Boski nakaz: Bóg i Jego aniołowie zsyłają błogosławieństwa

﴿إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا﴾

Zaprawdę, Bóg i Jego aniołowie zsyłają błogosławieństwo na Proroka. O wy, którzy wierzycie! Proście [Boga, aby zsyłał] błogosławieństwo dla niego i proście [Boga, aby] obdarzył go pokojem. (Koran 33:56)

Praktyka Salawat nie jest jedynie zwyczajem kulturowym — wywodzi się z bezpośredniego nakazu Boga w Koranie. W tym wersecie Bóg objawia, że On sam i Jego aniołowie zsyłają błogosławieństwo na Proroka i zaprasza wiernych, by dołączyli do tego niebiańskiego czynu.

Szejk Abdullah Siraj al-Din wyjaśnia, że w wersecie występują dwie formy informacji (khabar) przed wydaniem nakazu: pierwsza mówi, że sam Bóg zsyła błogosławieństwo (salah) na Proroka — czyli Jego miłosierdzie, wywyższenie i pochwałę dla niego w Najwyższym Zgromadzeniu (al-Mala' al-A'la); druga mówi, że aniołowie, wszyscy bez wyjątku, również zsyłają na niego błogosławieństwo — to znaczy ich modlitwy i proszenie o przebaczenie w jego intencji. Użycie czasu teraźniejszego (yusalluna, يُصَلُّون) wskazuje, że to błogosławieństwo jest ciągłe, wieczne i nieustające — nie jest jednorazowym zdarzeniem.

Uczeni zauważają, że jest to jedna z rzadkich sytuacji w Koranie, w których Bóg opisuje działanie, które On sam wykonuje, a następnie zaprasza ludzkość do wzięcia w nim udziału — wyjątkowy zaszczyt nieprzyznany żadnemu innemu aktowi czci w taki sposób.

• Od Boga: Jego salah na Proroku oznacza miłosierdzie, boską przychylność i pochwałę w Najwyższym Zgromadzeniu.
• Od aniołów: ich salah oznacza nieustanne błagania i proszenie o przebaczenie w jego intencji.
• Od wiernych: ich salah oznacza modlitwę do Boga, proszącą Go, aby pobłogosławił i wywyższył Proroka.
• Nakaz skierowany jest do wszystkich wiernych we wszystkich czasach i miejscach — czyni to obowiązkiem uniwersalnym i trwałym.