Zijn tranen en zijn ootmoed ﷺ

Zijn huilen ﷺ tijdens het gebed

Abdullah ibn ash-Shikhir رضي الله عنه zei: «Ik kwam bij de Boodschapper van Allah ﷺ terwijl hij aan het bidden was, en in zijn borst was een sissend geluid zoals het sissen van een ketel door het huilen» — [Ahmad] [Abu Dawood] en bevestigd door [Ibn Hibban] [Ibn Khuzaymah] [al-Hakim]. 'Al-azeeb' is het geluid van het koken van een ketel — dit is een metafoor voor de hevigheid van zijn huilen ﷺ en het borrelen van tranen in zijn borst uit ontzag voor Allah de Verhevene.

• En in zijn borst was een sissend geluid als het sissen van een ketel door het huilen tijdens het gebed — [Abu Dawood]
• Hij weende ﷺ toen hem de versen van de getuigenis werden voorgelezen in Soera An-Nisa — [muttafaqun 'alayh]
• Hij stond de hele nacht en herhaalde de volgende zin: {Als U hen zou straffen, dan zijn zij Uw dienaren} tot de ochtend — [Ahmad] (Koranvers vertaald; exacte soera/ayaah niet in de tekst aangegeven)

Zijn huilen ﷺ bij het horen van de Koran

Ibn Mas'ud رضي الله عنه zei: «De Boodschapper ﷺ zei: ‘Lees voor mij.’ Ik zei: ‘O boodschapper van Allah, zal ik voor u lezen terwijl het u is geopenbaard?’ Hij zei: ‘Ik houd ervan het van iemand anders te horen.’ Ik las Soera An-Nisa tot ik bij de woorden kwam: {Hoe zal het zijn als Wij uit elke gemeenschap een getuige brengen en Wij jou als getuige over hen brengen} — en ik zag de ogen van de Profeet ﷺ tranenvallen» — [al-Bukhari] [Muslim] (Soera An-Nisa, vertaling).

• Hij ﷺ huilde wanneer hij de Noble Qur'an hoorde, uit ontzag voor zijn Heer
• Hij weende ﷺ toen hem de versen van de getuigenis werden voorgelezen in Soera An-Nisa — [muttafaqun 'alayh]
• Zijn tranen ﷺ zijn een barmhartigheid van Allah die Hij in het hart van de medelijdenden legt

Zijn huilen ﷺ is barmhartigheid voor zijn ummah

Abdullah ibn Amr رضي الله عنهما zei: «Op een dag verduisterde de zon tijdens het tijdperk van de Boodschapper ﷺ; hij stond op en bad totdat hij bijna niet kon buigen, toen boog hij en kwam bijna niet overeind; hij blies, huilde en zei: ‘Mijn Heer, heb U mij niet beloofd dat U hen niet zult straffen terwijl ik bij hen ben?’» — [At-Tirmidhi] in [ash-Shama'il].

• Hij ﷺ huilde uit ontzag voor Allah, uit grootheidsverering, niet uit vrees voor zijn zonden
• Hij weende ﷺ toen zijn dochter stierf en zijn tranen stroomden — overgeleverd door [Anas] bij [al-Bukhari]
• Hij huilde ﷺ in het gebed bij een verduistering (salat al-kusuf), uit medelijden met zijn ummah en uit vrees voor de bestraffing van Allah
• Hij ﷺ was het meest Godvrezend van alle mensen, terwijl hij tegelijkertijd het meest nabij Hem en het hoogst in rang was