Çelësi për pranimin e lutjes

«الدُّعَاءُ مَوْقُوفٌ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ لَا يَصْعَدُ مِنْهُ شَيْءٌ حَتَّى تُصَلِّيَ عَلَى نَبِيِّكَ»

Lutja (du'a) varet midis qiellit dhe tokës dhe asnjë pjesë e saj nuk ngjitet derisa të dërgoni selavat mbi Profetin ﷺ.

Sheikh Abdullah Siraj al-Din shpjegon një parim të thellë të transmetuar nga autoritetet e hershme: selavat mbi Profetin ﷺ vetë pranohet gjithmonë nga Zoti — nuk refuzohet kurrë. Lutja (du'a), përkundrazi, mund të pranohet ose mospranohet. Por kur një person e rrethon lutjen e tij me selavat në fillim dhe në fund, Zoti — në bujarinë e Tij — nuk pranon dy skajet e refuzon atë që qëndron midis tyre. Selavat kështu bëhen mjeti që çon çdo lutje tjetër drejt pranimit.

• Selavat pranohet gjithmonë — nuk refuzohet kurrë nga Zoti
• Lutja (du'a) e lidhur me selavat në fillim dhe në fund bartet nga siguria e pranimit të selavatit
• Ky mësim nxit praktikën e nisjes dhe përfundimit të çdo lutjeje me selavat — bekime mbi Profetin ﷺ