Finoana ny Mpaminany

Mila ny Mpaminany ny olona satria olombelona tahaka an'ireo nirahina taminy izy ireo, teraka sy maty ary mihinana sy mandeha eny an-tsena. Ary taloha dia gaga ny firenena tamin'ny fandefasana olombelona, fa nasehon'i Allah kosa fa ny Mpaminany dia tokony ho avy amin'ny karazan'ny olony mba ho modely ho azy ireo. Tsy misy fomban'Andriamanitra amin'ny Mpaminany, fa mpanompo hajaina nofidîn'i Allah tamin'ny fanambarana izy ireo.

Tsy mety diso ny Mpaminany raha ny amin'ny fampitana ny Sharia; ka rehefa mampita avy amin'i Allah izy ireo dia tsy miteny araka ny faniriany. Fa amin'ny raharaha eto an-tany sy ny ezaka manokana izay tsy nisy fanambarana nidina, dia mety hisy fahadisoana, saingy tsy manaiky izany i Allah fa mampiseho azy ireo ny marina, toy ny nitranga tamin'ny tantaran'ilay jamba sy ny tantaran'ireo babo tao Badr, ho fanamafisana fa ny fanambaran'ny lanitra no mizana marina.

Muhammad ﷺ no famehezana ny Mpaminany, ary ny hafany dia ho an'ny olombelona rehetra ary mety ho an'ny fotoana sy toerana rehetra. Tonga tamin'ny fahafahana miovaova lehibe ny Sharia, izay nametraka lahatsoratra mazava ho an'ny finoana sy ny fivavahana izay tsy azo ovana, raha namela toerana malalaka kosa amin'ny raharaha fitantanan-draharaha sy politika mba hiezahan'ny Silamo hahatratra ny tombontsoa iombonana, amin'ny fepetra hitandremana ny fitsipika ankapoben'ny Silamo.

Ny toetran'i Muhammad ﷺ dia miavaka amin'ny maha fahagagana azy; ny fahamarinany sy ny fahatokisany ary ny fanetren-tenany teo anivon'ny namany sy ny fiainany tsotra dia porofon'ny halehibeny avokoa. Olombelona feno izy, saingy nofidin'i Allah manokana ho amin'ny iraka izy ary nomaniny manokana, ka lasa modely tsy manam-paharoa teo amin'ny tantaran'ny olombelona, ary tsy namorona olona tahaka azy ﷺ i Allah teo amin'ny taranak'i Adama.

يحتاج الناس إلى الرسل لأنهم بشرٌ من جنس من أُرسلوا إليهم، يولدون ويموتون ويأكلون ويمشون في الأسواق. وقد عجبت الأمم قديماً من إرسال بشر، لكن الله بين أن الرسول يجب أن يكون من جنس قومه ليتأسوا به. فليس في الرسل شيء من الألوهية، بل هم عباد مكرمون اصطفاهم الله بالوحي.

عصمة الرسل ثابتة فيما يتعلق بتبليغ الشريعة؛ فإذا بلغوا عن الله فهم لا ينطقون عن الهوى. أما في الأمور الدنيوية والاجتهادات الشخصية التي لم ينزل فيها وحي، فقد يقع الخطأ، ولكن الله لا يقرهم عليه بل يبين لهم الصواب، كما حدث في قصة الأعمى وقصة أسرى بدر، تأكيداً لأن وحي السماء هو الميزان القويم.

محمد ﷺ هو خاتم الأنبياء، ورسالته عامة للناس كافة وصالحة لكل زمان ومكان. لقد جاءت الشريعة بمرونة عظيمة، حيث وضعت نصوصاً قطعية للعقائد والعبادات لا تقبل التغيير، بينما تركت مساحة واسعة في المعاملات الإدارية والسياسية ليجتهد فيها المسلمون بما يحقق المصلحة العامة، شريطة الالتزام بقواعد الإسلام العامة.

تتسم شخصية محمد ﷺ بكونها معجزة في حد ذاتها؛ فصدقه وأمانته وتواضعه بين أصحابه وحياته الزاهدة كلها دلائل على عظمته. لقد كان بشراً كاملاً، لكن الله اختصه بالرسالة وأعده إعداداً خاصاً، فكان نموذجاً فريداً في تاريخ البشرية، ولم يخلق الله في طراز أبناء آدم مثله ﷺ.