Верување во ангелите

Муслиманот верува во ангелите како суштества создадени од Аллах, кои Тој ги избрал за апсолутна послушност и постојано славење. Тие се светлечки суштества, невидливи за луѓето во нивната оригинална форма, но Аллах им дал способност да се појавуваат во материјални форми кога е потребно, како што се случило при нивните посети на пророците. Нивната функција варира помеѓу извршување на Аллаховите наредби, пренесување на објавата, управување со работите на универзумот, запишување на делата на робовите, и заштита и зацврстување на верниците.

Што се однесува до џините, тие се друго создание што Аллах го создал од оган, и тие се одговорни и ќе бидат пресметани исто како и луѓето, поделени на добри верници и непослушни бунтовници. Ние не ги гледаме во нивната оригинална форма, но тие нè гледаат нас, што ја објаснува разликата во перцепцијата на нивното постоење. Тие не го знаат невиденото (гајб), и нивниот живот е подложен на Аллаховите закони во универзумот, и не поседуваат ни штета ни корист освен со Негова дозвола.

Шејтаните се неверници меѓу џините, предводени од Иблис во непријателство кон луѓето и следење на патот на заведувањето. Нивната моќ е ограничена на шепотење (васваса) и разубавување на злото, и тие немаат присилна власт над робовите. Верникот кој се држи до спомнувањето на Аллах и е постојан во Неговите наредби, е заштитен од нивните сплетки, додека оној што ги следи своите страсти и е невнимателен кон својот Господар, паѓа во нивните замки.

Верувањето во ангелите и џините и убеденоста во постоењето на овој невидлив свет, резултира со возвишување на Аллах во срцето на верникот. Кога човекот знае дека има ангели кои ги набљудуваат неговите дела и ги запишуваат неговите зборови, тоа го поттикнува да биде свесен за Аллах во тајност и јавност, и да бара заштита од шепотењата на шејтанот, што ја зајакнува моралната страна и води кон послушност и избегнување на гревовите, надевајќи се на Аллаховата награда и милост.

يؤمن المسلم بالملائكة كخلق من خلق الله، اصطفاهم للطاعة المطلقة والتسبيح الدائم. هم كائنات نورانية غير مرئية للبشر في هيئتها الأصلية، لكن الله منحهم القدرة على التشكل بأشكال مادية عند الحاجة، كما حدث في زيارتهم للأنبياء. وظيفتهم تتنوع بين تنفيذ أوامر الله، وحمل الوحي، وتدبير شؤون الكون، وتسجيل أعمال العباد، وحماية المؤمنين وتثبيتهم.

أما الجن، فهم خلق آخر أوجده الله من نار، وهم مكلفون ومحاسبون تماماً كالبشر، ينقسمون إلى مؤمنين صالحين وعصاة متمردين. نحن لا نراهم في صورتهم الأصلية، لكنهم يروننا، مما يفسر التفاوت في إدراك وجودهم. وهم لا يعلمون الغيب، وحياتهم تخضع لسنن الله في الكون، ولا يملكون ضراً ولا نفعاً إلا بإذنه تعالى.

الشياطين هم كفار الجن، يقودهم إبليس في معاداة البشر وسلوك طريق الإغواء. إن قدرتهم تقتصر على الوسوسة وتزيين الشر، ولا يملكون سلطاناً قسرياً على العباد. فالمؤمن الذي يتمسك بذكر الله ويستقيم على أمره، يكون في حصن من مكائدهم، بينما يسقط في حبائلهم من يتبع هواه ويغفل عن ربه.

تثمر عقيدة الإيمان بالملائكة والجن واليقين بوجود هذا العالم الغيبي تعظيماً لله في قلب المؤمن. حين يعلم الإنسان أن هناك ملائكة ترقب أفعاله وتكتب أقواله، يدفعه ذلك إلى مراقبة الله في سره وعلنه، والاستعاذة من وساوس الشيطان، مما يقوي الجانب الأخلاقي ويدفع نحو الطاعة وتجنب المعاصي رجاءً في ثواب الله ورحمته.