بانَتْ سُعاد

قصيدة البُردة الأولى — الصحابي كعب بن زهير رضي الله عنه (ت 26هـ)

أنشدها كعب بن زهير رضي الله عنه بين يدي النبي ﷺ في مسجده معتذرًا، فعفا عنه النبي ﷺ وخلع عليه بردته الشريفة، فسُميت «البردة». وهي أول قصائد المديح النبوي وأصلها.

ਬਾਨਤ ਸੁਆਦ — ਕਾਬ ਇਬਨ ਜ਼ੁਹੈਰ (ਅੱਲ੍ਹਾ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਵੇ)

ਕਾਬ ਇਬਨ ਜ਼ੁਹੈਰ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਵੇ, ਨੇ ਇਹ ਕਵਿਤਾ ਨਬੀ ﷺ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੁਆਫ਼ੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੁਬਾਰਕ ਚਾਦਰ ਬਖਸ਼ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਇਹ ਕਵਿਤਾ 'ਅਲ-ਬੁਰਦਾ' ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਣ ਲੱਗੀ। ਇਸਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਨਬਵੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਕਾਰਜ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

بانَتْ سُعادُ فَقَلْبي اليَوْمَ مَتْبولُ
مُتَيَّمٌ إثْرَها لم يُفَدْ مَكْبولُ

ਸੁਆਦ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗੁਲਾਮ, ਬਿਨਾਂ ਛੁਡਾਏ ਅਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ।

وَمَا سُعَادُ غَداةَ البَيْن إِذْ رَحَلوا
إِلاّ أَغَنُّ غضيضُ الطَّرْفِ مَكْحُولُ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸਵੇਰ, ਸੁਆਦ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਿਰਨੀ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨੀਵੀਆਂ, ਸੁਰਮੇ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ।

هَيْفاءُ مُقْبِلَةً عَجْزاءُ مُدْبِرَةً
لا يُشْتَكى قِصَرٌ مِنها ولا طُولُ

ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਪਤਲੀ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੁੜਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਭਾਰੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਉਸਦਾ ਕੱਦ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨੁਪਾਤਕ ਹੈ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਨਾ ਬਹੁਤ ਲੰਬਾ।

تَجْلُو عَوارِضَ ذي ظَلْمٍ إذا ابْتَسَمَتْ
كأنَّهُ مُنْهَلٌ بالرَّاحِ مَعْلُولُ

ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸੁੰਦਰ ਦੰਦ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਤਾਜ਼ੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਝਰਨਾ ਹੋਣ।

شُجَّتْ بِذي شَبَمٍ مِنْ ماءِ مَعْنِيةٍ
صافٍ بأَبْطَحَ أضْحَى وهْوَ مَشْمولُ

ਇਹ ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਣੀ, ਮਾਅਨੀਆ ਦੇ ਝਰਨੇ ਦੀ ਠੰਡਕ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੱਕ ਚੌੜੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਤਰੀ ਹਵਾ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਹੈ।

تَنْفِي الرِّياحُ القَذَى عَنْهُ وأفْرَطُهُ
مِنْ صَوْبِ سارِيَةٍ بِيضٌ يَعالِيلُ

ਹਵਾਵਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਅਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਵਹਾਅ, ਰਾਤ ​​ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਤੋਂ, ਚਿੱਟੀਆਂ, ਵਗਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

أكْرِمْ بِها خُلَّةً لوْ أنَّها صَدَقَتْ
مَوْعودَها أَو ْلَوَ أَنَِّ النُّصْحَ مَقْبولُ

ਉਹ ਕਿੰਨੀ ਨੇਕ ਸਾਥਣ ਹੁੰਦੀ, ਜੇਕਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਅਦੇ ਨਿਭਾਏ ਹੁੰਦੇ, ਜਾਂ ਜੇਕਰ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਕਦੇ ਸਲਾਹ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ।

لكِنَّها خُلَّةٌ قَدْ سِيطَ مِنْ دَمِها
فَجْعٌ ووَلَعٌ وإِخْلافٌ وتَبْديلُ

ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਾਥਣ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ, ਤੀਬਰ ਜਨੂੰਨ, ਟੁੱਟੇ ਵਾਅਦੇ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਬਦਲਾਅ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ।

فما تَدومُ عَلَى حالٍ تكونُ بِها
كَما تَلَوَّنُ في أثْوابِها الغُولُ

ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਆਪਣਾ ਸੁਭਾਅ ਇੰਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਦਲਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਭੂਤ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਬਦਲਦਾ ਹੈ।

ولا تَمَسَّكُ بالعَهْدِ الذي زَعَمْتْ
إلاَّ كَما يُمْسِكُ الماءَ الغَرابِيلُ

ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਵਾਅਦਿਆਂ ਨੂੰ ਛਾਣਨੀਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਫੜਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੱਕੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਫੜਦੀ।

فلا يَغُرَّنْكَ ما مَنَّتْ وما وَعَدَتْ
إنَّ الأمانِيَّ والأحْلامَ تَضْليلُ

ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਧੋਖਾ ਨਾ ਖਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੁਪਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਭਰਮ ਹਨ।

كانَتْ مَواعيدُ عُرْقوبٍ لَها مَثَلا
وما مَواعِيدُها إلاَّ الأباطيلُ

ਉਸਦੇ ਵਾਅਦੇ ਉਰਕੂਬ ਦੇ ਵਾਅਦਿਆਂ ਵਾਂਗ ਇੱਕ ਕਹਾਵਤ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੇ ਵਾਅਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਝੂਠ ਹਨ।

أرْجو وآمُلُ أنْ تَدْنو مَوَدَّتُها
وما إِخالُ لَدَيْنا مِنْكِ تَنْويلُ

ਮੈਂ ਉਮੀਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਿਆਰ ਨੇੜੇ ਆਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਕੋਈ ਮਿਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗੀ।

أمْسَتْ سُعادُ بِأرْضٍ لا يُبَلِّغُها
إلاَّ العِتاقُ النَّجيباتُ المَراسِيلُ

ਸੁਆਦ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਈ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਨੇਕ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਊਠਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ولَنْ يُبَلِّغَها إلاَّ غُذافِرَةٌ
لها عَلَى الأيْنِ إرْقالٌ وتَبْغيلُ

ਅਤੇ ਉਸ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਤੇਜ਼ ਊਠ ਹੀ ਪਹੁੰਚੇਗਾ ਜੋ, ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਤੇਜ਼ ਚਾਲ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੁਰਨ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

مِنْ كُلِّ نَضَّاخَةِ الذِّفْرَى إذا عَرِقَتْ
عُرْضَتُها طامِسُ الأعْلامِ مَجْهولُ

(ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਊਠ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ) ਜਿਸਦੀਆਂ ਕਨਪਟੀਆਂ ਪਸੀਨਾ ਆਉਣ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਸੀਨਾ ਛੱਡਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਮਿਟੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਅਣਜਾਣ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਹੈ।

تَرْمِي الغُيوبَ بِعَيْنَيْ مُفْرَدٍ لَهِقٍ
إذا تَوَقَّدَتِ الحَزَّازُ والمِيلُ

ਉਹ ਦੂਰ ਦੇ ਦੂਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਇਕੱਲੇ ਚਿੱਟੇ ਹਿਰਨ ਦੀਆਂ ਤਿੱਖੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਮਿਰਗਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਚਮਕਦੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਤੇਜ਼ ਹੋਵੇ।

ضَخْمٌ مُقَلَّدُها فَعْمٌ مُقَيَّدُها
في خَلْقِها عَنْ بَناتِ الفَحْلِ تَفْضيلُ

ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਮੋਟੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਗਿੱਟਾ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਰਚਨਾ ਜੋ ਦੂਜੀਆਂ ਮਾਦਾ ਊਠਾਂ ਨਾਲੋਂ ਉੱਤਮਤਾ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

غَلْباءُ وَجْناءُ عَلْكومٌ مُذَكَّرْةٌ
في دَفْها سَعَةٌ قُدَّامَها مِيلُ

ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਚੌੜੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਪਰਿਪੱਕ ਅਤੇ ਨਰ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਚੌੜਾਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੀਲਾਂ ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਹਨ।

وجِلْدُها مِنْ أُطومٍ لا يُؤَيِّسُهُ
طَلْحٌ بضاحِيَةِ المَتْنَيْنِ مَهْزولُ

ਉਸਦੀ ਚਮੜੀ ਸਖ਼ਤ ਚਮੜੇ ਦੀ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਦੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬਬੂਲ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਖਰਾਬ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ।

حَرْفٌ أخوها أبوها مِن مُهَجَّنَةٍ
وعَمُّها خالُها قَوْداءُ شْمِليلُ

ਉਹ ਇੱਕ ਪਤਲੀ, ਤੇਜ਼ ਮਾਦਾ ਊਠ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਪਿਤਾ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਵਰਗਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸਦਾ ਚਾਚਾ ਉਸਦਾ ਮਾਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਲੰਬੀ ਪਿੱਠ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਚੁਸਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

يَمْشي القُرادُ عَليْها ثُمَّ يُزْلِقُهُ
مِنْها لِبانٌ وأقْرابٌ زَهالِيلُ

ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਅਤੇ ਪਾਸੇ ਇੰਨੇ ਨਿਰਵਿਘਨ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਟਿੱਕ ਵੀ ਫਿਸਲ ਕੇ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇਗਾ।

عَيْرانَةٌ قُذِفَتْ بالنَّحْضِ عَنْ عُرُضٍ
مِرْفَقُها عَنْ بَناتِ الزُّورِ مَفْتولُ

ਉਹ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੇਜ਼ ਮਾਦਾ ਊਠ ਹੈ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਕੂਹਣੀ ਉਸਦੀਆਂ ਪਸਲੀਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੂਰ ਸਥਾਪਤ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਚੌੜੀ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਚਾਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

كأنَّما فاتَ عَيْنَيْها ومَذْبَحَها
مِنْ خَطْمِها ومِن الَّلحْيَيْنِ بِرْطيلُ

ਇਹ ਇੰਝ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਅਤੇ ਜਬਾੜਿਆਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਲੰਬਾ, ਲਟਕਦਾ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਗਲੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਵਿਲੱਖਣ ਨਸਲ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।

تَمُرُّ مِثْلَ عَسيبِ النَّخْلِ ذا خُصَلٍ
في غارِزٍ لَمْ تُخَوِّنْهُ الأحاليلُ

ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਵਾਲੀ ਖਜੂਰ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਦੀ ਵਗਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਨਰਮ, ਡੂੰਘੀ ਰੇਤ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਬਾਰਿਸ਼ ਨੇ ਸਖ਼ਤ ਜਾਂ ਖਤਰਨਾਕ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।

قَنْواءُ في حَرَّتَيْها لِلْبَصيرِ بِها
عَتَقٌ مُبينٌ وفي الخَدَّيْنِ تَسْهيلُ

ਉਸਦੀ ਨੱਕ ਦੀ ਪੁਲ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਅੱਖ ਲਈ, ਉਸਦੀਆਂ ਕਨਪਟੀਆਂ ਇੱਕ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕੁਲੀਨਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਨਿਰਵਿਘਨ ਅਤੇ ਸਮਤਲ ਹਨ।

تُخْدِي عَلَى يَسَراتٍ وهي لاحِقَةٌ
ذَوابِلٌ مَسُّهُنَّ الأرضَ تَحْليلُ

ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅਗਲੀਆਂ ਲੱਤਾਂ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦੀ ਹੈ, ਉਸਦੀਆਂ ਪਤਲੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਬਸ ਛੂਹਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੂਰੀ ਤੈਅ ਕਰਦੀ ਹੈ।

سُمْرُ العَجاياتِ يَتْرُكْنَ الحَصَى زِيماً
لم يَقِهِنَّ رُؤوسَ الأُكْمِ تَنْعيلُ

ਉਸਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਖੁਰ ਚੱਲਦੇ ਸਮੇਂ ਕੰਕਰ ਖਿਲਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਜੁੱਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰੀਲੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਬਚਾਉਂਦੀ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਸਖ਼ਤਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

كأنَّ أَوْبَ ذِراعَيْها إذا عَرِقَتْ
وقد تَلَفَّعَ بالكورِ العَساقيلُ

ਉਸਦੀਆਂ ਅਗਲੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਦੀ ਹਰਕਤ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਸੀਨਾ ਵਹਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਠੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਮਿਰਗਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਸਥਾਈ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ।

يَوْماً يَظَلُّ به الحِرْباءُ مُصْطَخِداً
كأنَّ ضاحِيَهُ بالشَّمْسِ مَمْلولُ

ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਤੀਬਰ ਗਰਮ ਦਿਨ 'ਤੇ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗਿਰਗਿਟ ਅਜੇ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਪਿੱਠ ਸੂਰਜ ਦੁਆਰਾ ਭੁੰਨੀ ਹੋਈ ਜਾਪਦੀ ਹੈ।

وقالَ لِلْقوْمِ حادِيهِمْ وقدْ جَعَلَتْ
وُرْقَ الجَنادِبِ يَرْكُضْنَ الحَصَى قِيلُوا

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਊਠ ਚਾਲਕ ਨੇ, ਤੀਬਰ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਸਲੇਟੀ ਟਿੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਕੰਕਰ ਖਿਲਾਰਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ।

شَدَّ النَّهارِ ذِراعا عَيْطَلٍ نَصِفٍ
قامَتْ فَجاوَبَها نُكْدٌ مَثاكِيلُ

ਇੱਕ ਲੰਬੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਅੱਧਖੜ ਉਮਰ ਦੀ ਮਾਦਾ ਊਠ ਦੀਆਂ ਅਗਲੀਆਂ ਲੱਤਾਂ, ਦਿਨ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸਦਾ ਜਵਾਬ ਬਾਂਝ, ਵਿਧਵਾ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਿਰਲਾਪ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

نَوَّاحَةٌ رِخْوَةُ الضَّبْعَيْنِ لَيْسَ لَها
لَمَّا نَعَى بِكْرَها النَّاعونَ مَعْقولُ

ਉਹ ਇੱਕ ਵਿਰਲਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਉਸਦੀਆਂ ਉਪਰਲੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਢਿੱਲੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰਾ ਹੋਸ਼ ਗੁਆ ਬੈਠਦੀ ਹੈ।

تَفْرِي الُّلبانَ بِكَفَّيْها ومَدْرَعُها
مُشَقَّقٌ عَنْ تَراقيها رَعابيلُ

ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਪਾੜਦੀ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਕੱਪੜਾ ਉਸਦੀਆਂ ਕਾਲਰਬੋਨਸ ਤੋਂ ਫਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਡੂੰਘੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਟਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।

تَسْعَى الوُشاةُ جَنابَيْها وقَوْلُهُمُ
إنَّك يا ابْنَ أبي سُلْمَى لَمَقْتولُ

ਨਿੰਦਕ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦ ਫੁਸਫੁਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, "ਯਕੀਨਨ, ਹੇ ਅਬੂ ਸੁਲਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਂਗਾ!"

وقالَ كُلُّ خَليلٍ كُنْتُ آمُلُهُ
لا أُلْهِيَنَّكَ إنِّي عَنْكَ مَشْغولُ

ਹਰ ਦੋਸਤ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖੀ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਭਟਕਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹਾਂ।"

فَقُلْتُ خَلُّوا سَبيلِي لاَ أبالَكُمُ
فَكُلُّ ما قَدَّرَ الرَّحْمنُ مَفْعولُ

ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, "ਮੇਰਾ ਰਾਹ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਹੋਵੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਰਹਿਮਾਨ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ!"

كُلُّ ابْنِ أُنْثَى وإنْ طالَتْ سَلامَتُهُ
يَوْماً على آلَةٍ حَدْباءَ مَحْمولُ

ਹਰ ਮਨੁੱਖ, ਭਾਵੇਂ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਲੰਬੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਮੁੜੀ ਹੋਈ ਅਰਥੀ 'ਤੇ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।

أُنْبِئْتُ أنَّ رَسُولَ اللهِ أَوْعَدَني
والعَفْوُ عَنْدَ رَسُولِ اللهِ مَأْمُولُ

ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਸੂਲ ﷺ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਧਮਕਾਇਆ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਸੂਲ ﷺ ਤੋਂ ਮਾਫੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਉਮੀਦ ਹੈ।

وقَدْ أَتَيْتُ رَسُولَ اللهِ مُعْتَذِراً
والعُذْرُ عِنْدَ رَسُولِ اللهِ مَقْبولُ

ਮੈਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਸੂਲ ﷺ ਕੋਲ ਮਾਫੀ ਮੰਗਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਸੂਲ ﷺ ਦੁਆਰਾ ਮੁਆਫੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

مَهْلاً هَداكَ الذي أَعْطاكَ نافِلَةَ
الْقُرْآنِ فيها مَواعيظٌ وتَفُصيلُ

ਹੌਲੀ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੇਧ ਦੇਵੇ ਜਿਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਰਾਨ ਦਾ ਵਾਧੂ ਤੋਹਫ਼ਾ ਬਖਸ਼ਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀਆਂ ਨਸੀਹਤਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਹਨ।

لا تَأْخُذَنِّي بِأَقْوالِ الوُشاةِ ولَمْ
أُذْنِبْ وقَدْ كَثُرَتْ فِيَّ الأقاويلُ

ਮੈਨੂੰ ਚੁਗਲਖੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨਾ ਠਹਿਰਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਫੈਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।

لَقَدْ أقْومُ مَقاماً لو يَقومُ بِه
أرَى وأَسْمَعُ ما لم يَسْمَعِ الفيلُ

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਹਾਥੀ ਵੀ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਅਤੇ ਸੁਣਦਾ ਜੋ ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।

لَظَلَّ يِرْعُدُ إلاَّ أنْ يكونَ لَهُ
مِنَ الَّرسُولِ بِإِذْنِ اللهِ تَنْويلُ

ਉਹ ਯਕੀਨਨ ਕੰਬਦਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਨੂੰ ਰਸੂਲ ﷺ ਤੋਂ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਮਿਲਦਾ।

حَتَّى وَضَعْتُ يَميني لا أُنازِعُهُ
في كَفِّ ذِي نَغَماتٍ قِيلُهُ القِيلُ

ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵਿਵਾਦ ਦੇ, ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸਦੇ ਬੋਲ ਸੁਰੀਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਸਦਾ ਬਚਨ ਅੰਤਿਮ ਫ਼ਰਮਾਨ ਹੈ।

لَذاكَ أَهْيَبُ عِنْدي إذْ أُكَلِّمُهُ
وقيلَ إنَّكَ مَنْسوبٌ ومَسْئُولُ

ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ (ਕਵੀ ਨੂੰ) ਜਵਾਬਦੇਹ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਸਵਾਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ।

مِنْ خادِرٍ مِنْ لُيوثِ الأُسْدِ مَسْكَنُهُ
مِنْ بَطْنِ عَثَّرَ غِيلٌ دونَهُ غيلُ

ਉਹ ਇੱਕ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਸ਼ੇਰ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜਿਸਦਾ ਨਿਵਾਸ ਅਥਥਰ ਦੇ ਡੂੰਘੇ ਅੰਦਰ ਹੈ, ਇੱਕ ਸੰਘਣਾ ਝਾੜੀ ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹੈ।

يَغْدو فَيُلْحِمُ ضِرْغامَيْنِ عَيْشُهُما
لَحْمٌ مَنَ القَوْمِ مَعْفورٌ خَراديلُ

ਉਹ ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ੇਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਧੂੜ-ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਢਕਿਆ, ਫਟਿਆ ਹੋਇਆ ਮਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

إِذا يُساوِرُ قِرْناً لا يَحِلُّ لَهُ
أنْ يَتْرُكَ القِرْنَ إلاَّ وهَوَ مَغْلُولُ

ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਛੱਡੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਰਿਆ ਅਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ।

مِنْهُ تَظَلُّ سَباعُ الجَوِّ ضامِزَةً
ولا تَمَشَّى بَوادِيهِ الأراجِيلُ

ਉਸਦੇ ਕਾਰਨ, ਹਵਾ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਡਰਪੋਕ ਜਾਂ ਕਾਇਰ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸਦੀਆਂ ਘਾਟੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

ولا يَزالُ بِواديهِ أخُو ثِقَةٍ
مُطَرَّحَ البَزِّ والدَّرْسانِ مَأْكولُ

ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਸਾਥੀ (ਸ਼ੇਰ) ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਖਾਧੇ ਹੋਏ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਤਿਆਗੇ ਹੋਏ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਸਤਰ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

إنَّ الرَّسُولَ لَسَيْفٌ يُسْتَضاءُ بِهِ
مُهَنَّدٌ مِنْ سُيوفِ اللهِ مَسْلُولُ

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਰਸੂਲ ﷺ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਤਲਵਾਰ ਹਨ ਜਿਸ ਤੋਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢੀ ਗਈ ਇੱਕ ਬਾਰੀਕ ਬਣੀ ਭਾਰਤੀ ਤਲਵਾਰ।

في فِتْيَةٍ مِنْ قُريْشٍ قالَ قائِلُهُمْ
بِبَطْنِ مَكَّةَ لَمَّا أسْلَمُوا زُولُوا

ਉਹ ਕੁਰੈਸ਼ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਗੂ ਨੇ ਮੱਕਾ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਇਸਲਾਮ ਕਬੂਲ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, "ਚਲੇ ਜਾਓ!"

زالُوا فمَا زالَ أَنْكاسٌ ولا كُشُفٌ
عِنْدَ الِّلقاءِ ولا مِيلٌ مَعازيلُ

ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਬੇਨਕਾਬ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਕਦੇ ਡੋਲੇ ਜਾਂ ਭੱਜੇ।

شُمُّ العَرانِينِ أبْطالٌ لُبوسُهُمْ
مِنْ نَسْجِ دَاوُدَ في الهَيْجَا سَرابيلُ

ਉਹ ਉੱਚੇ ਨੱਕ ਵਾਲੇ ਸੂਰਬੀਰ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੜਾਈ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਰਹ-ਬਖ਼ਤਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜੋ ਦਾਊਦ ਦੇ ਵਾਂਗ ਬੁਣੇ ਹੋਏ ਹਨ।

بِيضٌ سَوَابِغُ قد شُكَّتْ لَهَا حَلَقٌ
كأنَّها حَلَقُ القَفْعاءِ مَجْدولُ

ਇਹ ਚਿੱਟੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛੱਲੇ ਇੰਨੇ ਕੱਸ ਕੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਾਫ਼ਾ ਪੌਦੇ ਦੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਛੱਲਿਆਂ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।

يَمْشونَ مَشْيَ الجِمالِ الزُّهْرِ يَعْصِمُهُمْ
ضَرْبٌ إذا عَرَّدَ السُّودُ التَّنابِيلُ

ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਊਠਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਹੀ ਚਾਲ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਮਾਰੂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਜਦੋਂ ਕਾਲੇ, ਘਿਣਾਉਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਮੁੜਦੇ ਅਤੇ ਭੱਜਦੇ ਹਨ।

لا يَفْرَحونَ إذا نَالتْ رِماحُهُمُ
قَوْماً ولَيْسوا مَجازِيعاً إذا نِيلُوا

ਉਹ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਛੇ ਕਿਸੇ ਕੌਮ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਦ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।

لا يَقَعُ الطَّعْنُ إلاَّ في نُحورِهِمُ
وما لَهُمْ عَنْ حِياضِ الموتِ تَهْليلُ

ਲੜਾਈ ਦੇ ਵਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ 'ਤੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਤਲਾਬਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਝਿਜਕ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦੇ।