Hit a kinyilatkoztatott könyvekben

A muszlim hisz minden olyan könyvben, amelyet Isten küldött prófétáinak: például Ábrahám tekercsei, Mózes könyvei, Dávid zsoltárai (Zabúr) és Jézus evangéliuma (Injil). Ez a hit az hitvallás részét képezi; elismeri, hogy Isten az igazság és a vezetés forrása, aki egymást követő égi üzeneteken keresztül szólt az emberiséghez, s ez tiszteletet ébreszt minden olyan próféta iránt, aki ezeket az üzeneteket közvetítette az embereknek.

A Korán áll minden előző kinyilatkoztatás felett; ez a mérleg, amellyel a ma rendelkezésünkre álló szövegeket megítéljük. Amit a Korán megerősít azokból az előző könyvekből, annak hitelességét és fennmaradását elfogadjuk; ami azonban ellentmond a Koránnak vagy vele összeegyeztethetetlen, azt biztosan úgy tekintjük, hogy időközben torzuláson, átalakuláson ment keresztül, és nem az eredeti Isten beszéde.

A Korán megerősítette az előtte küldött üzeneteket, kijavította, ami azokban torzulást szenvedett, sőt hírt adott a próféta Muhammad ﷺ eljöveteléről a Tórában és az Evangéliumban. Ez a megerősítés egységet mutat az isteni forrásban, és a Koránt végső, megbízható hivatkozásként állítja, amely megőrzi Istennek az előző kinyilatkoztatásokban megfogalmazott szándékát.

A hit ezen könyvek iránt lényege annak elfogadása, hogy ők is útmutatás és fény az ember számára. Bár hisszük, hogy a korábbi könyvek részben torzuláson mentek át, nem hagyjuk figyelmen kívül azokat: a Korán útmutatása szerint ragaszkodunk ahhoz, amit megőrzött belőlük — különösen alapvető elveiket és értékeiket. Így a muszlim kapcsolódik a prófétaság megszakítás nélküli láncolatához, tiszteletben tartva minden isteni küldetést, miközben a Koránt tekinti életvezetési irányelvnek.

يؤمن المسلم بجميع الكتب التي أنزلها الله على أنبيائه، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليه السلام. هذا الإيمان جزء لا يتجزأ من عقيدته، حيث يقر بأن الله هو مصدر الهداية والحق الذي خاطب به البشرية عبر رسالاته السماوية المتتالية، مما يغرس في نفس المؤمن احترام جميع الأنبياء الذين بلغوا هذه الرسالات للناس.

يعد القرآن الكريم المهيمن والحاكم على ما سبقه من الكتب السماوية؛ فهو الميزان الذي نزن به ما بين أيدينا اليوم من نصوص. فكل ما وافق القرآن من أخبار تلك الكتب نؤمن بصحته وبقائه، أما ما خالفه أو تناقض معه، فنوقن بأنه تعرض للتحريف والتبديل على مر العصور، ولا يمثل كلام الله الأصلي كما نزل.

لقد جاء القرآن الكريم مصدقاً لما قبله من رسالات مع تصحيح ما لحق بها من تحريف، بل وجاء بالبشارة بالنبي محمد ﷺ في التوراة والإنجيل. إن هذا التصديق يبين وحدة المصدر الإلهي، ويجعل من القرآن المرجع النهائي والأمين الذي يحفظ للبشرية حقيقة ما أراده الله في تلك الرسالات المنزلة سابقاً.

إن جوهر الإيمان بهذه الكتب يكمن في التسليم بأنها هدى ونور. ومع إيماننا بوقوع التحريف في الكتب السابقة، لا نتجاهلها، بل نتمسك بما أخبرنا القرآن عن جوهر أحكامها وقيمها التي خلدها الله في كتابه. وبذلك، يظل المسلم موصولاً بسلسلة النبوات المباركة، محترماً لرسالات الله جميعاً، ومتمسكاً بالقرآن كمنهج حياة.