Bubuka Buku

Sagala puji kagungan Allah, Pangéran sakuliah alam. Solawat anu pangutamana sarta salam anu pangsampurnana mugia tetep dilimpahkeun ka jalma anu diutus salaku rahmat pikeun sakuliah alam, Jungjunan urang Nabi Muhammad bin Abdullah, anu jujur jangjina tur kapercaya, ogé ka kulawargana sarta para sahabatna anu mulya, sarta ka sing saha waé anu nuturkeun maranéhna kalayan hadé nepi ka poé kiamat. Maha Suci Anjeun, ya Allah, teu aya pangaweruh pikeun sim kuring sadaya iwal ti naon anu geus diajarkeun ku Anjeun ka sim kuring sadaya. Ya Allah, ajarkeun ka sim kuring sadaya naon anu mangpaat pikeun sim kuring sadaya, sarta pasihan mangpaat tina naon anu geus diajarkeun ku Anjeun ka sim kuring sadaya, sarta tambahkeun ka sim kuring sadaya pangaweruh, kasabaran, jeung hikmah. Saéstuna Anjeun téh Maha Uninga, Maha Sabar, tur Maha Wijaksana. Duh Pangéran, jembarkeun dada sim kuring, sarta gampangkeun urusan sim kuring, ogé leupaskeun beungkeutan tina létah sim kuring sangkan maranéhna ngarti kana omongan sim kuring.

Saterusna, sim kuring ngarasa bungah bisa midangkeun ka nu maos anu mulya, hiji kumpulan pilihan tina sabda-sabda agung Nabi ﷺ anu dipilih tina kitab sim kuring anu kawentar, Safwat al-Ahadith al-Nabawiyya al-Shareefa (Hadis-hadis Nabi Pilihan), nyaéta hadis-hadis anu geus disatujuan kasahéhanana ku sababaraha imam hadis. Ieu téh dilakukeun sanggeus suksésna kitab Al-Safwah, nyaéta rujukan énsiklopédik anu lengkep, anu ku Allah dimulyakeun sim kuring pikeun ngumpulkeun, nyusun, ngatur bab-babna, sarta ngajelaskeun kecap-kecap anu héséna sababaraha taun ka tukang. Kalayan widu Allah, éta kitab ditarima kalayan hadé ku kalangan ilmiah Arab jeung Islam di sakuliah dunya, lantaran eusina ngawengku hadis-hadis Nabi anu pangpentingna sarta pangkuatna anu teu aya karaguan deui kana kasahéhanana, sabab geus disatujuan ku sababaraha imam hadis sahéh. Ieu hadis-hadis téh kacida dibutuhkeunana ku saurang Muslim dina urusan agama jeung dunyana. Dina kitab Al-Safwah, sim kuring museurkeun kana hadis-hadis anu patali jeung akidah, ibadah, hukum, hikmah kenabian, pangjurung kahadéan jeung pépéling tina kagoréngan, kautamaan, sipat-sipat Nabi, tatakrama, élmu, kadokteran, tafsir, béja ngeunaan fitnah jeung tanda-tanda kiamat, gambaran poé kiamat, sawarga, naraka, sarta sagala hal anu mangpaat pikeun saurang Muslim dina agama jeung dunyana, ogé papatah-papatah séjénna... sangkan jadi rujukan hadis anu gampang dihontal, deukeut ka para panalungtik, sarta jadi kitab dokuméntér anu némbongkeun hadis-hadis anu disatujuan sahéhna di antara para imam hadis kalayan dibéré tanda simbol para nu ngariwayatkeunana anu pangpentingna, upami Allah ngersakeun.

Ieu kitab geus dipuji ku seueur ulama, ahli hadis, sarta para pamikir, anu nganggap ieu kitab salaku rujukan hadis kontémporér anu sampurna, sabab ngawengku hadis-hadis Nabi anu pangsahéhna sarta pangkuatna boh tina ranté sanadna boh tina téks matanna. Ieu mangrupa kitab anu tacan aya nu miheulaan dina bab jeung métodena. Sanggeus citakan kaopat belas, sim kuring ningali yén ieu kitab, sanajan penting jeung luhur ajén ilmiahna salaku rujukan jeung indéks lengkep pikeun hadis-hadis Nabi anu pangsahéhna pikeun sing saha waé anu hayang mastikeun kasahéhan hadis, tapi leuwih condong dipaké ku kalangan ilmiah jeung pamikir ti mimiti santri, ulama, nepi ka ahli hadis. Ku kituna, pikeun nyumponan paménta sababaraha dulur urang ti kalangan ahli élmu jeung kautamaan anu ménta sangkan kitab Al-Safwah diringkes, lantaran aya sababaraha hadis anu malikan deui alatan béda awal kalimahna, atawa aya tambahan hiji-dua kecap, atawa béda riwayat dina téksna sanajan hartina sarua atawa méh sarua, hal ieu ngadorong sim kuring pikeun ngahapusna dina kitab Kumpulan Sabda-sabda Agung Nabi ﷺ ieu. Tujuanana sangkan gampang dipiboga jeung diapalkeun ku jalma anu hayang ngapalkeun. Sedengkeun pikeun jalma anu hayang kumpulan hadis anu teu aya karaguan deui kasahéhanana sacara lengkep, mangka kudu mulang deui kana kitab Safwat al-Ahadith al-Nabawiyya al-Shareefa anu lengkep. Sangkan kitab Kumpulan Sabda-sabda Agung Nabi ﷺ ieu gampang diaksés jeung dipiboga ku rupa-rupa tingkatan santri sarta pelajar élmu agama jeung dunya, pikeun némbongkeun kaéndahan hadis-hadis Nabi ﷺ sarta ringkesan sabda jeung sunnahna. Upami saurang mukmin atawa non-mukmin sarta kritikus ningali kana ieu hadis, bakal katémbong jelas anugrah Pangéran anu dipaparinkeun ku Allah ka Rasul anu ummi ﷺ, anu sacara gembleng ngawangun hadis-hadis anu pinuh ku hikmah jeung kacida éndahna, anu moal kaluar iwal ti jalma anu dipilih ku Allah pikeun jadi rahmat pikeun sakuliah alam, saluyu jeung dawuhan Allah Nu Maha Nyipta: 'Jeung Kami henteu ngutus anjeun (Muhammad), iwal ti pikeun (jadi) rahmat keur sakuliah alam.' Sarta anjeunna ﷺ ngadawuh ngeunaan dirina: 'Saéstuna kuring téh rahmat anu dipaparinkeun.' Hadis-hadis ieu negeskeun ma'na-ma'na ieu sarta saluyu jeung hikmah, ajén-inajén, sarta akhlak Islam jeung kamanusaan anu mulya tur éndah, anu bakal diapresiasi sarta dihormat ku sakabéh pamikir jeung ulama dunya anu adil tur mulya.

Kitu ogé, sim kuring hayang nujulkeun ieu hikmah jeung kaéndahan Muhammad ﷺ ka dulur-dulur urang anu aya di pangumbaraan di nagara deungeun, salaku usaha pikeun midangkeunana salaku téks Islam anu suci. Sim kuring miharep ka sing saha waé anu mampuh di antara maranéhna pikeun nyoba narjamahkeunana kana basa-basa anu hirup di nagara maranéhna, salaku léngkah awal pikeun némbongkeun pamikiran Islam anu hébat salaku risalah universal anu ngandung rahmat, kanyaah, jeung duduluran pikeun para nu ngajak kana hirup babarengan anu dumasar kana katengtreman, kaadilan, sarta akhlak anu utama.

Lantaran sunnah Rasul anu mulya ﷺ miboga peran anu unik tur istiméwa dina ngawangun peradaban Arab jeung Islam, sarta miboga kalungguhan poko dina hukum Islam, sarta geus aya paréntah Ilahi anu jelas ngeunaan kawajiban taat kana ajaran Nabi pilihan ﷺ, sakumaha dawuhan Allah Nu Maha Suci dina Al-Qur'an: 'Naon baé anu dipaparinkeun ku Rasul ka maranéh, mangka tarima; jeung naon baé anu dilarang ku anjeunna pikeun maranéh, mangka tinggalkeun.' Sarta Allah geus ngistiméwakeun anjeunna ku dawuhan-Na: 'Jeung saéstuna anjeun bener-bener nuduhkeun kana jalan anu lempeng.' Sarta dawuhan-Na ka jalma-jalma mukmin: 'Saéstuna geus aya dina (diri) Rasulullah téh tuladan anu hadé pikeun maranéh, (nyaéta) pikeun jalma anu ngaharepkeun (rahmat) Allah jeung (datangna) poé kiamat sarta manéhna loba nyebut Allah.'

Sarta Allah Nu Maha Nyipta geus maréntahkeun ka Rasul-Na anu mulya ﷺ sangkan nepikeun naon anu diturunkeun ka anjeunna ku dawuhan-Na: 'Wahai Rasul, tepikeun naon anu diturunkeun ka anjeun ti Pangéran anjeun.' Dina ayat séjén, Allah Nu Maha Hak ngajelaskeun yén Anjeunna nurunkeun Al-Qur'an ka Rasul-Na anu mulya pikeun nerangkeun sarta ngajelaskeunana ka manusa ku dawuhan-Na: 'Jeung Kami nurunkeun ka anjeun Al-Qur'an, sangkan anjeun nerangkeun ka manusa naon anu geus diturunkeun ka maranéhna sarta sangkan maranéhna mikir.' Allah Nu Maha Berkah tur Maha Luhur ogé negeskeun yén salah sahiji sipat utama jalma mukmin téh nyaéta taat kana naon anu geus diputuskeun ku Allah jeung Rasul-Na ku dawuhan-Na dina Al-Qur'an: 'Jeung henteu pantes pikeun lalaki anu mukmin jeung awéwé anu mukmin, nalika Allah jeung Rasul-Na geus netepkeun hiji perkara, bakal aya pilihan (séjén) pikeun maranéhna ngeunaan urusan maranéhna. Jeung sing saha anu doraka ka Allah jeung Rasul-Na, mangka saéstuna manéhna geus sasar kalayan kasasaran anu nyata.' Sarta Allah Nu Maha Suci negeskeun yén Rasul anu mulya ﷺ henteu nyarita dumasar kana hawa napsu, tapi dumasar kana wahyu ti Allah ku dawuhan-Na: 'Jeung anjeunna henteu nyarita dumasar kana hawa napsu (na).' Kitu ogé Allah maréntahkeun ka jalma-jalma mukmin sangkan taat ka anjeunna sarta ngahijikeun kataatan ka Rasul ﷺ jeung kataatan ka Allah Nu Maha Kawasa, sakumaha dawuhan-Na: 'Jeung sing saha anu taat ka Allah jeung Rasul(-Na), mangka maranéhna éta bakal babarengan jeung jalma-jalma anu dipaparin nikmat ku Allah, (nyaéta) para nabi, para shiddiqin, para syuhada, jeung jalma-jalma soléh. Jeung maranéhna téh babaturan anu panghadé-hadéna.' Sarta masih loba deui ayat-ayat séjén anu ngajurung Muslim pikeun nuturkeun ajaran Rasul ﷺ, ngajauhan laranganana, sarta nyekel deleg kana sunnahna.

Teu aya karaguan deui yén Al-Qur'anul Karim téh sumber munggaran dina hukum Islam, sarta sunnah Nabi ﷺ boh mangrupa cariosan boh mangrupa lampah téh sumber kadua. Sunnah téh anu ngajelaskeun hukum-hukum Al-Qur'an, anu ngahususkeun anu umumna, ngawatesan anu mutlakna, atawa nafsirkeun anu globalna. Malah sunnah téh bisa mandiri dina netepkeun hukum perkara anu asalna henteu aya dina Al-Qur'an. Kusabab kalungguhan ieu, para ulama jeung imam umat méré perhatian anu kacida gedéna, sarta maranéhna ngorbankeun sagala hal anu berharga pikeun ngumpulkeun jeung nalungtikna, sarta maranéhna ahli dina ngumpulkeun hadis Nabi sarta nyusunna dumasar kana maksud jeung tujuan maranéhna, sarta maranéhna ngalalana pikeun néanganana sarta sibuk dina nulis jeung ngatur bab-babna.

Hal ieu dimimitian ku para sahabat anu mulya anu ngapalkeun hadis dina dadana sarta neundeunana dina jero haténa. Maranéhna silih balap pikeun ngapalkeun sarta mastikeunana, sabab Rasul anu mulya ﷺ mimitina nyaram maranéhna nulis hadis dina poé-poé awal dakwah, lantaran sieun campur jeung Al-Qur'an. Sanggeus éta, Rasul ﷺ ngidinan nulis pikeun sababaraha sahabat, saperti Ali bin Abi Thalib, Abu Syah, jeung Jabir bin Abdullah, saterusna pikeun Abdullah bin Amr bin Ash, sanggeus sababaraha sahabat nyarita ka manéhna nalika ningali manéhna nulis sagala hal anu kaluar ti Rasul ﷺ: 'Naha anjeun nulis sagala hal anu didéngé ti Rasulullah, padahal Rasulullah téh manusa anu nyarita dina kaayaan ambek jeung ridho?' Mangka manéhna nyaritakeun hal éta ka Rasul ﷺ, tuluy Rasul ngadawuh ka manéhna: 'Tulis, demi Dzat anu jiwa kuring aya dina panangan-Na, henteu aya anu kaluar tina ieu (bari nunjuk kana lambéy anjeunna) iwal ti bebeneran.' Hal ieu ditegeskeun ku Abu Hurairah ku dawuhanana: 'Teu aya saurang ogé ti sahabat Nabi anu leuwih loba hadisna ti batan kuring iwal ti Abdullah bin Amr, sabab manéhna nulis sedengkeun kuring henteu nulis.' Tulisan Abdullah bin Amr bin Ash kacida kawentarna di kalangan sahabat sarta maranéhna nyebutna As-Sahifah As-Sadiqah. Éta kabéh jadi bukti perhatian para sahabat anu mulya sarta sumanget maranéhna pikeun ngajaga cariosan jeung lampah Rasul anu mulya ﷺ dina apalan, nepi ka dijadikeun padoman praktis jeung sunnah nyata pikeun maranéhna dina unggal perkara. Hal ieu dibantu ku kakuatan apalan maranéhna, haté maranéhna anu bersih, sarta ayana sababaraha urang di antara maranéhna anu nulis loba hadis, nepi ka masarakat sahabat di Madinah Munawwarah ngawangun gambaran sampurna masarakat Islam munggaran anu nyekel deleg kana sunnah anu mulya. Éta kabéh pindah babarengan jeung para sahabat ka masarakat tabi'in, di mana para perawi senior ti kalangan tabi'in mindahkeun ieu harta karun anu agung sarta simpenan anu berharga ka generasi sanggeus maranéhna.

Nalika Islam sumebar, nagara Islam beuki lega, sarta para sahabat papencar ka sagala nagara, mangka timbul kabutuhan pikeun nulis hadis dina kitab-kitab anu disusun sacara sistematis. Salah saurang anu munggaran merhatikeun ieu perkara nyaéta Khalifah Umar bin Abdul Aziz, anjeunna ngaluarkeun paréntah ka para gubernurna sarta ulama di nagara-nagara sangkan nulis jeung ngumpulkeun hadis. Jalma munggaran anu ngalaksanakeunana nyaéta Ibnu Syihab Al-Zuhri (wafat 124 H), Ibnu Ishaq (wafat 151 H), sarta Sufyan Al-Tsauri (wafat 161 H). Di antara kitab anu pangsohorna anu nepi ka urang ti jaman éta nyaéta Al-Muwatta karya Imam Malik (93-179 H), tuluy Musannaf Abdurrazzaq (wafat 211 H), Musannaf Ibnu Abi Syaibah (wafat 235 H), jeung nu séjénna. Saterusna asup kana tahapan anyar dina nyusun hadis, di antarana aya anu ngumpulkeun sagala hal anu diriwayatkan ti Rasul ﷺ mangka maranéhna nyusun Musnad, nyaéta kitab-kitab anu ngawengku hadis-hadis Rasul ﷺ kalayan sanad-sanadna tanpa ngabédakeun antara anu sahéh jeung nu séjénna. Di antara anu munggaran nyusun Musnad nyaéta Imam Ahmad (lahir 164 H, wafat 241 H), Utsman bin Abi Syaibah (156-239 H), jeung nu séjénna. Aya ogé anu ngahususkeun ngumpulkeun anu sahéh wungkul tanpa anu doif, sarta anu munggaran nyusun ku cara kieu nyaéta Imam Bukhari (wafat 256 H), tuluy Imam Muslim (wafat 261 H), sarta dituturkeun ku sababaraha imam agung séjénna. Saterusna sumebar karya-karya hadis dina sagala rupa wangunna, aya Musnad, Sahih, Sunan, Mustadrak, Mustakhraj, tuluy Jami', sarta kitab-kitab hadis séjénna sarta istilah-istilahna dina rupa-rupa jenis jeung tingkatanana. Éta kabéh saterusna jadi cikal bakal élmu hadis boh sacara riwayat boh sacara dirayah.

Sarta henteu nepi ka urang yén aya hiji élmu dina sajarah anu miboga sambungan sanad ngaliwatan jalma-jalma anu kapercaya, adil, sarta kuat apalanana, sakumaha kalungguhan mulya anu dipiboga ku sunnah Nabi ieu. Para ulama jeung imam umat méré perhatian anu kacida gedéna, nepi ka maranéhna mampuh ngawangun perpustakaan anu kacida gedéna anu jarang aya tandingna dina sajarah. Maranéhna ahli dina ngumpulkeun jeung nyusun hadis Nabi, sarta hal éta geus dimimitian ti poé-poé munggaran dakwah Nabi. Ratusan kitab hadis geus nepi ka urang, sarta lolobana ieu kitab ngandung hadis sahéh, hasan, doif, sarta sababaraha hadis palsu.

Sim kuring moal nyumputkeun yén ti mimiti kahirupan pamikiran sim kuring, hobi anu pangdipikaresepna téh nyaéta maca sarta neuleuman kitab-kitab sunnah jeung hadis. Sering pisan sim kuring ngarasa bagja pisan nalika nalungtik, mastikeun, sarta nganalisis hadis-hadis Nabi pilihan. Ngan baé, anu sok ngaganggu kabagjaan sim kuring téh nyaéta ayana sababaraha hadis anu matak bingung (iskyal) anu henteu saluyu jeung maksud syariat anu mulya. Sering pisan sim kuring ménta ka para ulama jeung ahli hadis sangkan maparin ka urang hiji kitab anu ngumpulkeun hadis-hadis Nabi anu pangpentingna sarta pangkuatna anu sahéh, anu dibutuhkeun ku saurang Muslim dina agama jeung dunyana. Sabab saurang santri anu néangan hiji hadis dina rupa-rupa kitab hadis, seringna manggihan dirina di hareupeun kumpulan hadis anu kacida lobana nepi ka leuwih ti saratus rébu hadis, anu mana pamadegan para imam béda-béda ngeunaan tingkatan sahéh atawa doifna unggal hadis éta. Sim kuring sok nanya ka diri sorangan: kumaha saurang Muslim bisa ningali sumber kadua anu pangpentingna dina syariatna di antara puluhan rébu hadis anu para ahli ogé sok kabingung dina lautanana...?!

Hal ieu ngadorong sim kuring pikeun nalungtik deui kitab-kitab hadis anu pangsohorna boh sacara riwayat boh sacara dirayah. Sim kuring neruskeun panalungtikan anu saderhana ieu nepi ka sim kuring manggihan yén saeutik ti kalangan ahli hadis anu nyaratkeun kasahéhan dina kitab maranéhna sarta netepkeun sarat jeung aturan pikeun narima hadis. Anu pangpentingna di antarana nyaéta anu disebutkeun ku Imam Suyuti dina bubuka kitabna Al-Jami' al-Kabir, sarta anjeunna nuduhkeun yén kitab-kitab maranéhna téh 'ditandaan ku kasahéhan'. Ma'na ieu geus ditegeskeun ku aki sim kuring, Imam Ahli Hadis Muhammad bin Ja'far al-Kattani dina kitabna Al-Risalah al-Mustatrafah fi Bayan Mashhur Kutub al-Sunnah al-Musharrafah, anjeunna ngadawuh: 'Di antarana aya kitab-kitab anu nu nyusunna komitmen kana kasahéhan di jerona.' Para imam ieu geus ngorbankeun waktu, harta, jeung tanaga anu kacida berhargana pikeun mastikeun kasahéhan unggal perkara anu asalna ti Nabi ﷺ. Lolobana imam hadis geus sapuk pikeun ngabagi hadis Nabi kana tilu jenis utama, nyaéta:

Sahéh, Hasan, jeung Doif. Ieu rincianana:

Kahiji: Hadis Sahéh nyaéta hadis anu diriwayatkan ku jalma anu adil tur kuat apalanana ti jalma anu adil tur kuat apalanana nepi ka tungtungna. Ieu kabagi jadi tilu bagian:

Hadis Mutawatir nyaéta anu diriwayatkan ku loba jalma ti loba jalma anu pamohalan maranéhna sakongkol pikeun bohong.

Hadis Masyhur nyaéta anu diriwayatkan ku saeutikna tilu urang perawi anu kapercaya.

Hadis Ahad nyaéta hadis sahéh anu diriwayatkan ku saurang perawi anu kapercaya wungkul.

Kadua: Hadis Hasan nyaéta hadis anu miboga sipat-sipat ditarima dina tingkatan anu panghandapna.

Katilu: Hadis Doif nyaéta hadis anu henteu miboga sipat-sipat ditarima saeutik ogé, sarta ieu kabagi jadi loba bagian.

Sedengkeun Hadis Qudsi nyaéta hadis-hadis anu diriwayatkan ku Rasulullah ﷺ ti Allah Nu Maha Nyipta. Ieu hadis-hadis téh sarua jeung hadis Nabi séjénna, aya anu sahéh, hasan, doif, sarta sababaraha anu palsu.

Dumasar kana ieu panalungtikan hadis anu jero, sim kuring museurkeun dina kitab munggaran sim kuring, Safwat al-Ahadith al-Nabawiyya, kana hadis-hadis anu geus disatujuan kasahéhanana ku sababaraha imam hadis sahéh. Nalika hiji hadis ditandaan ku riwayat sababaraha imam hadis sahéh sanajan béda pamikiran, tempat, jeung jaman maranéhna, mangka ieu hartina unggal saurang ti maranéhna geus ngusahakeun sabisa-bisa pikeun mastikeun benerna éta hadis ti Rasul anu mulya ﷺ. Hal ieu méré diménsi pamikiran, géografis, sarta sajarah pikeun dokuméntasina. Ku kituna, hal ieu ngangkat hadis-hadis dina Safwat al-Ahadith kana tingkatan kayakinan anu pasti ngeunaan benerna éta hadis ti Rasul anu mulya ﷺ, sabab pamohalan maranéhna sakabéh salah atawa ngagampangkeun atawa disusupkeun hadis palsu ka maranéhna sacara babarengan. Nalika urang nyaho contona yén hadis mulya 'Pék maranéh digawé, sabab unggal jalma bakal digampangkeun kana naon anu manéhna diciptakeun pikeun éta' geus disebutkeun ku leuwih ti sapuluh imam hadis sahéh anu senior, mangka hal ieu ngadorong urang pikeun mastikeun yén éta hadis téh kaasup hadis anu pangsahéh-sahéhna.

Ti dieu sim kuring nyarita yén kapercayaan urang kana kasahéhan hiji hadis bakal nambahan saluyu jeung nambahanana jumlah imam hadis sahéh anu ngariwayatkeunana. Mangka jadilah ieu pilihan hadis anu éndah anu geus disatujuan kasahéhanana ku sababaraha imam hadis sahéh, anu jumlahna kira-kira opat rébu hadis anu ngawengku cabang-cabang syariat anu mulya ti mimiti akidah, ibadah, muamalah, hukum pidana, tatakrama, akhlak, administrasi, jeung nu séjénna. Sakabéhna henteu aya anu patukang tonggong jeung Al-Qur'anul Karim atawa maksud jeung prinsip syariat anu mulya atawa élmu anu geus pasti bebeneranana.

Sim kuring geus nyantumkeun simbol-simbol para imam dumasar kana urutan jaman maranéhna dina ieu kitab. Di handap ieu sim kuring nyantumkeun simbol-simbol pangpentingna anu dipilih ku sim kuring pikeun para imam hadis mugia Allah ngaridoan maranéhna, anu geus disapukan ku lolobana imam hadis, nyaéta:

(Kha) pikeun Bukhari, (Mim) pikeun Muslim, (Qaf) pikeun anu disapukan ku duanana, (Dal) pikeun Abu Dawud, (Ta) pikeun Tirmidzi, (Nun) pikeun Nasai, (Ha) pikeun Ibnu Majah, (Al-Arba'ah) pikeun opat imam éta, (Al-Tsalatsah) pikeun maranéhna iwal Ibnu Majah, (Ham) pikeun Ahmad bin Hanbal dina Musnadna, (Am) pikeun tambahan putrana Abdullah, (Kaf) pikeun Al-Hakim dina Al-Mustadrak, (Hub) pikeun Ibnu Hibban dina Sahihna, (Khaz) pikeun Ibnu Khuzaimah dina Sahihna, (Thab), (Thas), (Thash) pikeun Al-Thabarani dina Al-Kabir, Al-Awsat, jeung Al-Saghir, (Shad) pikeun Said bin Mansur dina Sunanna, (Khad) pikeun Bukhari dina Al-Adab al-Mufrad, (Takh) pikeun Bukhari dina Al-Tarikh, (Dhad) pikeun Al-Diya al-Maqdisi dina Al-Mukhtarah, (Fa'i) pikeun Syafi'i dina Musnadna, (Syin) pikeun Ibnu Abi Syaibah dina Al-Musnad al-Musannaf, (Ab) pikeun Abdurrazzaq dina Al-Jami' wal-Musannaf, (Ain) pikeun Abu Ya'la dina Musnadna, (Qath) pikeun Al-Daraquthni dina Al-Sunan wal-Afrad, (Far) pikeun Al-Dailami dina Al-Firdaws, (Hal) pikeun Abu Nu'aim dina Al-Hilyah, (Hab, Haq) pikeun Al-Baihaqi dina Syu'ab al-Iman, Al-Sunan, Al-Ma'rifah, Dala'il al-Nubuwwah, sarta Al-Asma' wal-Sifat, (Ad) pikeun Ibnu Adi dina Al-Kamil, (Aq) pikeun Al-Uqaili dina Al-Du'afa', (Khath) pikeun Al-Khatib dina Al-Jami' wal-Tarikh, (May) pikeun Al-Darimi dina Sunanna, (Tha) pikeun Al-Thayalisi dina Musnadna, (Kar) pikeun Ibnu Asakir dina Tarikhna, (Baz) pikeun Al-Bazzar dina Sunanna.

Sim kuring geus milih ieu kaéndahan hadis-hadis Nabi tina kitab sim kuring Safwat al-Ahadith al-Nabawiyya al-Shareefa sarta dingaranan Kumpulan Sabda-sabda Agung Nabi ﷺ. Di jerona aya pilihan tina anu pangpilihna sarta puncak kaéndahan hadis anu negeskeun kaagungan Rasul anu mulya ﷺ, hikmahna, élmuna, sipat universalna, kasabaranana, kawani-Na, perlawananana kana kadoliman jeung jalma dolim, sarta usaha-Na dina negakkeun bebeneran jeung ngancurkeun kabatilan, sangkan jadi obor pikeun barudak urang sarta pikeun sakabéh umat.

Sim kuring kacida miharep ka Allah kalayan ikhlas sangkan sim kuring geus midangkeun pikeun Islam anu agung sacara umum sarta pikeun sunnah Nabi anu mulya sacara husus, hiji amal anu mulya anu insya Allah bisa milu ngahijikeun umat Islam, sarta ngadeukeutkeun Islam kalayan sumanget spiritualitasna anu langgeng kana haté para kaum terpelajar sarta pikiran para pamikir anu mulya di wétan jeung kulon dunya. Allah ngadawuhkeun bebeneran sarta Anjeunna nuduhkeun kana jalan anu lempeng. Sagala puji kagungan Allah anu ngadawuh: 'Jeung di luhureun unggal jalma anu miboga pangaweruh téh aya anu Maha Uninga.' Wassalamu'alaikum warahmatullahi wabarakatuh.

Profésor Doktor Abd al-Qadir al-Makki al-Kattani
Konsultan sarta Profésor Téknik jeung Studi Islam Luhur

Nabi ﷺ ngadawuh: 'Mugia Allah ngagumbirakeun raray jalma anu ngadangu hiji hal ti kami sarta nepikeunana sakumaha anu didanguna; sabab mindengna jalma anu dibéjaan leuwih ngarti tibatan anu ngadangu.'