القسم الخامس: نظام الحياة الاجتماعية في الإسلام

Қисми панҷум: Низоми ҳаёти иҷтимоӣ дар ислом

الباب الأول: اللباس والزينة والسكن

Боби аввал: Либос, ороиш ва манзил

قال رسول الله ﷺ «لا تَتْرُكُوا النَّارَ فِي بُيُوتِكُمْ حِينَ تَنَامُونَ».

Пайғамбар ﷺ гуфт: «Ҳангоми хоб рафтан оташро дар хонаҳоятон нагузоред.»

قال رسول الله ﷺ «لا يَنْظُرُ اللهُ إِلَى مَنْ جَرَّ ثَوْبَهُ خُيَلاءَ».

Пайғамбар ﷺ гуфт: «Худо ба касе нигоҳ намекунад, ки либосашро аз ғурур кашида мебарад.»

قال رسول الله ﷺ «يَا عَائِشَةُ، أَشَدُّ النَّاسِ عَذَابًا عِنْدَ الله يَوْمَ الْقِيَامَةِ الَّذِينَ يُضَاهُونَ بِخَلْقِ الله».

Пайғамбар ﷺ гуфт: «Эй Аиша, онҳое, ки бо офаридаҳои Худо муқоиса мекунанд (яъне офаридаҳои Ӯро тақлид мекунанд), дар рӯзи Қиёмат дар назди Худо аз ҳама бештар азоб мекашанд.»

الباب الثاني: الطعام والشراب

Боби дуюм: Хӯрок ва нӯшокӣ

قال رسول الله ﷺ «اجْتَمِعُوا عَلَى طَعَامِكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللهِ عَلَيْهِ يُبَارَكْ لَكُمْ فِيهِ».

Паёмбар ﷺ фармуд: «Барои хӯроки худ гирд шавед ва номи Худоро бар он ёд кунед; дар он барои шумо баракат мешавад».

قال رسول الله ﷺ «بَيْتٌ لا تَمْرَ فِيهِ جِيَاعٌ أَهْلُهُ».

Паёмбар ﷺ фармуд: «Хонае ки дар он ҳурмо (тамр) набошад, аҳли он гуруснаанд».

قال رسول الله ﷺ «غَطُّوا الإِنَاءَ، وأَوْكُوا السِّقَاءَ، وَأَغْلِقُوا الأَبْوَابَ، وَأَطْفِئُوا السِّرَاجَ، فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لَا يَحُلُّ سِقَاءً، وَلَا يَفْتَحُ بَابًا، وَلَا يَكْشِفُ إِنَاءً، فَإِنْ لَمْ يَجِدْ أَحَدُكُمْ إِلَّا أَنْ يَعْرُضَ عَلَى إِنَائِهِ عُودًا وَيَذْكُرَ اسْمَ اللهِ فَلْيَفْعَلْ، فَإِنَّ الْفُوَيْسِقَةَ تُضْرِمُ عَلَى أَهْلِ الْبَيْتِ بَيْتَهُمْ».

Паёмбар ﷺ фармуд: «Зарфҳоро пӯшонед, бурдагиҳои обро маҳкам бандед, дарҳоро бибандед ва чароғро хомӯш кунед; зеро шайтон наметавонад бурдагиҳоро кушояд, на дарро боз кунад ва на зарфро ошкор созад. Агар касе чизе наёбад магар он ки бо чӯб рӯи зарфашро бигзорад ва номи Худоро ёд кунад, ин корро кунад; зеро ал‑фувайсика ба хонаҳои аҳли хона оташ мезананд».

قال رسول الله ﷺ «مَا مَلأَ آدَمِيٌّ وِعَاءً شَرًّا مِنْ بَطْنِهِ بِحَسْبِ ابْنِ آدَمَ أُكُلاتٌ يُقِمْنَ صُلْبَهُ فَإِنْ كَانَ لا مَحَالَةَ، فَثُلُثٌ لِطَعَامِهِ، وَثُلُثٌ لِشَرَابِهِ، وَثُلُثٌ لِنَفَسِهِ».

Паёмбар ﷺ фармуд: «Ҳеҷ кас зарферо бадтар аз шикамаш пур накардааст. Ба фарзанди Одам чанд лағма хӯрдан кофист, ки сутуни пушташро рост нигоҳ дорад; агар маҷбур шавад, пас як севум барои хӯрок, як севум барои нӯшидан ва як севум барои нафасаш».

قال رسول الله ﷺ «يَا عَائِشَةُ، أَكْرِمِي كَرِيمَكِ، فَإِنَّهَا مَا نَفَرَتْ عَنْ قَوْمٍ قَطُّ فَعَادَتْ إِلَيْهِمْ».

Паёмбар ﷺ фармуд: «Эй Оиша, каримати ту (كَرِيمَكِ)-ро қадр кун; зеро ӯ ҳеҷ гоҳ аз қавме нарафтааст, ки ба назди онҳо барнагарданд».

«نَهَى النَّبِيُّ ﷺ أَنْ يُتَنَفَّسَ فِي الإِنَاءِ، أَوْ يُنْفَخَ فِيهِ».

Паёмбар ﷺ манъ кард, ки касе дар зарф нафас кашад ё ба он нафас бизанад.

الباب الثالث: الصيد والذبائح والأضاحي

Боби сеюм: Шикор, ҳайвонҳое, ки барои гӯшт кушта мешаванд (الذبائح) ва қурбониҳо (الأضاحي)

«نَهَى النَّبِيُّ ﷺ أَنْ يُقْتَلَ شَيْءٌ مِنَ الدَّوَابِ صَبْرًا».

«Пайғамбар ﷺ манъ намуд, ки ягон ҳайвон ба хотири санҷиши сабр кушта нашавад.»