Vahiylangan kitoblarga imon

Musulmon Alloh payg‘ambarlarga nozil qilgan barcha kitoblarga — Ibrohimning sahifalari, Musoning (Tavrot), Davudning Zaburi va Iso (alayhissalom)ning Injili kabi — imon keltiradi. Bu e'tiqod uning dinining ajralmas qismi bo‘lib, Allohni insoniyatga ketma-ket yuborilgan ilohiy yo‘riq va haqiqat manbai deb tan oladi; bu mo‘mindagi barcha payg‘ambarlar va ularning odamlar uchun yetkazgan vahiylariga hurmatni singdiradi.

Qur'oni Karim oldingi ilohiy kitoblarga hukmron va ustun; u bizda hozir mavjud matnlarni solishtirish uchun tarozidir. Qur‘on bilan mos kelgan narsalarning haqligiga va asliyatiga ishonamiz; ammo unga zid yoki qarama-qarshi bo‘lganlar vaqt o‘tishi bilan o‘zgartirilgan yoki buzilgan deb bilamiz, ular Allohning asl so‘zi emas.

Qur'oni Karim oldingi risolatlarni tasdiqlovchi va ularga yetgan buzilishlarni tuzatgan holda kelgan; hattoki Tavrot va Injilda Muhammad ﷺ haqida bashoratlar ham bor. Bu tasdiq ilohiy manbaning birlikligini ko‘rsatadi va Qur‘onni odamlarga Allohning ilgari nozil qilgan risolalaridagi asl maqsadni saqlab qoladigan so‘nggi va ishonchli mezonga aylantiradi.

Ushbu kitoblarga imonning mohiyati ularni hidoyat va nur deb qabul qilishdir. Oldingi kitoblardagi o‘zgartirishlar sodir bo‘lganiga ishonishimiz bilan birga, ularni inkor etmaymiz; balki Qur‘on bizga ularning hukmlari va qadriyatlari haqida aytgan narsalarga yopishamiz — Alloh ularni o‘z kitobida abadiylashtirgan. Shu tariqa, musulmon muborak nabiylar zanjiriga ulangan holda, Allohning barcha risolalariga hurmat bilan qaraydi va Qur‘onni hayot yo‘li deb qabul qiladi.

يؤمن المسلم بجميع الكتب التي أنزلها الله على أنبيائه، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليه السلام. هذا الإيمان جزء لا يتجزأ من عقيدته، حيث يقر بأن الله هو مصدر الهداية والحق الذي خاطب به البشرية عبر رسالاته السماوية المتتالية، مما يغرس في نفس المؤمن احترام جميع الأنبياء الذين بلغوا هذه الرسالات للناس.

يعد القرآن الكريم المهيمن والحاكم على ما سبقه من الكتب السماوية؛ فهو الميزان الذي نزن به ما بين أيدينا اليوم من نصوص. فكل ما وافق القرآن من أخبار تلك الكتب نؤمن بصحته وبقائه، أما ما خالفه أو تناقض معه، فنوقن بأنه تعرض للتحريف والتبديل على مر العصور، ولا يمثل كلام الله الأصلي كما نزل.

لقد جاء القرآن الكريم مصدقاً لما قبله من رسالات مع تصحيح ما لحق بها من تحريف، بل وجاء بالبشارة بالنبي محمد ﷺ في التوراة والإنجيل. إن هذا التصديق يبين وحدة المصدر الإلهي، ويجعل من القرآن المرجع النهائي والأمين الذي يحفظ للبشرية حقيقة ما أراده الله في تلك الرسالات المنزلة سابقاً.

إن جوهر الإيمان بهذه الكتب يكمن في التسليم بأنها هدى ونور. ومع إيماننا بوقوع التحريف في الكتب السابقة، لا نتجاهلها، بل نتمسك بما أخبرنا القرآن عن جوهر أحكامها وقيمها التي خلدها الله في كتابه. وبذلك، يظل المسلم موصولاً بسلسلة النبوات المباركة، محترماً لرسالات الله جميعاً، ومتمسكاً بالقرآن كمنهج حياة.