Bawerî bi Milyaketan

Misilman baweriyê bi milyaketan tîne wekî afirîndeyek ji afirîndeyên Xwedê, ku Wî ew ji bo îtaeta tam û tesbîha herdemî hilbijartine. Ew zîndewerên nûranî ne ku di şiklê xwe yê eslî de ji mirovan re nayên dîtin, lê Xwedê şiyan daye wan ku dema pêwîst be, xwe bi şêweyên maddî nîşan bidin, wekî ku di serdanên wan ên ji bo pêxemberan de çêbûye. Erkên wan cuda ne, wek cîbicîkirina fermanên Xwedê, anîna wehyê, birêvebirina karûbarên gerdûnê, nivîsandina kiryarên bendeyan, û parastin û dilrehetkirina bawermendan.

Lê cin, ew afirîndeyên din in ku Xwedê ji agir afirandine. Ew jî wekî mirovan berpirsiyar in û dê hesab bidin, û ew jî dibin du beş: bawermendên qenc û gunehkarên serhildêr. Em wan di şiklê wan ê eslî de nabînin, lê ew me dibînin, û ev yek sedema cûdahiya têgihiştina li ser hebûna wan e. Ew bi xeybê (tiştên veşartî) nizanin, jiyana wan di bin zagonên Xwedê yên gerdûnê de ye, û bêyî destûra Xwedê Teala ne dikarin zerarê bidin û ne jî feydeyê.

Şeytan kafirên cinan in, ku Îblîs di dijminatiya li dijî mirovan û rêya xapandinê de pêşengiya wan dike. Hêza wan tenê bi waswasê û xemilandina xerabiyê sînordar e, û ti desthilateke wan a bi zorê li ser bendeyan nîne. Ji ber vê yekê, bawermendê ku bi zikra Xwedê ve girêdayî be û li ser fermana Wî rast be, ji dek û dolabên wan parastî ye, lê yê ku li pey hewesên xwe biçe û Rebbê xwe ji bîr bike, dikeve davikên wan.

Baweriya bi milyaketan û cinan û piştrastbûna ji hebûna vê cîhana xeybî, mezinahiya Xwedê di dilê bawermend de çêdike. Dema ku mirov bizane ku milyaket hene çavdêriya kirinên wî dikin û gotinên wî dinivîsin, ev yek wî han dide ku di veşartî û eşkere de ji Xwedê bitirse û xwe ji waswasên Şeytan biparêze. Ev yek aliyê exlaqî xurt dike û ber bi îtaetê û dûrketina ji gunehan ve dibe, bi hêviya xelat û rehma Xwedê.

يؤمن المسلم بالملائكة كخلق من خلق الله، اصطفاهم للطاعة المطلقة والتسبيح الدائم. هم كائنات نورانية غير مرئية للبشر في هيئتها الأصلية، لكن الله منحهم القدرة على التشكل بأشكال مادية عند الحاجة، كما حدث في زيارتهم للأنبياء. وظيفتهم تتنوع بين تنفيذ أوامر الله، وحمل الوحي، وتدبير شؤون الكون، وتسجيل أعمال العباد، وحماية المؤمنين وتثبيتهم.

أما الجن، فهم خلق آخر أوجده الله من نار، وهم مكلفون ومحاسبون تماماً كالبشر، ينقسمون إلى مؤمنين صالحين وعصاة متمردين. نحن لا نراهم في صورتهم الأصلية، لكنهم يروننا، مما يفسر التفاوت في إدراك وجودهم. وهم لا يعلمون الغيب، وحياتهم تخضع لسنن الله في الكون، ولا يملكون ضراً ولا نفعاً إلا بإذنه تعالى.

الشياطين هم كفار الجن، يقودهم إبليس في معاداة البشر وسلوك طريق الإغواء. إن قدرتهم تقتصر على الوسوسة وتزيين الشر، ولا يملكون سلطاناً قسرياً على العباد. فالمؤمن الذي يتمسك بذكر الله ويستقيم على أمره، يكون في حصن من مكائدهم، بينما يسقط في حبائلهم من يتبع هواه ويغفل عن ربه.

تثمر عقيدة الإيمان بالملائكة والجن واليقين بوجود هذا العالم الغيبي تعظيماً لله في قلب المؤمن. حين يعلم الإنسان أن هناك ملائكة ترقب أفعاله وتكتب أقواله، يدفعه ذلك إلى مراقبة الله في سره وعلنه، والاستعاذة من وساوس الشيطان، مما يقوي الجانب الأخلاقي ويدفع نحو الطاعة وتجنب المعاصي رجاءً في ثواب الله ورحمته.