Şemayelên lihiyeta û şeʿra wî ﷺ
Lihiyeta şerîfa wî ﷺ
Hind ibn Ebî Hâle رضي الله عنه di terîfa lihiyeta wî ﷺ de got: «كثُّ اللحية» — wateya wê: zêde û qetî. Câbir ibn Semra رضي الله عنه jî got: «كان كثير شعر اللحية» — [Muslim]. Û ﷺ ji dirêjî û firehî lihiyeta xwe hilanîn dike — [Tirmidhi]. Lihiyeta wî dema ku tê xebitandin/tê biçûk kirin têkiliyek an teskîl tê dayîn, sinora pîroz tije dikir. ﷺ gelek caran lihiyeta xwe bi şimtokek ên daran vedikeşand.
- كثُّ اللحية — وافرة كثيفة شديدة السواد
- كان يأخذ من طولها وعرضها تهذيباً — [Tirmidhi]
- كانت ممتلئة تملأ الوجه والصدر
- يُسرِّحها بمشط في كل غدو
Şeʿra pîrozê wî ﷺ
Şeʿra Rêsendera ﷺ rîcel bû — ne qûcûkî ne serbest; belkî navbera duformeyan, mêrg û mezin. Dema ku ew pir bû, digihîşt qemîta guşan, û hind caran heta şîkên sineyê jî têda bû. ﷺ hind caran şeʿra xwe bi av vedikeşand. Di terîfa Hind de: «إن انفرقت عقيقته فرَّق وإلا فلا». Parçebûn û veqetina şeʿra wî ﷺ di dawiya xwe de zêdetir bû. Sahabên رضي الله عنهم jî bi şeʿra wî tabarruk dikirin û ew parastin.
- رَجِل الشعر — موجٌ حسن لا مسترسل ولا جعد قطَط
- وصل أحياناً إلى شحمة الأذنين وأحياناً إلى المنكبين
- كان يُفرِّق شعره في آخر أمره — واتِّباعاً لأهل الكتاب في الأول
- كانت الأم تعرف بعير ابنها الضال من بُعد بشعرة من شعره ﷺ
- وزَّع ﷺ شعره في حجة الوداع على أصحابه