ایمان به کتاب‌های آسمانی
مسلمان به همه کتاب‌هایی که خدا بر پیامبرانش نازل کرده ایمان دارد؛ مانند صحفِ ابراهیم و موسی، زبورِ داوود و انجیلِ عیسی علیه‌السلام. این ایمان جزیی جدایی‌ناپذیر از عقیده اوست، زیرا او به این باور دارد که خدا منبع هدایت و حق است که از طریق رسالات آسمانی پیاپی با بشریت سخن گفته است؛ این امر در دل مؤمن احترام به همه پیامبران را می‌نشاند.
قرآن کریم بر آنچه پیش از خود آمده حاکم و داور است؛ او همان میزان است که به‌وسیله‌اش میان متون کنونی سنجش می‌کنیم. هر آنچه از آن کتاب‌های پیشین با قرآن موافق باشد، ما به صحت و بقاى آن ایمان داریم، اما آنچه با قرآن مخالفت کند یا در تضاد باشد یقین داریم که در طول زمان دستخوش تحریف و تغییر شده و بازتاب کلام اصلی خدا نیست.
قرآن کریم آمد تا رسالات پیشین را تصدیق کند و آنچه بدان‌ها آسیب رسیده را اصلاح نماید، و نیز در تورات و انجیل از بشارت آمدن محمد ﷺ خبر داده است. این تصدیق نشان‌دهندهٔ وحدت منبع الهی است و قرآن را مرجع نهایی و امین قرار می‌دهد که حقیقت مقصود خدا را در آن رسالات پیشین حفظ کرده است.
جوهر ایمان به این کتاب‌ها در تسلیم به این است که آن‌ها هادی و نورند. هرچند ما به وقوع تحریف در برخی از کتب پیشین معتقدیم، اما آن‌ها را نادیده نمی‌گیریم؛ بلکه به آنچه قرآن درباره اصل احکام و ارزش‌هایشان خبر داده، پایبندیم، زیرا خدا آن‌ها را در کتاب خود محفوظ داشته است. بدین‌سان مسلمان به سلسله‌ی نبوت وصل می‌ماند، به همهٔ رسالت‌ها احترام می‌گذارد و قرآن را به‌عنوان منهج زندگی نگاه می‌دارد.
يؤمن المسلم بجميع الكتب التي أنزلها الله على أنبيائه، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليه السلام. هذا الإيمان جزء لا يتجزأ من عقيدته، حيث يقر بأن الله هو مصدر الهداية والحق الذي خاطب به البشرية عبر رسالاته السماوية المتتالية، مما يغرس في نفس المؤمن احترام جميع الأنبياء الذين بلغوا هذه الرسالات للناس.
يعد القرآن الكريم المهيمن والحاكم على ما سبقه من الكتب السماوية؛ فهو الميزان الذي نزن به ما بين أيدينا اليوم من نصوص. فكل ما وافق القرآن من أخبار تلك الكتب نؤمن بصحته وبقائه، أما ما خالفه أو تناقض معه، فنوقن بأنه تعرض للتحريف والتبديل على مر العصور، ولا يمثل كلام الله الأصلي كما نزل.
لقد جاء القرآن الكريم مصدقاً لما قبله من رسالات مع تصحيح ما لحق بها من تحريف، بل وجاء بالبشارة بالنبي محمد ﷺ في التوراة والإنجيل. إن هذا التصديق يبين وحدة المصدر الإلهي، ويجعل من القرآن المرجع النهائي والأمين الذي يحفظ للبشرية حقيقة ما أراده الله في تلك الرسالات المنزلة سابقاً.
إن جوهر الإيمان بهذه الكتب يكمن في التسليم بأنها هدى ونور. ومع إيماننا بوقوع التحريف في الكتب السابقة، لا نتجاهلها، بل نتمسك بما أخبرنا القرآن عن جوهر أحكامها وقيمها التي خلدها الله في كتابه. وبذلك، يظل المسلم موصولاً بسلسلة النبوات المباركة، محترماً لرسالات الله جميعاً، ومتمسكاً بالقرآن كمنهج حياة.