რწმენა წინასწარმეტყველებისადმი

ადამიანებს სჭირდებათ მოციქულები, რადგან ისინი არიან ადამიანები, იმავე მოდგმის, ვისთანაც გაიგზავნენ; ისინი იბადებიან, კვდებიან, ჭამენ და დადიან ბაზრებში. ძველად ერებს უკვირდათ ადამიანების გამოგზავნა, მაგრამ ალაჰმა განმარტა, რომ მოციქული უნდა იყოს თავისი ხალხის მოდგმიდან, რათა მათ შეძლონ მისი მიბაძვა. მოციქულებში არ არის არაფერი ღვთაებრივი, არამედ ისინი არიან პატივცემული მსახურები, რომლებიც ალაჰმა გამოარჩია გამოცხადებით.

მოციქულთა უცდომელობა მტკიცეა შარიათის გადმოცემასთან დაკავშირებით; ამიტომ, როდესაც ისინი ალაჰისგან გადმოსცემენ, ისინი არ საუბრობენ პირადი სურვილით. რაც შეეხება ამქვეყნიურ საკითხებსა და პირად ინტერპრეტაციებს, რომლებშიც გამოცხადება არ ჩამოსულა, შესაძლოა შეცდომა მოხდეს, მაგრამ ალაჰი არ ამტკიცებს მათ ამაში, არამედ უჩვენებს მათ სიმართლეს, როგორც მოხდა ბრმის ამბავში და ბადრის ტყვეების ამბავში, იმის დასადასტურებლად, რომ ზეციური გამოცხადება არის სწორი საზომი.

მუჰამმადი ﷺ არის წინასწარმეტყველთა ბეჭედი, და მისი გზავნილი საყოველთაოა ყველა ადამიანისთვის და მოქმედებს ყველა დროისა და ადგილისთვის. შარიათი მოვიდა დიდი მოქნილობით, სადაც მან დაადგინა საბოლოო ტექსტები რწმენისა და თაყვანისცემისთვის, რომლებიც არ ექვემდებარება ცვლილებას, ხოლო დატოვა ფართო სივრცე ადმინისტრაციულ და პოლიტიკურ ურთიერთობებში, რათა მუსლიმებმა იღვაწონ საზოგადოებრივი ინტერესების მისაღწევად, ისლამის ზოგადი წესების დაცვით.

მუჰამმადის ﷺ პიროვნება თავისთავად სასწაულია; მისი სიმართლე, სანდოობა, თავმდაბლობა თანამგზავრებს შორის და მისი ასკეტური ცხოვრება – ეს ყველაფერი მისი სიდიადის ნიშნებია. ის იყო სრულყოფილი ადამიანი, მაგრამ ალაჰმა ის გამოარჩია გზავნილით და განსაკუთრებულად მოამზადა, ამიტომ ის იყო უნიკალური მაგალითი კაცობრიობის ისტორიაში, და ალაჰს არ შეუქმნია ადამის შვილთა შორის მისი მსგავსი ﷺ.

يحتاج الناس إلى الرسل لأنهم بشرٌ من جنس من أُرسلوا إليهم، يولدون ويموتون ويأكلون ويمشون في الأسواق. وقد عجبت الأمم قديماً من إرسال بشر، لكن الله بين أن الرسول يجب أن يكون من جنس قومه ليتأسوا به. فليس في الرسل شيء من الألوهية، بل هم عباد مكرمون اصطفاهم الله بالوحي.

عصمة الرسل ثابتة فيما يتعلق بتبليغ الشريعة؛ فإذا بلغوا عن الله فهم لا ينطقون عن الهوى. أما في الأمور الدنيوية والاجتهادات الشخصية التي لم ينزل فيها وحي، فقد يقع الخطأ، ولكن الله لا يقرهم عليه بل يبين لهم الصواب، كما حدث في قصة الأعمى وقصة أسرى بدر، تأكيداً لأن وحي السماء هو الميزان القويم.

محمد ﷺ هو خاتم الأنبياء، ورسالته عامة للناس كافة وصالحة لكل زمان ومكان. لقد جاءت الشريعة بمرونة عظيمة، حيث وضعت نصوصاً قطعية للعقائد والعبادات لا تقبل التغيير، بينما تركت مساحة واسعة في المعاملات الإدارية والسياسية ليجتهد فيها المسلمون بما يحقق المصلحة العامة، شريطة الالتزام بقواعد الإسلام العامة.

تتسم شخصية محمد ﷺ بكونها معجزة في حد ذاتها؛ فصدقه وأمانته وتواضعه بين أصحابه وحياته الزاهدة كلها دلائل على عظمته. لقد كان بشراً كاملاً، لكن الله اختصه بالرسالة وأعده إعداداً خاصاً، فكان نموذجاً فريداً في تاريخ البشرية، ولم يخلق الله في طراز أبناء آدم مثله ﷺ.