ପବିତ୍ର କୁରଆନ
ପବିତ୍ର କୁରଆନ ହେଉଛି ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ବାଣୀ, ଯାହା ତାଙ୍କ ନବୀ ମୁହମ୍ମଦ ﷺ ଙ୍କ ଉପରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା। ଏହା ମୁସଲମାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମ୍ବିଧାନ, ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରମାଣ ଏବଂ ମାର୍ଗଦର୍ଶନର ଉତ୍ସ। ଏହା ତେଇଶ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଆରବୀ ଭାଷାରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଏହାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାଠ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ହାଫିଜମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଏବଂ ମୁସହାଫର ପୃଷ୍ଠାଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ସଂରକ୍ଷିତ ଅଛି।
ପବିତ୍ର କୁରଆନ ହେଉଛି ନବୀ ମୁହମ୍ମଦ ﷺ ଙ୍କର ଏକ ଚିରନ୍ତନ ଚମତ୍କାର। ଏହା ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ବାଣୀ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ମାନବ ଏବଂ ଜିନ୍ମାନଙ୍କୁ ଏହାର ସମକକ୍ଷ କିଛି ରଚନା କରିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ ଦେଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ, ଏବଂ ଏହି ଆହ୍ୱାନ ଆଜି ମଧ୍ୟ ବଳବତ୍ତର ଅଛି। ଏହାର ଚମତ୍କାରିତାର ଉତ୍ସ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଦିଗ ନୁହେଁ, ଯେପରିକି ଏହାର ବାକ୍ଚାତୁରୀ କିମ୍ବା ଅଦୃଶ୍ୟ ବିଷୟରେ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ, ବରଂ ଏହା ଏହାର ସଂରଚନା, ଆଇନ ପ୍ରଣୟନ ଏବଂ ଏଥିରେ ଥିବା ବୈଜ୍ଞାନିକ ସଙ୍କେତଗୁଡ଼ିକରେ ଏକ ସାମଗ୍ରିକ ଚମତ୍କାର, ଯାହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗର ଜଣେ ବିଚାରଶୀଳ ପଣ୍ଡିତ ହିଁ ବୁଝିପାରିବେ।
କୁରଆନ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ନୁହେଁ। ତେବେ ସଭ୍ୟତାର କେନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଜାତିମାନଙ୍କ ଦର୍ଶନଠାରୁ ଦୂରରେ ଏକ ମରୁଭୂମି ପରିବେଶରେ ବଢ଼ିଥିବା ଜଣେ ନିରକ୍ଷର ବ୍ୟକ୍ତି କିପରି ଏକ ଏପରି ପୁସ୍ତକ ରଚନା କରିପାରିବେ, ଯେଉଁଥିରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଇନ ଏବଂ ଗଭୀରତମ ସତ୍ୟ ରହିଛି? ଇତିହାସରେ ପ୍ରତିଭାଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ନିଜ କଳାରେ ଉତ୍କର୍ଷତା ହାସଲ କରିପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ଅଗ୍ରଗତିର ସୀମା ଅଛି, କିନ୍ତୁ କୁରଆନ ଏକ ଅଫୁରନ୍ତ ଝରଣା ହୋଇ ରହିଛି, ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଣ୍ଡିତ ଏବଂ ଲେଖକ ନିଜ ବିଶେଷଜ୍ଞତା ଅନୁଯାୟୀ ବିଷୟବସ୍ତୁ ଏବଂ ଏହାର ପ୍ରମାଣ ପାଆନ୍ତି ଯେ ଏହା ଜଣେ ସର୍ବଜ୍ଞ, ସର୍ବଜ୍ଞାନୀଙ୍କଠାରୁ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି।
ମୁସଲମାନମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଯେପରିକି ଇବ୍ରାହିମ ଓ ମୁସାଙ୍କ ସହୀଫା, ଦାଉଦଙ୍କ ଜବୁର, ଏବଂ ଇସା (ଆଲାଇହିମୁସ ସଲାମ)ଙ୍କ ଇଞ୍ଜିଲ। କିନ୍ତୁ କୁରଆନ ସେହି ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ବିସ୍ତାର କରେ; ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଯାହା ଏହା ସହିତ ମେଳ ଖାଏ, ତାହା ହିଁ ସ୍ଥାପିତ ସତ୍ୟ, ଏବଂ ଯାହା ଏହାର ବିରୋଧ କରେ, ତାହା ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଯାଇଛି। ଆମେ ସମସ୍ତ ନବୀମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ମୂଲ୍ୟ ଦେଉ, କିନ୍ତୁ ଆମେ ପବିତ୍ର କୁରଆନକୁ ଏକ ମାନଦଣ୍ଡ ଭାବରେ ଅନୁସରଣ କରୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଖବରଗୁଡ଼ିକୁ ପରଖିଥାଉ ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପଥରେ ସ୍ଥିର ରହିଥାଉ।
القرآن الكريم هو كلام الله تعالى المنزَّل على نبيه محمد ﷺ، وهو دستور المسلمين وحجتهم ومصدر هدايتهم. نزل بالعربية على مدى ثلاثة وعشرين عامًا، ويُحفظ نصّه كاملًا في صدور الحفاظ وبين دفتي المصاحف في كل بقاع الأرض.
القرآن الكريم هو المعجزة الخالدة للنبي محمد ﷺ، وهو كلام الله الذي تحدى به الإنس والجن أن يأتوا بمثله فعجزوا، ولا يزال التحدي قائماً. ومصدر إعجازه ليس جانباً واحداً كالبلاغة أو الإخبار بالمغيبات فحسب، بل هو إعجاز كلي في نظمه وتشريعه وما يحويه من إشارات علمية لا يدركها إلا الدارس المتفحص في كل عصر.
لم يكن القرآن من تأليف بشر، فكيف يتسنى لرجل أمي نشأ في بيئة صحراوية منعزلة عن مراكز الحضارة وفلسفات الأمم أن يأتي بكتاب يحوي أرقى التشريعات وأعمق الحقائق؟ إن العباقرة في التاريخ قد يبدعون في فنونهم، لكن سبقهم له حدود، بينما القرآن يظل معيناً لا ينضب، يجد فيه كل عالم وأديب ما يوافق تخصصه ودليلاً على أنه تنزيل من حكيم خبير.
يؤمن المسلمون بكتب الله المنزلة، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليهم السلام، ولكن القرآن هو المهيمن على تلك الكتب؛ فما وافقه منها فهو الحق الثابت، وما خالفه فهو مما دخله التحريف. نحن نحترم جميع الأنبياء ونقدر رسالاتهم، لكننا نتبع القرآن الكريم بصفته الميزان الذي نزن به الأخبار ونستقيم به على منهج الله.