Qur'ana Pîroz

Qur'ana Pîroz peyva Xwedayê Teala ye ku li ser pêxemberê Wî Muhemmed ﷺ hatiye hinartin. Ew destûrê misilmanan, belgeya wan û çavkaniya rêberiya wan e. Di nav bîst û sê salan de bi zimanê Erebî hatiye hinartin, û nivîsa wê bi tevahî di singê hafizan de û di navbera rûpelên mishefan de li seranserê cîhanê tê parastin.

Qur'ana Pîroz mucîzeya herheyî ya Pêxember Muhemmed ﷺ ye. Ew peyva Xwedê ye ku bi wê gazî li mirov û cinan kiriye ku wekî wê bînin lê ew bêhêz mane, û ev gazîkirin hê jî berdewam e. Çavkaniya bêhempabûna wê ne tenê ji aliyekî ve ye, wek belaxet (axaftina xweş) an agahdarkirina li ser tiştên veşartî, belkî ew di rêkxistina xwe, yasayên xwe û îşaretên zanistî yên tê de bi tevahî bêhempa ye ku tenê lêkolînerê kûr di her serdemê de dikare wan fêm bike.

Qur'an ne ji aliyê mirovan ve hatiye nivîsandin. Ma çawa dibe ku mirovekî nexwenda yê ku di hawîrdoreke çolistanî ya dûrî navendên şaristanî û felsefeyên miletan de mezin bûye, pirtûkek ku yasayên herî bilind û heqîqetên herî kûr di nav xwe de dihewîne, bîne? Bêguman, mirovên jêhatî di dîrokê de di hunerên xwe de serkeftî bûne, lê pêşketina wan xwedî sînor e. Lêbelê Qur'an wekî kaniyekê ye ku qet zuwa nabe; her zana û wêjevan tiştê ku li gorî pisporiya wî ye û belgeyek ku ew ji aliyê Yê Hîkmetdar û Haydar ve hatiye hinartin, tê de dibîne.

Misilman bi pirtûkên Xwedê yên hinartî bawer dikin, wekî rûpelên Îbrahîm û Mûsa, Zebûra Dawid, û Încîla Îsa, silava Xwedê li ser wan be. Lêbelê Qur'an serwerê wan pirtûkan e; tiştê ku ji wan pirtûkan li gorî Qur'anê be, ew rastiya saxlem e, û tiştê ku li dijî wê be, ew e ku destkarî ketiye nav. Em rêzê li hemû pêxemberan digirin û peyamên wan bi qîmet dibînin, lê em li pey Qur'ana Pîroz diçin ji ber ku ew terazû ye ku em pê nûçeyan dipîvin û pê li ser rêbaza Xwedê rast dimeşin.

القرآن الكريم هو كلام الله تعالى المنزَّل على نبيه محمد ﷺ، وهو دستور المسلمين وحجتهم ومصدر هدايتهم. نزل بالعربية على مدى ثلاثة وعشرين عامًا، ويُحفظ نصّه كاملًا في صدور الحفاظ وبين دفتي المصاحف في كل بقاع الأرض.

القرآن الكريم هو المعجزة الخالدة للنبي محمد ﷺ، وهو كلام الله الذي تحدى به الإنس والجن أن يأتوا بمثله فعجزوا، ولا يزال التحدي قائماً. ومصدر إعجازه ليس جانباً واحداً كالبلاغة أو الإخبار بالمغيبات فحسب، بل هو إعجاز كلي في نظمه وتشريعه وما يحويه من إشارات علمية لا يدركها إلا الدارس المتفحص في كل عصر.

لم يكن القرآن من تأليف بشر، فكيف يتسنى لرجل أمي نشأ في بيئة صحراوية منعزلة عن مراكز الحضارة وفلسفات الأمم أن يأتي بكتاب يحوي أرقى التشريعات وأعمق الحقائق؟ إن العباقرة في التاريخ قد يبدعون في فنونهم، لكن سبقهم له حدود، بينما القرآن يظل معيناً لا ينضب، يجد فيه كل عالم وأديب ما يوافق تخصصه ودليلاً على أنه تنزيل من حكيم خبير.

يؤمن المسلمون بكتب الله المنزلة، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليهم السلام، ولكن القرآن هو المهيمن على تلك الكتب؛ فما وافقه منها فهو الحق الثابت، وما خالفه فهو مما دخله التحريف. نحن نحترم جميع الأنبياء ونقدر رسالاتهم، لكننا نتبع القرآن الكريم بصفته الميزان الذي نزن به الأخبار ونستقيم به على منهج الله.