ຄວາມເຊື່ອໃນເທວະດາ

ຊາວມຸດສະລິມເຊື່ອໃນເທວະດາວ່າເປັນສິ່ງຖືກສ້າງຈາກການສ້າງຂອງ Allah, ພຣະອົງໄດ້ເລືອກພວກເຂົາເພື່ອການເຊື່ອຟັງຢ່າງສິ້ນເຊີງ ແລະ ການສັນລະເສີນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ພວກເຂົາເປັນສິ່ງມີຊີວິດທີ່ເປັນແສງສະຫວ່າງ, ບໍ່ສາມາດເບິ່ງເຫັນໄດ້ໂດຍມະນຸດໃນຮູບຮ່າງເດີມຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ Allah ໄດ້ມອບຄວາມສາມາດໃຫ້ພວກເຂົາປ່ຽນຮູບຮ່າງເປັນຮູບແບບທາງກາຍະພາບເມື່ອຈໍາເປັນ, ດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນການຢ້ຽມຢາມບັນດາສາດສະດາ. ໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາແຕກຕ່າງກັນລະຫວ່າງການປະຕິບັດຄໍາສັ່ງຂອງ Allah, ການນໍາເອົາການເປີດເຜີຍ, ການຄຸ້ມຄອງວຽກງານຂອງຈັກກະວານ, ການບັນທຶກການກະທໍາຂອງມະນຸດ, ແລະ ການປົກປ້ອງແລະເສີມສ້າງຜູ້ສັດທາ.

ສ່ວນ Jin (ຍິນ), ພວກເຂົາເປັນສິ່ງຖືກສ້າງອີກຊະນິດໜຶ່ງທີ່ Allah ໄດ້ສ້າງຂຶ້ນຈາກໄຟ, ແລະ ພວກເຂົາກໍມີໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບ ແລະ ຈະຖືກສອບສວນຄືກັນກັບມະນຸດ, ພວກເຂົາແບ່ງອອກເປັນຜູ້ສັດທາທີ່ດີ ແລະ ຜູ້ກະບົດທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງ. ພວກເຮົາມອງບໍ່ເຫັນພວກເຂົາໃນຮູບຮ່າງເດີມ, ແຕ່ພວກເຂົາເຫັນພວກເຮົາ, ເຊິ່ງອະທິບາຍເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງໃນການຮັບຮູ້ການມີຢູ່ຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ສິ່ງທີ່ເບິ່ງບໍ່ເຫັນ (ສິ່ງລຶກລັບ), ແລະ ຊີວິດຂອງພວກເຂົາຢູ່ພາຍໃຕ້ກົດເກນຂອງ Allah ໃນຈັກກະວານ, ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ມີອໍານາດທີ່ຈະໃຫ້ໂທດ ຫຼື ໃຫ້ຜົນປະໂຫຍດໃດໆ ເວັ້ນເສຍແຕ່ດ້ວຍການອະນຸຍາດຂອງພຣະອົງ.

ບັນດາ Shaytan (ໄຊຕານ) ແມ່ນ Jin ທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງ, ພວກເຂົາຖືກນໍາພາໂດຍ Iblis (ອິບລີສ) ໃນການເປັນສັດຕູກັບມະນຸດ ແລະ ດໍາເນີນຕາມເສັ້ນທາງແຫ່ງການລໍ້ລວງ. ຄວາມສາມາດຂອງພວກເຂົາຈໍາກັດຢູ່ທີ່ການກະຊິບກະຊາບ (ຊັກຊວນ) ແລະ ການຕົບແຕ່ງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍໃຫ້ງາມ, ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ມີອໍານາດບັງຄັບໃດໆ ຕໍ່ບັນດາຂ້າທາດ (ຂອງ Allah). ຜູ້ສັດທາທີ່ຍຶດໝັ້ນໃນການລະນຶກເຖິງ Allah ແລະ ປະຕິບັດຕາມຄໍາສັ່ງຂອງພຣະອົງ, ຈະຢູ່ໃນປ້ອມປ້ອງກັນຈາກແຜນການຂອງພວກເຂົາ, ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນເອງ ແລະ ລະເລີຍຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົນ, ຈະຕົກຢູ່ໃນກັບດັກຂອງພວກເຂົາ.

ຄວາມເຊື່ອໃນເທວະດາ ແລະ Jin (ຍິນ) ແລະ ຄວາມໝັ້ນໃຈໃນການມີຢູ່ຂອງໂລກທີ່ເບິ່ງບໍ່ເຫັນນີ້ ຈະເກີດຜົນເປັນການຍົກຍ້ອງ Allah ໃນຫົວໃຈຂອງຜູ້ສັດທາ. ເມື່ອມະນຸດຮູ້ວ່າ ມີເທວະດາເຝົ້າເບິ່ງການກະທໍາຂອງຕົນ ແລະ ບັນທຶກຄໍາເວົ້າຂອງຕົນ, ສິ່ງນັ້ນຈະກະຕຸ້ນໃຫ້ລາວລະວັງ Allah ທັງໃນທີ່ລັບ ແລະ ທີ່ແຈ້ງ, ແລະ ຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງຈາກການຊັກຊວນຂອງ Shaytan (ໄຊຕານ), ເຊິ່ງຈະເສີມສ້າງດ້ານສິນທໍາ ແລະ ຊຸກຍູ້ໃຫ້ເຊື່ອຟັງ ແລະ ຫຼີກລ່ຽງການເຮັດບາບ ດ້ວຍຄວາມຫວັງໃນຜົນຕອບແທນ ແລະ ຄວາມເມດຕາຂອງ Allah.

يؤمن المسلم بالملائكة كخلق من خلق الله، اصطفاهم للطاعة المطلقة والتسبيح الدائم. هم كائنات نورانية غير مرئية للبشر في هيئتها الأصلية، لكن الله منحهم القدرة على التشكل بأشكال مادية عند الحاجة، كما حدث في زيارتهم للأنبياء. وظيفتهم تتنوع بين تنفيذ أوامر الله، وحمل الوحي، وتدبير شؤون الكون، وتسجيل أعمال العباد، وحماية المؤمنين وتثبيتهم.

أما الجن، فهم خلق آخر أوجده الله من نار، وهم مكلفون ومحاسبون تماماً كالبشر، ينقسمون إلى مؤمنين صالحين وعصاة متمردين. نحن لا نراهم في صورتهم الأصلية، لكنهم يروننا، مما يفسر التفاوت في إدراك وجودهم. وهم لا يعلمون الغيب، وحياتهم تخضع لسنن الله في الكون، ولا يملكون ضراً ولا نفعاً إلا بإذنه تعالى.

الشياطين هم كفار الجن، يقودهم إبليس في معاداة البشر وسلوك طريق الإغواء. إن قدرتهم تقتصر على الوسوسة وتزيين الشر، ولا يملكون سلطاناً قسرياً على العباد. فالمؤمن الذي يتمسك بذكر الله ويستقيم على أمره، يكون في حصن من مكائدهم، بينما يسقط في حبائلهم من يتبع هواه ويغفل عن ربه.

تثمر عقيدة الإيمان بالملائكة والجن واليقين بوجود هذا العالم الغيبي تعظيماً لله في قلب المؤمن. حين يعلم الإنسان أن هناك ملائكة ترقب أفعاله وتكتب أقواله، يدفعه ذلك إلى مراقبة الله في سره وعلنه، والاستعاذة من وساوس الشيطان، مما يقوي الجانب الأخلاقي ويدفع نحو الطاعة وتجنب المعاصي رجاءً في ثواب الله ورحمته.