ශුද්ධ වූ අල්-කුර්ආනය
ශුද්ධ වූ අල්-කුර්ආනය යනු අල්ලාහ් තආලා විසින් එතුමාගේ නබි මුහම්මද් ﷺ තුමා වෙත පහළ කරන ලද වදන් වේ. එය මුස්ලිම්වරුන්ගේ ව්යවස්ථාවයි, ඔවුන්ගේ සාක්ෂියයි, සහ ඔවුන්ගේ මඟ පෙන්වීමේ මූලාශ්රයයි. එය වසර විසිතුනක් පුරා අරාබි භාෂාවෙන් පහළ විය. එහි සම්පූර්ණ පාඨය මතක තබා ගන්නන්ගේ හදවත් තුළ සහ ලොව පුරා ඇති මුස්හෆ් (කුර්ආන් පිටපත්) පොත් දෙක අතර සම්පූර්ණයෙන්ම සුරැකී ඇත.
ශුද්ධ වූ අල්-කුර්ආනය යනු නබි මුහම්මද් ﷺ තුමාගේ සදාකාලික ආශ්චර්යයයි. එය අල්ලාහ්ගේ වදන් වන අතර, මිනිසුන්ට සහ ජින්වරුන්ට එයට සමාන දෙයක් ගෙන ඒමට අභියෝග කළ විට ඔවුන්ට එය කළ නොහැකි විය. තවමත් එම අභියෝගය පවතී. එහි ආශ්චර්යයේ මූලාශ්රය වාග් විද්යාව හෝ අදෘශ්යමාන දේ පිළිබඳ දැනුම වැනි එක් අංශයක් පමණක් නොවේ. එය එහි ව්යුහය, නීති පද්ධතිය තුළ පවතින සමස්ත ආශ්චර්යයකි. සහ සෑම යුගයකම ගැඹුරින් අධ්යයනය කරන අයෙකුට පමණක් අවබෝධ කරගත හැකි විද්යාත්මක ඉඟි එහි අඩංගු වේ.
අල්-කුර්ආනය මිනිස් නිර්මාණයක් නොවේ. ශිෂ්ටාචාර මධ්යස්ථානවලින් සහ ජාතීන්ගේ දර්ශනවාදයන්ගෙන් හුදකලා වූ කාන්තාර පරිසරයක හැදී වැඩුණු නූගත් මිනිසෙකුට, උසස්ම නීති පද්ධති සහ ගැඹුරුම සත්යයන් අඩංගු ග්රන්ථයක් ගෙන ඒමට හැකි වූයේ කෙසේද? ඉතිහාසයේ සිටි මහා බුද්ධිමතුන් තම කලා කෘතිවල විශිෂ්ට නිර්මාණ කළ හැකි වුවද, ඔවුන්ගේ දක්ෂතාවලට සීමාවන් ඇත. නමුත් අල්-කුර්ආනය කිසිදා නොසිඳෙන උල්පතක් ලෙස පවතී. සෑම විද්වතෙකුටම සහ සාහිත්යවේදියෙකුටම තම ක්ෂේත්රයට අදාළ දේ එහි සොයාගත හැකිය. එය සර්වඥ, ප්රඥාවන්ත (අල්ලාහ්) වෙතින් පහළ වූවක් බවට සාක්ෂියක් ලෙස.
මුස්ලිම්වරු අල්ලාහ් විසින් පහළ කරන ලද ග්රන්ථ විශ්වාස කරති. ඉබ්රාහිම් සහ මූසා (අලෛහිස්සලාම්) ගේ සහීෆාවන්, දාවූද් (අලෛහිස්සලාම්) ගේ සබූර්, සහ ඊසා (අලෛහිස්සලාම්) ගේ ඉන්ජීල් වැනි. නමුත් අල්-කුර්ආනය එම ග්රන්ථයන්ට වඩා උසස් වේ. එයින් කුර්ආනයට එකඟ වන දේ ස්ථිර සත්යය වේ. එයට පටහැනි දේ විකෘති වී ඇති දේ වේ. අපි සියලුම නබිවරුන්ට ගරු කරන අතර ඔවුන්ගේ පණිවිඩ අගය කරමු. නමුත් අපි ශුද්ධ වූ අල්-කුර්ආනය අනුගමනය කරන්නේ, ප්රවෘත්ති කිරා මැන බැලීමට සහ අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ ස්ථාවරව සිටීමට අප භාවිතා කරන මිනුම් දණ්ඩ ලෙසිනි.
القرآن الكريم هو كلام الله تعالى المنزَّل على نبيه محمد ﷺ، وهو دستور المسلمين وحجتهم ومصدر هدايتهم. نزل بالعربية على مدى ثلاثة وعشرين عامًا، ويُحفظ نصّه كاملًا في صدور الحفاظ وبين دفتي المصاحف في كل بقاع الأرض.
القرآن الكريم هو المعجزة الخالدة للنبي محمد ﷺ، وهو كلام الله الذي تحدى به الإنس والجن أن يأتوا بمثله فعجزوا، ولا يزال التحدي قائماً. ومصدر إعجازه ليس جانباً واحداً كالبلاغة أو الإخبار بالمغيبات فحسب، بل هو إعجاز كلي في نظمه وتشريعه وما يحويه من إشارات علمية لا يدركها إلا الدارس المتفحص في كل عصر.
لم يكن القرآن من تأليف بشر، فكيف يتسنى لرجل أمي نشأ في بيئة صحراوية منعزلة عن مراكز الحضارة وفلسفات الأمم أن يأتي بكتاب يحوي أرقى التشريعات وأعمق الحقائق؟ إن العباقرة في التاريخ قد يبدعون في فنونهم، لكن سبقهم له حدود، بينما القرآن يظل معيناً لا ينضب، يجد فيه كل عالم وأديب ما يوافق تخصصه ودليلاً على أنه تنزيل من حكيم خبير.
يؤمن المسلمون بكتب الله المنزلة، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليهم السلام، ولكن القرآن هو المهيمن على تلك الكتب؛ فما وافقه منها فهو الحق الثابت، وما خالفه فهو مما دخله التحريف. نحن نحترم جميع الأنبياء ونقدر رسالاتهم، لكننا نتبع القرآن الكريم بصفته الميزان الذي نزن به الأخبار ونستقيم به على منهج الله.