قرآن ڪريم

قرآن ڪريم الله تعاليٰ جو ڪلام آهي، جيڪو سندس نبي حضرت محمد ﷺ تي نازل ٿيو. اهو مسلمانن جو دستور، سندن حجت ۽ هدايت جو سرچشمو آهي. اهو عربي زبان ۾ ٽيويهه سالن جي عرصي دوران نازل ٿيو، ۽ ان جو مڪمل متن حافظن جي سينن ۾ ۽ دنيا جي ڪنڊ ڪڙڇ ۾ مصحف جي ٻن جلدن جي وچ ۾ محفوظ آهي.

قرآن ڪريم نبي ڪريم ﷺ جو دائمي معجزو آهي، اهو الله جو اهو ڪلام آهي جنهن سان هن انسانن ۽ جنن کي چيلينج ڪيو ته ان جهڙو ڪجهه آڻين، پر اهي عاجز ٿي ويا، ۽ اهو چيلينج اڄ به قائم آهي. ان جي معجزي جو سرچشمو صرف هڪڙو پهلو ناهي، جهڙوڪ فصاحت ۽ بلاغت يا غيب جون خبرون ڏيڻ، بلڪ اهو پنهنجي نظم، قانون سازي ۽ ان ۾ موجود سائنسي اشارن جي لحاظ کان هڪ مڪمل معجزو آهي، جن کي هر دور جو گهرو مطالعو ڪندڙ ئي سمجهي سگهي ٿو.

قرآن ڪنهن انسان جو لکيل ناهي، پوءِ اهو ڪيئن ممڪن آهي ته هڪ اُمي شخص، جيڪو تهذيب جي مرڪزن ۽ قومن جي فلسفن کان الڳ هڪ صحرائي ماحول ۾ پليو نپنو هجي، اهو اهڙو ڪتاب آڻي جنهن ۾ اعليٰ ترين قانون ۽ گهرا سچ سمايل هجن؟ تاريخ جا ذهين ترين ماڻهو پنهنجن فنن ۾ ڪمال ڪري سگهن ٿا، پر انهن جي برتريءَ جون حدون آهن، جڏهن ته قرآن هڪ اهڙو چشمو آهي جيڪو ڪڏهن به نٿو سڪي، جنهن ۾ هر عالم ۽ اديب کي پنهنجي شعبي مطابق مواد ۽ ان ڳالهه جو ثبوت ملي ٿو ته اهو هڪ حڪمت واري، خبر رکندڙ ذات طرفان نازل ڪيل آهي.

مسلمان الله جي نازل ڪيل ڪتابن تي ايمان رکن ٿا، جهڙوڪ حضرت ابراهيم ۽ موسيٰ جا صحيفا، حضرت دائود جو زبور، ۽ حضرت عيسيٰ جي انجيل (عليهم السلام)، پر قرآن انهن سڀني ڪتابن تي نگهبان (مهيمن) آهي؛ پوءِ جيڪا ڳالهه انهن ڪتابن مان قرآن جي مطابق آهي، اها ثابت ٿيل سچائي آهي، ۽ جيڪا ان جي خلاف آهي، اها انهن شين مان آهي جن ۾ ڦيرڦار ڪئي وئي آهي. اسان سڀني نبين جو احترام ڪريون ٿا ۽ سندن پيغامن جي قدر ڪريون ٿا، پر اسان قرآن ڪريم جي پيروي ڪريون ٿا، ڇاڪاڻ ته اهو ئي اهو ترازو آهي جنهن سان اسان خبرن کي پرکيون ٿا ۽ ان جي ذريعي الله جي رستي تي سڌا هلون ٿا.

القرآن الكريم هو كلام الله تعالى المنزَّل على نبيه محمد ﷺ، وهو دستور المسلمين وحجتهم ومصدر هدايتهم. نزل بالعربية على مدى ثلاثة وعشرين عامًا، ويُحفظ نصّه كاملًا في صدور الحفاظ وبين دفتي المصاحف في كل بقاع الأرض.

القرآن الكريم هو المعجزة الخالدة للنبي محمد ﷺ، وهو كلام الله الذي تحدى به الإنس والجن أن يأتوا بمثله فعجزوا، ولا يزال التحدي قائماً. ومصدر إعجازه ليس جانباً واحداً كالبلاغة أو الإخبار بالمغيبات فحسب، بل هو إعجاز كلي في نظمه وتشريعه وما يحويه من إشارات علمية لا يدركها إلا الدارس المتفحص في كل عصر.

لم يكن القرآن من تأليف بشر، فكيف يتسنى لرجل أمي نشأ في بيئة صحراوية منعزلة عن مراكز الحضارة وفلسفات الأمم أن يأتي بكتاب يحوي أرقى التشريعات وأعمق الحقائق؟ إن العباقرة في التاريخ قد يبدعون في فنونهم، لكن سبقهم له حدود، بينما القرآن يظل معيناً لا ينضب، يجد فيه كل عالم وأديب ما يوافق تخصصه ودليلاً على أنه تنزيل من حكيم خبير.

يؤمن المسلمون بكتب الله المنزلة، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليهم السلام، ولكن القرآن هو المهيمن على تلك الكتب؛ فما وافقه منها فهو الحق الثابت، وما خالفه فهو مما دخله التحريف. نحن نحترم جميع الأنبياء ونقدر رسالاتهم، لكننا نتبع القرآن الكريم بصفته الميزان الذي نزن به الأخبار ونستقيم به على منهج الله.