Wiara w księgi objawione

Muzułmanin wierzy we wszystkie księgi, które Bóg zesłał swoim prorokom, takie jak Zwoje Abrahama i Mojżesza, Psalmy Dawida oraz Ewangelia Jezusa, niech będzie nad nim pokój. Ta wiara jest nierozłączną częścią jego doktryny; uznaje bowiem, że Bóg jest źródłem przewodnictwa i prawdy, którą przemawiał do ludzkości przez kolejne boskie przesłania, co zaszczepia w wierzącym szacunek dla wszystkich proroków, którzy przekazali te przesłania ludziom.

Koran jest nadrzędny i rozstrzygający wobec poprzednich ksiąg objawionych; jest on miarą, według której oceniamy teksty, które mamy dziś w rękach. Wszystko, co zgadza się z Koranem spośród relacji z tamtych ksiąg, uznajemy za prawdziwe i zachowane; to, co mu przeczy lub jest z nim sprzeczne, uznajemy za będące przedmiotem zniekształceń i zmian na przestrzeni dziejów i nieodzwierciedlające pierwotnych słów Boga, jak zostały objawione.

Koran przyszedł, potwierdzając poprzednie przesłania i korygując to, co w nich zostało zniekształcone; zapowiadał też przyjście proroka Muhammad ﷺ w Torze i Ewangelii. To potwierdzenie ukazuje jedność boskiego źródła i czyni Koranu ostatecznym i wiarygodnym odniesieniem, które zachowuje dla ludzkości prawdę o tym, czego Bóg pragnął w uprzednio zesłanych przesłaniach.

Istota wiary w te księgi polega na przyjęciu, że są one przewodnictwem i światłem. Mimo naszej wiary w to, że wcześniejsze księgi uległy zniekształceniom, nie ignorujemy ich; trzymamy się tego, co Koran powiedział o istocie ich przepisów i wartościach, które Bóg utrwalił w swojej księdze. Dzięki temu muzułmanin pozostaje połączony z łańcuchem błogosławionych proroków, szanując wszystkie boskie przesłania i trzymając się Koranu jako drogi życia.

يؤمن المسلم بجميع الكتب التي أنزلها الله على أنبيائه، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليه السلام. هذا الإيمان جزء لا يتجزأ من عقيدته، حيث يقر بأن الله هو مصدر الهداية والحق الذي خاطب به البشرية عبر رسالاته السماوية المتتالية، مما يغرس في نفس المؤمن احترام جميع الأنبياء الذين بلغوا هذه الرسالات للناس.

يعد القرآن الكريم المهيمن والحاكم على ما سبقه من الكتب السماوية؛ فهو الميزان الذي نزن به ما بين أيدينا اليوم من نصوص. فكل ما وافق القرآن من أخبار تلك الكتب نؤمن بصحته وبقائه، أما ما خالفه أو تناقض معه، فنوقن بأنه تعرض للتحريف والتبديل على مر العصور، ولا يمثل كلام الله الأصلي كما نزل.

لقد جاء القرآن الكريم مصدقاً لما قبله من رسالات مع تصحيح ما لحق بها من تحريف، بل وجاء بالبشارة بالنبي محمد ﷺ في التوراة والإنجيل. إن هذا التصديق يبين وحدة المصدر الإلهي، ويجعل من القرآن المرجع النهائي والأمين الذي يحفظ للبشرية حقيقة ما أراده الله في تلك الرسالات المنزلة سابقاً.

إن جوهر الإيمان بهذه الكتب يكمن في التسليم بأنها هدى ونور. ومع إيماننا بوقوع التحريف في الكتب السابقة، لا نتجاهلها، بل نتمسك بما أخبرنا القرآن عن جوهر أحكامها وقيمها التي خلدها الله في كتابه. وبذلك، يظل المسلم موصولاً بسلسلة النبوات المباركة، محترماً لرسالات الله جميعاً، ومتمسكاً بالقرآن كمنهج حياة.