Gabatarwa ga Littafin

Godiya ta tabbata ga Allah Ubangijin halittu, tsira da amincin Allah mafi daukaka su tabbata ga wanda aka aiko shi a matsayin rahama ga halittu, shugabanmu Muhammadu dan Abdullahi, mai gaskiya da cika alkawari, amintacce, da alayensa da sahabbansa masu daraja da albarka, da wadanda suka bi su da kyautatawa har zuwa ranar sakamako. Tsarki ya tabbata gare Ka ya Allah, ba mu da wani ilimi sai wanda Ka sanar da mu. Ya Allah Ka sanar da mu abin da zai amfane mu, kuma Ka amfanar da mu da abin da Ka sanar da mu, Ka kara mana ilimi da hakuri da hikima; lallai Kai ne Masani, Mai hakuri, Mai hikima. Ubangiji Ka buda mini kirji na, Ka saukaka mini al'amari na, Ka kwance kullin da yake harshe na domin su fahimci magana ta.

Bayan haka, yana faranta mini rai in gabatar wa mai karatu mai daraja wani zabaɓɓen tarin kalaman Annabi ﷺ masu hikima wadanda na zabo su daga shahararren littafina mai suna 'Safwat al-Ahadith al-Nabawiyya al-Shareefa'. Wadannan hadisai ne da wasu daga cikin malaman hadisi suka hadu a kan ingancinsu. Wannan ya biyo bayan nasarar da littafin 'al-Safwa' ya samu, wanda babban kundin bincike ne mai fadi da Allah Ya girmama ni da tarawa, shiryawa, kasa-kasa da shi, da kuma bayyana kalmominsa masu wuyar fahimta shekaru da suka gabata. Cikin falalar Allah, littafin ya samu karbuwa da maraba a wajen masana a kasashen Larabawa da duniyar Musulunci baki daya, saboda kunshe da hadisai mafi muhimmanci da karfi wadanda babu shakka a kan ingancinsu, kasancewar manyan malaman hadisi sun hadu a kansu. Hadisai ne da Musulmi yake bukata a cikin addininsa da rayuwarsa ta duniya. A cikin littafin 'al-Safwa', na mayar da hankali ne a kan hadisan da suka shafi akida, ibada, hukunce-hukunce, hikimomin Annabi, kwadaitarwa da tsoratarwa, falaloli, siffofin Annabi, ladabi, ilimi, magani, tafsiri, labaran fitintinu da alamomin tashin alkiyama, siffofin ranar sakamako, aljanna da wuta, da duk abin da zai amfani Musulmi a addininsa da duniyarsa, da sauran wa'azozi da abubuwan da suke tausasa zuciya. Manufar ita ce ya zama matattarar hadisai mai saukin samu ga masu bincike, kuma ya zama littafi mai kunshe da hujjoji inda hadisan da aka hadu a kan ingancinsu suke bayyane tare da alamomin manyan malaman da suka fitar da su, idan Allah Madaukakin Sarki Ya so.

Wannan littafi ne da malamai, masana hadisi, da masu tunani da dama suka yaba wa, kuma suka dauke shi a matsayin cikakken kundin hadisi na zamani saboda kunshe da hadisai mafi inganci da karfi ta fuskar isnadi da matani. Littafi ne da ba a taba yin irinsa ba a wannan fanni da tsari. Bayan bugu na goma sha hudu, na ga cewa duk da muhimmancin littafin da matsayinsa na ilimi a matsayin cikakken matattara ga wanda yake son tabbatar da ingancin hadisai, ya fi karkata ne ga ajin masana da daliban ilimi da malamai. Don haka, sakamakon bukatar wasu daga cikin yan uwanmu masana da masu daraja na a takaita littafin 'al-Safwa' saboda akwai wasu hadisai da suka maimaitu a ciki saboda bambancin farkon hadisin, ko karin kalma daya ko fiye, ko bambancin lafazin maruwaita duk da cewa ma'anar daya ce ko kusa da juna, hakan ya sa muka cire su a cikin wannan littafi na 'Jawami'u al-Kalim'. Wannan domin ya zama mai saukin mallaka da haddace wa ga wanda yake son haddace wa. Amma wanda yake son dukkan hadisan da babu shakka a kan ingancinsu, to ya koma ga littafin 'Safwat al-Ahadith al-Nabawiyya al-Shareefa' cikakke. Ta haka, littafin 'Jawami'u al-Kalim' zai zama mai saukin dauka da mallaka ga kowane nau'in dalibai da masu nazarin ilimin addini da na duniya, domin bayyana kyawawan hadisan Annabi ﷺ da kalaman sa masu hikima da sunnoninsa. Idan mumini ko wanda ba mumini ba ko mai suka ya duba su, zai ga a fili irin baiwar Ubangiji da Allah Ya ba Manzo wanda bai yi karatu ba ﷺ, wadanda suka hadu suka zama hadisai masu hikima da ban mamaki wadanda ba sa fitowa sai daga wanda Allah Ya zaba ya zama rahama ga halittu, tabbatar da fadin Allah Madaukakin Sarki: 'Kuma ba Mu aiko ka ba face domin ka zama rahama ga halittu.' Shi kuma ﷺ ya fada game da kansa cewa: 'Lallai ni rahama ce da aka bayar kyauta.' Wadannan hadisai suna tabbatar da wadannan ma'anoni kuma suna dacewa da hikimomi, dabi'u, da kyawawan halaye na Musulunci da na dan Adam, wadanda dukkan masu tunani da malamai masu adalci da daraja a duniya za su girmama.

Haka kuma, na yi nufin isar da wadannan hikimomi da abubuwan ban mamaki na Annabi Muhammadu ga yan uwanmu da suke zaune a kasashen waje, domin kokarin gabatar da su a matsayin nassosi na Musulunci masu tsarki. Ina rokon duk wanda yake da iko a cikinsu da ya yi kokarin fassara shi zuwa harsunan da ake magana da su a kasashensu, a matsayin mataki na gabatar da babban tunani na Musulunci a matsayin sako na duniya wanda yake dauke da rahama, kauna, da yan uwantaka ga masu kiran zaman tare bisa zaman lafiya, adalci, da kyawawan halaye.

Tunda yake sunnar Manzo mai daraja ﷺ tana da matsayi na musamman wajen gina wayewar Larabawa da Musulunci, kuma tana da matsayi na asali a cikin shari'ar Musulunci, kuma umarni na Ubangiji ya zo a fili a kan wajabcin yin riko da koyarwar Zabaɓɓen Manzo ﷺ, inda Madaukakin Sarki Ya ce a cikin littafinsa: 'Kuma abin da Manzo ya zo muku da shi, to ku rike shi, abin da kuma ya hana ku, to ku hanu.' Kuma Allah Madaukakin Sarki Ya keɓance shi da fadinSa: 'Kuma lallai kai kana shiryarwa zuwa ga hanya madaidaiciya.' Kuma Ya ce wa muminai: 'Lallai abin koyi mai kyau ya kasance gare ku a cikin Manzon Allah, ga wanda yake fatan samun rahamar Allah da ranar lahira, kuma ya ambaci Allah da yawa.'

Haka kuma, Allah Madaukakin Sarki Ya umarci Manzonsa mai daraja ﷺ da ya isar da abin da aka saukar masa ta hanyar fadinSa: 'Ya kai Manzo, ka isar da abin da aka saukar maka daga Ubangijinka.' A wasu ayoyin kuma, Allah Madaukakin Sarki Yana bayyana cewa Ya saukar da Ambato mai hikima (Alkur'ani) ga Manzonsa mai daraja domin ya bayyana shi kuma ya fayyace shi ga mutane, inda Ya ce: 'Kuma Mun saukar maka da Ambato domin ka bayyana wa mutane abin da aka saukar musu, kuma tsammaninsu za su yi tunani.' Allah Madaukakin Sarki Yana jaddada cewa daga cikin mafi bayyanar siffofin mumini shi ne yin riko da abin da Allah da Manzonsa suka hukunta, inda Ya ce a cikin littafinsa: 'Kuma ba ya kasancewa ga mumini namiji ko mumina mace, idan Allah da Manzonsa suka hukunta wani al'amari, su kasance suna da wani zabi a cikin al'amarinsu. Kuma wanda ya saba wa Allah da Manzonsa, to lallai ya bace bata bayyananna.' Kuma Madaukakin Sarki Yana jaddada cewa Manzo mai daraja ﷺ ba ya magana daga son zuciyarsa, face dai da shiriya daga wahayin Ubangiji, inda Ya ce: 'Kuma ba ya magana daga son zuciya.' Haka kuma Ya umarci muminai da su yi masa biyayya, kuma Ya hada biyayyar Manzo ﷺ da biyayyar Allah Madaukakin Sarki inda Ya ce: 'Kuma wanda ya yi biyayya ga Allah da Manzo, to wadannan suna tare da wadanda Allah Ya yi wa ni'ima daga cikin Annabawa, da masu yawan gaskatawa, da shahidai, da mutanen kirki. Kuma wadannan sun yi kyawun abokan zama.' Akwai wasu ayoyi da dama wadanda suke kwadaitar da Musulmi a kan bin koyarwar Manzo ﷺ, da nisantar abubuwan da ya hana, da yin riko da sunnarsa.

Babu shakka cewa Alkur'ani mai girma shi ne tushe na farko na shari'ar Musulunci, kuma sunnar Annabi ﷺ ta fuskar maganganunsa da ayyukansa ita ce tushe na biyu. Ita ce mai bayyana hukunce-hukuncen Alkur'ani mai girma, tana keɓance abin da yake gama-gari, ko takaita abin da yake sako-sako, ko fassara abin da yake dunkule. Kai, tana ma iya keɓancewa da wasu hukunce-hukunce wadanda ba su zo a cikin Alkur'ani ba tun asali. Saboda wannan matsayi ne malamai da shugabannin al'umma suka ba ta kulawa ta musamman, kuma suka kashe dukiya da lokaci mai yawa wajen tarawa da kiyaye ta. Sun kware wajen tara hadisan Annabi da tsara su gwargwadon manufofinsu da burikansu, kuma sun yi tafiye-tafiye dominsa, suka shagaltu da rubuta shi da kasa-kasa da shi.

Wannan ya fara ne tun lokacin da sahabbai masu daraja suka duƙufa wajen haddace hadisi mai girma a cikin ƙirazansu, suka kuma sanya shi a cikin zuciyarsu. Sun kasance suna tseren wajen haddace shi da tabbatar da shi, domin Manzo mai daraja ﷺ ya fara hana su rubuta shi a kwanakin farko na kira, saboda tsoron kada ya gauraya da Alkur'ani mai girma. Bayan haka, tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi, ya ba wa wasu daga cikin sahabbai izinin yin rubutu, kamar su Ali dan Abi Talib, da Abu Shah, da Jabir dan Abdullahi, Allah ya ƙara musu yarda, sannan kuma Abdullahi dan Amr dan al-As, Allah ya ƙara musu yarda, bayan da wasu sahabbai suka ce masa sa'ad da suka gan shi yana rubuta duk abin da ya fito daga bakin Manzo ﷺ: «Shin kana rubuta duk abin da kake ji daga Manzon Allah, alhali Manzon Allah mutum ne da yake magana a lokacin fushi da lokacin farin ciki?» Sai ya ambaci hakan ga Manzo ﷺ, sai ya ce masa: «Rubuta, na rantse da wanda raina yake hannunsa, babu abin da yake fita daga gare shi —sai ya nuna bakinsa— face gaskiya.» Abu Huraira ya tabbatar da hakan da faɗinsa: «Babu wani daga cikin sahabban Annabi da ya fi ni yawan hadisi daga gare shi, in ban da Abdullahi dan Amr, domin shi yana rubutawa ni kuma ba na rubutawa.» Rubutun Abdullahi dan Amr dan al-As ya shahara a tsakanin sahabbai kuma suka kira shi da Littafi Mai Gaskiya. Duk wannan ya kasance shaida ne kan kulawar sahabbai masu daraja, Allah ya ƙara musu yarda, da kwadayinsu wajen haddace maganganun Manzo mai daraja ﷺ da ayyukansa a ka, har suka mayar da su a matsayin tsarin rayuwa da sunna ta aikace a kowane lamari. Abin da ya taimaka musu a kan haka shi ne kaifin haddarsu da tsarkin zukatansu, ban da yadda wasu daga cikinsu suka rubuta hadisai da dama, ta yadda al'ummar sahabbai a Madina ta zama cikakken hoton al'ummar Musulmi ta farko mai riko da sunna mai daraja. Wannan duka ya koma tare da sahabbai, Allah ya ƙara musu yarda, zuwa ga al'ummar tabi'ai, inda manyan maruwaita daga tabi'ai suka isar da waɗannan taskoki masu girma da abubuwa masu daraja zuwa ga tsararraki masu zuwa bayansu.

Lokacin da Musulunci ya yaɗu, daular Musulunci ta faɗaɗa, sahabbai kuma suka watsu a garuruwa daban-daban, buƙata ta taso na a tattara hadisi a cikin littattafai tsayayyu. Daga cikin waɗanda suka fara ba da muhimmanci ga wannan al'amari akwai Halifa Umar dan Abdul'aziz, inda ya ba da umarni ga wakilansa da malaman garuruwa da su rubuta hadisi su tattara shi. Waɗanda suka fara aiwatar da hakan sun haɗa da Ibn Shihab al-Zuhri (shekara ta 124 bayan hijira), da Ibn Ishaq (ya rasu 151), da Sufyan al-Thawri (ya rasu 161). Daga cikin shahararrun littattafan da suka zo mana daga wancan lokacin akwai Muwatta na Imam Malik (93-179), sannan Musannaf na Abd al-Razzaq (ya rasu 211), da Musannaf na Ibn Abi Shaiba (ya rasu 235) da sauransu. Bayan haka, aka shiga wani sabon mataki na matakan tsara hadisi mai girma, inda wasu daga cikinsu suka tattara duk abin da aka ruwaito daga Manzo ﷺ, suka wallafa littattafan Musnadai, waɗanda littattafai ne da suka ƙunshi hadisan Manzo ﷺ tare da sarƙoƙin ruwayoyinsu ba tare da rarrabe tsakanin ingantacce da waninsa ba. Daga cikin waɗanda suka fara wallafa Musnadai akwai Imam Ahmad (wanda aka haifa 164 ya rasu 241), da Uthman dan Abi Shaiba (156-239) da sauransu. Wasu kuma sun keɓance ingantattu ne kawai wajen tattarawa ba tare da raunana ba, kuma wanda ya fara wallafa littafi ta wannan hanyar shi ne Imam al-Bukhari (256), sannan Imam Muslim (261), kuma manyan malamai da dama sun bi tafarkinsu. Bayan haka, wallafe-wallafen hadisi suka yaɗu ta kowane nau'i da siffa, aka sami Musnadai, da Sahihai, da Sunanai, da Mustadrakai, da Mustakhrajai, sannan Jawami'ai da sauran littattafan hadisi da ilimin hadisi a kan nau'o'insu da darajojinsu daban-daban. Waɗannan baki ɗaya daga baya suka zama tushen ilimin hadisi ta fuskar ruwaya da nazari.

Bugu da ƙari, ba mu sami labarin wani ilimi daga cikin ilimomin tarihi da ya sami haɗin sarƙar ruwaya ta hanyar amintattu, masu adalci, da kiyayewa, kamar wannan matsayi mai girma da sunnar Annabi ta samu ba. Malaman al'umma da shugabanninta sun ba ta kulawa ta musamman, har suka sami damar gina wata katuwar dakin karatu wadda ba a cika samun irinta ba a tarihi. Sun ƙware wajen tattara hadisin Annabi da tsara shi, kuma hakan ya fara ne tun kwanakin farko na kiran Annabi. Daruruwan littattafan hadisi sun zo mana, kuma mafi yawan waɗannan littattafai suna ɗauke da ingantattu, da kyawawa, da raunana, da kuma wasu ƙirƙirarru.

Ba zan ɓoye muku ba cewa tun farkon rayuwata ta tunani, abin da na fi so shi ne karatu da nazarin littattafan sunna da hadisai. Sau da yawa nakan tsinci kaina cikin matuƙar farin ciki da annashuwa yayin da nake nazarin hadisan Zazzaɓaɓɓen Annabi, ina tabbatarwa da yin bincike a kansu. Sai dai abin da yake rage mini wannan farin ciki shi ne samun wasu hadisai masu sarkakiya waɗanda ba su dace da manufofin shari'a mai haske ba. Sau da yawa nakan nemi malamai da masana hadisi da su gabatar mana da littafi guda ɗaya wanda zai tattara muhimman hadisai ingantattu waɗanda Musulmi yake buƙata a addininsa da duniyarsa. Domin ɗalibin ilimi da yake neman wani hadisi a cikin littattafan hadisi daban-daban, galibi yakan tsinci kansa a gaban tarin hadisai masu yawan gaske da suka haura dubu ɗari, waɗanda ra'ayoyin malamai suka bambanta kan matakin ingancin kowannensu ko rauninsa. Nakan tambayi kaina; ta yaya Musulmi zai iya sanin tushe na biyu mafi muhimmanci na shari'arsa a tsakanin dubun-dubatar hadisai waɗanda kwararru ma suke ɓacewa a cikin tekunsu......?!

Wannan ya sa na sake nazarin shahararrun littattafan hadisi ta fuskar ruwaya da nazari, na ci gaba da bincikena mai sauƙi har na gano cewa kaɗan ne daga cikin masana hadisi suka shardanta inganci a cikin littattafantsu, suka kuma sanya sharuɗɗa da ka'idoji na karɓar hadisi. Mafi muhimmancinsu su ne waɗanda Imam al-Suyuti ya ambata a gabatarwar littafinsa al-Jami' al-Kabir, inda ya nuna cewa littattafantsu «an yi musu alama da inganci». Kakana, Imam mai ilimin hadisi Muhammad dan Ja'afar al-Kattani, ya tabbatar da wannan ma'ana a cikin littafinsa al-Risala al-Mustatrafa fi Bayan Mashhur Kutub al-Sunna al-Musharrafa, inda ya ce: «Daga cikinsu akwai littattafan da marubutansu suka wajabta inganci a cikinsu.» Waɗannan shugabanni sun sadaukar da lokacinsu, da dukiyarsu, da ƙoƙarinsu mai daraja domin tabbatar da ingancin kowane ƙarami da babban abu da ya fito daga Annabi ﷺ. Mafi yawan malaman hadisi sun yi ittifaƙi kan rarraba hadisin Annabi zuwa nau'o'i uku na gaba ɗaya, su ne:

Ingantacce (Sahih), da Kyakkyawa (Hasan), da Raunana (Da'if), ga kuma bayaninsu dalla-dalla:

Na farko: Hadisi ingantacce (Sahih) shi ne wanda mai adalci kuma mai kiyayewa ya ruwaito shi daga mai adalci kuma mai kiyayewa har zuwa ƙarshensa, kuma ya kasu kashi uku:

Hadisi Mutawatir: Shi ne wanda wani taro na mutane suka ruwaito shi daga wani taron, ta yadda ba zai yiwu su hadu a kan karya ba.

Hadisi Mashhur: Shi ne wanda a kalla mutane uku daga cikin amintattun masu ruwaito hadisi suka ruwaito shi.

Hadisin Ahad: Shi ne ingantaccen hadisi wanda amintaccen mutum guda daya kacal ya kebanta da ruwaito shi.

Na biyu: Hadisi Hasan: Shi ne wanda ya kunshi mafi karancin siffofin karbuwa.

Na uku: Hadisi Da'ifi: Shi ne wanda bai kunshi komai na siffofin karbuwa ba, kuma yana da rabe-rabe masu yawa.

Amma Hadisai Kudusi: Su ne hadisan da Manzo ﷺ yake ruwaitowa daga Mahalicci Madaukaki. Wadannan hadisai, kamar sauran hadisan Annabi, akwai ingantattu (Sahih), akwai kyawawa (Hasan), akwai masu rauni (Da'ifi), sannan akwai wasu kirkirarru (Maudu'i).

Bisa la'akari da wadannan faffadan karatuttukan hadisi, na mayar da hankali a cikin littafina na farko mai suna Safwat al-Ahadith al-Nabawiyya a kan hadisan da adadi mai yawa na malaman hadisi suka yi ittifaki a kan ingancinsu. Idan hadisi ya kasance yana dauke da sa hannun malaman hadisi da dama wadanda suka tabbatar da ingancinsa, duk da bambancin tunaninsu, wurarensu, da zamanunsu, to wannan yana nufin cewa kowannensu ya yi iya kokarinsa wajen tabbatar da ingancin jingina shi ga Manzo mai daraja ﷺ. Wannan yana ba da wani fadi na tunani, yanki, da tarihi wajen tabbatar da shi, wanda hakan yake daukaka hadisan littafin Safwat al-Ahadith zuwa matsayin yakini tabbatacce game da ingancin jingina su ga Manzo mai daraja ﷺ. Domin ba zai yiwu su hadu a kan kuskure ko sakaci ko kuma a yaudare su baki daya ba. Misali, idan muka sani cewa hadisi mai daraja na: «Ku yi aiki, domin kowane mutum an saukaka masa abin da aka halicce shi dominsa» manyan malaman hadisi fiye da goma ne suka fitar da shi, to wannan yana tura mu zuwa ga yanke hukuncin cewa yana daya daga cikin mafi ingancin hadisai.

Daga nan ne na ce, amincewarmu da ingancin wani hadisi tana ƙaruwa ne gwargwadon yawan malaman hadisi da suka fitar da shi a cikin littattafansu na sahihai. Don haka, wannan zaɓaɓɓen tarin hadisai masu ban sha'awa ya ƙunshi hadisan da manyan malaman sahihai suka yi ittifaƙi a kan ingancinsu, waɗanda yawansu ya kai kusan hadisai dubu huɗu. Waɗannan hadisai sun shafi dukkan rassan shari'a mai girma, tun daga kan akida, ibada, mu'amala, hukunce-hukuncen laifuka, ladabi, kyawawan halaye, shugabanci da sauran su. Dukkansu kuma ba su saɓa wa Alkur'ani mai girma ba, ko manufofi da tabbatattun al'amuran shari'a, ko kuma ilimin da tabbatarsa ba ta da shakka.

Na kawo alamomin malaman hadisin ne bisa ga wanda ya riga wani a lokaci a cikin wannan littafi nawa. A nan gaba zan kawo mafi mahimmancin gajeren alamomin da na zaɓa don malaman hadisi — Allah ya ƙara musu yarda — waɗanda akasarin malaman hadisi suka yi ittifaƙi a kansu, su ne:

(Kha) na Bukhari, (Mim) na Muslim, (Kaf) na abin da suka yi ittifaƙi a kansa, (Dal) na Abu Dawud, (Ta) na Tirmidhi, (Nun) na Nasa'i, (Ha) na Ibn Majah, (Al-Arba'a) na waɗannan huɗun, (Al-Thalatha) na su ban da Ibn Majah, (Ham) na Ahmad bin Hanbal a cikin Musnad ɗinsa, (Am) na ƙarin da ɗansa Abdullahi ya yi, (Kaf) na Al-Hakim a cikin Al-Mustadrak, (Hub) na Ibn Hibban a cikin Sahih ɗinsa, (Khuz) na Ibn Khuzaima a cikin Sahih ɗinsa, (Tab), (Tas), (Tas) na Al-Tabarani a cikin Al-Kabir da Al-Awsat da Al-Saghir, (Sad) na Sa'id bin Mansur a cikin Sunan ɗinsa, (Khad) na Bukhari a cikin Al-Adab, (Takh) na Bukhari a cikin Al-Tarikh, (Dad) na Al-Diya al-Maqdisi a cikin Al-Mukhtara, (Fa'i) na Shafi'i a cikin Musnad ɗinsa, (Shin) na Ibn Abi Shaiba a cikin Al-Musannaf, (Ab) na Abdurrazzaq a cikin Al-Jami' da Al-Musannaf, (Ain) na Abu Ya'la a cikin Musnad ɗinsa, (Kat) na Al-Daraqutni a cikin Al-Sunan da Al-Afrad, (Far) na Al-Dailami a cikin Al-Firdaws, (Hal) na Abu Nu'aim a cikin Al-Hilya, (Hab, Haq) na Al-Baihaki a cikin Shu'ab al-Iman da Al-Sunan da Al-Ma'rifa da Dala'il al-Nubuwwa da Al-Asma' wa al-Sifat, (Ad) na Ibn Adi a cikin Al-Kamil, (Ak) na Al-Uqaili a cikin Al-Du'afa, (Khat) na Al-Khatib a cikin Al-Jami' da Al-Tarikh, (Mai) na Al-Darimi a cikin Sunan ɗinsa, (Ta) na Al-Tayalisi a cikin Musnad ɗinsa, (Kar) na Ibn Asakir a cikin Tarikh ɗinsa, (Baz) na Al-Bazzar a cikin Sunan ɗinsa.

Na zaɓi waɗannan hadisai masu ban sha'awa daga littafina mai suna Safwat al-Ahadith al-Nabawiyya al-Shareefa, kuma na kira su Jawami'u al-Kalim an-Nabawiyya ash-Sharifa. A cikinsa akwai zaɓaɓɓun zaɓaɓɓu da kuma kololuwar hadisai masu ban sha'awa waɗanda ke tabbatar da girman Manzo mai daraja ﷺ, da hikimarsa, da iliminsa, da yadda sakonsa ya shafi kowa, da haƙurinsa, da jajircewarsa, da yaƙar zalunci da azzalumai, da tabbatar da gaskiya da kuma ruguza ƙarya, domin su kasance fitilar haske ga ’ya’yanmu da al’umma baki ɗaya.

Ina roƙon Allah da gaske cewa in kasance na gabatar wa Musulunci mai girma baki ɗaya, da kuma Sunnar Annabi mai daraja musamman, wani babban aiki wanda zai taimaka — idan Allah ya so — wajen haɗa kan Musulmi, da kusantar da Musulunci da ruhinsa madawwami zuwa ga zukatan masu ilimi da tunanin masu tunani na kwarai a gabashi da yammacin duniya. Allah yana faɗar gaskiya kuma Shi ne yake shiryarwa zuwa ga hanya madaidaiciya. Godiya ta tabbata ga Allah wanda ya ce: «Kuma a saman kowane ma'abucin ilimi akwai wani masani.» Amincin Allah da rahamarsa da albarkatunsa su tabbata a gare ku.

Farfesa Dr. Abd al-Qadir al-Makki al-Kattani
Mai ba da shawara kuma Farfesa a fannin Injiniya da Karatun Musulunci na gaba

Ya ce ﷺ: «Allah ya albarkaci mutum wanda ya ji wani abu daga garemu sai ya isar da shi kamar yadda ya ji; gama watakila wanda aka isar masa ya fi mai ji fahimta.»