គម្ពីរគួរអាន

គម្ពីរគួរអាន គឺជាបន្ទូលរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ដែលទ្រង់បានបញ្ចុះមកឱ្យព្យាការីរបស់ទ្រង់ គឺព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ﷺ។ គម្ពីរនេះគឺជារដ្ឋធម្មនុញ្ញសម្រាប់បណ្តាអ្នកមូស្លីម ជាភស្តុតាងសម្រាប់ពួកគេ និងជាប្រភពនៃការចង្អុលបង្ហាញផ្លូវរបស់ពួកគេ។ គម្ពីរនេះត្រូវបានបញ្ចុះជាភាសាអារ៉ាប់ក្នុងរយៈពេលម្ភៃបីឆ្នាំ ហើយអត្ថបទទាំងមូលរបស់វាត្រូវបានគេទន្ទេញចាំក្នុងចិត្តរបស់អ្នកចងចាំគម្ពីរ (ហាហ្វីស) និងត្រូវបានកត់ត្រាទុកក្នុងគម្ពីរ (ម៉ូសហាហ្វ) នៅគ្រប់ទិសទីលើផែនដី។

គម្ពីរគួរអាន គឺជាមុហ្ជិហ្សាត (អព្ភូតហេតុ) ដ៏អមតៈរបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ﷺ។ វាគឺជាបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ ដែលទ្រង់បានប្រជែងនឹងមនុស្សលោក និងជិន (វិញ្ញាណ) ឱ្យបង្កើតអ្វីមួយដែលដូចនឹងគម្ពីរនេះ ប៉ុន្តែពួកគេបានបរាជ័យ ហើយការប្រជែងនេះនៅតែបន្តមានរហូតមក។ ប្រភពនៃភាពអស្ចារ្យរបស់វាមិនមែនមានតែមួយផ្នែក ដូចជាវោហារសាស្ត្រ ឬការប្រាប់អំពីអាថ៌កំបាំងដែលនឹងកើតឡើងនាពេលអនាគតប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាជាភាពអស្ចារ្យទាំងស្រុងនៅក្នុងរចនាសម្ព័ន្ធ ច្បាប់ និងសញ្ញាណវិទ្យាសាស្ត្រដែលវាមាន ដែលមានតែអ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ក្នុងគ្រប់សម័យកាលប៉ុណ្ណោះដែលអាចយល់បាន។

គម្ពីរគួរអានមិនមែនជាការនិពន្ធរបស់មនុស្សទេ។ តើបុរសម្នាក់ដែលមិនចេះអក្សរ ដែលធំធាត់នៅក្នុងបរិយាកាសវាលខ្សាច់ដាច់ស្រយាលពីមជ្ឈមណ្ឌលអរិយធម៌ និងទស្សនវិជ្ជានានា អាចបង្កើតគម្ពីរមួយដែលមានច្បាប់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត និងសច្ចភាពដ៏ជ្រាលជ្រៅបំផុតដោយរបៀបណា? ពិតណាស់ បុគ្គលឆ្នើមក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រអាចបង្កើតស្នាដៃដ៏អស្ចារ្យក្នុងវិស័យរបស់ពួកគេ ប៉ុន្តែភាពអស្ចារ្យរបស់ពួកគេមានដែនកំណត់។ រីឯគម្ពីរគួរអានវិញ នៅតែជាប្រភពដែលមិនចេះរីងស្ងួត ដែលអ្នកប្រាជ្ញ និងអ្នកនិពន្ធគ្រប់រូបអាចរកឃើញនូវអ្វីដែលស្របនឹងជំនាញរបស់ខ្លួន និងជាភស្តុតាងបញ្ជាក់ថា វាគឺជាការបញ្ចុះពីព្រះដ៏មានគតិបណ្ឌិត និងជាអ្នកដឹងឮគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ។

បណ្តាអ្នកមូស្លីមមានជំនឿលើគម្ពីរទាំងឡាយដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះមក ដូចជាសៀវភៅរបស់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម និងព្យាការីមូសា គម្ពីរហ្សាបួររបស់ព្យាការីដាវ៉ូដ និងគម្ពីរអ៊ីនជីលរបស់ព្យាការីអ៊ីសា សូមឱ្យពួកគេទទួលបាននូវសុខសន្តិភាព។ ប៉ុន្តែគម្ពីរគួរអានគឺជាគម្ពីរដែលគ្រប់គ្រងលើគម្ពីរទាំងនោះ។ អ្វីដែលស្របនឹងគម្ពីរគួរអាន គឺវាជាការពិតដែលត្រូវបានបញ្ជាក់ ហើយអ្វីដែលផ្ទុយពីវា គឺជារឿងដែលត្រូវបានកែប្រែ។ យើងគោរពព្យាការីទាំងអស់ និងឱ្យតម្លៃចំពោះបេសកកម្មរបស់ពួកគេ ប៉ុន្តែយើងប្រតិបត្តិតាមគម្ពីរគួរអានដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម ក្នុងនាមជាមាត្រដ្ឋានដែលយើងថ្លឹងថ្លែងរាល់ដំណឹង និងដើរតាមមាគ៌ារបស់អល់ឡោះដោយត្រឹមត្រូវ។

القرآن الكريم هو كلام الله تعالى المنزَّل على نبيه محمد ﷺ، وهو دستور المسلمين وحجتهم ومصدر هدايتهم. نزل بالعربية على مدى ثلاثة وعشرين عامًا، ويُحفظ نصّه كاملًا في صدور الحفاظ وبين دفتي المصاحف في كل بقاع الأرض.

القرآن الكريم هو المعجزة الخالدة للنبي محمد ﷺ، وهو كلام الله الذي تحدى به الإنس والجن أن يأتوا بمثله فعجزوا، ولا يزال التحدي قائماً. ومصدر إعجازه ليس جانباً واحداً كالبلاغة أو الإخبار بالمغيبات فحسب، بل هو إعجاز كلي في نظمه وتشريعه وما يحويه من إشارات علمية لا يدركها إلا الدارس المتفحص في كل عصر.

لم يكن القرآن من تأليف بشر، فكيف يتسنى لرجل أمي نشأ في بيئة صحراوية منعزلة عن مراكز الحضارة وفلسفات الأمم أن يأتي بكتاب يحوي أرقى التشريعات وأعمق الحقائق؟ إن العباقرة في التاريخ قد يبدعون في فنونهم، لكن سبقهم له حدود، بينما القرآن يظل معيناً لا ينضب، يجد فيه كل عالم وأديب ما يوافق تخصصه ودليلاً على أنه تنزيل من حكيم خبير.

يؤمن المسلمون بكتب الله المنزلة، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليهم السلام، ولكن القرآن هو المهيمن على تلك الكتب؛ فما وافقه منها فهو الحق الثابت، وما خالفه فهو مما دخله التحريف. نحن نحترم جميع الأنبياء ونقدر رسالاتهم، لكننا نتبع القرآن الكريم بصفته الميزان الذي نزن به الأخبار ونستقيم به على منهج الله.