دعا جي قبوليت جي ڪنجي

«الدُّعَاءُ مَوْقُوفٌ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ لَا يَصْعَدُ مِنْهُ شَيْءٌ حَتَّى تُصَلِّيَ عَلَى نَبِيِّكَ»

”دعا آسمان ۽ زمين جي وچ ۾ روڪيل رهي ٿي، ان مان ڪجهه به مٿي نٿو وڃي جيستائين تون پنهنجي نبي ﷺ تي درود نه پڙهين.“

شيخ عبدالله سراج الدين، اسلاف کان منقول هڪ عظيم اصول جي وضاحت ڪندي فرمائن ٿا ته: نبي ڪريم ﷺ تي درود شريف الله تعاليٰ وٽ هميشه مقبول آهي، اهو ڪڏهن به رد نٿو ڪيو وڃي، جڏهن ته دعا ڪڏهن قبول ٿيندي آهي ۽ ڪڏهن نه. پوءِ جڏهن ڪو ٻانهو پنهنجي دعا جي شروعات ۽ آخر نبي ڪريم ﷺ تي درود شريف سان ڪري ٿو، ته الله تعاليٰ پنهنجي ڪرم سان ائين نٿو ڪري جو ٻنهي پاسن (درودن) کي قبول ڪري ۽ وچ واري (دعا) کي رد ڪري ڇڏي. اهڙيءَ طرح نبي ڪريم ﷺ تي درود شريف هڪ اهڙي سواري بڻجي وڃي ٿو جيڪا باقي دعا کي قبوليت تائين کڻي وڃي ٿي.

• نبي ڪريم ﷺ تي درود هميشه مقبول آهي — اهو الله تعاليٰ وٽ رد نٿو ڪيو وڃي.
• جيڪا دعا پنهنجي شروعات ۽ آخر ۾ نبي ڪريم ﷺ تي درود سان گهيريل هجي، اها پنهنجي ٻنهي پاسن (درودن) جي قبوليت جي ڪري قبول ڪئي وڃي ٿي.
• انهيءَ ڪري هر دعا جي شروعات ۽ آخر نبي ڪريم ﷺ تي درود شريف سان ڪرڻ مستحب آهي.