نبي ﷺ تي درود پڙهڻ جا موقعا ۽ احڪام

«الْبَخِيلُ الَّذِي مَنْ ذُكِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ يُصَلِّ عَلَيَّ»

”بخيل اهو شخص آهي جنهن وٽ منهنجو ذڪر ٿئي ۽ پوءِ به هو مون تي درود نه پڙهي.“

رواه الترمذي (حسن صحيح غريب)، ۽ نسائي ۽ ابن حبان ۽ حاڪم

نبي ڪريم ﷺ تي درود موڪلڻ هڪ اهڙي عبادت آهي جنهن جو حڪم ڏنو ويو آهي. ان جا ڪجهه خاص موقعا آهن، جن ۾ ان جو حڪم واجب ۽ مستحب مؤڪد جي وچ ۾ آهي. شيخ عبدالله سراج الدين انهن کي واضح قسمن ۾ ترتيب ڏنو آهي.

عالمن هن معاملي ۾ سستي ڪرڻ کان خبردار ڪيو آهي؛ ڇو ته ان شخص جي انجام بابت ڪيتريون ئي حديثون آيون آهن جيڪو نبي ڪريم ﷺ جو نالو ٻڌي ۽ مٿن درود نه موڪلي - انهن مان هڪ جبريل عليه السلام جي اها دعا به آهي جنهن تي نبي ڪريم ﷺ آمين چيو هو.

  • سڀني عالمن جي اتفاق سان واجب: زندگيءَ ۾ گهٽ ۾ گهٽ هڪ ڀيرو - ۽ اهو هر مسلمان تي گهٽ ۾ گهٽ فرض آهي.
  • نماز ۾ رڪن يا فرض: شافعي ۽ حنبلي فقه جي مطابق هر نماز جي آخري تشهد ۾.
  • سندن ﷺ جو نالو اچڻ وقت واجب يا سنت مؤڪده: حديث ”بخيل اهو آهي جنهن جي سامهون منهنجو ذڪر ٿئي ۽ هو مون تي درود نه پڙهي“ جي ڪري.
  • مستحب مؤڪد: دعا جي شروعات، وچ ۽ آخر ۾، مؤذن جي اذان جي جواب کان پوءِ، مسجد ۾ داخل ٿيڻ ۽ نڪرڻ وقت، جمعي جي ڏينهن ۽ رات ۾، ۽ ٻين ڪيترن ئي موقعن تي.