Hva er islam?

Islam er monoteismens og fredens religion; den kaller til tilbedelse av Allah alene, tro på alle Hans sendebud, gode gjerninger og edel moral. Ordet «islam» betyr underkastelse til Allah og lydighet mot Hans befaling med kjærlighet og tilfredshet.

Islam er ikke bare restriksjoner, men en livsstil som regulerer menneskets streben mellom umiddelbare ønsker og utsatte resultater. Som en elev som forlater verdens fornøyelser for å forberede seg til eksamen, forstår muslimen at denne verden er en gjennomgangsbolig, og at det vi ser av flyktige lyster og gleder ikke er verdt noe sammenlignet med den varige gleden i det hinsidige. Det er fornuftens natur som skiller mellom rett og galt, og mellom det nyttige og det skadelige, for å heve mennesket mot storhet og opphøyethet.

Mennesket er av natur tilbøyelig til frihet og avviser restriksjoner, men islam lærer oss at absolutt frihet uten begrensninger forvandler samfunnet til kaos. Selve fornuften er en begrensning, sivilisasjonen er en begrensning, og rettferdighet er en begrensning. Derfor var den religiøse plikten tung for sjelen, som å bestige et fjell, fordi sjelen er skapt med en tendens til å helle mot nedoverbakke. Men den som praktiserer denne tålmodigheten, finner troens sødme, akkurat som en syk person finner sin helse etter en smertefull diett fra de beste matvarer.

Religionens virkelighet er troen på eksistensen av én Gud, Skaperen av universet, som kjenner hemmelighetene, og som ser mennesket i dets ensomhet og i dets offentlige liv. Denne troen driver den troende til å forplikte seg til edel moral, for tro er ikke bare å uttale Shahada, men det er å bygge opp jorden og rense sjelen. Muslimen tilber Allah som om han ser Ham, og hvis han ikke ser Ham, vet han med sikkerhet at Allah ser ham, slik at hans oppførsel blir et vitnesbyrd om hans oppriktighet og sannheten i hans tro.

Islam er en oppfordring til monoteisme, handling og realisme. Allah skapte oss ikke som engler som ikke feiler, eller som dyr uten fornuft, men Han ga oss fornuft og vilje til å velge vår vei. Den troendes mål er å oppnå Allahs velbehag, ved hjelp av tilbedelseshandlingene som organiserer hans liv: fra bønn som forbinder ham med sin Herre, faste som disiplinerer hans sjel, zakat som sikrer gjensidig støtte, og hajj som samler muslimer om det gode. Det er en balansert tilnærming som kombinerer å bygge opp denne verden og arbeide for det hinsidige.

الإسلام دين التوحيد والسلام، يدعو إلى عبادة الله وحده، والإيمان برسله جميعًا، والعمل الصالح، ومكارم الأخلاق. كلمة «إسلام» تعني الاستسلام لله والانقياد لأمره بمحبة ورضا.

الإسلام ليس مجرد قيود، بل هو منهج حياة يضبط سعي الإنسان بين الرغبات العاجلة والنتائج المؤجلة. مثل التلميذ الذي يترك لهو الدنيا ليستعد للامتحان، يدرك المسلم أن الدنيا دار ممر، وأن ما نراه من شهوات ولذات عابرة لا تساوي شيئاً أمام اللذة الدائمة في الآخرة. إنها فطرة العقل التي تفرق بين الحق والباطل، وبين النافع والضار، لترتقي بالإنسان نحو السمو والرفعة.

الإنسان بطبعه يميل إلى الحرية ويرفض القيود، لكن الإسلام يعلمنا أن الحرية المطلقة دون ضابط تحول المجتمع إلى فوضى، فالعقل نفسه قيد، والحضارة قيد، والعدالة قيد. لذا، كان التكليف بالدين ثقيلاً على النفس كصعود الجبل، لأن النفس طبعت على الميل للمنحدر، لكن من يمارس هذا الصبر يجد حلاوة الإيمان، تماماً كما يجد المريض عافيته بعد حمية مؤلمة عن أطايب الطعام.

حقيقة الدين هي الاعتقاد بوجود إله واحد، خالق للكون، مطلع على السرائر، يرى الإنسان في خلوته وجلوته. هذا الاعتقاد يدفع المؤمن للالتزام بمكارم الأخلاق، فالإيمان ليس مجرد نطق بالشهادتين، بل هو عمارة للأرض وتزكية للنفس. إن المسلم يعبد الله كأنه يراه، فإن لم يكن يراه، فإنه يعلم يقيناً أن الله يراه، فيغدو سلوكه شاهداً على إخلاصه وصدق إيمانه.

الإسلام دعوة للتوحيد والعمل والواقعية، فالله لم يخلقنا ملائكة لا يخطئون، ولا بهائم لا تعقل، بل منحنا عقلاً وإرادة لنختار طريقنا. إن غاية المؤمن هي نيل رضوان الله، مستعيناً بالعبادات التي تنظم حياته، من صلاة تصله بربه، وصيام يهذب نفسه، وزكاة تحقق التكافل، وحج يجمع المسلمين على الخير. إنه منهج متوازن يجمع بين إعمار الدنيا والعمل للآخرة.