Ислам гэж юу вэ?

Ислам бол нэг бурхант үзэл болон энх тайвны шашин юм. Энэ нь зөвхөн Аллахыг шүтэхийг уриалдаг, Түүний бүх элч нарт итгэхийг, сайн үйлс хийхийг, мөн сайн сайхан ёс суртахууныг уриалдаг. "Ислам" гэдэг үг нь Аллахын өмнө бууж өгөх, Түүний тушаалыг хайр болон таашаалаар дагах гэсэн утгатай.

Ислам бол зүгээр нэг хязгаарлалт биш, харин хүнийг яаралтай хүсэл тэмүүлэл болон хойшлогдсон үр дүнгийн хооронд тэнцвэржүүлдэг амьдралын хэв маяг юм. Шалгалтандаа бэлдэхийн тулд энэ хорвоогийн зугаа цэнгэлийг орхидог сурагч шиг, мусульман хүн энэ дэлхий бол түр зуурын өнгөрөх газар гэдгийг ойлгодог, мөн бидний харж буй түр зуурын хүсэл тачаал, таашаал нь ирээдүйн амьдралын мөнхийн таашаалын өмнө юу ч биш гэдгийг ойлгодог. Энэ бол үнэн ба худал, ашигтай ба хортойг ялгаж салгадаг оюун ухааны төрөлхийн чанар бөгөөд хүнийг дээд зэргийн өндөрлөгт хүргэдэг.

Хүн төрөлхтөн эрх чөлөөнд дуртай бөгөөд хязгаарлалтыг үгүйсгэдэг, гэхдээ Ислам бидэнд хяналтгүй үнэмлэхүй эрх чөлөө нь нийгмийг эмх замбараагүй байдалд оруулдаг гэдгийг заадаг. Учир нь оюун ухаан өөрөө хязгаарлалт, соёл иргэншил хязгаарлалт, шударга ёс хязгаарлалт юм. Тиймээс шашны үүрэг даалгавар нь ууланд авирахтай адил сэтгэлд хүнд байсан, учир нь сэтгэл нь доошоо уруудах хандлагатай байдаг. Гэвч энэ тэвчээрийг хэрэгжүүлсэн хүн итгэлийн амтыг олдог, яг л өвчтөн амттай хоолноос татгалзсан өвдөлттэй хоолны дэглэмийн дараа эрүүл мэндээ олж авдаг шиг.

Шашны үнэн бол нэг бурхан байдаг гэдэгт итгэх явдал юм, орчлон ертөнцийг бүтээгч, нууцыг мэдэгч, хүнийг ганцаардсан үед нь ч, олон нийтийн дунд ч хардаг. Энэ итгэл нь итгэгчийг сайн сайхан ёс суртахууныг сахихыг уриалдаг, учир нь итгэл бол зүгээр нэг Шахада хэлэх биш, харин дэлхийг хөгжүүлэх, сэтгэлийг ариусгах явдал юм. Мусульман хүн Аллахыг харж байгаа мэтээр шүтдэг, хэрэв тэр Түүнийг харахгүй байсан ч, Аллах түүнийг харж байгаа гэдгийг баттай мэддэг, ингэснээр түүний зан авир нь түүний үнэнч байдал болон итгэлийн үнэнч байдлын гэрч болдог.

Ислам бол нэг бурхант үзэл, үйлдэл, бодит байдлын уриалга юм, учир нь Аллах биднийг алдаа гаргадаггүй тэнгэрийн элч нар болгож бүтээгээгүй, мөн ухаангүй амьтад болгож бүтээгээгүй, харин бидэнд оюун ухаан, өөрийн замыг сонгох эрх чөлөөг өгсөн. Итгэгчийн зорилго бол Аллахын таашаалыг хүртэх явдал юм, тэрээр амьдралыг нь зохицуулдаг мөргөл үйлдэлүүдээр тусалдаг, тухайлбал, түүнийг Эзэнтэй нь холбодог Салат (мөргөл), сэтгэлийг нь төлөвшүүлдэг Саум (мацаг барих), харилцан туслалцааг бий болгодог Закат (буяны хандив), мөн мусульманчуудыг сайн сайхан зүйлд нэгтгэдэг Хаж (мөргөл). Энэ бол энэ дэлхийг хөгжүүлэх болон ирээдүйн амьдралд зориулж ажиллахыг хослуулсан тэнцвэртэй арга зам юм.

الإسلام دين التوحيد والسلام، يدعو إلى عبادة الله وحده، والإيمان برسله جميعًا، والعمل الصالح، ومكارم الأخلاق. كلمة «إسلام» تعني الاستسلام لله والانقياد لأمره بمحبة ورضا.

الإسلام ليس مجرد قيود، بل هو منهج حياة يضبط سعي الإنسان بين الرغبات العاجلة والنتائج المؤجلة. مثل التلميذ الذي يترك لهو الدنيا ليستعد للامتحان، يدرك المسلم أن الدنيا دار ممر، وأن ما نراه من شهوات ولذات عابرة لا تساوي شيئاً أمام اللذة الدائمة في الآخرة. إنها فطرة العقل التي تفرق بين الحق والباطل، وبين النافع والضار، لترتقي بالإنسان نحو السمو والرفعة.

الإنسان بطبعه يميل إلى الحرية ويرفض القيود، لكن الإسلام يعلمنا أن الحرية المطلقة دون ضابط تحول المجتمع إلى فوضى، فالعقل نفسه قيد، والحضارة قيد، والعدالة قيد. لذا، كان التكليف بالدين ثقيلاً على النفس كصعود الجبل، لأن النفس طبعت على الميل للمنحدر، لكن من يمارس هذا الصبر يجد حلاوة الإيمان، تماماً كما يجد المريض عافيته بعد حمية مؤلمة عن أطايب الطعام.

حقيقة الدين هي الاعتقاد بوجود إله واحد، خالق للكون، مطلع على السرائر، يرى الإنسان في خلوته وجلوته. هذا الاعتقاد يدفع المؤمن للالتزام بمكارم الأخلاق، فالإيمان ليس مجرد نطق بالشهادتين، بل هو عمارة للأرض وتزكية للنفس. إن المسلم يعبد الله كأنه يراه، فإن لم يكن يراه، فإنه يعلم يقيناً أن الله يراه، فيغدو سلوكه شاهداً على إخلاصه وصدق إيمانه.

الإسلام دعوة للتوحيد والعمل والواقعية، فالله لم يخلقنا ملائكة لا يخطئون، ولا بهائم لا تعقل، بل منحنا عقلاً وإرادة لنختار طريقنا. إن غاية المؤمن هي نيل رضوان الله، مستعيناً بالعبادات التي تنظم حياته، من صلاة تصله بربه، وصيام يهذب نفسه، وزكاة تحقق التكافل، وحج يجمع المسلمين على الخير. إنه منهج متوازن يجمع بين إعمار الدنيا والعمل للآخرة.