Vahiy qilingan kitoblarga iymon

Musulmon Alloh tomonidan paygʻambarlariga nozil qilingan barcha kitoblarga iymon keltiradi, masalan Ibrohim va Muso sahifalari, Davudning Zaburi, Iso alayhissalomning Injili. Bu iymon uning aqidasining ajralmas qismi boʻlib, Alloh insoniyatga oʻz ilohiy yoʻl-yoʻriqlarini ketma-ket risolalar orqali murojaat qilganini tan olish va shu orqali paygʻambarlarni hurmat qilishni singdirish bilan bogʻliqdir.

Qurʼoni Karim avvalgi vahiy qilingan kitoblarga nisbatan hukmron va ustun hisoblanadi; u bizning qoʻlimizdagi matnlar orasidagi mezon va vazn jamlanmasidir. Qurʼonga muvofiq keladigan narsalarni biz haqiqat va haqqoniyat deb bilamiz; ammo unga zid yoki ziddiyat solgan narsalar esa asrlar davomida buzilgan va oʻzgartirilgan, yaʼni asl Alloh soʻzi sifatida qolmagan deb ishontiradi.

Qurʼon avvalgi risolalarni tasdiqlovchi va ulardagi buzilishlarni tuzatuvchi sifatda kelgan; hatto Tavrot va Injilda Muhammad ﷺ haqida bashoratlar berilgani ham qayd etiladi. Bu tasdiqlash ilohiy manbaning birligini koʻrsatadi va Qurʼonni oldingi vahiylarning mohiyatini saqlab qoluvchi ishonchli, yakuniy manba sifatida eʼtirof etadi.

Bu kitoblarga iymonning mohiyati ularni hidoyat va nur deb qabul qilishdir. Oldingi kitoblarda buzilishlar boʻlganini tan olgan holda, biz ularni bekor qilmaymiz; aksincha, Qurʼon bizga ularning hukmlari va qadriyatlari haqida bergan maʼlumotlariga yopishamiz. Shu tariqa, musulmon paygʻambarlar zanjiriga bogʻlangan holda Allohning barcha risolalarini hurmat qiladi va Qurʼonni hayot yoʻli sifatida ushlab qoladi.

يؤمن المسلم بجميع الكتب التي أنزلها الله على أنبيائه، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليه السلام. هذا الإيمان جزء لا يتجزأ من عقيدته، حيث يقر بأن الله هو مصدر الهداية والحق الذي خاطب به البشرية عبر رسالاته السماوية المتتالية، مما يغرس في نفس المؤمن احترام جميع الأنبياء الذين بلغوا هذه الرسالات للناس.

يعد القرآن الكريم المهيمن والحاكم على ما سبقه من الكتب السماوية؛ فهو الميزان الذي نزن به ما بين أيدينا اليوم من نصوص. فكل ما وافق القرآن من أخبار تلك الكتب نؤمن بصحته وبقائه، أما ما خالفه أو تناقض معه، فنوقن بأنه تعرض للتحريف والتبديل على مر العصور، ولا يمثل كلام الله الأصلي كما نزل.

لقد جاء القرآن الكريم مصدقاً لما قبله من رسالات مع تصحيح ما لحق بها من تحريف، بل وجاء بالبشارة بالنبي محمد ﷺ في التوراة والإنجيل. إن هذا التصديق يبين وحدة المصدر الإلهي، ويجعل من القرآن المرجع النهائي والأمين الذي يحفظ للبشرية حقيقة ما أراده الله في تلك الرسالات المنزلة سابقاً.

إن جوهر الإيمان بهذه الكتب يكمن في التسليم بأنها هدى ونور. ومع إيماننا بوقوع التحريف في الكتب السابقة، لا نتجاهلها، بل نتمسك بما أخبرنا القرآن عن جوهر أحكامها وقيمها التي خلدها الله في كتابه. وبذلك، يظل المسلم موصولاً بسلسلة النبوات المباركة، محترماً لرسالات الله جميعاً، ومتمسكاً بالقرآن كمنهج حياة.