ພຣະຄຳພີ ກຸຣອານ

ພຣະຄຳພີ ກຸຣອານ ແມ່ນພຣະດຳຣັດຂອງ ອັລລໍ ທີ່ໄດ້ຖືກປະທານລົງມາແກ່ສາດສະດາ ມູຮຳມັດ ﷺ, ແລະມັນແມ່ນລັດຖະທຳມະນູນຂອງຊາວມຸດສະລິມ, ເປັນຫຼັກຖານ ແລະເປັນແຫຼ່ງນຳພາຂອງພວກເຂົາ. ມັນໄດ້ຖືກປະທານລົງມາເປັນພາສາອາຣັບ ຕະຫຼອດໄລຍະເວລາຊາວສາມປີ, ແລະຂໍ້ຄວາມຂອງມັນຖືກຮັກສາໄວ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນຢູ່ໃນໃຈຂອງບັນດານັກຮັກສາ (ຮາຟິດ) ແລະລະຫວ່າງສອງປົກຂອງພຣະຄຳພີ (ມູຊຮັຟ) ໃນທຸກພາກສ່ວນຂອງໂລກ.

ພຣະຄຳພີ ກຸຣອານ ແມ່ນມະຫັດສະຈັນອັນເປັນນິດຂອງສາດສະດາ ມູຮຳມັດ ﷺ, ແລະມັນແມ່ນພຣະດຳຣັດຂອງ ອັລລໍ ທີ່ໄດ້ທ້າທາຍມະນຸດແລະຍິນໃຫ້ສ້າງສິ່ງທີ່ຄ້າຍຄືກັນກັບມັນ, ແຕ່ພວກເຂົາກໍບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້, ແລະການທ້າທາຍນັ້ນຍັງຄົງຢູ່. ແລະແຫຼ່ງທີ່ມາຂອງຄວາມມະຫັດສະຈັນຂອງມັນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ດ້ານດຽວ ເຊັ່ນ: ວາທະສິນ ຫຼືການບອກເລົ່າສິ່ງທີ່ເບິ່ງບໍ່ເຫັນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ມັນແມ່ນຄວາມມະຫັດສະຈັນທີ່ສົມບູນແບບໃນລະບົບ, ກົດໝາຍ ແລະສິ່ງທີ່ມັນບັນຈຸໄວ້ຈາກສັນຍານທາງວິທະຍາສາດ ທີ່ຜູ້ສຶກສາຄົ້ນຄວ້າຢ່າງລະອຽດໃນທຸກຍຸກສະໄໝເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຈະເຂົ້າໃຈໄດ້.

ພຣະຄຳພີ ກຸຣອານ ບໍ່ໄດ້ຖືກແຕ່ງຂຶ້ນໂດຍມະນຸດ, ແລ້ວຄົນທີ່ບໍ່ຮູ້ໜັງສື ຜູ້ທີ່ເຕີບໃຫຍ່ໃນສະພາບແວດລ້ອມທະເລຊາຍທີ່ຫ່າງໄກຈາກສູນກາງຂອງອາລະຍະທຳ ແລະປັດຊະຍາຂອງປະຊາຊາດຕ່າງໆ ຈະສາມາດນຳເອົາພຣະຄຳພີທີ່ບັນຈຸກົດໝາຍທີ່ສູງສຸດ ແລະຄວາມຈິງທີ່ເລິກເຊິ່ງທີ່ສຸດມາໄດ້ແນວໃດ? ບັນດານັກປາດເປື່ອງໃນປະຫວັດສາດອາດຈະສ້າງສັນຜົນງານໃນສິລະປະຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ຄວາມສາມາດຂອງພວກເຂົາມີຂີດຈຳກັດ, ໃນຂະນະທີ່ພຣະຄຳພີ ກຸຣອານ ຍັງຄົງເປັນແຫຼ່ງທີ່ບໍ່ມີວັນໝົດໄປ, ທີ່ນັກວິຊາການແລະນັກປະພັນທຸກຄົນຈະພົບເຫັນສິ່ງທີ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຊ່ຽວຊານຂອງຕົນ ແລະເປັນຫຼັກຖານວ່າ ມັນແມ່ນການປະທານລົງມາຈາກຜູ້ຊົງປັນຍາ, ຜູ້ຊົງຮູ້ຍິ່ງ.

ຊາວມຸດສະລິມເຊື່ອໝັ້ນໃນພຣະຄຳພີທີ່ ອັລລໍ ໄດ້ປະທານລົງມາ, ເຊັ່ນ: ພຣະຄຳພີຂອງ ອິບຣໍຮີມ ແລະ ມູຊາ, ພຣະຄຳພີ ຊາບູຣຂອງ ດາວູດ, ແລະ ພຣະຄຳພີ ອິນຈີນຂອງ ອີຊາ ຂໍຄວາມສັນຕິຈົ່ງມີແກ່ພວກເຂົາ. ແຕ່ພຣະຄຳພີ ກຸຣອານ ແມ່ນຜູ້ຄອບຄອງເໜືອພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານັ້ນ; ສິ່ງໃດທີ່ສອດຄ່ອງກັບມັນ ກໍແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ໝັ້ນຄົງ, ແລະສິ່ງໃດທີ່ຂັດແຍ້ງກັບມັນ ກໍແມ່ນສິ່ງທີ່ຖືກບິດເບືອນ. ພວກເຮົາເຄົາລົບນັບຖືບັນດາສາດສະດາທຸກທ່ານ ແລະໃຫ້ຄຸນຄ່າແກ່ສານຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ພວກເຮົາປະຕິບັດຕາມພຣະຄຳພີ ກຸຣອານ ໃນຖານະທີ່ມັນເປັນຕາຊັ່ງທີ່ພວກເຮົາໃຊ້ຊັ່ງນໍ້າໜັກຂ່າວສານຕ່າງໆ ແລະຍຶດໝັ້ນຢູ່ໃນແນວທາງຂອງ ອັລລໍ ດ້ວຍມັນ.

القرآن الكريم هو كلام الله تعالى المنزَّل على نبيه محمد ﷺ، وهو دستور المسلمين وحجتهم ومصدر هدايتهم. نزل بالعربية على مدى ثلاثة وعشرين عامًا، ويُحفظ نصّه كاملًا في صدور الحفاظ وبين دفتي المصاحف في كل بقاع الأرض.

القرآن الكريم هو المعجزة الخالدة للنبي محمد ﷺ، وهو كلام الله الذي تحدى به الإنس والجن أن يأتوا بمثله فعجزوا، ولا يزال التحدي قائماً. ومصدر إعجازه ليس جانباً واحداً كالبلاغة أو الإخبار بالمغيبات فحسب، بل هو إعجاز كلي في نظمه وتشريعه وما يحويه من إشارات علمية لا يدركها إلا الدارس المتفحص في كل عصر.

لم يكن القرآن من تأليف بشر، فكيف يتسنى لرجل أمي نشأ في بيئة صحراوية منعزلة عن مراكز الحضارة وفلسفات الأمم أن يأتي بكتاب يحوي أرقى التشريعات وأعمق الحقائق؟ إن العباقرة في التاريخ قد يبدعون في فنونهم، لكن سبقهم له حدود، بينما القرآن يظل معيناً لا ينضب، يجد فيه كل عالم وأديب ما يوافق تخصصه ودليلاً على أنه تنزيل من حكيم خبير.

يؤمن المسلمون بكتب الله المنزلة، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليهم السلام، ولكن القرآن هو المهيمن على تلك الكتب؛ فما وافقه منها فهو الحق الثابت، وما خالفه فهو مما دخله التحريف. نحن نحترم جميع الأنبياء ونقدر رسالاتهم، لكننا نتبع القرآن الكريم بصفته الميزان الذي نزن به الأخبار ونستقيم به على منهج الله.