ความเชื่อในคัมภีร์ที่ถูกประทาน

ชาวมุสลิมศรัทธาต่อคัมภีร์ทั้งหมดที่อัลลอฮ์ทรงประทานแก่บรรดานบี เช่น สุฟูฟอิบรอฮีมและมูซา ซอบูร์ของดาวูด และอินญีลของอีซา عليه السلام ความเชื่อนี้เป็นส่วนหนึ่งที่แยกจากกันไม่ได้ของอิสลาม เพราะยืนยันว่าอัลลอฮ์เป็นแหล่งแห่งทางนำและความจริงที่ทรงตรัสกับมวลมนุษย์ผ่านสารของพระองค์ที่ประทานสืบเนื่องกันมา ซึ่งปลูกฝังความเคารพต่อนบีทั้งหลายที่นำสารนั้นสู่ประชาชาติ

อัลกุรอานเป็นหลักยึดและผู้ตัดสินเหนือคัมภีร์ก่อนหน้า มันเป็นตราชั่งที่เราชั่งเทียบข้อความที่อยู่ในมือเราในปัจจุบัน ทั้งสิ่งใดที่สอดคล้องกับอัลกุรอานจากคำรายงานของคัมภีร์ก่อนหน้า เราเชื่อในความจริงและการดำรงอยู่ของมัน แต่สิ่งใดที่ขัดแย้งหรือไม่สอดคล้อง เราตั้งใจแน่วแน่ว่าได้ถูกเปลี่ยนแปลงหรือบิดเบือนตลอดกาลเวลาจนไม่เป็นคำพูดดั้งเดิมของอัลลอฮ์เมื่อถูกประทาน

อัลกุรอานมาเพื่อรับรองสิ่งที่มาก่อนและเพื่อแก้ไขสิ่งที่ถูกบิดเบือน ยิ่งไปกว่านั้นมันยังมีการบอกข่าวการมาของนบีมุฮัมมัด ﷺ ในตอรอตและอินญีล การยืนยันนี้แสดงให้เห็นถึงความเป็นเอกภาพของแหล่งสวรรค์ และทำให้อัลกุรอานเป็นแหล่งอ้างอิงสุดท้ายที่เชื่อถือได้ ซึ่งรักษาความจริงที่อัลลอฮ์ทรงประสงค์ในสารที่ประทานมาก่อนหน้านั้น

แก่นแท้ของความเชื่อต่อคัมภีร์เหล่านี้อยู่ที่การยอมรับว่าพวกมันคือทางนำและแสงสว่าง แม้เราจะเชื่อว่าคัมภีร์ก่อนหน้าบางส่วนถูกบิดเบือน เราไม่ได้มองข้ามพวกมัน แต่ยึดมั่นในสิ่งที่อัลกุรอานบอกเกี่ยวกับแก่นหลักของคำสั่งและคุณค่าที่พระองค์ทรงเก็บรักษาไว้ในหนังสือของพระองค์ ดังนั้นชาวมุสลิมจึงยังคงเชื่อมโยงกับห่วงโซ่แห่งการพยากรณ์ที่มีเกียรติ เคารพต่อนำสารของอัลลอฮ์ทุกฉบับ และถืออัลกุรอานเป็นแนวทางชีวิต.

يؤمن المسلم بجميع الكتب التي أنزلها الله على أنبيائه، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليه السلام. هذا الإيمان جزء لا يتجزأ من عقيدته، حيث يقر بأن الله هو مصدر الهداية والحق الذي خاطب به البشرية عبر رسالاته السماوية المتتالية، مما يغرس في نفس المؤمن احترام جميع الأنبياء الذين بلغوا هذه الرسالات للناس.

يعد القرآن الكريم المهيمن والحاكم على ما سبقه من الكتب السماوية؛ فهو الميزان الذي نزن به ما بين أيدينا اليوم من نصوص. فكل ما وافق القرآن من أخبار تلك الكتب نؤمن بصحته وبقائه، أما ما خالفه أو تناقض معه، فنوقن بأنه تعرض للتحريف والتبديل على مر العصور، ولا يمثل كلام الله الأصلي كما نزل.

لقد جاء القرآن الكريم مصدقاً لما قبله من رسالات مع تصحيح ما لحق بها من تحريف، بل وجاء بالبشارة بالنبي محمد ﷺ في التوراة والإنجيل. إن هذا التصديق يبين وحدة المصدر الإلهي، ويجعل من القرآن المرجع النهائي والأمين الذي يحفظ للبشرية حقيقة ما أراده الله في تلك الرسالات المنزلة سابقاً.

إن جوهر الإيمان بهذه الكتب يكمن في التسليم بأنها هدى ونور. ومع إيماننا بوقوع التحريف في الكتب السابقة، لا نتجاهلها، بل نتمسك بما أخبرنا القرآن عن جوهر أحكامها وقيمها التي خلدها الله في كتابه. وبذلك، يظل المسلم موصولاً بسلسلة النبوات المباركة، محترماً لرسالات الله جميعاً، ومتمسكاً بالقرآن كمنهج حياة.