وُلِدَ الهُدى

نهج الهمزية في المولد النبوي — أمير الشعراء أحمد شوقي (ت 1351هـ / 1932م)

قصيدة أحمد شوقي في المولد النبوي الشريف، عارض بها همزية البوصيري، ومطلعها الخالد: «وُلد الهدى فالكائنات ضياء». من أكثر قصائد المديح حضورًا في الاحتفال بالمولد النبوي.

Γούλιντα αλ-Χουντά — Αχμάντ Σαουκί, Πρίγκιπας των Ποιητών

Το ποίημα του Αχμάντ Σαουκί, συντεθειμένο για τα γενέθλια του ευγενούς Προφήτη, είναι ένα υπέροχο έργο που μιμείται την Χαμζίγια του Αλ-Μπουσίρι. Ο αθάνατος εναρκτήριος στίχος του, «Η Καθοδήγηση γεννήθηκε, οπότε το σύμπαν είναι φως», είναι ευρέως αναγνωρισμένος. Αυτό το ποίημα παραμένει ένα από τα πιο εξέχοντα και συχνά απαγγελλόμενα πανηγυρικά κατά τον εορτασμό της γέννησης του Προφήτη ﷺ.

وُلِدَ الهُدى فَالكائِناتُ ضِياءُ
وَفَمُ الزَمانِ تَبَسُّمٌ وَثَناءُ

Όταν γεννήθηκε η Καθοδήγηση, όλη η δημιουργία έγινε φως, και το στόμα του χρόνου έγινε χαμόγελο και ύμνος.

الروحُ وَالمَلَأُ المَلائِكُ حَولَهُ
لِلدينِ وَالدُنيا بِهِ بُشَراءُ

Το Πνεύμα και η αγγελική στρατιά τον περιέβαλαν, φέρνοντας χαρμόσυνα νέα για την πίστη και τον κόσμο μέσω της έλευσής του.

وَالعَرشُ يَزهو وَالحَظيرَةُ تَزدَهي
وَالمُنتَهى وَالسِدرَةُ العَصماءُ

Ο Θείος Θρόνος ακτινοβολεί, το Ιερό Περίβολο ανθίζει, και το Έσχατο Όριο με το Υψηλό του Δέντρο Λωτού στολίζεται με λαμπρότητα.

وَحَديقَةُ الفُرقانِ ضاحِكَةُ الرُبا
بِالتُرجُمانِ شَذِيَّةٌ غَنّاءُ

Ο κήπος του Κριτηρίου (Κορανίου) έχει τους λόφους του να χαμογελούν, αρωματισμένος και μελωδικός από τον Ερμηνευτή του ﷺ.

وَالوَحيُ يَقطُرُ سَلسَلًا مِن سَلسَلٍ
وَاللَوحُ وَالقَلَمُ البَديعُ رُواءُ

Η Αποκάλυψη στάζει ως αγνό, ρέον ρεύμα, ξεδιψώντας την Φυλαγμένη Πλάκα και την θαυμαστή Πένα.

نُظِمَت أَسامي الرُسلِ فَهيَ صَحيفَةٌ
في اللَوحِ وَاسمُ مُحَمَّدٍ طُغَراءُ

Τα ονόματα των Αγγελιοφόρων είναι χαραγμένα ως κύλινδρος στην Φυλαγμένη Πλάκα, με το όνομα του Μωάμεθ ﷺ ως το μεγαλοπρεπές βασιλικό της έμβλημα.

اسمُ الجَلالَةِ في بَديعِ حُروفِهِ
أَلِفٌ هُنالِكَ وَاسمُ طَهَ الباءُ

Το Όνομα της Μεγαλειότητας, στα θαυμαστά του γράμματα, βρίσκει εκεί το Άλιφ του, ενώ το όνομα Τάχα ﷺ ενσαρκώνει το Μπα του.

يا خَيرَ مَن جاءَ الوُجودَ تَحِيَّةً
مِن مُرسَلينَ إِلى الهُدى بِكَ جاؤوا

Ω καλύτερε όλων όσων ήρθαν στην ύπαρξη, δέξου χαιρετισμούς από Αγγελιοφόρους που, μέσω σου, έφεραν την καθοδήγηση.

بَيتُ النَبِيّينَ الَّذي لا يَلتَقي
إِلّا الحَنائِفُ فيهِ وَالحُنَفاءُ

Αυτός είναι ο οίκος των Προφητών, όπου κανείς δεν συγκεντρώνεται παρά μόνο οι ενάρετοι και οι αγνοί μονοθεϊστές.

خَيرُ الأُبُوَّةِ حازَهُمْ لَكَ آدَمٌ
دونَ الأَنامِ وَأَحرَزَت حَوّاءُ

Ο Αδάμ εξασφάλισε για σένα την ευγενέστερη καταγωγή πατρότητας πάνω από όλη την ανθρωπότητα, και η Εύα ομοίως την απέκτησε.

هُم أَدرَكوا عِزَّ النُبُوَّةِ وَانتَهَت
فيها إِلَيكَ العِزَّةُ القَعساءُ

Αυτοί κατανόησαν τη δόξα της προφητείας, όμως σε σένα, αυτή η υπέρτατη και υψηλή δόξα έφτασε στην απόλυτη κορύφωσή της.

خُلِقَت لِبَيتِكَ وَهوَ مَخلوقٌ لَها
إِنَّ العَظائِمَ كُفؤُها العُظَماءُ

Αυτή η δόξα δημιουργήθηκε για τον οίκο σου, και ο οίκος σου δημιουργήθηκε γι' αυτήν, διότι αληθινά, τα μεγάλα πράγματα ταιριάζουν πάντα στους μεγάλους.

بِكَ بَشَّرَ اللَهُ السَماءَ فَزُيِّنَت
وَتَضَوَّعَت مِسكًا بِكَ الغَبراءُ

Μέσω σου, ο Αλλάχ έδωσε χαρμόσυνα νέα στους ουρανούς, στολίζοντάς τους, και μέσω σου, η ίδια η σκόνη της γης έγινε ευωδιαστή με μόσχο.

وَبَدا مُحَيّاكَ الَّذي قَسَماتُهُ
حَقٌّ وَغُرَّتُهُ هُدىً وَحَياءُ

Και εμφανίστηκε το πρόσωπό σου ﷺ, του οποίου τα χαρακτηριστικά είναι η ίδια η αλήθεια, και του οποίου το λαμπερό μέτωπο ακτινοβολεί με καθοδήγηση και σεμνότητα.

وَعَلَيهِ مِن نورِ النُبُوَّةِ رَونَقٌ
وَمِنَ الخَليلِ وَهَديِهِ سيماءُ

Πάνω του ﷺ αναπαύεται μια λαμπρότητα από το φως της προφητείας, φέροντας επίσης το διακριτικό σημάδι του Φίλου (Αβραάμ) και της καθοδήγησής του.

أَثنى المَسيحُ عَلَيهِ خَلفَ سَمائِهِ
وَتَهَلَّلَت وَاهتَزَّتِ العَذراءُ

Ο Μεσσίας τον ύμνησε ﷺ πέρα από τον ουρανό του, και η Παρθένος (Μαρία) χάρηκε και έτρεμε από δέος.

يَومٌ يَتيهُ عَلى الزَمانِ صَباحُهُ
وَمَساؤُهُ بِمُحَمَّدٍ وَضّاءُ

Είναι μια ημέρα της οποίας το πρωινό καυχιέται πάνω από όλο τον χρόνο, και της οποίας το βράδυ φωτίζεται από τον Μωάμεθ ﷺ.

الحَقُّ عالي الرُكنِ فيهِ مُظَفَّرٌ
في المُلكِ لا يَعلو عَلَيهِ لِواءُ

Αυτή την ημέρα, η Αλήθεια, με τον υψηλό της στύλο, είναι νικηφόρα, και στην κυριαρχία της, κανένα λάβαρο δεν θα υψωθεί ποτέ πάνω από αυτήν.

ذُعِرَت عُروشُ الظالِمينَ فَزُلزِلَت
وَعَلَت عَلى تيجانِهِم أَصداءُ

Οι θρόνοι των καταπιεστών χτυπήθηκαν από τρόμο και συγκλονίστηκαν, και οι αντίλαλοι της πτώσης τους υψώθηκαν πάνω από τα ίδια τους τα στέμματα.

وَالنارُ خاوِيَةُ الجَوانِبِ حَولَهُمْ
خَمَدَت ذَوائِبُها وَغاضَ الماءُ

Και η φωτιά, έρημη από όλες τις πλευρές γύρω τους, είδε τις φλόγες της να σβήνουν, ενώ τα νερά υποχώρησαν.

وَالآيُ تَترى وَالخَوارِقُ جَمَّةٌ
جِبريلُ رَوّاحٌ بِها غَدّاءُ

Τα σημάδια ακολουθούσαν το ένα το άλλο και τα θαύματα ήταν άφθονα, με τον Γαβριήλ να τα φέρνει πρωί και βράδυ.

نِعمَ اليَتيمُ بَدَت مَخايِلُ فَضلِهِ
وَاليُتمُ رِزقٌ بَعضُهُ وَذَكاءُ

Τι εξαίρετος ορφανός, του οποίου τα σημάδια της αρετής ήταν φανερά, διότι η ορφάνια από μόνη της είναι ευλογία, εν μέρει θεία πρόνοια και εν μέρει πηγή οξύνοιας.

في المَهدِ يُستَسقى الحَيا بِرَجائِهِ
وَبِقَصدِهِ تُستَدفَعُ البَأساءُ

Ακόμη και στην κούνια, ζητούνταν βροχή μέσω της ελπίδας σε αυτόν, και με την πρόθεσή του, κάθε αντιξοότητα απωθούνταν.

بِسِوى الأَمانَةِ في الصِبا وَالصِدقِ لَم
يَعرِفهُ أَهلُ الصِدقِ وَالأُمَناءُ

Οι άνθρωποι της αλήθειας και οι έμπιστοι τον γνώριζαν στα νιάτα του αποκλειστικά από την τιμιότητά του και την ακλόνητη ειλικρίνειά του.

يا مَن لَهُ الأَخلاقُ ما تَهوى العُلا
مِنها وَما يَتَعَشَّقُ الكُبَراءُ

Ω εσύ, του οποίου τα ήθη είναι τέτοια που η ίδια η ευγένεια τα ποθεί, και οι μεγάλοι γοητεύονται από αυτά.

لَو لَم تُقِم دينًا لَقامَت وَحدَها
دينًا تُضيءُ بِنورِهِ الآناءُ

Αν δεν είχες ιδρύσει θρησκεία, αυτά τα ίδια τα ήθη θα στέκονταν μόνα τους ως πίστη, φωτίζοντας όλες τις εποχές με το λαμπερό τους φως.

زانَتكَ في الخُلُقِ العَظيمِ شَمائِلٌ
يُغرى بِهِنَّ وَيولَعُ الكُرَماءُ

Στον υπέροχο χαρακτήρα σου, ήσουν στολισμένος με ευγενή χαρακτηριστικά που δελεάζουν και αιχμαλωτίζουν όλες τις γενναιόδωρες ψυχές.

أَمّا الجَمالُ فَأَنتَ شَمسُ سَمائِهِ
وَمَلاحَةُ الصِدّيقِ مِنكَ أَياءُ

Όσον αφορά την ομορφιά, είσαι ο ίδιος ο ήλιος του στερεώματός της, και η χάρη του πιο ειλικρινούς είναι απλώς μια αντανάκλαση που προέρχεται από εσένα.

وَالحُسنُ مِن كَرَمِ الوُجوهِ وَخَيرُهُ
ما أوتِيَ القُوّادُ وَالزُعَماءُ

Η αληθινή ομορφιά πηγάζει από την ευγένεια των προσώπων, και η ωραιότερη εκδήλωσή της είναι αυτή που χαρίζεται σε ηγέτες και αρχηγούς.

فَإِذا سَخَوتَ بَلَغتَ بِالجودِ المَدى
وَفَعَلتَ ما لا تَفعَلُ الأَنواءُ

Όταν ήσουν γενναιόδωρος, η αφθονία σου έφτασε στο ζενίθ της, επιτυγχάνοντας όσα ούτε τα πιο άφθονα σύννεφα βροχής δεν μπορούσαν.

وَإِذا عَفَوتَ فَقادِرًا وَمُقَدَّرًا
لا يَستَهينُ بِعَفوِكَ الجُهَلاءُ

Και όταν συγχωρούσες, το έκανες με δύναμη και υψηλή εκτίμηση, έτσι ώστε ούτε οι αδαείς δεν τολμούσαν να υποτιμήσουν τη συγχώρεσή σου.

وَإِذا رَحِمتَ فَأَنتَ أُمٌّ أَو أَبٌ
هَذانِ في الدُنيا هُما الرُحَماءُ

Και όταν έδειχνες έλεος, ήσουν σαν μητέρα ή πατέρας, διότι αυτοί οι δύο είναι τα πιο συμπονετικά όντα στον κόσμο.

وَإِذا غَضِبتَ فَإِنَّما هِيَ غَضبَةٌ
في الحَقِّ لا ضِغنٌ وَلا بَغضاءُ

Και όταν θύμωνες, ήταν αποκλειστικά για χάρη της αλήθειας, χωρίς καμία κακία ή εχθρότητα.

وَإِذا رَضيتَ فَذاكَ في مَرضاتِهِ
وَرِضا الكَثيرِ تَحَلُّمٌ وَرِياءُ

Και όταν ήσουν ευχαριστημένος, ήταν πάντα σύμφωνα με την θεία Του ευαρέσκεια, σε αντίθεση με την ικανοποίηση πολλών, η οποία είναι συχνά απλώς προσποίηση και υποκρισία.

وَإِذا خَطَبتَ فَلِلمَنابِرِ هِزَّةٌ
تَعرو النَدِيَّ وَلِلقُلوبِ بُكاءُ

Και όταν εκφωνούσες κήρυγμα, οι άμβωνες θα έτρεμαν, ένας τρόμος θα κατέκλυζε τη συνέλευση, και οι καρδιές θα έκλαιγαν.

وَإِذا قَضَيتَ فَلا ارتِيابَ كَأَنَّما
جاءَ الخُصومَ مِنَ السَماءِ قَضاءُ

Και όταν έκρινες, δεν υπήρχε περιθώριο αμφιβολίας, σαν η ετυμηγορία να είχε κατέβει στους διαδίκους απευθείας από τους ουρανούς.

وَإِذا حَمَيتَ الماءَ لَم يورَد وَلَو
أَنَّ القَياصِرَ وَالمُلوكَ ظِماءُ

Και αν προστάτευες το νερό, κανείς δεν θα τολμούσε να το πλησιάσει, ακόμη κι αν αυτοκράτορες και βασιλιάδες διψούσαν.

وَإِذا أَجَرتَ فَأَنتَ بَيتُ اللهِ لَم
يَدخُل عَلَيهِ المُستَجيرَ عَداءُ

Και αν παρείχες προστασία, ήσουν σαν τον ίδιο τον Οίκο του Θεού, όπου καμία εχθρότητα δεν μπορούσε ποτέ να φτάσει αυτόν που ζητούσε καταφύγιο εντός των ορίων του.

وَإِذا مَلَكتَ النَفسَ قُمتَ بِبِرِّها
وَلَوَ اَنَّ ما مَلَكَت يَداكَ الشاءُ

Και αν κατείχες μια ψυχή, θα την αντιμετώπιζες με τη μέγιστη καλοσύνη, ακόμη κι αν αυτό που κατείχαν τα χέρια σου ήταν απλά ταπεινά πρόβατα.

وَإِذا بَنَيتَ فَخَيرُ زَوجٍ عِشرَةً
وَإِذا ابتَنَيتَ فَدونَكَ الآباءُ

Και όταν έχτισες μια οικογένεια, ήσουν ο καλύτερος σύντροφος ως σύζυγος, και όταν δημιούργησες μια κληρονομιά, όλοι οι πρόγονοι στέκονταν κάτω από το κολοσσιαίο σου επίτευγμα.

وَإِذا صَحِبتَ رَأى الوَفاءَ مُجَسَّمًا
في بُردِكَ الأَصحابُ وَالخُلَطاءُ

Όταν σε συνόδευαν, οι σύντροφοί σου και οι συνεργάτες σου έβλεπαν την πίστη προσωποποιημένη μέσα στον ίδιο σου τον μανδύα.

وَإِذا أَخَذتَ العَهدَ أَو أَعطَيتَهُ
فَجَميعُ عَهدِكَ ذِمَّةٌ وَوَفاءُ

Είτε έδινες είτε έπαιρνες όρκο, όλες οι συμφωνίες σου ήταν ιερή εμπιστοσύνη και αφοσίωση.

وَإِذا مَشَيتَ إِلى العِدا فَغَضَنفَرٌ
وَإِذا جَرَيتَ فَإِنَّكَ النَكباءُ

Όταν προχωρούσες προς τους εχθρούς, ήσουν λιοντάρι, και όταν ορμούσες, ήσουν καταστροφικός ανεμοστρόβιλος.

وَتَمُدُّ حِلمَكَ لِلسَفيهِ مُدارِيًا
حَتّى يَضيقَ بِعَرضِكَ السُفَهاءُ

Επέκτεινες την ανεκτικότητά σου στους ανόητους με ευγενική διπλωματία, μέχρι που οι ανόητοι κατακλύζονταν από τη μεγαλοψυχία σου.

في كُلِّ نَفسٍ مِن سُطاكَ مَهابَةٌ
وَلِكُلِّ نَفسٍ في نَداكَ رَجاءُ

Σε κάθε ψυχή υπήρχε δέος εμπνευσμένο από το μεγαλείο σου, και για κάθε ψυχή υπήρχε ελπίδα στη γενναιοδωρία σου.

وَالرَأيُ لَم يُنضَ المُهَنَّدُ دونَهُ
كَالسَيفِ لَم تَضرِب بِهِ الآراءُ

Το κοφτερό σπαθί δεν βγήκε από τη θήκη του χωρίς την κρίση σου, γιατί οι γνώμες δεν χτυπούν με τέτοια δύναμη.

يا أَيُّها الأُمِيُّ حَسبُكَ رُتبَةً
في العِلمِ أَن دانَت بِكَ العُلَماءُ

Ω αγράμματε, αρκεί για την τάξη σου στη γνώση το ότι όλοι οι σοφοί υποτάχθηκαν στη σοφία σου.

الذِكرُ آيَةُ رَبِّكَ الكُبرى الَّتي
فيها لِباغي المُعجِزاتِ غَناءُ

Το Κοράνι είναι το μέγιστο σημείο του Κυρίου σου, στο οποίο υπάρχει άφθονη ικανοποίηση για όσους αναζητούν θαύματα.

صَدرُ البَيانِ لَهُ إِذا التَقَتِ اللُغى
وَتَقَدَّمَ البُلَغاءُ وَالفُصَحاءُ

Η πρωτοπορία της ευγλωττίας ανήκε σε αυτόν όταν οι γλώσσες συγκλίνουν και οι πιο εύγλωττοι και εκφραστικοί ομιλητές εμφανίζονται.

نُسِخَت بِهِ التَوراةُ وَهيَ وَضيئَةٌ
وَتَخَلَّفَ الإِنجيلُ وَهوَ ذُكاءُ

Η Τορά, αν και λαμπερή, καταργήθηκε από αυτό, και το Ευαγγέλιο, αν και λαμπρό, αντικαταστάθηκε.

لَمّا تَمَشّى في الحِجازِ حَكيمُهُ
فُضَّت عُكاظُ بِهِ وَقامَ حِراءُ

Όταν η σοφία του διαδόθηκε στην Χετζάζ, η Ουκάζ διαλύθηκε από αυτό, και η Χίρα αναδείχθηκε σε εξέχουσα θέση.

أَزرى بِمَنطِقِ أَهلِهِ وَبَيانِهِمْ
وَحيٌ يُقَصِّرُ دونَهُ البُلَغاءُ

Μια αποκάλυψη, μπροστά στην οποία οι πιο εύγλωττοι υστερούν, υποτίμησε τη λογική και τη ρητορική του λαού της.

حَسَدوا فَقالوا شاعِرٌ أَو ساحِرٌ
وَمِنَ الحَسودِ يَكونُ الاستِهزاءُ

Ζήλεψαν, οπότε είπαν, «Ποιητής ή μάγος», γιατί ο χλευασμός γεννιέται από τον φθόνο.

قَد نالَ بِالهادي الكَريمِ وَبِالهُدى
ما لَم تَنَل مِن سُؤدُدٍ سيناءُ

Μέσω του ευγενούς οδηγού ﷺ και της θείας καθοδήγησης, απέκτησε μια δόξα που το Σινά ποτέ δεν πέτυχε.

أَمسى كَأَنَّكَ مِن جَلالِكَ أُمَّةٌ
وَكَأَنَّهُ مِن أُنسِهِ بَيداءُ

Έγινες, με το μεγαλείο σου, σαν ένα ολόκληρο έθνος, και ο κόσμος, με την εξοικείωσή του μαζί σου, έγινε σαν μια απέραντη, ανοιχτή έρημος.

يوحى إِلَيكَ الفَوزُ في ظُلُماتِهِ
مُتَتابِعًا تُجلى بِهِ الظَلماءُ

Η νίκη σου αποκαλύφθηκε μέσα στο σκοτάδι του, ερχόμενη διαδοχικά, με την οποία κάθε ζοφερότητα διαλύθηκε.

دينٌ يُشَيَّدُ آيَةً في آيَةٍ
لَبِناتُهُ السوراتُ وَالأَدواءُ

Μια θρησκεία οικοδομείται, σημείο προς σημείο, με τα τούβλα της να είναι οι σούρες και οι θεραπείες.

الحَقُّ فيهِ هُوَ الأَساسُ وَكَيفَ لا
وَاللهُ جَلَّ جَلالُهُ البَنّاءُ

Η αλήθεια είναι το θεμέλιό της, και πώς θα μπορούσε να μην είναι, όταν ο Αλλάχ, δοξασμένο να είναι το μεγαλείο Του, είναι ο Οικοδόμος;

أَمّا حَديثُكَ في العُقولِ فَمَشرَعٌ
وَالعِلمُ وَالحِكَمُ الغَوالي الماءُ

Όσο για τον λόγο σου στα μυαλά, είναι ένα ποτιστήρι, και η γνώση και η πολύτιμη σοφία είναι το ανεκτίμητο νερό του.

هُوَ صِبغَةُ الفُرقانِ نَفحَةُ قُدسِهِ
وَالسينُ مِن سَوراتِهِ وَالراءُ

Είναι η ίδια η ουσία του Κριτηρίου, η πνοή της αγιότητάς του, με ακόμη και το «Σιν» και το «Ρα» να προέρχονται από τα ιερά του κεφάλαια.

جَرَتِ الفَصاحَةُ مِن يَنابيعَ النُهى
مِن دَوحِهِ وَتَفَجَّرَ الإِنشاءُ

Από την ευγενή του καταγωγή, η ευγλωττία έρεε από τις πηγές της σοφίας, και η σύνθεση ξεχύθηκε.

في بَحرِهِ لِلسابِحينَ بِهِ عَلى
أَدَبِ الحَياةِ وَعِلمِها إِرساءُ

Στην απέραντη θάλασσά του, για όσους πλέουν στα βάθη της, υπάρχει μια σταθερή αγκυροβόληση στην ηθική και τη γνώση της ζωής.

أَتَتِ الدُهورُ عَلى سُلافَتِهِ وَلَم
تَفنَ السُلافُ وَلا سَلا النُدَماءُ

Αιώνες πέρασαν πάνω από την εκλεκτή του ουσία, όμως αυτή η ουσία δεν χάθηκε, ούτε οι σύντροφοί του κουράστηκαν ποτέ.

بِكَ يا ابنَ عَبدِ اللهِ قامَت سَمحَةٌ
بِالحَقِّ مِن مَلَلِ الهُدى غَرّاءُ

Μέσω σου, ω υιέ του Αμπντουλάχ ﷺ, ένας ανεκτικός και λαμπρός τρόπος, θεμελιωμένος στην αλήθεια, αναδύθηκε από την κόπωση της καθοδήγησης.

بُنِيَت عَلى التَوحيدِ وَهيَ حَقيقَةٌ
نادى بِها سُقراطُ وَالقُدَماءُ

Χτίστηκε πάνω στην αρχή του μονοθεϊσμού, μια αλήθεια που είχαν διακηρύξει και ο Σωκράτης και οι αρχαίοι.

وَجَدَ الزُعافَ مِنَ السُمومِ لِأَجلِها
كَالشَهدِ ثُمَّ تَتابَعَ الشُهَداءُ

Για χάρη της, βρήκαν τα πιο θανατηφόρα δηλητήρια γλυκά σαν μέλι, και μετά οι μάρτυρες ακολούθησαν ο ένας μετά τον άλλο.

وَمَشى عَلى وَجهِ الزَمانِ بِنورِها
كُهّانُ وادي النيلِ وَالعُرَفاءُ

Με το φως της, οι ιερείς της Κοιλάδας του Νείλου και οι γνώστες περπάτησαν στο πρόσωπο του χρόνου.

إيزيسُ ذاتُ المُلكِ حينَ تَوَحَّدَت
أَخَذَت قِوامَ أُمورِها الأَشياءُ

Όταν η Ίσις, η κυρίαρχη, αγκάλιασε τον μονοθεϊσμό, όλες οι υποθέσεις της βρήκαν την κατάλληλη τάξη τους.

لَمّا دَعَوتَ الناسَ لَبّى عاقِلٌ
وَأَصَمَّ مِنكَ الجاهِلينَ نِداءُ

Όταν κάλεσες τους ανθρώπους, οι σοφοί ανταποκρίθηκαν, όμως το κάλεσμά σου κούφανε τους αδαείς.

أَبَوا الخُروجَ إِلَيكَ مِن أَوهامِهِمْ
وَالناسُ في أَوهامِهِمْ سُجَناءُ

Αρνήθηκαν να βγουν από τις ψευδαισθήσεις τους για να σε ακολουθήσουν, γιατί οι άνθρωποι είναι συχνά φυλακισμένοι μέσα στις δικές τους αυταπάτες.

وَمِنَ العُقولِ جَداوِلٌ وَجَلامِدٌ
وَمِنَ النُفوسِ حَرائِرٌ وَإِماءُ

Μεταξύ των μυαλών, υπάρχουν ρέματα και συμπαγείς βράχοι, και μεταξύ των ψυχών, υπάρχουν οι ελεύθεροι και οι σκλάβοι.

داءُ الجَماعَةِ مِن أَرِسطاليسَ لَم
يوصَف لَهُ حَتّى أَتَيتَ دَواءُ

Η ασθένεια της κοινωνίας, που υπήρχε από την εποχή του Αριστοτέλη, δεν είχε συνταγογραφημένη θεραπεία μέχρι που έφτασες εσύ ﷺ.

فَرَسَمتَ بَعدَكَ لِلعِبادِ حُكومَةً
لا سوقَةٌ فيها وَلا أُمَراءُ

Έτσι, εσύ ﷺ σκιαγράφησες για την ανθρωπότητα μια διακυβέρνηση που θα σε ακολουθούσε, στην οποία δεν υπάρχουν ούτε απλοί υπήκοοι ούτε άρχοντες πρίγκιπες με την παραδοσιακή έννοια.

اللهُ فَوقَ الخَلقِ فيها وَحدَهُ
وَالناسُ تَحتَ لِوائِها أَكفاءُ

Σε αυτή τη διακυβέρνηση, ο Θεός και μόνο είναι πάνω από όλη τη δημιουργία, και όλοι οι άνθρωποι κάτω από το λάβαρό της είναι ίσοι.

وَالدينُ يُسرٌ وَالخِلافَةُ بَيعَةٌ
وَالأَمرُ شورى وَالحُقوقُ قَضاءُ

Και η θρησκεία είναι ευκολία, το χαλιφάτο είναι όρκος πίστης, η διακυβέρνηση είναι με διαβούλευση, και τα δικαιώματα διασφαλίζονται από τη δικαιοσύνη.

الإِشتِراكِيّونَ أَنتَ إِمامُهُمْ
لَولا دَعاوي القَومِ وَالغُلَواءُ

Εσύ ﷺ είσαι ο αληθινός ηγέτης των σοσιαλιστών, αν δεν υπήρχαν οι υπερβολικές αξιώσεις και ο εξτρεμισμός κάποιων ανθρώπων.

داوَيتَ مُتَّئِدًا وَداوَوا ظَفرَةً
وَأَخَفُّ مِن بَعضِ الدَواءِ الداءُ

Εσύ ﷺ θεράπευσες με υπομονή και περίσκεψη, ενώ άλλοι προσπάθησαν να θεραπεύσουν με βιασύνη, και πράγματι, μερικές φορές η ίδια η ασθένεια είναι ελαφρύτερη από κάποιες από τις προτεινόμενες θεραπείες της.

الحَربُ في حَقٍّ لَدَيكَ شَريعَةٌ
وَمِنَ السُمومِ الناقِعاتِ دَواءُ

Για εσένα ﷺ, ο πόλεμος για δίκαιο σκοπό είναι θεϊκός νόμος, και μπορεί να είναι μια θεραπεία που προέρχεται από τα πιο θανατηφόρα δηλητήρια.

وَالبِرُّ عِندَكَ ذِمَّةٌ وَفَريضَةٌ
لا مِنَّةٌ مَمنونَةٌ وَجَباءُ

Και η δικαιοσύνη, κατά την άποψή σου ﷺ, είναι ιερή εμπιστοσύνη και υποχρέωση, όχι μια χάρη για να καυχιέσαι ή ένας απλός φόρος προς είσπραξη.

جاءَت فَوَحَّدَتِ الزَكاةُ سَبيلَهُ
حَتّى التَقى الكُرَماءُ وَالبُخَلاءُ

Ήρθε, και η Ζακάτ ενοποίησε τον δρόμο της, φέρνοντας κοντά ακόμη και τους γενναιόδωρους και τους τσιγκούνηδες.

أَنصَفَت أَهلَ الفَقرِ مِن أَهلِ الغِنى
فَالكُلُّ في حَقِّ الحَياةِ سَواءُ

Έφερες δικαιοσύνη στους φτωχούς έναντι των πλουσίων, γιατί όλοι είναι ίσοι στο δικαίωμα στη ζωή.

فَلَوَ اَنَّ إِنسانًا تَخَيَّرَ مِلَّةً
ما اختارَ إِلّا دينَكَ الفُقَراءُ

Αν κάποιος άνθρωπος διάλεγε μια πίστη, οι φτωχοί δεν θα διάλεγαν άλλη παρά τη δική σου θρησκεία ﷺ.

يا أيُّها المُسرى بِهِ شَرَفًا إِلى
ما لا تَنالُ الشَمسُ وَالجَوزاءُ

Ω εσύ ﷺ που ταξίδεψες με τιμή σε ύψη πέρα από την εμβέλεια του ήλιου και του αστερισμού των Διδύμων.

يَتَساءَلونَ وَأَنتَ أَطهَرُ هَيكَلٍ
بِالروحِ أَم بِالهَيكَلِ الإِسراءُ

Αναρωτιούνται αν το Νυχτερινό Ταξίδι ήταν με το πνεύμα ή με το σώμα, ενώ εσύ ﷺ είσαι η αγνότερη μορφή.

بِهِما سَمَوتَ مُطَهَّرَينِ كِلاهُما
نورٌ وَرَيحانِيَّةٌ وَبَهاءُ

Με αμφότερα ανέβηκες ﷺ, και τα δύο εξαγνισμένα, ενσαρκώνοντας φως, άρωμα και λαμπρότητα.

فَضلٌ عَلَيكَ لِذي الجَلالِ وَمِنَّةٌ
وَاللهُ يَفعَلُ ما يَرى وَيَشاءُ

Είναι χάρη και εύνοια σε σένα ﷺ από τον Κύριο της Μεγαλοπρέπειας, γιατί ο Αλλάχ πράττει ό,τι κρίνει σωστό και θέλει.

تَغشى الغُيوبَ مِنَ العَوالِمِ كُلَّما
طُوِيَت سَماءٌ قُلِّدَتكَ سَماءُ

Διέσχισες ﷺ τα αόρατα βασίλεια των κόσμων, και με κάθε ουρανό που διπλωνόταν, ένας άλλος ουρανός σε στόλιζε.

في كُلِّ مِنطَقَةٍ حَواشي نورُها
نونٌ وَأَنتَ النُقطَةُ الزَهراءُ

Σε κάθε σφαίρα, τα φωτεινά της όρια είναι το "Νουν", και εσύ ﷺ είσαι η ακτινοβόλος κουκκίδα.

أَنتَ الجَمالُ بِها وَأَنتَ المُجتَلى
وَالكَفُّ وَالمِرآةُ وَالحَسناءُ

Εσύ ﷺ είσαι η ομορφιά εντός της, ο αποκαλυφθείς, το χέρι, ο καθρέφτης και η ωραία.

اللهُ هَيَّأَ مِن حَظيرَةِ قُدسِهِ
نَزُلًا لِذاتِكَ لَم يَجُزهُ عَلاءُ

Ο Αλλάχ ετοίμασε από το ιερό του άσυλο μια κατοικία για την ουσία σου ﷺ, της οποίας το μεγαλείο κανείς δεν ξεπέρασε.

العَرشُ تَحتَكَ سُدَّةً وَقَوائِمًا
وَمَناكِبُ الروحِ الأَمينِ وِطاءُ

Ο Θρόνος ήταν κάτω από σένα ﷺ ως κάθισμα και οι κολώνες του, και οι ώμοι του Έμπιστου Πνεύματος (Γαβριήλ) χρησίμευαν ως μαξιλάρι.

وَالرُسلُ دونَ العَرشِ لَم يُؤذَن لَهُمْ
حاشا لِغَيرِكَ مَوعِدٌ وَلِقاءُ

Και οι αγγελιοφόροι κάτω από τον Θρόνο δεν επιτράπηκε να πλησιάσουν, γιατί κανείς άλλος εκτός από εσένα ﷺ δεν είχε τέτοιο ραντεβού και συνάντηση.

الخَيلُ تَأبى غَيرَ أَحمَدَ حامِيًا
وَبِها إِذا ذُكِرَ اسمُهُ خُيَلاءُ

Τα άλογα αρνούνται οποιονδήποτε προστάτη εκτός από τον Αχμάντ ﷺ, και υπερηφάνεια τα γεμίζει όταν αναφέρεται το όνομά του.

شَيخُ الفَوارِسِ يَعلَمونَ مَكانَهُ
إِن هَيَّجَت آسادَها الهَيجاءُ

Αυτός ﷺ είναι ο άρχοντας των ιπποτών· γνωρίζουν την αξία του όταν η μάχη ξεσηκώνει τα λιοντάρια της.

وَإِذا تَصَدّى لِلظُبا فَمُهَنَّدٌ
أَو لِلرِماحِ فَصَعدَةٌ سَمراءُ

Κι αν αντιμετωπίσει ﷺ σπαθιά, είναι ινδική λεπίδα, ή αν αντιμετωπίσει δόρατα, είναι σκουρόχρωμο δόρυ.

وَإِذا رَمى عَن قَوسِهِ فَيَمينُهُ
قَدَرٌ وَما تُرمى اليَمينُ قَضاءُ

Κι αν τοξεύσει ﷺ από το τόξο του, το δεξί του χέρι είναι μοίρα, και ό,τι εκτοξεύει το δεξί του χέρι είναι θεϊκή εντολή.

مِن كُلِّ داعي الحَقِّ هِمَّةُ سَيفِهِ
فَلِسَيفِهِ في الراسِياتِ مَضاءُ

Από κάθε κήρυκα της αλήθειας πηγάζει η αποφασιστικότητα του σπαθιού του ﷺ, γιατί το σπαθί του έχει διεισδυτικότητα ακόμα και στα πιο σταθερά πράγματα.

ساقي الجَريحِ وَمُطعِمُ الأَسرى وَمَن
أَمِنَت سَنابِكَ خَيلِهِ الأَشلاءُ

Αυτός ﷺ είναι αυτός που δίνει να πιουν στους τραυματίες, ταΐζει τους αιχμαλώτους, και του οποίου οι οπλές του αλόγου γλίτωσαν τα διασκορπισμένα σώματα.

إِنَّ الشَجاعَةَ في الرِجالِ غَلاظَةٌ
ما لَم تَزِنها رَأفَةٌ وَسَخاءُ

Πράγματι, η ανδρεία στους άνδρες είναι απλώς σκληρότητα, εκτός αν μετριαστεί από συμπόνια και γενναιοδωρία.

وَالحَربُ مِن شَرَفِ الشُعوبِ فَإِن بَغَوا
فَالمَجدُ مِمّا يَدَّعونَ بَراءُ

Και ο πόλεμος είναι μεταξύ της τιμής των εθνών, αλλά αν παραβούν, τότε η δόξα είναι αθώα αυτού που διεκδικούν.

وَالحَربُ يَبعَثُها القَوِيُّ تَجَبُّرًا
وَيَنوءُ تَحتَ بَلائِها الضُعَفاءُ

Ο πόλεμος ανάβει από τους ισχυρούς στην αλαζονεία τους, ενώ οι αδύναμοι στενάζουν κάτω από τις συμφορές του.

كَم مِن غُزاةٍ لِلرَسولِ كَريمَةٍ
فيها رِضىً لِلحَقِّ أَو إِعلاءُ

Πόσες ευγενείς εκστρατείες ανέλαβε ο Αγγελιοφόρος ﷺ, στις οποίες υπήρχε ικανοποίηση για την αλήθεια ή την εξύψωσή της.

كانَت لِجُندِ اللهِ فيها شِدَّةٌ
في إِثرِها لِلعالَمينَ رَخاءُ

Σε αυτές τις εκστρατείες, οι στρατιώτες του Θεού αντιμετώπισαν δυσκολίες, αλλά στον απόηχό τους ήρθε η άνεση για όλους τους κόσμους.

ضَرَبوا الضَلالَةَ ضَربَةٌ ذَهَبَت بِها
فَعَلى الجَهالَةِ وَالضَلالِ عَفاءُ

Χτύπησαν το λάθος με ένα χτύπημα που το εξάλειψε, οπότε στην άγνοια και την πλάνη ας είναι ολοκληρωτική καταστροφή.

دَعَموا عَلى الحَربِ السَلامَ وَطالَما
حَقَنَت دِماءً في الزَمانِ دِماءُ

Εγκαθίδρυσαν την ειρήνη επί του πολέμου, και για τόσο καιρό, αίμα είχε χύσει αίμα ανά τους αιώνες.

الحَقُّ عِرضُ اللهِ كلُّ أَبِيَّةٍ
بَينَ النُفوسِ حِمىً لَهُ وَوِقارُ

Η αλήθεια είναι η τιμή του Θεού, και κάθε ευγενική ψυχή μεταξύ των ανθρώπων είναι προστάτης και σεβαστής της.

هَل كانَ حَولَ مُحَمَّدٍ مِن قَومِهِ
إِلا صَبِيٌّ واحِدٌ وَنِساءُ

Υπήρχε γύρω από τον Μωάμεθ ﷺ από τον λαό του κάτι άλλο εκτός από ένα μόνο αγόρι και γυναίκες;

فَدَعا فَلَبّى في القَبائِلِ عُصبَةٌ
مُستَضعَفونَ قَلائِلٌ أَنضاءُ

Έτσι κάλεσε, και μια ομάδα από τις φυλές ανταποκρίθηκε, ήταν οι αδύναμοι, λίγοι σε αριθμό και εξαντλημένοι.

رَدّوا بِبَأسِ العَزمِ عَنهُ مِنَ الأَذى
ما لا تَرُدُّ الصَخرَةُ الصَمّاءُ

Με την άγρια αποφασιστικότητά τους, απέκρουσαν από αυτόν ﷺ τέτοια βλάβη που ούτε καν ο συμπαγής βράχος δεν θα μπορούσε να αποκρούσει.

وَالحَقُّ وَالإيمانُ إِن صُبّا عَلى
بُردٍ فَفيهِ كَتيبَةٌ خَرساءُ

Κι αν η αλήθεια και η πίστη χύνονταν πάνω σε έναν μανδύα, θα περιείχε μια σιωπηλή λεγεώνα.

نَسَفوا بِناءَ الشِركِ فَهوَ خَرائِبٌ
وَاستَأصَلوا الأَصنامَ فَهيَ هَباءُ

Κατεδάφισαν το οικοδόμημα της πολυθεΐας, οπότε κείται σε ερείπια, και ξερίζωσαν τα είδωλα, οπότε είναι απλώς σκόνη.

يَمشونَ تُغضي الأَرضُ مِنهُمْ هَيبَةً
وَبِهِمْ حِيالَ نَعيمِها إِغضاءُ

Περπάτησαν, και η γη χαμήλωσε το βλέμμα της με δέος προς αυτούς, και αυτοί, με τη σειρά τους, απέστρεψαν το βλέμμα τους από τις πολυτέλειές της.

حَتّى إِذا فُتِحَت لَهُمْ أَطرافُها
لَم يُطغِهِمْ تَرَفٌ وَلا نَعماءُ

Ακόμα κι όταν τα άκρα της ανοίχτηκαν σε αυτούς, ούτε η υπερβολή ούτε οι απολαύσεις τους έκαναν αλαζονικούς.

يا مَن لَهُ عِزُّ الشَفاعَةِ وَحدَهُ
وَهوَ المُنَزَّهُ ما لَهُ شُفَعاءُ

Ω εσύ που μόνος κατέχεις τη δόξα της μεσιτείας, ενώ Αυτός (ο Θεός) είναι υπερβατικός, χωρίς ανάγκη για μεσίτες.

عَرشُ القِيامَةِ أَنتَ تَحتَ لِوائِهِ
وَالحَوضُ أَنتَ حِيالَهُ السَقاءُ

Στον Θρόνο της Ανάστασης, εσύ ﷺ θα είσαι κάτω από το λάβαρό του, και στη Λίμνη (Kawthar), εσύ ﷺ θα είσαι αυτός που δίνει να πιουν.

تَروي وَتَسقي الصالِحينَ ثَوابَهُمْ
وَالصالِحاتُ ذَخائِرٌ وَجَزاءُ

Θα ξεδιψάσεις ﷺ και θα δώσεις να πιουν στους δίκαιους την ανταμοιβή τους, γιατί οι δίκαιες πράξεις είναι θησαυροί και ανταπόδοση.

أَلِمِثلِ هَذا ذُقتَ في الدُنيا الطَوى
وَانشَقَّ مِن خَلَقٍ عَلَيكَ رِداءُ

Ήταν για ένα τέτοιο πεπρωμένο που εσύ ﷺ γεύτηκες την πείνα σε αυτόν τον κόσμο, και ένας φθαρμένος μανδύας σκίστηκε πάνω σου;

لي في مَديحِكَ يا رَسولُ عَرائِسٌ
تُيِّمنَ فيكَ وَشاقَهُنَّ جَلاءُ

Έχω στον έπαινό σου, ω Αγγελιοφόρε ﷺ, νύφες (ποιήματα) που είναι αιχμάλωτες από εσένα και λαχταρούν την αποκάλυψή τους.

هُنَّ الحِسانُ فَإِن قَبِلتَ تَكَرُّمًا
فَمُهورُهُنَّ شَفاعَةٌ حَسناءُ

Είναι όμορφες, οπότε αν εσύ ﷺ τις δεχτείς ευγενικά, η προίκα τους θα είναι μια όμορφη μεσιτεία.

أَنتَ الَّذي نَظَمَ البَرِيَّةَ دينُهُ
ماذا يَقولُ وَيَنظُمُ الشُعَراءُ

Εσύ ﷺ είσαι αυτός του οποίου η θρησκεία οργάνωσε όλη τη δημιουργία· τι μπορούν τότε να πουν ή να συνθέσουν οι ποιητές;

المُصلِحونَ أَصابِعٌ جُمِعَت يَدًا
هِيَ أَنتَ بَل أَنتَ اليَدُ البَيضاءُ

Οι μεταρρυθμιστές είναι δάχτυλα ενωμένα σε ένα χέρι, και αυτό το χέρι είσαι εσύ, μάλιστα, εσύ είσαι το θαυματουργό, γενναιόδωρο χέρι το ίδιο.

ما جِئتُ بابَكَ مادِحًا بَل داعِيًا
وَمِنَ المَديحِ تَضَرُّعٌ وَدُعاءُ

Δεν ήρθα στην πόρτα σου ως απλός υμνητής, αλλά ως ικέτης, διότι πράγματι, από τον ίδιο τον έπαινο αναβλύζει ταπεινή δέηση και προσευχή.

أَدعوكَ عَن قَومي الضِعافِ لِأَزمَةٍ
في مِثلِها يُلقى عَلَيكَ رَجاءُ

Σε επικαλούμαι ﷺ εκ μέρους του αδύναμου λαού μου, εν μέσω μιας κρίσης όπου η ελπίδα, σε τέτοια δεινά, εναποτίθεται σε κανέναν άλλο παρά σε εσένα.

أَدرى رَسولُ اللهِ أَنَّ نُفوسَهُمْ
رَكِبَت هَواها وَالقُلوبُ هَواءُ

Ο Αγγελιοφόρος του Αλλάχ ﷺ γνωρίζει καλά ότι οι ψυχές τους έχουν υποκύψει στις ιδιοτροπίες τους, και οι καρδιές τους είναι απλώς κούφια αγγεία, εύκολα παρασυρόμενα.

مُتَفَكِّكونَ فَما تَضُمُّ نُفوسَهُمْ
ثِقَةٌ وَلا جَمَعَ القُلوبَ صَفاءُ

Είναι κατακερματισμένοι, οι ψυχές τους δεν συνδέονται με καμία εμπιστοσύνη, ούτε οι καρδιές τους έχουν ενωθεί από την αγνότητα της πρόθεσης.

رَقَدوا وَغَرَّهُمُ نَعيمٌ باطِلٌ
وَنَعيمُ قَومٍ في القُيودِ بَلاءُ

Έχουν πέσει σε λήθαργο, εξαπατημένοι από μια φευγαλέα, ψεύτικη άνεση, όμως η άνεση ενός λαού δεμένου με αλυσίδες δεν είναι παρά μια σκληρή δοκιμασία.

ظَلَموا شَريعَتَكَ الَّتي نِلنا بِها
ما لَم يَنَل في رومَةَ الفُقَهاءُ

Έχουν αδικήσει τον θείο νόμο σου, ﷺ, μέσω του οποίου αποκτήσαμε όσα οι νομικοί της Ρώμης, με όλη τους τη σοφία, δεν μπόρεσαν ποτέ να επιτύχουν.

مَشَتِ الحَضارَةُ في سَناها وَاهتَدى
في الدينِ وَالدُنيا بِها السُعَداءُ

Ο πολιτισμός ο ίδιος προχώρησε στο λαμπρό του φως, και οι ευλογημένοι βρήκαν καθοδήγηση μέσω αυτού σε θέματα πίστης και στις υποθέσεις αυτού του κόσμου.

صَلّى عَلَيكَ اللهُ ما صَحِبَ الدُجى
حادٍ وَحَنَّت بِالفَلا وَجناءُ

Είθε ο Αλλάχ να σε ευλογεί ﷺ όσο ένας καμηλιέρης συνοδεύει το σκοτάδι της νύχτας με το τραγούδι του, και μια δυνατή θηλυκή καμήλα λαχταρά στην απέραντη ερημιά.

وَاستَقبَلَ الرِضوانَ في غُرُفاتِهِمْ
بِجِنانِ عَدنٍ آلُكَ السُمَحاءُ

Και η ευγενής, γενναιόδωρη οικογένειά σου ﷺ συνάντησε τη θεία ευαρέσκεια στα υψηλά τους δώματα εντός των Κήπων της Εδέμ.

خَيرُ الوَسائِلِ مَن يَقَع مِنهُم عَلى
سَبَبٍ إِلَيكَ فَحَسبِيَ الزَهراءُ

Το καλύτερο από όλα τα μέσα είναι να βρει κανείς μια σύνδεση με εσένα ﷺ μέσω ενός από τους ευγενείς συγγενείς σου, και για μένα, η Αλ-Ζάχρα (Φατίμα) αρκεί ως αυτός ο αγαπητός σύνδεσμος.