ਇੱਕ ਜੀਵੰਤ ਰਿਸ਼ਤਾ: ਸਲਾਵਾਤ ਪੈਗੰਬਰ ﷺ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ
«مَا مِنْ أَحَدٍ يُسَلِّمُ عَلَيَّ إِلَّا رَدَّ اللَّهُ عَلَيَّ رُوحِي حَتَّى أَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ»
ਜੋ ਵੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸਲਾਮ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਰੱਬ ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਸਲਾਮ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇ ਸਕਾਂ।
«إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً سَيَّاحِينَ فِي الْأَرْضِ يُبَلِّغُونِي مِنْ أُمَّتِي السَّلَامَ»
ਰੱਬ ਦੇ ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਹਨ ਜੋ ਧਰਤੀ ਭਰ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੇਰੀ ਉਮਮਾ ਵੱਲੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਸਲਾਮ ਮੈਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਲਾਵਾਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਲੱਖਣ ਪਹਿਰੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ੇਖ ਅਬਦੁੱਲਾਹ ਸਿਰਾਜੁੱਦੀਂ ਨੇ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਕੋਈ ਇੱਕ-ਤਰਫ਼ਾ ਅਮਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਪੈਗੰਬਰ ﷺ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਸਲਾਮ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਜਾਂ ਤਾਂ ਸਿੱਧਾ, ਜਦੋਂ ਰੱਬ ਉਸ ਦੀ ਹਕ਼ੀਕਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਜਵਾਬ ਦੇ ਸਕਣ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਮੁਖ਼ਸੂਸ ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਉਮਮਾ ਦੀਆਂ ਦੋਆਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਕੋਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਸਲਾਵਾਤ ਇੱਕ ਰੀਤ-ਨੁਸਖੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਦਲ ਕੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਥਾਂ ਦੇ ਪਾਰ ਇਕ ਜੀਵੰਤ, ਪਰਸਪਰ ਸੰਬੰਧ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
- ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਮੁਖ਼ਸੂਸ ਫਰਿਸ਼ਤੇ (mala'ikah sayyahun) ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਹਰ ਸਲਾਮ ਪੈਗੰਬਰ ﷺ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਂਦੇ ਹਨ।
- ਪੈਗੰਬਰ ﷺ ਹਰ ਸਲਾਮ ਦਾ ਖੁਦ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ — ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸਰਗਰਮ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਹੈ।
- ਜੁਮੇ ਦੇ ਦਿਨ ਦੋਆਵਾਂ ਸਿੱਧਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ: “ਜੁਮੇ ਦੇ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਸਲਾਵਾਤ ਭੇਜੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਦੋਆਵਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ” (ਅਬੂ ਦਾਵੂਦ, ਅਲ-ਨਸਾਈ)