Bawerî bi Pirtûkên ku Hatine Daxistin

Misilman baweriyê bi hemû pirtûkên ku Xwedê li ser pêxemberên xwe daxistine tîne, wekî rûpelên Îbrahîm û Mûsa, Zebûra Dawid û Încîla Îsa (silavên Xwedê li ser wan bin). Ev bawerî beşeke bingehîn a aqîdeya wî ye, ku tê de qebûl dike ku Xwedê çavkaniya hîdayet û heqîqetê ye, yê ku bi riya peyamên xwe yên ezmanî yên li pey hev, xîtabî mirovahiyê kiriye. Ev yek di dilê bawermend de rêzgirtinê ji bo hemû pêxemberên ku ev peyam gihandine mirovan, çêdike.

Qurana Pîroz li ser pirtûkên ezmanî yên beriya xwe serdest û desthilatdar e; ew terazû ye ku em nivîsên îro di destê me de pê dipîvin. Her tiştê ku ji agahiyên wan pirtûkan li gorî Quranê be, em baweriyê bi rastî û mana wê tînin. Lêbelê, tiştê ku dijberî wê be an pê re nekeve hev, em bi teqezî dizanin ku ew bi demê re rastî tehrîf û guhertinê hatiye, û ew gotina Xwedê ya resen wekî ku hatiye daxistin temsîl nake.

Qurana Pîroz wekî piştrastkerê peyamên beriya xwe hatiye û di heman demê de tehrîfên ku tê de çêbûne rast dike. Tewra mizgîniya hatina Pêxember Muhammed ﷺ ku di Tewrat û Încîlê de hatiye dayîn jî eşkere dike. Ev piştrastkirin yekîtiya çavkaniya Xwedayî nîşan dide û Quranê dike çavkaniya dawîn û pêbawer a ku ji bo mirovahiyê heqîqeta mebesta Xwedê di wan peyamên berê de daxistî, diparêze.

Cewherê baweriya bi van pirtûkan di teslîmbûna vê yekê de ye ku ew hîdayet û ronahî bûne. Tevî baweriya me ku di pirtûkên berê de tehrîf çêbûye, em wan paşguh nakin. Belkî, em bi wan hukm û nirxên bingehîn ên ku Quranê ji me re behs kiriye û Xwedê di Pirtûka xwe de herheyî kiriye, ve girêdayî dimînin. Bi vî awayî, misilman bi zincîra pîroz a pêxembertiyê ve girêdayî dimîne, rêzê li hemû peyamên Xwedê digire û Quranê wekî rêbazek jiyanê dipejirîne.

يؤمن المسلم بجميع الكتب التي أنزلها الله على أنبيائه، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليه السلام. هذا الإيمان جزء لا يتجزأ من عقيدته، حيث يقر بأن الله هو مصدر الهداية والحق الذي خاطب به البشرية عبر رسالاته السماوية المتتالية، مما يغرس في نفس المؤمن احترام جميع الأنبياء الذين بلغوا هذه الرسالات للناس.

يعد القرآن الكريم المهيمن والحاكم على ما سبقه من الكتب السماوية؛ فهو الميزان الذي نزن به ما بين أيدينا اليوم من نصوص. فكل ما وافق القرآن من أخبار تلك الكتب نؤمن بصحته وبقائه، أما ما خالفه أو تناقض معه، فنوقن بأنه تعرض للتحريف والتبديل على مر العصور، ولا يمثل كلام الله الأصلي كما نزل.

لقد جاء القرآن الكريم مصدقاً لما قبله من رسالات مع تصحيح ما لحق بها من تحريف، بل وجاء بالبشارة بالنبي محمد ﷺ في التوراة والإنجيل. إن هذا التصديق يبين وحدة المصدر الإلهي، ويجعل من القرآن المرجع النهائي والأمين الذي يحفظ للبشرية حقيقة ما أراده الله في تلك الرسالات المنزلة سابقاً.

إن جوهر الإيمان بهذه الكتب يكمن في التسليم بأنها هدى ونور. ومع إيماننا بوقوع التحريف في الكتب السابقة، لا نتجاهلها، بل نتمسك بما أخبرنا القرآن عن جوهر أحكامها وقيمها التي خلدها الله في كتابه. وبذلك، يظل المسلم موصولاً بسلسلة النبوات المباركة، محترماً لرسالات الله جميعاً، ومتمسكاً بالقرآن كمنهج حياة.