Usko ilmoitettuihin kirjoihin

Muslimi uskoo kaikkiin kirjoihin, jotka Allah on lähettänyt profeetoilleen, kuten Ibrahimin ja Musan lehtiin, Daavidin Psalttariin ja Isan (Jeesuksen) Evankeliumiin, rauha hänelle. Tämä usko on erottamaton osa hänen uskonkappaleitaan, sillä hän tunnustaa, että Allah on johdatuksen ja totuuden lähde, jolla Hän on puhutellut ihmiskuntaa peräkkäisten taivaallisten sanomiensa kautta, mikä istuttaa uskovan sieluun kunnioituksen kaikkia profeettoja kohtaan, jotka ovat välittäneet nämä sanomat ihmisille.

Pyhä Koraani on hallitseva ja tuomitseva suhteessa sitä edeltäneisiin taivaallisiin kirjoihin; se on vaaka, jolla punnitsemme käsissämme olevat tekstit tänä päivänä. Kaikki, mikä noiden kirjojen kertomuksista on Koraanin mukaista, uskomme olevan totta ja pysyvää. Mutta kaikki, mikä on ristiriidassa Koraanin kanssa tai vastustaa sitä, uskomme varmasti, että se on vääristynyt ja muuttunut aikojen saatossa, eikä se edusta Allahin alkuperäistä sanaa sellaisena kuin se ilmoitettiin.

Pyhä Koraani tuli vahvistamaan sitä edeltäneitä sanomia ja korjaamaan niihin kohdistuneet vääristymät, ja se toi jopa ilosanoman profeetta Muhammadista ﷺ Toorassa ja Evankeliumissa. Tämä vahvistus osoittaa jumalallisen lähteen yhtenäisyyden, ja se tekee Koraanista lopullisen ja luotettavan viitekehyksen, joka säilyttää ihmiskunnalle sen totuuden, jonka Allah tarkoitti niissä aiemmin ilmoitetuissa sanomissa.

Näihin kirjoihin uskomisen ydin on hyväksyä, että ne ovat johdatusta ja valoa. Vaikka uskomme, että aiempiin kirjoihin on kohdistunut vääristymiä, emme jätä niitä huomiotta, vaan pidämme kiinni siitä, mitä Koraani on kertonut meille niiden säännösten ja arvojen ytimestä, jotka Allah on ikuistanut Kirjaansa. Siten muslimi pysyy yhteydessä siunattuun profeettojen ketjuun, kunnioittaen kaikkia Allahin sanomia ja pitäen kiinni Koraanista elämäntapana.

يؤمن المسلم بجميع الكتب التي أنزلها الله على أنبيائه، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليه السلام. هذا الإيمان جزء لا يتجزأ من عقيدته، حيث يقر بأن الله هو مصدر الهداية والحق الذي خاطب به البشرية عبر رسالاته السماوية المتتالية، مما يغرس في نفس المؤمن احترام جميع الأنبياء الذين بلغوا هذه الرسالات للناس.

يعد القرآن الكريم المهيمن والحاكم على ما سبقه من الكتب السماوية؛ فهو الميزان الذي نزن به ما بين أيدينا اليوم من نصوص. فكل ما وافق القرآن من أخبار تلك الكتب نؤمن بصحته وبقائه، أما ما خالفه أو تناقض معه، فنوقن بأنه تعرض للتحريف والتبديل على مر العصور، ولا يمثل كلام الله الأصلي كما نزل.

لقد جاء القرآن الكريم مصدقاً لما قبله من رسالات مع تصحيح ما لحق بها من تحريف، بل وجاء بالبشارة بالنبي محمد ﷺ في التوراة والإنجيل. إن هذا التصديق يبين وحدة المصدر الإلهي، ويجعل من القرآن المرجع النهائي والأمين الذي يحفظ للبشرية حقيقة ما أراده الله في تلك الرسالات المنزلة سابقاً.

إن جوهر الإيمان بهذه الكتب يكمن في التسليم بأنها هدى ونور. ومع إيماننا بوقوع التحريف في الكتب السابقة، لا نتجاهلها، بل نتمسك بما أخبرنا القرآن عن جوهر أحكامها وقيمها التي خلدها الله في كتابه. وبذلك، يظل المسلم موصولاً بسلسلة النبوات المباركة، محترماً لرسالات الله جميعاً، ومتمسكاً بالقرآن كمنهج حياة.