενός ελαφιού, χτύπησε ένα λιοντάρι· Ω κάτοικε της πεδιάδας, σπεύσε να βοηθήσεις αυτόν που κατοικεί στο δάσος του έρωτα.

لَمّا رَنا حَدَّثَتني النَفسُ قائِلَةً
يا وَيحَ جَنبِكَ بِالسَهمِ المُصيبِ رُمي

Όταν έριξε το βλέμμα της, η ψυχή μου μου ψιθύρισε, λέγοντας: «Αλίμονο στην πλευρά σου, γιατί έχει διαπεραστεί από το αλάνθαστο βέλος.»

جَحَدتُها وَكَتَمتُ السَهمَ في كَبِدي
جُرحُ الأَحِبَّةِ عِندي غَيرُ ذي أَلَمِ

Αρνήθηκα την αλήθεια της και έκρυψα το βέλος βαθιά στο συκώτι μου, γιατί οι πληγές που προκαλούνται από τους αγαπημένους είναι, για μένα, χωρίς πόνο.

رُزِقتَ أَسمَحَ ما في الناسِ مِن خُلُقٍ
إِذا رُزِقتَ اِلتِماسَ العُذرِ في الشِيَمِ

Εσύ ﷺ προικίστηκες με την πιο μεγαλόψυχη ανθρώπινη διάθεση, ειδικά όταν σου δόθηκε η χάρη να αναζητάς δικαιολογίες για τις φύσεις των άλλων.

يا لائِمي في هَواهُ وَالهَوى قَدَرٌ
لَو شَفَّكَ الوَجدُ لَم تَعذِل وَلَم تَلُمِ

Ω εσύ που με κατηγορείς για τον έρωτά μου, αν και ο έρωτας είναι μοίρα, αν σε είχε κατακλύσει το πάθος, ούτε θα με νουθετούσες ούτε θα με επέπληττες.

لَقَد أَنَلتُكَ أُذناً غَيرَ واعِيَةٍ
وَرُبَّ مُنتَصِتٍ وَالقَلبُ في صَمَمِ

Πράγματι, σου δάνεισα ένα αυτί που δεν κατανοεί πραγματικά, γιατί συχνά κάποιος ακούει προσεκτικά ενώ η καρδιά παραμένει κουφή.

يا ناعِسَالطَرفِ لا ذُقتَ الهَوى أَبَداً
أَسهَرتَ مُضناكَ في حِفظِ الهَوى فَنَمِ

Ω εσύ με τα νυσταγμένα μάτια, μακάρι να μην γευτείς ποτέ τον έρωτα, γιατί έχεις κρατήσει τον πάσχοντα εραστή σου άυπνο φυλάγοντας αυτόν τον έρωτα, οπότε τώρα, κοιμήσου.

أَفديكَ إِلفاً وَلا آلو الخَيالَ فِدىً
أَغراكَ باِلبُخلِ مَن أَغراهُ بِالكَرَمِ

Θα θυσιαζόμουν για σένα, αγαπημένη, και δεν θα φειδόμουν κόπου για την απλή σου εικόνα· ποιος σε παρέσυρε σε τέτοια τσιγκουνιά, όταν ο ίδιος παρασύρθηκε από τη γενναιοδωρία;

سَرى فَصادَفَ جُرحاً دامِياً فَأَسا
وَرُبَّ فَضلٍ عَلى العُشّاقِ لِلحُلُمِ

Προχώρησε και συνάντησε μια αιμορραγούσα πληγή, την οποία και θεράπευσε, και πράγματι, συχνά υπάρχει μεγάλη χάρη που χαρίζεται στους εραστές μέσω της υπομονής.

مَنِ المَوائِسُ باناً بِالرُبىوَقَناً
اللاعِباتُ بِروحي السافِحاتُ دَمي

Ποιες είναι αυτές οι γυναίκες, που λικνίζονται σαν δέντρα μπαν στους λόφους και σαν λεπτά δόρατα, που παίζουν με την ίδια μου την ψυχή και χύνουν το αίμα μου;

السافِراتُ كَأَمثالِ البُدورِ ضُحىً
يُغِرنَ شَمسَ الضُحى بِالحَليِ وَالعِصَمِ

Είναι οι ακάλυπτες, σαν πανσέληνοι το μεσημέρι, των οποίων τα κοσμήματα και τα βραχιόλια κάνουν ακόμα και τον μεσημεριανό ήλιο να ζηλεύει.

القاتِلاتُ بِأَجفانٍ بِها سَقَمٌ
وَلِلمَنِيَّةِ أَسبابٌ مِنَ السَقَمِ

Είναι οι φόνισσες με βλέφαρα που φέρουν μια νωχελική ασθένεια, γιατί πράγματι, ο θάνατος συχνά βρίσκει τις αιτίες του στην ασθένεια.

العاثِراتُ بِأَلبابِ الرِجالِ وَما
أُقِلنَ مِن عَثَراتِ الدَلِّ في الرَسَمِ

Είναι αυτές που κάνουν τα μυαλά των ανδρών να σκοντάφτουν, όμως ποτέ δεν ανακουφίζουν τα σκοντάμματα της σαγηνευτικής τους κοκεταρίας στην ίδια τους την ουσία.

المُضرِماتُ خُدوداً أَسفَرَت وَجَلَت
عَن فِتنَةٍ تُسلِمُ الأَكبادَ لِلضَرَمِ

Οι εμπρηστές, με μάγουλα ακάλυπτα και λαμπερά, αποκαλύπτοντας έναν πειρασμό που παραδίδει τις καρδιές σε φλογερό πάθος.

الحامِلاتُ لِواءَ الحُسنِ مُختَلِفاً
أَشكالُهُ وَهوَ فَردٌ غَيرُ مُنقَسِمِ

Είναι οι φορείς του λάβαρου της ομορφιάς, των οποίων οι μορφές ποικίλλουν, όμως η ίδια η ομορφιά παραμένει ενιαία και αδιαίρετη.

مِن كُلِّ بَيضاءَ أَو سَمراءَ زُيِّنَتا
لِلعَينِ وَالحُسنُ في الآرامِ كَالعُصُمِ

Από κάθε λευκή ή μελαχρινή γυναίκα, στολισμένη για το μάτι, η ομορφιά τους, σαν αυτή των γαζελών, είναι τόσο σαγηνευτική όσο τα φυλαχτά.

يُرَعنَ لِلبَصَرِ السامي وَمِن عَجَبٍ
إِذا أَشَرنَ أَسَرنَ اللَيثَ بِالغَنَمِ

Τρομάζουν το πιο υψηλό βλέμμα, και είναι θαυμαστό πώς, με μια απλή χειρονομία, μπορούν να αιχμαλωτίσουν το λιοντάρι με το πρόβατο.

وَضَعتُ خَدّي وَقَسَّمتُ الفُؤادَ رُبيً
يَرتَعنَ في كُنُسٍ مِنهُ وَفي أَكَمِ

Έχω απλώσει το μάγουλό μου και έχω διαιρέσει την καρδιά μου σε λόφους, όπου μπορούν να βόσκουν ελεύθερα στις φωλιές της και στις εξάρσεις της.

يا بِنتَ ذي اللَبَدِ المُحَمّى جانِبُهُ
أَلقاكِ في الغابِ أَم أَلقاكِ في الأُطُمِ

Ω κόρη αυτού με την προστατευμένη χαίτη, θα σε βρω στο δάσος ή θα σε βρω μέσα στο φρούριο;

ما كُنتُ أَعلَمُ حَتّى عَنَّ مَسكَنُهُ
أَنَّ المُنى وَالمَنايا مَضرِبُ الخِيَمِ

Δεν το συνειδητοποίησα, μέχρι που φανερώθηκε η κατοικία του, ότι τόσο οι φιλοδοξίες όσο και οι μοίρες στήνουν τις σκηνές τους στην ίδια κατοικία.

مَن أَنبَتَ الغُصنَ مِن صَمصامَةٍ ذَكَرٍ
وَأَخرَجَ الريمَ مِن ضِرغامَةٍ قَرِمِ

Ποιος έκανε το τρυφερό κλαδί να φυτρώσει από ένα δυνατό, κοφτερό σπαθί, και έφερε την χαριτωμένη γαζέλα από ένα ακόρεστο, άγριο λιοντάρι;

بَيني وَبَينُكِ مِن سُمرِ القَنا حُجُبٌ
وَمِثلُها عِفَّةٌ عُذرِيَّةُ العِصَمِ

Ανάμεσα σε μένα και σε σένα στέκονται φράγματα από σκούρα δόρατα, μαζί με τα εξίσου τρομερά πέπλα της αγνής, παρθενικής καθαρότητας.

لَم أَغشَ مَغناكِ إِلّا في غُضونِ كِرىً
مَغناكَ أَبعَدُ لِلمُشتاقِ مِن إِرَمِ

Δεν επισκέφτηκα ποτέ την κατοικία σου παρά μόνο μέσα στις πτυχές του ύπνου, γιατί η κατοικία σου είναι πιο μακρινή για την ποθούσα ψυχή από την θρυλική πόλη του Ιράμ.

يا نَفسُ دُنياكِ تُخفى كُلَّ مُبكِيَةٍ
وَإِن بَدا لَكِ مِنها حُسنُ مُبتَسَمِ

Ω ψυχή μου, η κοσμική σου ζωή κρύβει κάθε αιτία για κλάμα, ακόμα κι όταν ένα όμορφο χαμόγελο σου εμφανίζεται από αυτήν.

فُضّي بِتَقواكِ فاهاً كُلَّما ضَحِكَت
كَما يَفُضُّ أَذى الرَقشاءِبِالثَرَمِ

Με την ευσέβειά σου, άνοιξε το στόμα της κάθε φορά που χαμογελά, όπως ακριβώς σπάει κανείς τους δηλητηριώδεις χαυλιόδοντες ενός στικτού φιδιού.

مَخطوبَةٌ مُنذُ كانَ الناسُ خاطِبَةٌ
مِن أَوَّلِ الدَهرِ لَم تُرمِل وَلَم تَئَمِ

Έχει ζητηθεί σε γάμο από τότε που οι άνθρωποι έγιναν μνηστήρες, και από την αυγή του χρόνου, ούτε χήρεψε ούτε ορφάνεψε.

يَفنى الزَمانُ وَيَبقى مِن إِساءَتِها
جُرحٌ بِآدَمَ يَبكي مِنهُ في الأَدَمِ

Ο χρόνος θα παρέλθει, όμως από την κακία της, μια πληγή παραμένει στον Αδάμ, από την οποία κλαίει μέσα στην ίδια του τη σάρκα.

لا تَحفَلي بِجَناها أَو جِنايَتِها
المَوتُ بِالزَهرِ مِثلُ المَوتِ بِالفَحَمِ

Μην ασχολείσαι με τους καρπούς της ή τις παραβάσεις της, γιατί ο θάνατος ανάμεσα στα λουλούδια δεν διαφέρει από τον θάνατο ανάμεσα στα κάρβουνα.

كَم نائِمٍ لا يَراها وَهيَ ساهِرَةٌ
لَولا الأَمانِيُّ وَالأَحلامُ لَم يَنَمِ

Πόσοι κοιμισμένοι δεν αντιλαμβάνονται την επαγρύπνησή της (του κόσμου), γιατί αν δεν υπήρχαν οι ελπίδες και τα όνειρα, δεν θα έβρισκε ποτέ ανάπαυση.

طَوراً تَمُدُّكَ في نُعمى وَعافِيَةٍ
وَتارَةً في قَرارِ البُؤسِ وَالوَصَمِ

Άλλοτε σε προσφέρει ευημερία και ευεξία, και άλλοτε σε ρίχνει στην άβυσσο της δυστυχίας και της ατίμωσης.

كَم ضَلَّلَتكَ وَمَن تُحجَب بَصيرَتُهُ
إِن يَلقَ صابا يَرِد أَو عَلقَماً يَسُمُ

Πόσο συχνά σε έχει παραπλανήσει, γιατί όποιου η διορατικότητα είναι συγκαλυμμένη θα πιει πικρή αλόη αν τη βρει, ή θα δηλητηριαστεί με κολοκύνθη.

يا وَيلَتاهُ لِنَفسي راعَها وَدَها
مُسوَدَّةُ الصُحفِ في مُبيَضَّةِ اللَمَمِ

Ω, αλίμονο στην ψυχή μου, τρομοκρατημένη και κατακλυσμένη από τις μαυρισμένες σελίδες των πράξεων μέσα στα ασπρισμένα μαλλιά των γηρατειών.

رَكَضتُها في مَريعِ المَعصِياتِ وَما
أَخَذتُ مِن حِميَةِ الطاعاتِ لِلتُخَمِ

Την άφησα να καλπάζει ελεύθερα στα εύφορα βοσκοτόπια της ανυπακοής, και δεν έλαβα κανένα προληπτικό μέτρο από την αποχή των καλών πράξεων ενάντια στην απληστία της.

هامَت عَلى أَثَرِ اللَذّاتِ تَطلُبُها
وَالنَفسُ إِن يَدعُها داعي الصِبا تَهِمِ

Περιπλανιόταν άσκοπα, κυνηγώντας τις απολαύσεις, γιατί η ψυχή, όταν καλείται από το κάλεσμα της νιότης, ορμάει με ορμή στην επιθυμία.

صَلاحُ أَمرِكَ لِلأَخلاقِ مَرجِعُهُ
فَقَوِّمِ النَفسَ بِالأَخلاقِ تَستَقِمِ

Η ορθότητα των υποθέσεών σου έχει τις ρίζες της στην καλή ηθική, γι' αυτό πειθάρχησε την ψυχή σου με αρετές, και θα γίνει ενάρετη.

وَالنَفسُ مِن خَيرِها في خَيرِ عافِيَةٍ
وَالنَفسُ مِن شَرِّها في مَرتَعٍوَخِمِ

Η ψυχή, με την καλοσύνη της, κατοικεί στην καλύτερη ευημερία, ενώ με την κακία της, κατοικεί σε ένα βλαβερό βοσκοτόπι.

تَطغى إِذا مُكِّنَت مِن لَذَّةٍ وَهَوىً
طَغيَ الجِيادِ إِذا عَضَّت عَلى الشُكُمِ

Παραβαίνει όταν της δίνεται ελεύθερο πεδίο στην ευχαρίστηση και την επιθυμία, όπως ακριβώς τα ζωηρά άλογα που δαγκώνουν τα χαλινάρια τους και γίνονται απείθαρχα.

إِن جَلَّ ذَنبي عَنِ الغُفرانِ لي أَمَلٌ
في اللَهِ يَجعَلُني في خَيرِ مُعتَصِمِ

Ακόμα κι αν η αμαρτία μου είναι πολύ μεγάλη για συγχώρεση, έχω ελπίδα στον Αλλάχ, ο οποίος θα με τοποθετήσει στο καλύτερο καταφύγιο.

أَلقى رَجائي إِذا عَزَّ المُجيرُ عَلى
مُفَرِّجِ الكَرَبِ في الدارَينِ وَالغَمَمِ

Ρίχνω την ελπίδα μου, όταν οι βοηθοί είναι λίγοι, στον ανακουφιστή της θλίψης και των λύπων και στους δύο κόσμους.

إِذا خَفَضتُ جَناحَ الذُلِّ أَسأَلُهُ
عِزَّ الشَفاعَةِ لَم أَسأَل سِوى أُمَمِ

Όταν ταπεινά υποκλίνομαι για να τον ﷺ παρακαλέσω για τη δόξα της μεσιτείας, δεν ζητώ τίποτα λιγότερο από τη σωτηρία των εθνών.

وَإِن تَقَدَّمَ ذو تَقوى بِصالِحَةٍ
قَدَّمتُ بَينَ يَدَيهِ عَبرَةَ النَدَمِ

Κι αν μια ευσεβής ψυχή προσφέρει μια ενάρετη πράξη, εγώ θα πρόσφερα ενώπιόν του ﷺ μόνο το δάκρυ της μεταμέλειας.

لَزِمتُ بابَ أَميرِ الأَنبِياءِ وَمَن
يُمسِك بِمِفتاحِ بابِ اللَهِ يَغتَنِمِ

Έχω προσκολληθεί στην πόρτα του Πρίγκιπα των Προφητών ﷺ, γιατί όποιος κρατά το κλειδί της πόρτας του Θεού σίγουρα θα αποκτήσει μεγάλο κέρδος.

فَكُلُّ فَضلٍ وَإِحسانٍ وَعارِفَةٍ
ما بَينَ مُستَلِمٍ مِنهُ وَمُلتَزِمِ

Διότι κάθε χάρη, καλοσύνη και εύνοια ρέει μεταξύ εκείνων που λαμβάνουν από αυτόν ﷺ και εκείνων που προσκολλώνται σε αυτόν.

عَلَّقتُ مِن مَدحِهِ حَبلاً أُعَزُّ بِهِ
في يَومِ لا عِزَّ بِالأَنسابِ وَاللُحَمِ

Έχω πιαστεί από ένα σχοινί από τον έπαινό του ﷺ, με το οποίο θα τιμηθώ την Ημέρα που ούτε η καταγωγή ούτε η συγγένεια θα προσφέρουν καμία δόξα.

يُزري قَريضي زُهَيراً حينَ أَمدَحُهُ
وَلا يُقاسُ إِلى جودي لَدى هَرِمِ

Η ποίησή μου, όταν τον ﷺ επαινώ, επισκιάζει του Ζουχαΐρ, και η ανταμοιβή μου δεν μπορεί να συγκριθεί με τη γενναιοδωρία του από τον Χαρίμ.

مُحَمَّدٌ صَفوَةُ الباري وَرَحمَتُهُ
وَبُغيَةُ اللَهِ مِن خَلقٍ وَمِن نَسَمِ

Ο Μωάμεθ ﷺ είναι ο εκλεκτός του Δημιουργού και το έλεός Του, η ίδια η επιθυμία του Θεού από όλη τη δημιουργία και κάθε ψυχή.

وَصاحِبُ الحَوضِ يَومَ الرُسلِ سائِلَةٌ
مَتى الوُرودُ وَجِبريلُ الأَمينُ ظَمي

Αυτός ﷺ είναι ο κύριος της Λίμνης (Καουθάρ) την Ημέρα που ακόμη και οι Αγγελιοφόροι θα ρωτούν, "Πότε είναι η άφιξη;" και ο ίδιος ο έμπιστος Γαβριήλ θα διψά.

سَناؤُهُ وَسَناهُ الشَمسُ طالِعَةً
فَالجِرمُ في فَلَكٍ وَالضَوءُ في عَلَمِ

Η λαμπρότητα και το φως του ﷺ είναι σαν τον ανατέλλοντα ήλιο, γιατί ενώ το σώμα του ήλιου βρίσκεται στην τροχιά του, το φως του είναι ένα υψούμενο λάβαρο.

قَد أَخطَأَ النَجمَ ما نالَت أُبُوَّتُهُ
مِن سُؤدُدٍ باذِخٍ في مَظهَرٍ سَنِمِ

Τα ίδια τα αστέρια απέτυχαν να φτάσουν την υψηλή δόξα και την υπέροχη εκδήλωση που απέκτησε η καταγωγή του ﷺ.

نُموا إِلَيهِ فَزادوا في الوَرى شَرَفاً
وَرُبَّ أَصلٍ لِفَرعٍ في الفَخارِ نُمي

Οι πρόγονοί του μεγάλωσαν προς αυτόν ﷺ, αυξάνοντας έτσι την τιμή τους μεταξύ των ανθρώπων, γιατί συχνά μια ρίζα αντλεί τη δόξα της από τον βλαστό της.

حَواهُ في سُبُحاتِ الطُهرِ قَبلَهُمُ
نورانِ قاما مَقامَ الصُلبِ وَالرَحِمِ

Πριν από αυτούς, δύο φώτα τον ﷺ περιείχαν σε σφαίρες αγνότητας, παίρνοντας τη θέση των οσφύων και των μητρών.

لَمّا رَآهُ بَحيرا قالَ نَعرِفُهُ
بِما حَفِظنا مِنَ الأَسماءِ وَالسِيَمِ

Όταν ο μοναχός Μπαχίρα τον ﷺ είδε, δήλωσε: "Τον αναγνωρίζουμε από τα ονόματα και τα χαρακτηριστικά που έχουμε διατηρήσει."

سائِل حِراءَ وَروحَ القُدسِ هَل عَلِما
مَصونَ سِرٍّ عَنِ الإِدراكِ مُنكَتِمِ

Ρωτήστε τη Χίρα και το Άγιο Πνεύμα (Γαβριήλ) αν κατανόησαν το φυλαγμένο μυστικό, κρυμμένο από κάθε κατανόηση, που αποκαλύφθηκε εκεί.

كَم جيئَةٍ وَذَهابٍ شُرِّفَت بِهِما
بَطحاءُ مَكَّةَ في الإِصباحِ وَالغَسَمِ

Πόσες αφίξεις και αναχωρήσεις τίμησαν την κοιλάδα της Μέκκας, τόσο το πρωί όσο και το βράδυ, με την παρουσία του ﷺ.

وَوَحشَةٍ لِاِبنِ عَبدِ اللَهِ بينَهُما
أَشهى مِنَ الأُنسِ بِالأَحسابِ وَالحَشَمِ

Και η μοναξιά του υιού του Αμπντουλάχ ﷺ μεταξύ αυτών των στιγμών ήταν πιο αγαπητή από τη συντροφιά ευγενών γενεών και ακολουθιών.

يُسامِرُ الوَحيَ فيها قَبلَ مَهبِطِهِ
وَمَن يُبَشِّر بِسيمى الخَيرِ يَتَّسِمِ

Εκεί ﷺ συνομιλούσε με την αποκάλυψη πριν την πλήρη κάθοδό της, γιατί όποιος προαναγγέλλεται από τα σημάδια της καλοσύνης, φέρει πραγματικά το στίγμα της.

لَمّا دَعا الصَحبُ يَستَسقونَ مِن ظَمَإٍ
فاضَت يَداهُ مِنَ التَسنيمِ بِالسَنَمِ

Όταν οι σύντροφοί του ﷺ ζήτησαν νερό από τη δίψα τους, τα χέρια του ξεχείλισαν από την αγνότερη πηγή (Τασνίμ), δίνοντας άφθονα ρεύματα.

وَظَلَّلَتهُ فَصارَت تَستَظِلُّ بِهِ
غَمامَةٌ جَذَبَتها خيرَةُ الدِيَمِ

Ένα σύννεφο τον ﷺ σκίασε, κι έπειτα το ίδιο ζήτησε σκιά από αυτόν, ένα σύννεφο που το προσέλκυσε η καλύτερη από τις συνεχείς βροχές.

مَحَبَّةٌ لِرَسولِ اللَهِ أُشرِبَها
قَعائِدُ الدَيرِ وَالرُهبانُ في القِمَمِ

Μια αγάπη για τον Αγγελιοφόρο του Θεού ﷺ ενσταλάχθηκε ακόμη και στους ερημίτες των μοναστηριών και στους μοναχούς στις κορυφές των βουνών.

إِنَّ الشَمائِلَ إِن رَقَّت يَكادُ بِها
يُغرى الجَمادُ وَيُغرى كُلُّ ذي نَسَمِ

Πράγματι, όταν τα χαρακτηριστικά του χαρακτήρα είναι εκλεπτυσμένα, ακόμη και τα άψυχα αντικείμενα σχεδόν γοητεύονται από αυτά, και κάθε ζωντανό ον αιχμαλωτίζεται.

وَنودِيَ اِقرَأ تَعالى اللَهُ قائِلُها
لَم تَتَّصِل قَبلَ مَن قيلَت لَهُ بِفَمِ

Και ανακηρύχθηκε, "Διάβασε!" δοξασμένος να είναι ο Θεός, ο Ομιλητής του, γιατί ποτέ πριν δεν είχε εκφωνηθεί από στόμα σε αυτόν στον οποίο απευθυνόταν.

هُناكَ أَذَّنَ لِلرَحَمَنِ فَاِمتَلَأَت
أَسماعُ مَكَّةَ مِن قُدسِيَّةِ النَغَمِ

Εκεί, κάλεσε σε προσευχή για τον Ελεήμονα, και τα αυτιά της Μέκκας γέμισαν με την ιερότητα αυτής της ιερής μελωδίας.

فَلا تَسَل عَن قُرَيشٍ كَيفَ حَيرَتُها
وَكَيفَ نُفرَتُها في السَهلِ وَالعَلَمِ

Μη ρωτάς λοιπόν για τους Κουραΐς, πόσο μεγάλη ήταν η σύγχυσή τους, και πόσο διαδεδομένη η απέχθειά τους σε πεδιάδες και βουνά.

تَساءَلوا عَن عَظيمٍ قَد أَلَمَّ بِهِم
رَمى المَشايِخَ وَالوِلدانِ بِاللَمَمِ

Αναρωτήθηκαν για ένα μεγάλο ζήτημα που τους είχε πλήξει, χτυπώντας τόσο τους πρεσβύτερους όσο και τα παιδιά με μια πινελιά τρέλας.

يا جاهِلينَ عَلى الهادي وَدَعوَتِهِ
هَل تَجهَلونَ مَكانَ الصادِقِ العَلَمِ

Ω εσείς που αγνοείτε τον Οδηγό και το κάλεσμά του, αγνοείτε πραγματικά το ανάστημα του αληθινού, διακεκριμένου;

لَقَّبتُموهُ أَمينَ القَومِ في صِغَرٍ
وَما الأَمينُ عَلى قَولٍ بِمُتَّهَمِ

Εσείς οι ίδιοι τον αποκαλέσατε "τον Έμπιστο" μεταξύ των ανθρώπων στα νιάτα του, και ο έμπιστος ποτέ δεν κατηγορείται για ψεύδος.

فاقَ البُدورَ وَفاقَ الأَنبِياءَ فَكَم
بِالخُلقِ وَالخَلقِ مِن حُسنٍ وَمِن عِظَمِ

Ξεπέρασε τις πανσελήνους και ξεπέρασε τους προφήτες, πόσο άφθονη ήταν η ομορφιά και το μεγαλείο του τόσο στον χαρακτήρα όσο και στη δημιουργία!

جاءَ النبِيّونَ بِالآياتِ فَاِنصَرَمَت
وَجِئتَنا بِحَكيمٍ غَيرِ مُنصَرِمِ

Οι προφήτες ήρθαν με σημεία που τελικά έπαψαν, αλλά εσύ ﷺ ήρθες σε εμάς με μια σοφή γραφή που ποτέ δεν παύει.

آياتُهُ كُلَّما طالَ المَدى جُدُدٌ
يَزينُهُنَّ جَلالُ العِتقِ وَالقِدَمِ

Οι στίχοι του, όσο περνά ο καιρός, γίνονται ολοένα και πιο νέοι, στολισμένοι από το μεγαλείο της αρχαιότητας και της διαχρονικότητάς τους.

يَكادُ في لَفظَةٍ مِنهُ مُشَرَّفَةٍ
يوصيكَ بِالحَقِّ وَالتَقوى وَبِالرَحِمِ

Σχεδόν σε κάθε τιμημένο λόγο από αυτόν ﷺ, σε προτρέπει στην αλήθεια, την ευσέβεια και τη συγγένεια.

يا أَفصَحَ الناطِقينَ الضادَ قاطِبَةً
حَديثُكَ الشَهدُ عِندَ الذائِقِ الفَهِمِ

Ω πιο εύγλωττε όλων όσοι μιλούν την αραβική γλώσσα (Νταντ), ο λόγος σου είναι σαν μέλι στον διακριτικό γνώστη.

حَلَّيتَ مِن عَطَلٍ جيدَ البَيانِ بِهِ
في كُلِّ مُنتَثِرٍ في حُسنِ مُنتَظِمِ

Στόλισες με αυτό τον λαιμό της ευγλωττίας, που κάποτε ήταν γυμνός, κάνοντας κάθε διάσπαρτη σκέψη όμορφα τακτοποιημένη.

بِكُلِّ قَولٍ كَريمٍ أَنتَ قائِلُهُ
تُحيِ القُلوبَ وَتُحيِ مَيِّتَ الهِمَمِ

Με κάθε ευγενικό λόγο που ﷺ εκφέρεις, αναζωογονείς καρδιές και επαναφέρεις στη ζωή νεκρές φιλοδοξίες.

سَرَت بَشائِرُ باِلهادي وَمَولِدِهِ
في الشَرقِ وَالغَربِ مَسرى النورِ في الظُلَمِ

Ευχάριστα νέα για τον Οδηγό και τη γέννησή του διαδόθηκαν σε Ανατολή και Δύση, σαν φως που διασχίζει το σκοτάδι.

تَخَطَّفَت مُهَجَ الطاغينَ مِن عَرَبٍ
وَطَيَّرَت أَنفُسَ الباغينَ مِن عُجُمِ

Άρπαξε τις ψυχές των Άραβων τυράννων και σκόρπισε τα πνεύματα των ξένων καταπιεστών.

ريعَت لَها شَرَفُ الإيوانِ فَاِنصَدَعَت
مِن صَدمَةِ الحَقِّ لا مِن صَدمَةِ القُدُمِ

Η δόξα του Ιβάν (περσικού παλατιού) τρομάχτηκε από αυτό και ράγισε, από το σοκ της αλήθειας, όχι από το σοκ των βημάτων.

أَتَيتَ وَالناسُ فَوضى لا تَمُرُّ بِهِم
إِلّا عَلى صَنَمٍ قَد هامَ في صَنَمِ

Ήρθες ﷺ όταν οι άνθρωποι ήταν σε χάος, και δεν θα περνούσες από αυτούς χωρίς να δεις ένα είδωλο ερωτευμένο με ένα άλλο είδωλο.

وَالأَرضُ مَملوءَةٌ جَوراً مُسَخَّرَةٌ
لِكُلِّ طاغِيَةٍ في الخَلقِ مُحتَكِمِ

Και η γη ήταν γεμάτη αδικία, υποταγμένη σε κάθε τύραννο που κυβερνούσε τη δημιουργία.

مُسَيطِرُ الفُرسِ يَبغي في رَعِيَّتِهِ
وَقَيصَرُ الرومِ مِن كِبرٍ أَصَمُّ عَمِ

Ο ηγεμόνας της Περσίας καταπίεζε τους υπηκόους του, και ο Καίσαρας της Ρώμης, από αλαζονεία, ήταν κουφός και τυφλός.

يُعَذِّبانِ عِبادَ اللَهِ في شُبَهٍ
وَيَذبَحانِ كَما ضَحَّيتَ بِالغَنَمِ

Βασανίζουν τους δούλους του Θεού με υποψίες και τους σφάζουν όπως εσύ ﷺ θυσίασες πρόβατα.

وَالخَلقُ يَفتِكُ أَقواهُم بِأَضعَفِهِم
كَاللَيثِ بِالبَهمِ أَو كَالحوتِ بِالبَلَمِ

Και ανάμεσα στα πλάσματα, οι ισχυρότεροι κατασπαράζουν τους ασθενέστερους, σαν το λιοντάρι στα αρνιά ή τη φάλαινα στα μικρά ψάρια.

أَسرى بِكَ اللَهُ لَيلاً إِذ مَلائِكُهُ
وَالرُسلُ في المَسجِدِ الأَقصى عَلى قَدَمِ

Ο Θεός σε μετέφερε ﷺ νύχτα, όταν οι άγγελοί Του και οι αγγελιοφόροι στέκονταν αναμένοντας στο Τέμενος Αλ-Άκσα.

لَمّا خَطَرتَ بِهِ اِلتَفّوا بِسَيِّدِهِم
كَالشُهبِ بِالبَدرِ أَو كَالجُندِ بِالعَلَمِ

Όταν εισήλθες ﷺ σε αυτό, συγκεντρώθηκαν γύρω από τον κύριό τους, σαν αστέρια που περικυκλώνουν την πανσέληνο ή στρατιώτες γύρω από το λάβαρό τους.

صَلّى وَراءَكَ مِنهُم كُلُّ ذي خَطَرٍ
وَمَن يَفُز بِحَبيبِ اللَهِ يَأتَمِمِ

Κάθε ένας υψηλού βαθμού ανάμεσά τους προσευχήθηκε πίσω σου ﷺ, γιατί όποιος ευλογείται με τον Αγαπημένο του Θεού θα ηγηθεί της προσευχής.

جُبتَ السَماواتِ أَو ما فَوقَهُنَّ بِهِم
عَلى مُنَوَّرَةٍ دُرِّيَّةِ اللُجُمِ

Διέσχισες τους ουρανούς, ή ό,τι βρίσκεται πέρα από αυτούς, μαζί τους, πάνω σε ένα φωτεινό όχημα με χαλινάρια από μαργαριτάρια.

رَكوبَةً لَكَ مِن عِزٍّ وَمِن شَرَفٍ
لا في الجِيادِ وَلا في الأَينُقِ الرُسُمِ

Ένα όχημα που σου δόθηκε ﷺ δόξας και τιμής, που δεν μοιάζει με κανένα ευγενές άλογο ή γρήγορη καμήλα.

مَشيئَةُ الخالِقِ الباري وَصَنعَتُهُ
وَقُدرَةُ اللَهِ فَوقَ الشَكِّ وَالتُهَمِ

Ήταν το θέλημα και η δημιουργία του Δημιουργού, του Πλάστη, και η δύναμη του Θεού υπερβαίνει κάθε αμφιβολία και κατηγορία.

حَتّى بَلَغتَ سَماءً لا يُطارُ لَها
عَلى جَناحٍ وَلا يُسعى عَلى قَدَمِ

Μέχρι που έφτασες ﷺ σε έναν ουρανό στον οποίο κανείς δεν μπορεί να πετάξει με φτερά, ούτε να ταξιδέψει με τα πόδια.

وَقيلَ كُلُّ نَبِيٍّ عِندَ رُتبَتِهِ
وَيا مُحَمَّدُ هَذا العَرشُ فَاِستَلِمِ

Και ανακοινώθηκε: «Κάθε προφήτης βρίσκεται στην τάξη του, αλλά ω Μωάμεθ ﷺ, αυτός είναι ο Θρόνος, πλησίασέ τον.»

خَطَطتَ لِلدينِ وَالدُنيا عُلومَهُما
يا قارِئَ اللَوحِ بَل يا لامِسَ القَلَمِ

Εσύ ﷺ σκιαγράφησες τις επιστήμες τόσο της θρησκείας όσο και του κόσμου, ω αναγνώστη της Φυλαγμένης Πλάκας, μάλλον ω αυτός που άγγιξε το Καλάμι.

أَحَطتَ بَينَهُما بِالسِرِّ وَاِنكَشَفَت
لَكَ الخَزائِنُ مِن عِلمٍ وَمِن حِكَمِ

Περιέλαβες το μυστικό ανάμεσά τους, και οι θησαυροί της γνώσης και της σοφίας αποκαλύφθηκαν σε σένα ﷺ.

وَضاعَفَ القُربُ ما قُلِّدتَ مِن مِنَنٍ
بِلا عِدادٍ وَما طُوِّقتَ مِن نِعَمِ

Και η εγγύτητα πολλαπλασίασε τις αμέτρητες χάρες με τις οποίες σου ανατέθηκε ﷺ, και τις ευλογίες με τις οποίες στολίστηκες.

سَل عُصبَةَ الشِركِ حَولَ الغارِ سائِمَةً
لَولا مُطارَدَةُ المُختارِ لَم تُسَمِ

Ρώτησε την ομάδα των πολυθεϊστών που έβοσκαν γύρω από τη σπηλιά· αν δεν ήταν για την καταδίωξή τους του Εκλεκτού ﷺ, δεν θα είχαν ονομαστεί.

هَل أَبصَروا الأَثَرَ الوَضّاءَ أَم سَمِعوا
هَمسَ التَسابيحِ وَالقُرآنِ مِن أُمَمِ

Είδαν το φωτεινό ίχνος, ή άκουσαν τον ψίθυρο των δοξολογιών και του Κορανίου από αόρατα έθνη;

وَهَل تَمَثَّلَ نَسجُ العَنكَبوتِ لَهُم
كَالغابِ وَالحائِماتُ وَالزُغبُ كَالرُخَمِ

Και φάνηκε ο ιστός της αράχνης σε αυτούς σαν ένα πυκνό δάσος, και τα αιωρούμενα πουλιά και τα μικρά τους σαν γύπες;

فَأَدبَروا وَوُجوهُ الأَرضِ تَلعَنُهُم
كَباطِلٍ مِن جَلالِ الحَقِّ مُنهَزِمِ

Έτσι απομακρύνθηκαν, και τα πρόσωπα της γης τους καταράστηκαν, σαν το ψεύδος που ηττήθηκε από τη μεγαλοπρέπεια της αλήθειας.

لَولا يَدُ اللَهِ بِالجارَينَ ما سَلِما
وَعَينُهُ حَولَ رُكنِ الدينِ لَم يَقُمِ

Αν δεν ήταν το χέρι του Θεού που προστάτευε τους δύο συντρόφους, δεν θα ήταν ασφαλείς, και χωρίς το άγρυπνο μάτι Του, ο στύλος της θρησκείας δεν θα είχε εδραιωθεί.

تَوارَيا بِجَناحِ اللَهِ وَاِستَتَرا
وَمَن يَضُمُّ جَناحُ اللَهِ لا يُضَمِ

Κρύφτηκαν κάτω από το φτερό του Θεού και κρύφτηκαν, γιατί όποιος αγκαλιάζεται από το φτερό του Θεού δεν θα βλαφθεί ποτέ.

يا أَحمَدَ الخَيرِ لي جاهٌ بِتَسمِيَتي
وَكَيفَ لا يَتَسامى بِالرَسولِ سَمي

Ω Αχμάντ ﷺ της καλοσύνης, έχω τιμή μέσω του ονόματός μου, γιατί πώς θα μπορούσε κάποιος να μην ανυψωθεί μοιράζοντας ένα όνομα με τον Αγγελιοφόρο ﷺ;

المادِحونَ وَأَربابُ الهَوى تَبَعٌ
لِصاحِبِ البُردَةِ الفَيحاءِ ذي القَدَمِ

Οι υμνητές και αυτοί που καταναλώνονται από αγάπη είναι απλώς ακόλουθοι του κατόχου του ευωδιαστού μανδύα, ο οποίος κατέχει την υψηλότερη θέση.

مَديحُهُ فيكَ حُبٌّ خالِصٌ وَهَوىً
وَصادِقُ الحُبِّ يُملي صادِقَ الكَلَمِ

Ο έπαινός του για σένα ﷺ είναι αγνή αγάπη και ένθερμο πάθος, γιατί η αληθινή αγάπη υπαγορεύει πάντα αληθινά λόγια.

اللَهُ يَشهَدُ أَنّي لا أُعارِضُهُ
من ذا يُعارِضُ صَوبَ العارِضِ العَرِمِ

Ο Αλλάχ μαρτυρεί ότι δεν τον αντιτίθεμαι, γιατί ποιος μπορεί να αντιμετωπίσει την καταρρακτώδη βροχή ενός ισχυρού, υπερχειλίζοντος σύννεφου;

وَإِنَّما أَنا بَعضُ الغابِطينَ وَمَن
يَغبِط وَلِيَّكَ لا يُذمَم وَلا يُلَمِ

Πράγματι, είμαι απλώς ένας από αυτούς που θαυμάζουν, και αυτός που θαυμάζει τον αγαπημένο σου ﷺ δεν πρέπει ούτε να κατηγορηθεί ούτε να επιπληχθεί.

هَذا مَقامٌ مِنَ الرَحمَنِ مُقتَبَسٌ
تَرمي مَهابَتُهُ سَحبانَ بِالبَكَمِ

Αυτή είναι μια θέση που προέρχεται από τον Ελεήμονα, του οποίου ο δέος σιωπά ακόμα και τον εύγλωττο Σαχμπάν.

البَدرُ دونَكَ في حُسنٍ وَفي شَرَفٍ
وَالبَحرُ دونَكَ في خَيرٍ وَفي كَرَمِ

Η πανσέληνος υπολείπεται σου ﷺ σε ομορφιά και τιμή, και η θάλασσα ξεπερνιέται από σένα σε καλοσύνη και γενναιοδωρία.

شُمُّ الجِبالِ إِذا طاوَلتَها اِنخَفَضَت
وَالأَنجُمُ الزُهرُ ما واسَمتَها تَسِمِ

Τα ψηλά βουνά θα ταπεινώνονταν αν τα αντιμετώπιζες, και τα λαμπρά αστέρια θα έφεραν το σημάδι σου όπου κι αν το τοποθετούσες.

وَاللَيثُ دونَكَ بَأساً عِندَ وَثبَتِهِ
إِذا مَشَيتَ إِلى شاكي السِلاحِ كَمي

Ακόμα και η δύναμη του λιονταριού ωχριά μπροστά στη δική σου ﷺ όταν πηδά, ειδικά όταν προχωράς προς έναν πλήρως οπλισμένο πολεμιστή.

تَهفو إِلَيكَ وَإِن أَدمَيتَ حَبَّتَها
في الحَربِ أَفئِدَةُ الأَبطالِ وَالبُهَمِ

Οι καρδιές των ηρώων και των πρωταθλητών λαχταρούν για σένα ﷺ στη μάχη, ακόμα κι αν έχεις κάνει τους αγαπημένους τους να αιμορραγήσουν.

مَحَبَّةُ اللَهِ أَلقاها وَهَيبَتُهُ
عَلى اِبنِ آمِنَةٍ في كُلِّ مُصطَدَمِ

Η αγάπη και ο δέος του Αλλάχ ρίχτηκαν στον γιο της Αμίνα ﷺ σε κάθε αντιπαράθεση.

كَأَنَّ وَجهَكَ تَحتَ النَقعِ بَدرُ دُجىً
يُضيءُ مُلتَثِماً أَو غَيرَ مُلتَثِمِ

Το πρόσωπό σου ﷺ κάτω από τη σκόνη της μάχης είναι σαν πανσέληνος στο σκοτάδι, που ακτινοβολεί φως είτε καλυμμένο είτε ακάλυπτο.

بَدرٌ تَطَلَّعَ في بَدرٍ فَغُرَّتُهُ
كَغُرَّةِ النَصرِ تَجلو داجِيَ الظُلَمِ

Μια πανσέληνος ﷺ που έλαμψε στο Μπαντρ, η λαμπερή της όψη σαν την αυγή της νίκης, διαλύοντας το βαθύτερο σκοτάδι.

ذُكِرتَ بِاليُتمِ في القُرآنِ تَكرِمَةً
وَقيمَةُ اللُؤلُؤِ المَكنونِ في اليُتُمِ

Αναφέρθηκες ﷺ ως ορφανός στο Κοράνι ως τιμή, γιατί η αξία ενός κρυμμένου μαργαριταριού βρίσκεται στη μοναδική, μοναχική του δημιουργία.

اللَهُ قَسَّمَ بَينَ الناسِ رِزقَهُمُ
وَأَنتَ خُيِّرتَ في الأَرزاقِ وَالقِسَمِ

Ενώ ο Αλλάχ μοίρασε την τροφή ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους, εσύ ﷺ σου δόθηκε η επιλογή σχετικά με την τροφή και τα μερίδια.

إِن قُلتَ في الأَمرِ لا أَو قُلتَ فيهِ نَعَم
فَخيرَةُ اللَهِ في لا مِنكَ أَو نَعَمِ

Είτε πεις ﷺ «όχι» είτε «ναι» σχετικά με ένα ζήτημα, η επιλογή του Αλλάχ ενσαρκώνεται στην επιβεβαίωση ή την άρνησή σου.

أَخوكَ عيسى دَعا مَيتاً فَقامَ لَهُ
وَأَنتَ أَحيَيتَ أَجيالاً مِنَ الزِمَمِ

Ο αδελφός σου Ιησούς κάλεσε έναν νεκρό, και αυτός αναστήθηκε, αλλά εσύ ﷺ ανέστησες γενιές από τα βάθη της λήθης.

وَالجَهلُ مَوتٌ فَإِن أوتيتَ مُعجِزَةً
فَاِبعَث مِنَ الجَهلِ أَو فَاِبعَث مِنَ الرَجَمِ

Η άγνοια είναι θάνατος, οπότε αν σου δόθηκε ﷺ ένα θαύμα, τότε ανάστησε ανθρώπους από την άγνοια ή από τον τάφο.

قالوا غَزَوتَ وَرُسلُ اللَهِ ما بُعِثوا
لِقَتلِ نَفسٍ وَلا جاؤوا لِسَفكِ دَمِ

Ισχυρίστηκαν ότι εσύ ﷺ διεξήγαγες πόλεμο, όμως οι αγγελιοφόροι του Αλλάχ δεν στάλθηκαν για να σκοτώσουν ψυχή ούτε ήρθαν για να χύσουν αίμα.

جَهلٌ وَتَضليلُ أَحلامٍ وَسَفسَطَةٌ
فَتَحتَ بِالسَيفِ بَعدَ الفَتحِ بِالقَلَمِ

Τέτοια είναι η άγνοια, οι παραπλανητικές αυταπάτες και η σοφιστεία, γιατί εσύ ﷺ κατέκτησες με το σπαθί μόνο αφού κατέκτησες με το καλάμι.

لَمّا أَتى لَكَ عَفواً كُلُّ ذي حَسَبٍ
تَكَفَّلَ السَيفُ بِالجُهّالِ وَالعَمَمِ

Όταν κάθε άτομο ευγενούς καταγωγής υποτάχθηκε πρόθυμα σε σένα ﷺ, το σπαθί τότε ανέλαβε τους αδαείς και τους κοινούς ανθρώπους.

وَالشَرُّ إِن تَلقَهُ بِالخَيرِ ضِقتَ بِهِ
ذَرعاً وَإِن تَلقَهُ بِالشَرِّ يَنحَسِمِ

Εάν αντιμετωπίσεις το κακό με το καλό, θα βρεθείς καταβεβλημένος, αλλά αν το αντιμετωπίσεις με το κακό, θα κοπεί αποφασιστικά.

سَلِ المَسيحِيَّةَ الغَرّاءَ كَم شَرِبَت
بِالصابِ مِن شَهَواتِ الظالِمِ الغَلِمِ

Ρώτησε τον ένδοξο Χριστιανισμό πόσο πικρό ποτό ήπιε από τις ορέξεις του καταπιεστικού και ακόλαστου.

طَريدَةُ الشِركِ يُؤذيها وَيوسِعُها
في كُلِّ حينٍ قِتالاً ساطِعَ الحَدَمِ

Ως φυγάς από την πολυθεΐα, υπέστη βλάβη και υποβλήθηκε σε μια διαρκώς επεκτεινόμενη, φλογερή μάχη σε κάθε στροφή.

لَولا حُماةٌ لَها هَبّوا لِنُصرَتِها
بِالسَيفِ ما اِنتَفَعَت بِالرِفقِ وَالرُحَمِ

Αν δεν υπήρχαν προστάτες που ξεσηκώθηκαν για να τη βοηθήσουν με το σπαθί, δεν θα είχε ωφεληθεί από την πραότητα και το έλεος.

لَولا مَكانٌ لِعيسى عِندَ مُرسِلِهِ
وَحُرمَةٌ وَجَبَت لِلروحِ في القِدَمِ

Αν δεν υπήρχε η υψηλή θέση του Ιησού στον Αποστολέα του και η αρχαία ιερότητα που οφείλεται στο Πνεύμα.

لَسُمِّرَ البَدَنُ الطُهرُ الشَريفُ عَلى
لَوحَينِ لَم يَخشَ مُؤذيهِ وَلَم يَجِمِ

Το αγνό, ευγενές σώμα θα είχε καρφωθεί σε δύο σανίδες, χωρίς ο βασανιστής του να φοβάται τίποτα και να μην δείχνει καμία μεταμέλεια.

جَلَّ المَسيحُ وَذاقَ الصَلبَ شانِئُهُ
إِنَّ العِقابَ بِقَدرِ الذَنبِ وَالجُرُمِ

Ο Χριστός είναι υψωμένος, και ο εχθρός του γεύτηκε τη σταύρωση, διότι η τιμωρία είναι πράγματι ανάλογη με την αμαρτία και το έγκλημα.

أَخو النَبِيِّ وَروحُ اللَهِ في نُزُلٍ
فَوقَ السَماءِ وَدونَ العَرشِ مُحتَرَمِ

Ο αδελφός του Προφήτη ﷺ και το Πνεύμα του Θεού τιμάται σε μια κατοικία πάνω από τους ουρανούς και κάτω από τον Θρόνο.

عَلَّمتَهُم كُلَّ شَيءٍ يَجهَلونَ بِهِ
حَتّى القِتالَ وَما فيهِ مِنَ الذِمَمِ

Τους δίδαξες όλα όσα αγνοούσαν, ακόμα και τον πόλεμο και τις συμφωνίες που συνεπάγεται.

دَعَوتَهُم لِجِهادٍ فيهِ سُؤدُدُهُم
وَالحَربُ أُسُّ نِظامِ الكَونِ وَالأُمَمِ

Τους κάλεσες σε έναν αγώνα στον οποίο βρισκόταν η δόξα τους, διότι ο πόλεμος είναι το θεμέλιο της τάξης του σύμπαντος και των εθνών.

لَولاهُ لَم نَرَ لِلدَولاتِ في زَمَنٍ
ما طالَ مِن عُمُدٍ أَو قَرَّ مِن دُهُمِ

Χωρίς αυτό, δεν θα είχαμε δει έθνη σε καμία εποχή να επιτυγχάνουν διαρκείς πυλώνες ή εγκατεστημένα οχυρά.

تِلكَ الشَواهِدُ تَترى كُلَّ آوِنَةٍ
في الأَعصُرِ الغُرِّ لا في الأَعصُرِ الدُهُمِ

Αυτές οι μαρτυρίες ακολουθούν η μία την άλλη συνεχώς, εμφανείς στις ένδοξες εποχές, όχι στις σκοτεινές.

بِالأَمسِ مالَت عُروشٌ وَاِعتَلَت سُرُرٌ
لَولا القَذائِفُ لَم تَثلَم وَلَم تَصُمِ

Χθες, θρόνοι ανατράπηκαν και θέσεις εξουσίας ανήλθαν· αν δεν υπήρχαν τα βλήματα, δεν θα είχαν παραβιαστεί ή σιγήσει.

أَشياعُ عيسى أَعَدّوا كُلَّ قاصِمَةٍ
وَلَم نُعِدُّ سِوى حالاتِ مُنقَصِمِ

Οι ακόλουθοι του Ιησού ετοίμασαν κάθε καταστροφική δύναμη, ενώ εμείς δεν ετοιμάσαμε τίποτα παρά μόνο καταστάσεις κατακερματισμού.

مَهما دُعيتَ إِلى الهَيجاءِ قُمتَ لَها
تَرمي بِأُسدٍ وَيَرمي اللَهُ بِالرُجُمِ

Κάθε φορά που καλούσουν στη μάχη, σηκωνόσουν, ρίχνοντας λιοντάρια ενώ ο Θεός έριχνε βλήματα.

عَلى لِوائِكَ مِنهُم كُلُّ مُنتَقِمٍ
لِلَّهِ مُستَقتِلٍ في اللَهِ مُعتَزِمِ

Υπό το λάβαρό σου, από αυτούς, ήταν κάθε εκδικητής για τον Θεό, αποφασισμένος και αναζητώντας τον θάνατο για την υπόθεσή Του.

مُسَبِّحٍ لِلِقاءِ اللَهِ مُضطَرِمٍ
شَوقاً عَلى سابِخٍ كَالبَرقِ مُضطَرِمِ

Δοξολογώντας τη συνάντηση με τον Θεό, φλεγόμενος από λαχτάρα, ίππευε ένα γρήγορο άλογο, που έλαμπε σαν αστραπή.

لَو صادَفَ الدَهرَ يَبغي نَقلَةً فَرَمى
بِعَزمِهِ في رِحالِ الدَهرِ لَم يَرِمِ

Αν συναντούσε τον χρόνο που αναζητούσε μια αλλαγή και έριχνε την αποφασιστικότητά του στην ίδια την υφή του, ο χρόνος δεν θα κουνιόταν.

بيضٌ مَفاليلُ مِن فِعلِ الحُروبِ بِهِم
مِن أَسيُفِ اللَهِ لا الهِندِيَّةُ الخُذُمُ

Είναι λευκά και αμβλυμένα από τους συνεχείς πολέμους, όμως είναι τα ίδια τα σπαθιά του Θεού, όχι απλώς αιχμηρές ινδικές λεπίδες.

كَم في التُرابِ إِذا فَتَّشتَ عَن رَجُلٍ
مَن ماتَ بِالعَهدِ أَو مَن ماتَ بِالقَسَمِ

Πόσοι άνδρες κείτονται στη σκόνη, αν ψάξεις, που πέθαναν εκπληρώνοντας τη διαθήκη τους ή τον όρκο τους.

لَولا مَواهِبُ في بَعضِ الأَنامِ لَما
تَفاوَتَ الناسُ في الأَقدارِ وَالقِيَمِ

Αν δεν υπήρχαν τα έμφυτα χαρίσματα που δόθηκαν σε ορισμένα άτομα, η ανθρωπότητα δεν θα παρουσίαζε τέτοιες διαφορές στην κατάσταση και την εγγενή αξία.

شَريعَةٌ لَكَ فَجَّرتَ العُقولَ بِها
عَن زاخِرٍ بِصُنوفِ العِلمِ مُلتَطِمِ

Μέσω του θείου νόμου σου, ﷺ, έκανες τα μυαλά να εκραγούν με έναν ορμητικό ωκεανό, γεμάτο με ποικίλες μορφές γνώσης.

يَلوحُ حَولَ سَنا التَوحيدِ جَوهَرُها
كَالحَليِ لِلسَيفِ أَو كَالوَشيِ لِلعَلَمِ

Η ουσία της λάμπει γύρω από τη λάμψη του μονοθεϊσμού, σαν τα στολίδια σε ένα σπαθί ή το περίτεχνο κέντημα σε ένα λάβαρο.

غَرّاءُ حامَت عَلَيها أَنفُسٌ وَنُهىً
وَمَن يَجِد سَلسَلاً مِن حِكمَةٍ يَحُمِ

Αυτός ο ένδοξος νόμος, πάνω από τον οποίο έχουν αιωρηθεί ψυχές και διανοίες, προσελκύει όλους όσοι ανακαλύπτουν μια ρέουσα πηγή σοφίας στην αγκαλιά του.

نورُ السَبيلِ يُساسُ العالِمونَ بِها
تَكَفَّلَت بِشَبابِ الدَهرِ وَالهَرَمِ

Είναι το καθοδηγητικό φως του μονοπατιού με το οποίο κυβερνώνται όλοι οι κόσμοι, έχοντας αναλάβει την ευθύνη τόσο για τη νιότη όσο και για τα γηρατειά του χρόνου.

يَجري الزَمانُ وَأَحكامُ الزَمانِ عَلى
حُكمٍ لَها نافِذٍ في الخَلقِ مُرتَسِمِ

Τόσο ο χρόνος όσο και τα διατάγματά του ρέουν σύμφωνα με την διαπεραστική του κρίση, η οποία είναι ανεξίτηλα χαραγμένη σε όλη τη δημιουργία.

لَمّا اِعتَلَت دَولَةُ الإِسلامِ وَاِتَّسَعَت
مَشَت مَمالِكُهُ في نورِها التَمَمِ

Καθώς το Ισλαμικό κράτος ανήλθε και επεκτάθηκε, τα βασίλεια του προχώρησαν, λουσμένα στο τέλειο και περιεκτικό φως του.

وَعَلَّمَت أُمَّةً بِالقَفرِ نازِلَةً
رَعيَ القَياصِرِ بَعدَ الشاءِ وَالنَعَمِ

Δίδαξε ένα έθνος, που κάποτε κατοικούσε στην έρημο, στην ποιμαντορία αυτοκρατόρων, ένα έργο που ανέλαβαν αφού φρόντιζαν πρόβατα και καμήλες.

كَم شَيَّدَ المُصلِحونَ العامِلونَ بِها
في الشَرقِ وَالغَربِ مُلكاً باذِخَ العِظَمِ

Πόσα υπέροχα βασίλεια, απέραντης μεγαλοπρέπειας, ίδρυσαν οι μεταρρυθμιστές, ενεργώντας σύμφωνα με τις αρχές της, σε Ανατολή και Δύση!

لِلعِلمِ وَالعَدلِ وَالتَمدينِ ما عَزَموا
مِنَ الأُمورِ وَما شَدّوا مِنَ الحُزُمِ

Για χάρη της γνώσης, της δικαιοσύνης και του πολιτισμού, αποφάσισαν μεγάλα εγχειρήματα και έσφιξαν τις ζώνες τους με ακλόνητη αποφασιστικότητα.

سُرعانَ ما فَتَحوا الدُنيا لِمِلَّتِهِم
وَأَنهَلوا الناسَ مِن سَلسالِها الشَبِمِ

Γρήγορα άνοιξαν τον κόσμο για την πίστη τους, και από την δροσερή, ρέουσα πηγή της, έσβησαν τη δίψα όλων των ανθρώπων.

ساروا عَلَيها هُداةَ الناسِ فَهيَ بِهِم
إِلى الفَلاحِ طَريقٌ واضِحُ العَظَمِ

Περπάτησαν σε αυτό το μονοπάτι ως οδηγοί για την ανθρωπότητα, και μέσω της καθοδήγησής τους, έγινε μια σαφώς υπέροχη διαδρομή προς την ευημερία και την επιτυχία.

لا يَهدِمُ الدَهرُ رُكناً شادَ عَدلَهُمُ
وَحائِطُ البَغيِ إِن تَلمَسهُ يَنهَدِمِ

Ο χρόνος δεν μπορεί να κατεδαφίσει έναν πυλώνα που έστησε η δικαιοσύνη τους, όμως ο τοίχος της τυραννίας, αν απλώς τον αγγίξεις, θα καταρρεύσει.

نالوا السَعادَةَ في الدارَينِ وَاِجتَمَعوا
عَلى عَميمٍ مِنَ الرُضوانِ مُقتَسَمِ

Επέτυχαν την ευτυχία και σε αυτόν τον κόσμο και στον επέκεινα, συγκεντρωμένοι σε μια ευρεία και κοινή θεία ικανοποίηση.

دَع عَنكَ روما وَآثينا وَما حَوَتا
كُلُّ اليَواقيتِ في بَغدادَ وَالتُوَمِ

Άφησε κατά μέρος τη Ρώμη και την Αθήνα και όλα όσα περιείχαν, διότι όλα τα πολύτιμα ρουμπίνια βρίσκονται στη Βαγδάτη και την Τουάμ.

وَخَلِّ كِسرى وَإيواناً يَدِلُّ بِهِ
هَوىً عَلى أَثَرِ النيرانِ وَالأَيُمِ

Και εγκατάλειψε τον Χοσρόη και το μεγάλο του ιγουάν, το οποίο απλώς υποδεικνύει ένα παρελθόν πάθος για τα απομεινάρια πυρκαγιών και ειδώλων.

وَاِترُك رَعمَسيسَ إِنَّ المُلكَ مَظهَرُهُ
في نَهضَةِ العَدلِ لا في نَهضَةِ الهَرَمِ

Και εγκατάλειψε τον Ραμσή, διότι η αληθινή εκδήλωση της βασιλείας βρίσκεται στην άνθηση της δικαιοσύνης, όχι στην κατασκευή πυραμίδων.

دارُ الشَرائِعِ روما كُلَّما ذُكِرَت
دارُ السَلامِ لَها أَلقَت يَدَ السَلَمِ

Κάθε φορά που αναφέρεται η Ρώμη, η φημισμένη κατοικία των νόμων, η Νταρ αλ-Σαλάμ (Βαγδάτη) της απλώνει το χέρι της ειρηνικής υποταγής.

ما ضارَعَتها بَياناً عِندَ مُلتَأَمٍ
وَلا حَكَتها قَضاءً عِندَ مُختَصَمِ

Η Ρώμη ποτέ δεν συναγωνίστηκε τη Βαγδάτη σε ευγλωττία σε συνέλευση, ούτε μιμήθηκε τη δικαστική της σοφία σε καιρούς διαμάχης.

وَلا اِحتَوَت في طِرازٍ مِن قَياصِرِها
عَلى رَشيدٍ وَمَأمونٍ وَمُعتَصِمِ

Ούτε περιείχε η Ρώμη, μεταξύ της σειράς των αυτοκρατόρων της, μορφές συγκρίσιμες με τον Ρασίντ, τον Μαμούν ή τον Μουτασίμ.

مَنِ الَّذينَ إِذا سارَت كَتائِبُهُم
تَصَرَّفوا بِحُدودِ الأَرضِ وَالتُخَمِ

Ποιοι είναι αυτοί των οποίων τα τάγματα, όταν βαδίζουν, ελέγχουν τα όρια της γης και τα σύνορά της;

وَيَجلِسونَ إِلى عِلمٍ وَمَعرِفَةٍ
فَلا يُدانَونَ في عَقلٍ وَلا فَهَمِ

Και κάθονται με γνώση και κατανόηση, ώστε κανείς να μην μπορεί να τους εξισώσει σε νου ή αντίληψη.

يُطَأطِئُ العُلَماءُ الهامَ إِن نَبَسوا
مِن هَيبَةِ العِلمِ لا مِن هَيبَةِ الحُكُمِ

Οι σοφοί σκύβουν το κεφάλι όταν μιλούν, από δέος για τη γνώση τους, όχι από δέος για την εξουσία τους.

وَيُمطِرونَ فَما بِالأَرضِ مِن مَحَلٍ
وَلا بِمَن باتَ فَوقَ الأَرضِ مِن عُدُمِ

Και ρίχνουν ευλογίες, ώστε να μην υπάρχει στειρότητα στη γη, ούτε φτώχεια μεταξύ εκείνων που κατοικούν σε αυτήν.

خَلائِفُ اللَهِ جَلّوا عَن مُوازَنَةٍ
فَلا تَقيسَنَّ أَملاكَ الوَرى بِهِمِ

Είναι οι Χαλίφες του Θεού, πολύ υψηλοί για σύγκριση, οπότε μην μετράτε τους βασιλιάδες των ανθρώπων εναντίον τους.

مَن في البَرِيَّةِ كَالفاروقِ مَعدَلَةً
وَكَاِبنِ عَبدِ العَزيزِ الخاشِعِ الحَشِمِ

Ποιος ανάμεσα στην κτίση είναι σαν τον Αλ-Φαρούκ σε δικαιοσύνη, και σαν τον Ιμπν Αμπντ αλ-Αζίζ, τον ταπεινό και σεμνό;

وَكَالإِمامِ إِذا ما فَضَّ مُزدَحِماً
بِمَدمَعٍ في مَآقي القَومِ مُزدَحِمِ

Και σαν τον Ιμάμη, όταν διαλύει ένα πλήθος με δάκρυα που συσσωρεύονται στα μάτια των ανθρώπων.

الزاخِرُ العَذبُ في عِلمٍ وَفي أَدَبٍ
وَالناصِرُ النَدبِ في حَربٍ وَفي سَلَمِ

Είναι ο άφθονος και γλυκός σε γνώση και λογοτεχνία, και ο ευγενής βοηθός σε πόλεμο και σε ειρήνη.

أَو كَاِبنِ عَفّانَ وَالقُرآنُ في يَدِهِ
يَحنو عَلَيهِ كَما تَحنو عَلى الفُطُمِ

Ή σαν τον Ιμπν Αφφάν, με το Κοράνι στο χέρι του, σκύβει πάνω του όπως σκύβει κανείς πάνω σε απογαλακτισμένα βρέφη.

وَيَجمَعُ الآيَ تَرتيباً وَيَنظُمُها
عِقداً بِجيدِ اللَيالي غَيرَ مُنفَصِمِ

Και συγκεντρώνει τους στίχους σε τάξη και τους τακτοποιεί, ένα περιδέραιο στον λαιμό των νυχτών, που ποτέ δεν θα σπάσει.

جُرحانِ في كَبِدِ الإِسلامِ ما اِلتَأَما
جُرحُ الشَهيدِ وَجُرحٌ بِالكِتابِ دَمي

Δύο πληγές στην καρδιά του Ισλάμ δεν έχουν επουλωθεί: η πληγή του μάρτυρα και μια πληγή που αιμορράγησε το Βιβλίο.

وَما بَلاءُ أَبي بَكرٍ بِمُتَّهَمٍ
بَعدَ الجَلائِلِ في الأَفعالِ وَالخِدَمِ

Και οι δοκιμασίες του Αμπού Μπακρ δεν πρέπει να αμφισβητούνται, μετά τις μεγαλειώδεις πράξεις και υπηρεσίες του.

بِالحَزمِ وَالعَزمِ حاطَ الدينَ في مِحَنٍ
أَضَلَّتِ الحُلمَ مِن كَهلٍ وَمُحتَلِمِ

Με αποφασιστικότητα και θέληση, προστάτευσε την πίστη εν μέσω δοκιμασιών που μπέρδεψαν τη σοφία τόσο των ηλικιωμένων όσο και των νέων.

وَحِدنَ بِالراشِدِ الفاروقِ عَن رُشدٍ
في المَوتِ وَهوَ يَقينٌ غَيرُ مُنبَهِمِ

Και έστρεψαν τον ορθά καθοδηγούμενο Αλ-Φαρούκ από την καθοδήγησή του σχετικά με τον θάνατο, ο οποίος είναι μια αναμφισβήτητη βεβαιότητα.

يُجادِلُ القَومَ مُستَلّاً مُهَنَّدَهُ
في أَعظَمِ الرُسلِ قَدراً كَيفَ لَم يَدُمِ

Διαφωνούσε με τους ανθρώπους, τραβώντας το ινδικό του σπαθί, για τον μεγαλύτερο των αγγελιοφόρων, αναρωτώμενος πώς δεν μπορούσε να αντέξει.

لا تَعذُلوهُ إِذا طافَ الذُهولُ بِهِ
ماتَ الحَبيبُ فَضَلَّ الصَبُّ عَن رَغَمِ

Μην τον κατηγορείτε αν τον κυρίευσε η σύγχυση, γιατί ο αγαπημένος πέθανε, και ο εραστής έχασε τον δρόμο του παρά τη θέλησή του.

يا رَبِّ صَلِّ وَسَلِّم ما أَرَدتَ عَلى
نَزيلِ عَرشِكَ خَيرِ الرُسلِ كُلِّهِمِ

Ω Κύριε, χάρισε τις ευλογίες και την ειρήνη Σου όπως επιθυμείς στον κάτοικο του Θρόνου Σου, τον καλύτερο όλων των αγγελιοφόρων ﷺ.

مُحيِ اللَيالي صَلاةً لا يُقَطِّعُها
إِلّا بِدَمعٍ مِنَ الإِشفاقِ مُنسَجِمِ

Ανέζησε τις νύχτες με προσευχή, την οποία δεν διέκοψε, παρά μόνο με ρέοντα δάκρυα συμπόνιας.

مُسَبِّحاً لَكَ جُنحَ اللَيلِ مُحتَمِلاً
ضُرّاً مِنَ السُهدِ أَو ضُرّاً مِنَ الوَرَمِ

Δοξάζοντάς Σε στο σκοτάδι της νύχτας, υπομένοντας τη δυσκολία της αϋπνίας ή τη δυσκολία του πρηξίματος.

رَضِيَّةٌ نَفسُهُ لا تَشتَكي سَأَماً
وَما مَعَ الحُبِّ إِن أَخلَصتَ مِن سَأَمِ

Η ψυχή του ήταν ικανοποιημένη, ποτέ δεν παραπονέθηκε για κόπωση, γιατί με ειλικρινή αγάπη, δεν υπάρχει κόπωση.

وَصَلِّ رَبّي عَلى آلٍ لَهُ نُخَبٍ
جَعَلتَ فيهِم لِواءَ البَيتِ وَالحَرَمِ

Και ευλόγησε, Κύριέ μου, την εκλεκτή του οικογένεια, στην οποία έθεσες το λάβαρο του Ιερού Οίκου και του Ιερού του Περιβόλου.

بيضُ الوُجوهِ وَوَجهُ الدَهرِ ذو حَلَكٍ
شُمُّ الأُنوفِ وَأَنفُ الحادِثاتِ حَمى

Τα πρόσωπά τους είναι φωτεινά όταν το πρόσωπο του χρόνου είναι σκοτεινό, και είναι ευγενείς και αλύγιστοι όταν οι αντιξοότητες μαίνονται άγρια.

وَأَهدِ خَيرَ صَلاةٍ مِنكَ أَربَعَةً
في الصَحبِ صُحبَتُهُم مَرعِيَّةُ الحُرَمِ

Και χάρισε την καλύτερη των ευλογιών Σου σε τέσσερις από τους Συντρόφους, των οποίων η ιερή συντροφιά χαίρει σεβασμού.

الراكِبينَ إِذا نادى النَبِيُّ بِهِم
ما هالَ مِن جَلَلٍ وَاِشتَدَّ مِن عَمَمِ

Ήταν οι ιππείς που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Προφήτη ﷺ όταν μεγάλοι τρόμοι διαφαινόταν και εκτεταμένες καταστροφές εντάθηκαν.

الصابِرينَ وَنَفسُ الأَرضِ واجِفَةٌ
الضاحِكينَ إِلى الأَخطارِ وَالقُحَمِ

Ήταν οι υπομονετικοί, ακόμα και όταν η ίδια η ψυχή της γης έτρεμε, και χαμογελούσαν μπροστά στους κινδύνους και τις απειλές.

يا رَبِّ هَبَّت شُعوبٌ مِن مَنِيَّتِها
وَاِستَيقَظَت أُمَمٌ مِن رَقدَةِ العَدَمِ

Ω Κύριε, λαοί έχουν αναδυθεί από τον αφανισμό τους, και έθνη έχουν ξυπνήσει από τον ύπνο της ανυπαρξίας.

سَعدٌ وَنَحسٌ وَمُلكٌ أَنتَ مالِكُهُ
تُديلُ مِن نِعَمٍ فيهِ وَمِن نِقَمِ

Τύχη και ατυχία, και μια κυριαρχία που μόνο Εσύ κατέχεις, στην οποία εναλλάσσεις μεταξύ ευλογιών και συμφορών.

رَأى قَضاؤُكَ فينا رَأيَ حِكمَتِهِ
أَكرِم بِوَجهِكَ مِن قاضٍ وَمُنتَقِمِ

Το διάταγμά Σου για εμάς αντανακλά την κρίση της σοφίας Σου· πόσο ένδοξο είναι το Πρόσωπό Σου ως Κριτής και Εκδικητής!

فَاِلطُف لِأَجلِ رَسولِ العالَمينَ بِنا
وَلا تَزِد قَومَهُ خَسفاً وَلا تُسِمِ

Γι' αυτό, δείξε έλεος σε εμάς για χάρη του Αγγελιοφόρου των Κόσμων ﷺ, και μην αυξήσεις την ταπείνωση του λαού του ούτε να τους στιγματίσεις με ντροπή.

يا رَبِّ أَحسَنتَ بَدءَ المُسلِمينَ بِهِ
فَتَمِّمِ الفَضلَ وَاِمنَح حُسنَ مُختَتَمِ

Ω Κύριε, Εσύ τελειοποίησες την αρχή των Μουσουλμάνων μέσω αυτού ﷺ, οπότε ολοκλήρωσε την εύνοιά Σου και χάρισέ τους ένα καλό τέλος.