Το Κλειδί της Απαντημένης Δέησης

«الدُّعَاءُ مَوْقُوفٌ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ لَا يَصْعَدُ مِنْهُ شَيْءٌ حَتَّى تُصَلِّيَ عَلَى نَبِيِّكَ»

Η δέηση (du'a) κρέμεται ανάμεσα στον ουρανό και τη γη και τίποτα από αυτή δεν ανεβαίνει έως ότου στείλεις ευλογίες προς τον Προφήτη ﷺ.

Ο Σεΐχης Αμπντουλάχ Σιράζ αλ-Ντιν εξηγεί μια βαθιά αρχή που καταγράφεται από τις πρώιμες αυθεντίες: οι Salawat προς τον Προφήτη ﷺ γίνονται πάντα αποδεκτές από τον Θεό — δεν απορρίπτονται ποτέ. Η δέηση (du'a), αντίθετα, ενδέχεται να γίνει ή να μην γίνει αποδεκτή. Αλλά όταν κάποιος πλαισιώνει τη δέησή του με Salawat στην αρχή και στο τέλος, ο Θεός — στη γενναιοδωρία Του — δεν είναι δυνατόν να δεχθεί τα δύο άκρα και να απορρίψει ό,τι βρίσκεται ανάμεσά τους. Έτσι οι Salawat γίνονται το μέσο που μεταφέρει κάθε άλλη προσευχή στην αποδοχή.

• Οι Salawat γίνονται πάντα αποδεκτές — δεν απορρίπτονται ποτέ από τον Θεό.
• Η δέηση (du'a) που πλαισιώνεται με Salawat στην αρχή και στο τέλος στηρίζεται στην βεβαιότητα της αποδοχής των Salawat.
• Αυτή η διδασκαλία ενθαρρύνει την πρακτική του να αρχίζει και να τελειώνει κανείς κάθε δέηση με ευλογίες προς τον Προφήτη ﷺ.