Физички карактеристики на Мухамед ﷺ

Општ опис на Мухамед ﷺ — хадис од Хинд ибн Аби Халах, Аллах да е задоволен од него

Хинд ибн Аби Халах, Аллах да е задоволен од него, кој бил одличен опишувач, рекол – а зборовите се на Тирмизи во неговата книга „Шамаил“ со добар синaд: „Пратеникот на Аллах ﷺ бил величествен и почитуван. Неговото лице блескало како полна месечина. Бил повисок од просечен, а пократок од многу висок. Имал голема глава. Косата му била ниту премногу виткана, ниту премногу права. Ако му се разделувала косата, ја разделувал, инаку, ако ја пуштал, не му поминувала преку ушните ресички. Имал светла боја на кожата со руменило. Широко чело. Долги, тенки веѓи, без да се спојуваат. Меѓу нив имало вена која се истакнувала при гнев. Имал истакнат нос со светлина над него, така што оној што не го набљудувал внимателно, мислел дека е со висок нос. Густа брада. Мазни образи. Широка уста. Бели, малку разделени заби. Тенка линија влакна од градите до папокот. Неговиот врат бил како врат на кукла во чистота на сребро.“

  • Величествен и почитуван — угледен, почитуван во душите и срцата
  • Неговото лице блескало како полна месечина — во сјај и светлина
  • Повисок од просечен, а пократок од многу висок — благословена, умерена висина
  • Косата му била ниту премногу права, ниту премногу виткана, туку брановидна
  • Светла боја на кожата — блескаво бела со светло руменило
  • Истакнат нос — во неговиот благороден нос имало висина и убавина
  • Густа брада — обилна, густа, полна, без да биде округла
  • Широка уста — неговата благородна уста била широка, а во нејзината ширина имало знак за елоквентност и јасност
  • Бели, малку разделени заби — бели заби, малку разделени
  • Тенка линија влакна — тенка линија влакна меѓу градите и папокот

Остатокот од описот на Хинд ибн Аби Халах, Аллах да е задоволен од него, за благородното тело

Хинд, Аллах да е задоволен од него, рекол: „Имал умерена градба, цврст и компактен. Стомакот и градите му биле рамни. Имал широки гради, широки рамена, големи зглобови. Кога бил без облека, неговото тело блескало со светлина. Помеѓу градната коска и папокот имал линија влакна како нишка. Градите и стомакот му биле без влакна, освен таа линија. Имал влакнести раце, рамена и горниот дел од градите. Долги подлактици, широки дланки, месести дланки и стапала. Еднакви екстремитети. Вдлабнати стапала, мазни стапала, водата не се задржувала на нив.“

  • Широки гради — неговите благородни гради биле широки, полни со милост и трпение
  • Широки рамена — неговите благородни рамена биле големи
  • Кога бил без облека, неговото тело блескало со светлина — кога неговото тело било откриено, тоа блескало со силна светлина
  • Вдлабнати стапала — вдлабнатост на благородното стапало (сводот на стапалото бил вдлабнат)
  • Мазни стапала — на неговото стапало немало издигнување во средината, водата не се задржувала на нив
  • Месести дланки — месести, полни, но не груби

Опис од Али ибн Аби Талиб, Аллах да е задоволен од него

Али ибн Аби Талиб, Аллах да е задоволен од него, рекол: „Тој ﷺ не бил премногу висок, ниту премногу низок, туку бил со средна висина. Косата му била ниту премногу виткана, ниту премногу права. Била брановидна. Не бил ниту премногу дебел, ниту премногу слаб, а неговото лице било заоблено. Имал бела кожа со руменило. Црни очи, долги трепки. Големи зглобови и раменици. Бил без влакна, освен линија влакна. Имал месести дланки и стапала. Кога одел, се движел со цврст чекор, како да се спушта по надолнина. Кога се свртувал, се свртувал со целото тело. Меѓу неговите раменици бил Печатот на пророштвото — а тој е Печатот на пророците.“ — го пренел Тирмизи во „Шамаил“.

  • Со средна висина — ниту висок, ниту низок, умерена висина
  • Брановидна коса — убава брановидна, ниту виткана, ниту права
  • Неговото лице било заоблено — ниту издолжено, ниту сосема округло
  • Бела кожа со руменило — изразена белина и нежно руменило како роза
  • Црни очи — многу црни зеници
  • Долги трепки — долги трепки на благородните очни капаци
  • Кога одел, се движел со цврст чекор, како да се спушта по надолнина — држење на самоуверен и величествен човек

Опис од Умм Ма'бад ал-Хуза'ија, Аллах да е задоволен од неа

Пратеникот ﷺ поминал покрај шаторот на Умм Ма'бад, Аллах да е задоволен од неа, на патот кон Хиџра. Абу Ма'бад ја прашал за неговиот опис, па таа рекла: „Видов човек со очигледна чистота и убавина, со светло лице, со убава градба. Не бил критикуван поради дебелина, ниту пак бил омаловажуван поради слабост. Бил убав и пропорционален. Во очите му имало црнина, а во трепките му имало густина. Во неговиот глас имало јасност, а во неговиот врат имало елеганција. А во неговата брада имало густина. Имал долги, тенки веѓи кои се спојувале. Кога молчел, врз него имало достоинство. А кога зборувал, го обземала и го возвишувала величественост. Најубав и највеличествен од луѓето оддалеку, а најубав и најпрекрасен одблизу. Неговиот говор бил сладок и јасен, ниту малку, ниту премногу. Како неговиот говор да биле низа бисери што се спуштаат. Со средна висина, ниту едно око не го мразело поради висина, ниту едно око не го презирало поради нискост. Гранка меѓу две гранки, тој бил најсвеж по изглед од тројцата и најдобар по статус. Имал придружници кои го опкружувале. Ако кажел нешто, го слушале неговиот збор, а ако наредил, брзале да ја извршат неговата наредба. Почитуван и опкружен, ниту намуртен, ниту критикуван.“ Абу Ма'бад рекол: „Ова, така ми се колнам во Аллах, е водачот на Курејшите за кого ни беше кажано она што ни беше кажано.“

  • Очигледна чистота и убавина — очигледна чистота, убавина и светлина
  • Светло лице — блескаво и широко чело, кое сјае со величественост
  • Убава градба — благородно тело, пропорционално од секоја страна
  • Ниту малку, ниту премногу — неговиот говор не бил ниту премногу мал за да биде нејасен, ниту премногу многу за да биде досаден
  • Како неговиот говор да биле низа бисери што се спуштаат — во рамнотежа и убавина како нанижани бисери
  • Најубав од луѓето оддалеку и најпрекрасен одблизу — неговата величественост се зголемувала колку повеќе се приближувало
  • Гранка меѓу две гранки — бил меѓу своите придружници, а тој бил највеличествен од нив
  • Кога молчел, врз него имало достоинство — тишината му додава величественост и почит
  • Почитуван и опкружен — неговите придружници го опкружувале и брзале да ја извршат неговата наредба