Imani kwa Mitume

Watu wanawahitaji Mitume kwa kuwa wao ni wanadamu wa jinsi ya wale waliotumwa kwao; huzaliwa na hufariki, hula na hutembea masokoni. Zamani baadhi ya mataifa yalistaajabu kutumwa kwa binadamu, lakini Mwenyezi Mungu akaweka wazi kwamba Mtume anatakiwa awe wa aina moja na watu wake ili waweze kumuiga. Basi hakuna chechote cha uungu katika Mitume; wao ni waja waliotukuzwa ambao Mwenyezi Mungu amewateua kwa wahyi.

Kuhifadhiwa kwa Mitume kutokana na makosa ni thabiti katika yale yanayohusu kufikisha sharia; wanapofikisha kutoka kwa Mwenyezi Mungu hawazungumzi kwa matamanio. Ama katika mambo ya kidunia na jitihada binafsi ambayo hayakuteremshiwa wahyi, huenda kukatokea kosa; lakini Mwenyezi Mungu hawapi kibali juu ya hilo bali huwaonesha yaliyo sawa, kama ilivyotokea katika kisa cha kipofu na kisa cha mateka wa Badr, ili kuthibitisha kwamba wahyi wa mbinguni ndio mizani iliyo timamu.

Muhammad ﷺ ni mwisho wa Manabii, na risala yake ni ya watu wote na inafaa kwa kila zama na kila mahali. Sheria imekuja ikiwa na unyumbufu mkubwa: imeweka maandiko yakini katika itikadi na ibada ambazo hazikubali kubadilishwa, huku ikiacha nafasi pana katika mambo ya miamala ya kiutawala na kisiasa ili Waislamu wafanye jitihada kwa yale yanayozalisha maslaha ya umma, mradi wazingatie kanuni za jumla za Uislamu.

Nafsi ya Muhammad ﷺ inajitokeza kuwa muujiza yenyewe; ukweli wake, uaminifu wake, unyenyekevu wake miongoni mwa masahaba, na maisha yake ya zuhud, vyote ni dalili za ukuu wake. Alikuwa mwanadamu kamili, lakini Mwenyezi Mungu alimkhususu kwa risala na akamwandaa maandalizi maalumu; hivyo akawa kielelezo cha kipekee katika historia ya binadamu, wala Mwenyezi Mungu hakuumba katika kizazi cha wana wa Adam mfano wake ﷺ.

يحتاج الناس إلى الرسل لأنهم بشرٌ من جنس من أُرسلوا إليهم، يولدون ويموتون ويأكلون ويمشون في الأسواق. وقد عجبت الأمم قديماً من إرسال بشر، لكن الله بين أن الرسول يجب أن يكون من جنس قومه ليتأسوا به. فليس في الرسل شيء من الألوهية، بل هم عباد مكرمون اصطفاهم الله بالوحي.

عصمة الرسل ثابتة فيما يتعلق بتبليغ الشريعة؛ فإذا بلغوا عن الله فهم لا ينطقون عن الهوى. أما في الأمور الدنيوية والاجتهادات الشخصية التي لم ينزل فيها وحي، فقد يقع الخطأ، ولكن الله لا يقرهم عليه بل يبين لهم الصواب، كما حدث في قصة الأعمى وقصة أسرى بدر، تأكيداً لأن وحي السماء هو الميزان القويم.

محمد ﷺ هو خاتم الأنبياء، ورسالته عامة للناس كافة وصالحة لكل زمان ومكان. لقد جاءت الشريعة بمرونة عظيمة، حيث وضعت نصوصاً قطعية للعقائد والعبادات لا تقبل التغيير، بينما تركت مساحة واسعة في المعاملات الإدارية والسياسية ليجتهد فيها المسلمون بما يحقق المصلحة العامة، شريطة الالتزام بقواعد الإسلام العامة.

تتسم شخصية محمد ﷺ بكونها معجزة في حد ذاتها؛ فصدقه وأمانته وتواضعه بين أصحابه وحياته الزاهدة كلها دلائل على عظمته. لقد كان بشراً كاملاً، لكن الله اختصه بالرسالة وأعده إعداداً خاصاً، فكان نموذجاً فريداً في تاريخ البشرية، ولم يخلق الله في طراز أبناء آدم مثله ﷺ.